Tibetan
་རྒྱུད་བླ་མར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་རླུང་ལ། །རླུང་ནི་མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །མཁའ་ནི་རླུང་དང་ཆུ་དག་དང།།ས་ཡི་ཁམས་ལ་གནས་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ཁམས་དབང་རྣམས།།ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་ལ་བརྟེན། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཚུལ་བཞིན་མིན། །ཡིད་ལ་བྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་གནས། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ནི།སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་རབ་གནས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ནི།།ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ལས། གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། དེས་མངོན་པར་འདུ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་གང་ལས་བྱུང༌། སྨྲས་པ། རྟེན་མེད་པ་ལས་སོ། །རྟེན་མེད་པ་ནི་གང་ལས་བྱུང༌། སྨྲས་པ། གང་ལས་ཀྱང་མ་བྱུང་སྟེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཅན་ཡང་མེ་ལོང་གི་ངོས་ལྟར་གོ་འབྱེད་ལ་འཁྲུལ་པའི་འཆར་གཞིར་འཐད་ཏེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འཇམ་དཔལ། སེམས་ལས་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཀུན་བྱུང་ཡང༌། སེམས་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞིང༌། མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། མདོར་བསྡུ་ན་འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་པ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་གཞི་སྟེ། དེའི་ངང་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་མ་རྟོགས་ཤིང་མ་རིག་པས་འཁྲུལ་པའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་ནི་ཐོ་ཡོར་ལ་མིར་འཁྲུལ་པའམ། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ལྟར། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པས་གཞི་བྱས། རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང༌། །མུན་པས་སྒྲིབ་པས་དེ་མ་ཤེས། །ཞེས་པ་དང༌། རྐྱེན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་མ་རིག་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས། ཕྱི་ཡུལ་ནང་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་ཏེ། དེ་ལས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་ཕྱི་ནང་དུ་སྣང་བ་སྔ་ཕྱི་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཐུ་བརྟས་པ་ལས། གཞི་ལ་སྣང་བ་ཡེ་ནས་ཞིང་ཁམས་དང༌། གཞལ་ཡས་ཁང༌། སེམས་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པའི་རྩལ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས། ཕྱི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་དང་བཅས་ཤིང༌། སེམས་ཉིད་དུག་ལྔར་འཁྲུལ་པས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སྣང་བར་ཤར་ཏེ། ལས་རིམ་ལས། ཡེ་ནས་དེ་ལས། ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གནས་མོད་ཀྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ལས། །ཕྱི་ནང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཁྲུལ། །འགྲོ་བའི་ཁམས་ལྟར་རང་སྣང་བའོ། །ཞེས་པ་དང༌། འདི་ཉིད་ལས། ཇི་སྙེད་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །མ་རིག་རྟོག་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱིས། །ཕྱི་ནང་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་སུ་འཁོར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་བ་ཡང༌། སེམས་ཙམ་པ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞིའི་སྟེང་ན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡུལ་དང་དོན་དུ་སྣང་བའི་བག་ཆགས་ཡོད་པ་ལས་འཁྲུལ་པར་འདོད་ལ། རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ན་སྟོང་པའི་ངང་ལས་རྨི་ལམ་ལྟར་སྣང་པ་མ་འགགས་པས་ཀུན་རྫོབ་འཆར་བས་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་པར་འདོད་ཅིང༌། ཐལ་འགྱུར་བ་ནི་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཐད་དུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་པར་སྣང་ཡང༌། ད་ལྟ་ཉིད་ནས་མ་གྲུབ་པས་འཁྲུལ་པ་ཡུལ་མེད་པར་འདོད་པ་ལས། འདིར་ནི་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་མཐུན་ཏེ། ཡེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་པ་སེམས་ཙམ་པ་དང་ཚུལ་མཐུན། དེའང་ངོ་བོ་སྟོང་པའི་ངང་ལས་རང་བཞིན་གསལ་བས་འཁྲུལ་པས་རང་རྒྱུད་པ་དང་འདྲ་ཞིང༌། དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་འཁྲུལ་དུས་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལ་གཉིས་ལས། མ་རིག་པ་གཉིས་དང་དེས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་བདེ་སྡུག་ཏུ་སྣང་ཚུལ་ནི། རྒྱུ་མི་དགེ་བ་དུག་གསུམ་མམ། བཅུ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དུ་སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་སོ་སོ་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། དགེ་བཅུ་དང་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་པ་གོམས་པས་འདོད་པ་གཟུགས་གཟུགས་མེད་གསུམ་གྱི་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །་མིམཐུན་བདེ་སྡུག་མྱོང་བར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁྲུལ་དུས་ཉིད་ནའང་རང་བཞིན་བདེན་བར་གྲུབ་བ་མེད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་གསོག །སེམས་ཅན་མིང་དང་སྲོག་ཀྱང་མི་དམིགས་ཏེ། འདི་ལ་སུ་ཡང་མི་སྐྱེ་འཆི་བ་མེད། །ལས་བྱས་བསགས་པ་ནམ་ཡང་མེད་མི་འགྱུར། ། ཞེས་པ་དང༌། འདི་ལས། ཡང་དག་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གཉིས་སུ། །བདག་དང་བདག་གི་གཞན་མེད་དེ། །རྣམ་དག་དབྱིངས་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་གོ །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐེག་པ་སྣང་ཚུལ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་སོར་བཞག་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་བ་མེད་པའི་སྣང་ཚུལ་ནི། སེམས་རགས་པའི་སྟེང་དུ་དགེ་བཅུ་སྤྱོད་ཅིང་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་པས་འདོད་པའི་ལྷ་མིར་སྐྱེ་བས་དགེ་བ་བཅུ་ནི་མིའི་ཐེག་པ་སྟེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྒྱས་པ་ལས། དགེ་བཅུ་སྤྱོད་ཅིང་མི་དགེ་སྤོང་བྱེད་པ།
Chinese
还在续部《上师续》中说：地依于水，水依于风，风依于空，空不住于风与水，以及地的界中。同样，蕴、界、处等，依赖于业和烦恼。业和烦恼不如理，常住于作意。不如理作意，安住于心的清净上。心的自性诸法，也不安住于一切上。又如《无垢经》中说：何者是所有烦恼，以及由彼所显现之法，是从何而生？答：从无所依而生。无所依是从何而生？答：从任何处也不生，犹如虚空。法性也如镜面一样，是开悟和错觉的显现之处。如《宝积经》中说：文殊，从心生起业和烦恼，以及一切清净，然而心性本空，也不是没有，因为如其所显现那样造作。总之，如《八千颂》中说：心无有心，心之自性光明。这本身就是错觉的根源。从它的状态中，不认识自己的本性，由于无明，而显现错觉的影像。第二，如何错觉的方式，就像把木桩错认为人，或者把绳子错认为蛇一样。俱生无明为基础，自性本来就在三坛城中成佛，却不认识，如《金刚经》中说：虽在三坛城中成佛，却被黑暗遮蔽而不知。以及，遍计所执的无明，把无二执为二，错觉外境为内我。由此，从前前生起后后的错觉，在缘起上，如同梦境的内外显现一样，由于错觉习气的力量增长，在基上显现的本来就是净土和宫殿，把安住于心性和智慧的功用执为我，因此，外在显现的各种各样的境，以及心性错觉为五毒，显现为六道众生的现象。如《次第论》中说：本来就是那样，本来就是那样安住，三坛城的自性
English
It is also said in the continuation of the Upper Tantra: Earth depends on water, water depends on wind, and wind depends on space. Space does not abide in wind and water, nor in the realm of earth. Likewise, the aggregates, realms, and sources depend on karma and afflictions. Karma and afflictions are not in accordance with reason, and they constantly abide in attention. Unreasonable attention abides on the purity of the mind. The nature of the mind, all phenomena, does not abide on everything. Furthermore, as it is said in the Immaculate Sutra: From where do all afflictions and the phenomena manifested by them arise? It is said: From that which has no basis. From where does that which has no basis arise? It is said: It does not arise from anywhere, like the sky. The nature of phenomena is also like the surface of a mirror, it is reasonable as a basis for the appearance of enlightenment and delusion. As it is said in the Jewel Heap Sutra: Manjushri, from the mind arise karma and afflictions, and all purification, yet the nature of the mind is empty, and it is not non-existent, because it acts as it appears. In short, as it is said in the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra: There is no mind in the mind, the nature of the mind is clear light. That itself is the basis of delusion. From its state, one does not recognize one's own nature, and due to ignorance, the image of delusion appears. Secondly, the way of delusion is like mistaking a post for a person, or mistaking a rope for a snake. Co-emergent ignorance is the basis, and one is naturally enlightened in the three mandalas, but one does not recognize it. As it is said in the Vajra Sutra: Although enlightened in the three mandalas, one does not know it because it is obscured by darkness. And, the ignorance of imputation, grasping duality in non-duality, mistaking external objects for the inner self. From this, the delusion of the latter arises from the former, and in interdependence, like the appearance of inside and outside in a dream, due to the increased power of the habit of delusion, the appearance on the ground is originally pure lands and palaces, grasping the function of abiding in mind and wisdom as self, therefore, the various external appearances and the mind itself are deluded into the five poisons, appearing as the phenomena of the six realms of beings. As it is said in the Stages of Action: Originally it is like that, originally it abides like that, the nature of the three mandalas.
