Tibetan
མདོ་ལས། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྒྱུ་བརྗོད་པ། །ཅི་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། །རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །བྱ་མེད་པར་ཡང་མེད་པར་འགྱུར། །རྣམ་པར་བྱང་དང་ཐ་མི་དད། །ཀུན་གཞི་ཐ་དད་འགྱུར་བ་མིན། ། ངེས་ཏེ་རྣམ་བྱང་ཐ་དད་ན། །ཀུན་གཞི་རྟག་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །སྔོན་མེད་འཇིག་མེད་རྟག་པ་སྟེ། །མཐའ་བཞི་རྣམ་པར་སྤང་བ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དག །སྤྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སྒྲ་ཡང་གྲགས། །ཕན་ཚུན་སྙིང་པོ་ཐ་མི་དད། །དཔེ་ནི་སོར་གདུབ་བཞིན་དུ་གནས། །ས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་སྟེ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའང་དེ། སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་མཛད། སྙིང་པོ་ཀུན་གཞིར་བསྒྲགས་པར་མཛད། །བློ་ཞན་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། དབྱེ་ན་སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །དེའང་ངོ་བོ་ཁམས་སྙིང་པོ་ཡིན་པ། འགྱུར་བ་མེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆ་ནས་ཟག་མེད་དུ་བཞག་ལ། མེ་ལོང་གཡའ་དག་པའི་ངོས་ལ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་དྭངས་ཡང༌། གཟུགས་བརྙན་མ་དག་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་འཆར་གཞི་བྱེད་བའི་ཆ་ནས་མ་དག་པར་བཞག་པ་ལྟར་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཟག་བཅས་སུ་བཞག་པའོ།།དེའང་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པས་དག་མ་དག་སྐྱེ་འགགས་ལ་སོགས་པ་དུ་མར་སྣང་ཡང༌། ཀུན་གཞི་སྔོན་དང་ཕྱིས་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་མི་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་གྱིས་མེ་ལོང་གི་ངོས་དུ་མར་འགྱུར་བའམ། ཉི་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟླ་བ་སྐྱེ་འབྲིར་སྣང་ཡང༌། གཞི་དེ་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་ཟླ་བ་སྐྱེ་འབྲི་བ། །མི་ཤེས་འགྲོ་བ་རྣམ་རྟོག་ཀྱང༌། །ཟླ་བ་སྐྱེ་འབྲི་མེད་པ་བཞིན། །གླིང་དང་གླིང་དུ་རབ་ཏུ་སྣང༌། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ། །བྱིས་པ་མི་ཤེས་འགྲོ་རྣམས་ཀྱིས། །རྟག་ཏུ་སྐྱེ་འབྲིར་རྣམ་རྟོག་སྟེ། །དེ་ནི་ཟག་མེད་སངས་རྒྱས་ སོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་གཞི། །བག་ཆགས་སྙེམས་ལ་སོགས་པ་དང༌། །རྟོག་པས་རྙོགས་མ་ཅན་དུ་བྱས། །གཞན་དུ་གྱུར་ན་ཟག་པ་མེད། །ཟག་མེད་རང་ལུགས་རང་ཐོབ་ན། །དེ་དག་བརྟན་ཅིང་རྟག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའང་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དེའི་སྟེང་ན་གནས་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་གཞན་དབང་མ་དག་པས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཞག་ན།
Chinese
经部中说：宣说殊胜之因，从何处产生呢？无因则无果，无作则无果。与清净无别，阿赖耶识不异变。若定然清净有别，则阿赖耶识非恒常。无始无终是常，四边皆已断除。如来藏啊，亦称化身智慧之声。互相之间体性无别，譬如指环般存在。各种地界是阿赖耶，善逝之藏亦是此。于此藏上，善逝宣说了阿赖耶之名。宣说藏即是阿赖耶，然愚钝者不能知晓。如是说。若区分，则有结合之义的无漏阿赖耶，以及具有一切习气的有漏阿赖耶。其中，本体是界藏，不变异，从成为涅槃之依处的部分来说，安立为无漏。譬如镜面清净无垢且明亮，但从成为显现各种不净影像之依处和基础的部分来说，安立为不净，同样，由各种习气安立为有漏。其中，虽然由各种习气显现为清净与不清净、生与灭等等多种现象，但阿赖耶识无论先前还是之后都没有变异，因为是不动摇的自性。譬如影像不会使镜面发生多种变化，或者太阳的力量使月亮显现为盈亏，但基础本身是不变的。如彼经中说：如月亮有盈亏，不识之众生妄想之，然月亮实无盈亏，于此洲彼洲皆显现。如是阿赖耶识，无知之孩童妄想之，恒常妄想生与灭，彼乃无漏佛。如是说。一切法皆是众生之基，习气昏沉等，由分别念而变得污浊，若转为其他则无漏，无漏自性自得时，则彼等稳固且恒常。如是说。其中，实义阿赖耶是无有变异的圆成实性。其上安住的习气，是由遍计所执的非清净他起所安立的。以何种方式安立呢？
English
