Tibetan
ད་པ་འདིས་བལྟ། ལྟ་ཚུལ་ནི། ཡུལ་ཅིར་ཡང་མ་དམིགས་པ་ལ། བློས་གང་དུའང་མི་འཛིན་པའི་ངང་དུ་འཇོག་གོ །བསྒོམས་པས་གོམས་སུ་གཞུག་པ་ལ་གསུམ། མཉམ་བཞག་ཏུ་སྒོམ་པ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བསྐྱང་བ། ཟུངའཇུག་ཏུ་བསྲེ་བའོ། །དང་པོ་རྣམ་རྟོག་སྲང་ལ་བཏོན། རིག་པ་ཐེར་ལ་བཏོན། ཤེས་པ་སྒང་ལ་བཏོན། དྲན་རྟོག་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བའི་ཚེ་ན། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་ལྷན་གྱིས་བཞག་པའི་དུས་ན། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ། སྒོམ་མཁན་གྱི་གང་ཟག་མ་གྲུབ། མཉམ་བཞག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་དེའི་ངང་ལ་འཇོག་པའོ། །དེའི་དུས་གློ་བུར་དུ་རྣམ་རྟོག་ཐལ་ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱང་ཆུ་དང་རླབས་ལྟ་བུའམ། ནམ་མཁའ་དང་སྤྲིན་པ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངང་དུ་གཞག །དྲན་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། སེམས་སྟོང་པ་ཡིན། སྟོང་པ་ཆོས་སྐུར་ཐག་བཅད། དེ་ནི་བཀའ་བསྟན་བཅོས་ལུང་མདོ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ནས་བཤད་རུང་མ་བཤད་རུང༌། བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་རུང་མ་བསྟན་རུང༌། གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་དུ་རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང༌། ཡེ་གདོད་མ་ནས་གཤིས་དེ་ལྟར་དུ་གནས་སོ། །རྗེས་ཐོབ་ལ་སྒོམ་སྐྱོང་བ་ནི། རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་བདེན་པ་མེད་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བཅུ་དྲུག་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་བྲེང་ཙམ། རིག་ཙམ། འགྱུ་ཙམ། དྲན་ཙམ། ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་ཤེས་པ་འདི། བདེན་པར་བཟུང༌། རྟག་པར་བཟུང༌། དངོས་པོར་བཟུང་བས་ལན་པ་ཡིན་པས། གཏད་མེད་བདེན་མེད། དངོས་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དྲན་རྟོག་འདི། ཉན་རང་གཉིས་སྤང་བར་འདོད། སེམས་ཙམ་པས་འགོག་པར་འདོད། ཕར་ཕྱིན་བས་བཤིག་པར་འདོད། གསང་སྔགས་པས་བསྒྱུར་བར་འདོད། དབུ་མ་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་འདོད། གཅོད་ཡུལ་བའི་བཞེད་ཀྱིས། མི་སྤང་མི་འགོག །མི་བཤིག །མི་བསྒྱུར། རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ངང་དུ་འཇོག་གོ །ཡེ་སྟོང་ལ་ཡེ་སྟོང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་ཤེས་ན་སྤང་བསྒྱུར་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཟུང་འཇུག་ཏུ་བསྲེ་བ་ནི། མཉམ་རྗེས་ཟུང་འཇུག་གི་དུས་ན་དྲན་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང༌། སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག །བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད། གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད། དྲན་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གནས་ལུགས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པས། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེ
Chinese
因此，请看这里。观看的方式是：在任何事物上都不执着，让心处于不执着任何事物的状态。通过修行使之习惯有三种方式：在入定中修行，在后得中修持，在双运中融合。首先，将分别念放在天平上，将觉性放在阳光下，将知识放在高地上。当念头消失在虚空中时，心自然清净，在远离一切戏论的状态中同时安住时，没有所修之物，没有修行之人，在入定中，将一切法都证悟为如同虚空一般，安住于那种状态中。那时，即使突然产生分别念，也要像水和波浪一样，或者像天空和云朵一样，认识到它是空性的，并安住于无自性的状态中。无论产生什么念头，都是心的幻化。心是空性的。断定空性为法身。这无论是从佛经、论典、教言、经部、续部中宣说，或者没有宣说；无论是上师们教导，或者没有教导；无论是人们如此证悟，或者没有证悟；从原始以来，自性就是如此安住的。后得位的修持是：在后得位时，要知道一切法显现却无实，如同十六种幻化的比喻一样。仅仅是心，仅仅是觉，仅仅是动，仅仅是念，这种突然产生的觉知，因为执着为真实，执着为常，执着为实有，所以是错误的。要知道它是无所依、无实、无有的。对于这个念头，声闻和独觉想要断除，唯识宗想要遮止，中观宗想要破斥，密宗想要转变，中观应成派认为其自性本空。按照施身法的观点，不舍弃，不遮止，不破斥，不转变，安住于无自性的状态中。要知道原始的空性就是原始的空性。如果认识了自性，那就是断除和转变一切的殊胜方法。在双运中融合是：在入定和后得双运的时刻，无论产生什么念头，都要知道显现和空性是双运的，乐和空性是无别的，光明和空性是无执的，念和空性是无二的。因为这就是所谓的实相之义，所以过去、现在、未来的一切佛陀，也都是依靠证悟它。
English
Therefore, look here. The way of looking is: without fixating on anything, let the mind rest in a state of not grasping onto anything. There are three ways to familiarize oneself through practice: practicing in equipoise, practicing in post-meditation, and blending in union. First, put conceptual thoughts on the scale, put awareness in the sunlight, put knowledge on the high ground. When thoughts vanish into space, when the mind is naturally pure and dwells simultaneously in a state free from all elaboration, there is no object to be meditated upon, no person who meditates. In equipoise, realize all phenomena to be like the center of the sky, and rest in that state. At that time, even if conceptual thoughts suddenly arise, know them to be empty like water and waves, or like the sky and clouds, and rest in a state without inherent existence. Whatever thoughts arise are the magic of the mind. The mind is empty. Determine emptiness to be the Dharmakaya. This, whether it is spoken of in all the sutras, treatises, instructions, Agamas, and Tantras, or not; whether it is taught by the lamas or not; whether people realize it in this way or not; from the very beginning, the nature abides in this way. The practice of cultivation in post-meditation is: in the post-meditation state, know that all phenomena appear but are without truth, like the sixteen similes of illusion. Just the mind, just awareness, just movement, just thought, this suddenly arising awareness, because it is grasped as true, grasped as permanent, grasped as real, is a mistake. Know it to be without support, without truth, without reality. For this thought, the Shravakas and Pratyekabuddhas want to abandon it, the Cittamatrins want to stop it, the Madhyamikas want to refute it, the Mantrayana practitioners want to transform it, the Prasangikas consider its nature to be empty. According to the Chöd practitioners' view, do not abandon, do not stop, do not refute, do not transform, rest in a state without inherent existence. Know the primordial emptiness as the primordial emptiness. If you recognize the nature, that is the supreme method of abandoning and transforming everything. Blending in union is: at the moment of union of equipoise and post-meditation, whatever thoughts arise, know that appearance and emptiness are in union, bliss and emptiness are inseparable, clarity and emptiness are without grasping, thought and emptiness are non-dual. Because this is what is called the essence of reality, all the Buddhas of the past, present, and future rely on realizing it.