Tibetan
། འགགས་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། འགྲོ་འོང་མེད་པའི་བར་དུ་གསུངས་ཤིང༌། རིགས་པས་ཀྱང་གྲུབ་སྟེ། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་འདི་དག་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཅེས་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །མདོར་ན་ཇི་ལྟར་སྣ་བ་དེའི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་སོ། །གཉིས་པ་ཀུན་རྫོབ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ། དབྱེ་བ། རང་བཞིན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་མ་འགགས་སྣ་ཚོགས་སུ་གསལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །དབྱེ་ན་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང༌། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །དང་པོ་ནི། འཁྲུལ་པ་དག་པའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རོལ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡེ་ཤེས་རོལ། །ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཉིད་ཀྱང་གསོག །ཅེས་པ་དང༌། ལམ་རིམ་ལས། ཡང་དག་ཉིད་དུ་གྲགས་སོ་ཅོག །གཉིས་སྣང་ཉིད་ནས་གང་ཡིན་པ། །སེམས་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མར་ཤར། །སྣང་བ་ངོ་བོ་ངེས་མེད་ཅིང༌། །ཇི་ལྟར་བལྟས་པའི་སྣང་བ་དང༌། །རང་བཞིན་ཐེར་ཟུག་རྟག་ཆད་བྲལ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་ལོག་རྟོག་སྒྱུ་མ་ནི། །ཆོས་དང་བདག་དང་དངོས་པོ་ རྣམས། །ངོ་བོ་ཡོད་སོགས་རྟོག་པ་ལས། །རྟོགས་པ་སྒྱུ་མའི་ཀློང་གྱུར་ པས། །སྐྱེས་ཀྱང་མི་བདེན་བསླུ་བ་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་རང་བཞིན་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དང༌། ལོག་རྟོག་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ ནོ། །དང་པོ་ནི། འོག་མིན་གྱི་ཞིང་ཁམས་ན་ལོངས་སྐུའི་སྣང་བ་དང༌། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། འཇའ་ཚོན་ནམ་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དུས་ཐམས་ཅད་པའི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་རང་རྒྱུད་པས་མ་བསྐྱེད་པར་འདོད་དེ། གཞི་ནས་དེ་ལྟར་གནས་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བའི་སེམས་སྣང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའང་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་ཕྱི་རོལ་དོན་གཞན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མི་འདོད་དེ། རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །ཅེས་སོ། །འདི་ནམ་བཟློག་ན། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སྲིད་གསུམ་འདི་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། སྨིག་སྒྱུ་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོ་བཞིན། །ནོར་བར་མཐོང་ནས་ཕྱིར་བཟློག་གོ །ཞེས་སོ། གསུམ་པ་དབྱེར་མེད་པ་ནི། ལོག་རྟོག་སྒྱུ་མ་དང༌། ཡང་དག་སྒྱུ་མ་གཉིས་ཀའི་ཚེའང༌།
Chinese
被说成是停止、存在、目标和没有来去之间，并且通过推理也成立。总而言之，显现、有、轮回、涅槃所包含的这些法，作为有法，丝毫也不存在自性真实成立，因为远离真实的单一和众多。因此，通过远离一和多的理由等也可以了解。总之，正如显现的自性从原始以来就无有自性，这是胜义谛的实相。第二，世俗有三种：体性、分类、自性。第一是：显现、有、轮回、涅槃的法不停止，以各种方式显现，这就是。如果分类，则有两种：真实世俗和虚假世俗。第一是：在迷惑清净之时，一切都显现为坛城的游舞，就像这其中所说：智慧本身在智慧中嬉戏，智慧的游舞本身也在积累。以及《道次第》中说：一切都显现为真实，从二取显现中无论是什么，心性显现为智慧幻化，显现的体性不确定，如所见之显现，自性远离恒常断灭。这就是。第二是：轮回的迷惑显现有多少，就有多少。就像那其中所说：对于它，虚假分别幻化是，法和我和事物，从认为有体性等分别中，认识到是幻化的虚空，即使产生也不真实，欺骗成立。这就是。第三，自性有两种：智慧幻化的自性和虚假分别幻化的自性。第一是：在密严刹土（འོག་མིན་，梵文Akaniṣṭha，音译为阿迦尼吒天，色界顶层天。），报身的光芒，以及从那散射出的化身，就像彩虹或水月一样，显现而无自性，在一切时期的体性中存在，并且不认为是因缘自生的，因为从根本上清楚地表明了那样存在。第二是：众生的心识显现就像梦境一样，也不认为是心识的习气之外，由外境其他事物所产生的因果，而是自己的分别念和业力所化现。就像所说：由自己的分别念和业力所化现。那么什么时候能够遣除呢？《楞伽经》中说：三有如同梦境，如同阳焰水泡，在错误中见到后才能遣除。这就是。第三，无差别是：在虚假分别幻化和真实幻化两种情况中，
English
It is said to be between cessation, abiding, object, and without coming and going, and it is also established by reasoning. In short, these dharmas included in appearance, existence, samsara, and nirvana, as subjects, do not have even a little bit of self-nature truly established, because they are separated from the true one and many. Therefore, it can also be understood through the reason of being separated from one and many, etc. In short, just as the nature of appearance is without essence from the beginning, this is the reality of the ultimate truth. Secondly, there are three aspects of conventional truth: essence, classification, and nature. The first is: the dharmas of appearance, existence, samsara, and nirvana do not cease, and appear in various ways, this is it. If classified, there are two types: true conventional truth and false conventional truth. The first is: when delusion is purified, everything appears as the play of the mandala, just as it is said in this: