Tibetan
བ་གངས་ཏེ་སེར་བཞུགས་དུས། བྲན་ཀ་མུར་ཏི། སྦ་མཉྫུ་ཤྲཱི། བཻ་རོ་ཙ་ན་གསུམ་ལ་བཤད་དེ། དེ་ལས་བརྒྱུད་པ་ནི་སྔ་འགྱུར་རོ། ། པདྨས་གཉགས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་དང༌། ངན་ལམ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས་ལ་མཆིམས་ཕུར་དབང་བསྐུར་ཏེ་སྒྲ་བསྒྱུར་རྒྱ་གར་གྱི་གླིང་དུ་བསྒྱུར་ནས་བཤད་པ་ལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གྲགས་སོ། །བི་མ་ལས་གཉགས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་དང༌། རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལ་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བར་ཁང་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཕྱི་འགྱུར་རོ། །བཀའ་བརྒྱུད་འདིའི་རིམ་པ་ནི། དེ་གསུམ་ཀ་ལ་བརྒྱུད་དེ། བཻ་རོ་ཙ་ན་དང༌། གཉག་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་གཉིས་ཀའི་སློབ་མ་རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་ གོ །དེས་གྱེ་རེ་མཆོག་སྐྱོང་ནས་རིམ་པ་བཞིན། དར་རྗེ་དཔལ་གྱི་གྲགས་པ། གནུབས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས། པ་གོར་བློན་ཆེན་འཕགས་པ། དན་ཡོན་ཏན་མཆོགདགེ་གསལ་བའི་བྱང་ཆུབ། རྒྱ་སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ། འགར་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟང་པོ། རོང་པ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོ། མཚུར་ཡེ་ཤེས་དབང་པོ། དན་ཆོས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག །ཞང་མཆོག་གི་བླ་མ། ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས། སློབ་དཔོན་གཞོན་ནུ་དོན་གྲུབ། དེས་གུ་རུ་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་བདག་ལ་གསུངས་ སོ། །བླ་མ་བརྒྱུད་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ་ཡི་གེ་མང་པས་མི་འབྲི་ཞིང་མ་སྤྲོས་སོ། །དོན་གཉིས་པ་གླེང་བསླང་བ་དང་འབྲེལ་པ་བསྟན་པ་སྤྱིའི་རྣམ་བཞག་ལ་གསུམ་སྟེ། མ་དག་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ཚུལ། དེའི་གཉེན་པོར་དག་པ་དཀོན་མཆོག་གི་སྣང་ཚུལ། དེས་བསྟན་པ་ཐེག་པ་སོ་སོའི་སྣང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཁྲུལ་གཞི་ངོས་བཟུང་བ། འཁྲུལ་ཚུལ་གཏན་ལ་དབབ་པ། འཁྲུལ་དུས་ཇི་ལྟར་སྣང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ལ་སྣང་ཆ་མ་འགགས་པ། ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་གཞི་མི་འགལ་བ་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པའི་ངོས་སམ་རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་མི་འགག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། ཨེ་མ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་མེད་པ་ལས་འཁྲུལ་པའི་གཞི་བྱས་པས་འཁྲུལ་པ་ཡང་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་སྟེ། ཡེ་ནས་བཅིངས་གྲོལ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་འཁྲུལ་པའི་གཞིར་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཉིད་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཡུལ་གྱི་འཁྲུལ་གཞིར
Chinese
在瓦冈德瑟居住时，对布然喀穆尔蒂、巴曼殊师利、贝若扎纳三人宣讲，从他们传下来的就是前译派。《莲花生大士给嘉纳古玛ra和昂兰嘉瓦秋扬在钦普授记灌顶，翻译成梵文后在印度宣讲，被称为中译派。比玛拉给嘉纳古玛ra和玛仁钦秋在桑耶寺自然成就的中间房间里宣讲，被称为后译派。此传承的次第是，从那三位处都得到传承，贝若扎纳和嘉纳古玛ra两位的弟子玛仁钦秋。《果。他传给杰热秋炯，依次是达吉华吉扎巴，努桑吉益西，帕郭隆钦帕巴，丹云丹秋，格萨威向秋，嘉索本云努，嘎楚臣桑波，荣巴秋吉桑波，楚益西旺波，丹秋吉旺秋。《向秋的上师，吉云丹炯内，索本云努顿珠，他给古汝智美沃热我宣讲。《索。还有其他的上师传承，因为文字太多就不写了，也不赘述了。第二，关于发起讨论和关联的总体框架有三点：不净迷乱的显现，其对治是清净本尊的显现，由此所显示的各乘的显现。第一点有三：确定迷乱的基础，确定迷乱的方式，迷乱时如何显现。第一点是：法性如同虚空一般，与具有法性的安乐逝者藏性无别，自性空性而显现不灭。本体上没有成立迷乱，但因缘上迷乱的基础不相违背，就像镜子干净的表面或清澈的海洋中显现影像一样，不会停止。正如这里所说：唉玛，安乐逝者藏性中，由自己的分别念业力所化现。如此，从本体无有中作为迷乱的基础，所以迷乱也如同影像一样，没有自性真实。本来就处于无有系缚解脱的法性虚空之中。如果说在任何地方都没有成立，不适合作为迷乱的基础，那么就像虚空本身是万物的基础一样，法性也是境的迷乱的基础。
English
While residing in Ba Gangte Ser, it was taught to Branka Murti, Ba Manjushri, and Vairochana. The transmission from them is the Early Translation School. Padma empowered Nyak Jñanakumara and Nganlam Gyalwa Chokyang in Chimphu, translated it into Sanskrit, and taught it in India, which is known as the Intermediate Translation School. Vimala taught Nyak Jñanakumara and Ma Rinchen Chok in the spontaneously accomplished intermediate chamber of Samye, which is the Later Translation School. The order of this Kagyu lineage is that it was transmitted to all three of them. Ma Rinchen Chok was a student of both Vairochana and Nyak Jñanakumara. He transmitted it to Gye Re Chokyong, and in sequence, Darje Palgyi Drakpa, Nub Sangye Yeshe, Pagor Lonchen Phakpa, Dan Yonten Chok, Ge Salwai Jangchub, Gya Sopon Zhonnu, Gar Tsultrim Zangpo, Rongpa Chokyi Zangpo, Tsur Yeshe Wangpo, Dan Chokyi Wangchuk. The guru of Zhang Chok, Kyi Yonten Jungne, Sopon Zhonnu Dondrup, he taught Guru Drime Ozer to me. There are other lama lineages as well, but I will not write them down due to the abundance of words, nor will I elaborate. Secondly, the general framework for initiating discussion and connection has three points: the appearance of impure delusion, its antidote is the appearance of pure deities, and the appearance of the various vehicles taught by it. The first point has three: identifying the basis of delusion, determining the manner of delusion, and how it appears during delusion. The first point is: the nature of reality is like space, inseparable from the essence of the Sugata, which is emptiness in nature and unceasing in appearance. Although delusion is not established in its essence, the basis of delusion is not contradictory due to conditions, just as images appear unceasingly on the clean surface of a mirror or in the clear ocean. As it is said here: Alas, from the essence of the Sugata, it is emanated by the karma of one's own thoughts. Thus, since the basis of delusion is made from what is without essence, delusion is also like an image, without true nature. It abides in the nature of reality, like space, which is free from bondage and liberation from the beginning. If it is said that what is not established anywhere is not suitable as the basis of delusion, then just as space itself is the basis of everything, the nature of reality is also the basis of delusion for objects.