Chinese
当中说：内外显现为二种相，如众生界般的自现。又于此中说：所有世间迷惑之法，由无明分别之能取所取，内外缘起而流转。如是产生错乱，如唯识宗认为，在阿赖耶识上，从无始以来就有显现为境和义的习气，由此而产生错乱。如自续派认为，从空性的状态中，如梦般显现不灭，由世俗显现而不知其自性，故而错乱。应成派则认为，以执著于无而显现的自性而显现错乱，然而当下即不成立，故认为错乱无有对境。而在此，与一切皆相符，本来安住于坛城，却执著为我，故错乱与唯识宗相似。彼亦本体为空性的状态，自性光明，故错乱与自续派相同。究竟上无有二元，故如应成派一般。第三，错乱时如何显现，分为二：二种无明以及由此所生的善与不善业，显现为安乐与痛苦的方式是：以不善之因三毒，或十不善业，分为大中小三种而行持，则感受恶趣各自的痛苦。修习十善业和无色界禅定，则执著于欲界、色界、无色界三界的妙乐。将感受不符顺的安乐与痛苦。如是说。如是错乱之时，自性亦无有真实成立，如《三摩地王经》中说：有情众生如梦境，众生之名与命亦不可得，于此无有生死者，所作所为亦无有改变时。又，此中说：真实如幻之二法，无有我与我所及他者，清净法界唯一法。第二，世间乘的显现方式分为二：首先，安住于人天乘，因果不虚的显现方式是：于粗略心上行持十善业，断除十不善业，则生于欲界人天，故十善业乃人乘，如《幻化网续》中说：行持十善业，断除不善业者，
English
It says: "Inner and outer appear as two aspects, like the self-appearance of sentient beings' realms." Also in this very text, it says: "All the deluded phenomena of the world, due to the grasping of subject and object by ignorance and conceptualization, revolve in the two interdependent aspects of inner and outer." Thus, the arising of delusion is also considered by the Mind-Only school to arise from the beginningless habitual tendencies of appearing as objects and meanings on the basis of the Alaya consciousness. According to the Svātantrika school, delusion arises because the appearance is not obstructed from the state of emptiness, like a dream, and because the nature of conventional appearance is not understood. The Prāsaṅgika school considers that delusion appears because of grasping at the nature of appearing while being non-existent, but since it is not established in the present moment, they consider delusion to be without an object. Here, however, it is in accordance with all of them, because grasping at what is originally abiding in the mandala as self is similar to the Mind-Only school. Moreover, since its essence is emptiness and its nature is clear, delusion is similar to the Svātantrika school. Ultimately, since it is non-dual, it is like the Prāsaṅgika school. Third, how delusion appears is divided into two: The two kinds of ignorance and the happiness and suffering that arise from the virtuous and non-virtuous actions they generate are as follows: By practicing the three poisons, which are the cause of non-virtue, or the ten non-virtuous actions, in great, medium, and small ways, one experiences the various sufferings of the lower realms. By familiarizing oneself with the ten virtuous actions and the formless meditations, one grasps the bliss of the desire realm, form realm, and formless realm. One will experience uncongenial happiness and suffering. It is said. Thus, even at the time of delusion, there is no true establishment of self-nature. As it is said in the King of Samādhis Sutra: "The beings of existence are like a dream, the names and lives of beings are also imperceptible, there is no birth or death here, and actions done and accumulated will never change." Also, it says in this: "In the two aspects of true illusion, there is no self, what belongs to self, or other, the pure realm is the only aspect." Second, the ways in which worldly vehicles appear are divided into two: First, the way in which the ordinary human and divine vehicles, with their unfailing cause and effect, appear is as follows: By practicing the ten virtuous actions and abandoning the ten non-virtuous actions on the coarse mind, one is born as a human or a god in the desire realm. Therefore, the ten virtuous actions are the vehicle of humans. As it is said in the Expanded Magical Net: "Practicing the ten virtuous actions and abandoning the non-virtuous actions,