Wisdom itself plays in wisdom, and the play of wisdom itself also accumulates. And in the Lamrim it says: Everything appears as true, whatever arises from the appearance of duality, the nature of mind arises as the illusion of wisdom, the essence of appearance is uncertain, the appearance as it is seen, the nature is free from permanence and annihilation. This is it. The second is: all the deluded appearances of samsara, as many as there are. Just as it is said in that: For it, false conceptualization is illusion, dharmas, self, and things, from the conceptualization of having essence, etc., realizing that it is the space of illusion, even if it arises, it is not true, deception is established. This is it. Thirdly, there are two types of nature: the nature of wisdom illusion and the nature of false conceptualization illusion. The first is: in the Akaniṣṭha（འོག་མིན་，梵文Akaniṣṭha，音译为阿迦尼吒天，色界顶层天。） pure land, the light of the sambhogakaya, and the emanations that radiate from it, like a rainbow or a water moon, appear without self-nature, exist in the essence of all times, and are not considered to be self-generated by causes and conditions, because it clearly shows that it exists in that way from the beginning. The second is: the mind appearance of sentient beings is like a dream, and it is not considered to be the cause and effect produced by external objects other than the habits of the mind, but is transformed by one's own conceptual thoughts and karma. Just as it is said: Transformed by one's own conceptual thoughts and karma. So when can it be reversed? In the Lankavatara Sutra it says: The three realms are like dreams, like mirages and water bubbles, and can only be reversed after seeing them as mistakes. This is it. Third, non-duality is: in both cases of false conceptualization illusion and true illusion,
Tibetan
རང་གི་སྣང་བ་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ལ་ཆུ་དང་ཟླ་གཟུགས་ལྟར་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། ཡང་དག་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གཉིས་སུ། །བདག་དང་བདག་གི་གཞན་མེད་དེ། །རྣམ་དག་དབྱིངས་ཉིད་ཚུལ་གཅིག་གོ །ཞེས་སོ། །དེའང་སྒྱུ་མ་འདི་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་དག་མ་དག་སོ་སོར་བཞག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ཕན་ཚུན་འཆོལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞིང༌། མི་གཅིག་ན་སེམས་ཉིད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལན་ལ་གཉིས་ལས། ཚུལ་མཚུངས་པ་ནི། རྨི་ལམ་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་དང༌། ཉིན་སྣང་གི་མ་འཁྲུལ་བ་འདི་གཉིས་ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་ཉིན་མཚན་གྱི་སྣང་བ་ཐ་དད་དུ་སོ་སོར་བཞག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ཉིན་སྣང་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ཡང་མ་འཁྲུལ་བ་དང༌། རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་ཉིན་སྣང་ཡང་མ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་པས་ཕན་ཚུན་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང༌། ཐ་དད་ནའང་སེམས་གཅིག་ལ་སྣང་བའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ལན་ཅི་ཡོད། དེ་སེམས་སུ་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་དུས་ཀྱི་ཐ་དད་ཞེ་ན། མཚུངས་ཏེ། རིག་པར་ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་རྐྱེན་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གྱི་གནས་སྐབས་སོ་སོར་སྣང་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལན་དངོས་ནི། དུང་སེར་པོར་འཛིན་དུས་ནས་དཀར་པོར་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར། སེར་པོར་མ་གྲུབ་པས་དཀར་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ལྟར། འཁྲུལ་པར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་མ་འཁྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག་པར་གནས་པས། ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་གང་དུའང་བཞག་ཏུ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐོ་ཡོར་ལ་མིར་འཁྲུལ་དུས་ཉིད་ནས་ཐོར་གནས་པས། ཐོ་ཡོར་དང་མི་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་དུ་བཞག་ཏུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ལྟར་འཁོར་བ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འཁྲུལ་པ་གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་ཅིང༌། དོན་ལ་མི་གནས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལས། ངོ་མཚར་སྐུ་གསུམ་ཡོན་ཏན་ཞིང་ཁམས་ ཡང༌། །གཞན་ན་མེད་དེ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། ལོག་རྟོག་རྒྱུ་འབྲས་རྒྱུན་ཉིད་ཀྱང༌། །གཞི་རྩ་མེད་དབྱིངས་སྐད་ཅིག་མ། །རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ཚུལ། །ཞེས་པ་དང༌། རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་ནི། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔ་རུ་གྲགས། །ས་ཆུ་སྤྱན་དང་མཱ་མ་ཀཱི། །མེ་རླུང་གོས་དཀར་སྒྲོལ་མ་སྟེ། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ། །སྲིད་གསུམ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཞིང༌། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མི་བརྙེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་དུང་དཀར་
Chinese
自己的显现和那显现的自性空性，如同水和月影般无别。正如这其中所说：真实的幻化之相二者中，没有我和我所之外的他者，清净的法界自性乃是一种相。那么，这两个幻化是一还是异？如果是一，则清净与不清净无法分别安立，并且会显现出互相混淆；如果不是一，则会变成心性不是一种自性。如果这样问，回答有两种。相似的例子是：梦中的错乱显现和白天的非错乱显现，这两个在名言上是一还是异？如果是一，则白天和夜晚的显现无法分别安立，并且会像白天显现一样，梦也变成非错乱，像梦一样，白天显现也变成非错乱，这样会有互相混淆的过失；如果是异，也会变成不是一个心显现的自性。如果这样问，有什么回答？如果回答说，那是心中本体相同，只是时间不同，那就对了。因为在觉性中，本体相同，只是由于错乱与非错乱的因缘，显现出不同的状态。第二，真正的回答是：当执着海螺为黄色时，从一开始就安住于白色，因此，因为没有成立黄色，所以白色和黄色也无法成立是一或异。同样，当显现为错乱时，从一开始就安住于非错乱的自性，本来就清净，因此，本体是一还是异都无法安立。同样，当把木桩错认为人时，从一开始木桩就安住于木桩，因此，木桩和人也无法安立为本体是一或异。像这样，轮回本身错认为涅槃，是没有基础和根本的，所要显示的是在意义上并不存在。正如这其中所说：稀有三身功德的刹土，在其他地方没有，它本身就是那样。以及，颠倒妄想的因果相续，也是没有基础的法界，是刹那，是完全清净的法界自性。以及，金刚身支分是圆满的五佛，地水眼和玛玛吉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），火风白衣度母，虚空界自在母，三有本来就是佛土，一切无余都是法，不是佛之外的，不是佛之外的法，不是佛能证得的。就是这样。那么，白海螺
English
One's own appearances and the emptiness of the nature of those appearances are inseparable, like water and the reflection of the moon. As it says: In the two aspects of true illusion, there is no self or other than self. The nature of pure space is one aspect. So, are these two illusions one or different? If they are one, then purity and impurity cannot be distinguished, and they will appear to be mixed up. If they are not one, then the nature of mind itself will not be one. If you ask this, there are two answers. A similar example is: are the deluded appearances of dreams and the non-deluded appearances of daytime one or different in terms of language? If they are one, then the appearances of day and night cannot be distinguished, and like the appearances of daytime, dreams will also become non-deluded, and like dreams, the appearances of daytime will also become non-deluded, so there will be the fault of mixing them up. If they are different, then it will also become that they are not the nature of appearances in one mind. If you ask this, what is the answer? If you answer that it is the same essence in the mind, but different in time, then that is right. Because in awareness, the essence is the same, but due to the causes of delusion and non-delusion, different states appear. The second, the real answer, is: when clinging to a conch shell as yellow, it has been abiding as white from the beginning. Therefore, because yellow is not established, white and yellow cannot be established as one or different. Similarly, when appearing as delusion, it has been abiding in the non-deluded nature from the beginning, and is originally pure. Therefore, it cannot be established as either the same or different essence. Similarly, when mistaking a wooden post for a person, the wooden post has been abiding as a wooden post from the beginning. Therefore, the wooden post and the person cannot be established as the same or different essence. In this way, confusing samsara itself with nirvana is without basis or root, and what is to be shown is that it does not exist in meaning. As it says: The wondrous three bodies, qualities, and pure lands are not found elsewhere, but are just as they are. And, the continuum of deluded thoughts, causes, and effects is also a groundless realm, momentary, and the nature of a completely pure realm. And, the limbs of the vajra body are known as the five complete Buddhas: earth, water, eye, and Māmakī (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), fire, wind, white-clad Tārā, the sovereign mother of the sphere of space. The three realms are originally Buddha lands. All without exception are dharmas, not other than the Buddha. Dharmas other than the Buddha are not attained by the Buddha. So it is. Then, the white conch