In the Sutras, it is said: Explaining the cause of distinction, from where does it arise? Without cause, there is no effect; without action, there is no effect. It is not different from complete purification; the Alaya-consciousness does not change differently. If complete purification is definitely different, then the Alaya-consciousness will not be permanent. It is without beginning, without end, and permanent, and the four extremes are completely abandoned. The Tathagatagarbha is also known as the manifestation of wisdom and sound. The essence between each other is not different, existing like a finger ring. The various realms are the Alaya, and the Sugatagarbha is also this. On this essence, the Sugata taught the name of Alaya. It is proclaimed that the essence is the Alaya, but the dull-witted ones do not understand. Thus it is said. If distinguished, there is the uncontaminated Alaya of the meaning of combination, and the contaminated Alaya with all habits. Among them, the essence is the Dhatugarbha, unchanging, and from the aspect of becoming the basis of Nirvana, it is established as uncontaminated. For example, the surface of a mirror is clean and clear without dirt, but from the aspect of becoming the basis and foundation for the appearance of various impure images, it is established as impure. Similarly, it is established as contaminated by various habits. Among them, although various habits manifest as purity and impurity, arising and ceasing, and so on, the Alaya-consciousness does not change before or after, because it is the nature of immovability. For example, images do not cause various changes in the surface of the mirror, or the power of the sun makes the moon appear to wax and wane, but the basis itself is unchanging. As it is said in that very Sutra: Just as the moon waxes and wanes, ignorant beings imagine it, but the moon actually has no waxing or waning, appearing clearly in this continent and that continent. Likewise, the Alaya-consciousness, ignorant children imagine it, constantly imagining arising and ceasing, but it is the uncontaminated Buddha. Thus it is said. All phenomena are the basis of beings, habits, drowsiness, and so on, are made impure by conceptual thoughts, if transformed into something else, it is uncontaminated, when the uncontaminated self-nature is attained, then they become stable and permanent. Thus it is said. Among them, the Alaya of true meaning is the perfectly established reality without change. The habits that dwell on it are established by the impure other-powered nature of the completely conceptualized. In what way is it established?
Tibetan
ཀུན་གཞི་ལ་ཡུལ་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་བའི་འཁྲུལ་པས་གཞན་དུ་སྣང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་རྟ་གླང་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པའང་ཡེ་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཞིང་གི་རྒྱན་དུ་གནས་པ་ལ་བཟུང་བས་གཞན་དུ་སྣང་བ་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་ཕྱི་ནང་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་བདག་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་འཁྲུལ་བའི་གཞི་དང་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་བརྒྱུད་མར་སོགས་ཚུལ་ཡང༌། ཀུན་གཞིའི་སྟེང་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་ཤེས་གཞན་གྱི་འཆར་གཞིའམ་བདག་རྐྱེན་དུ་གྱུར་ཏེ། ཡུལ་ལ་དངོས་སུ་མེད་པའི་འཛིན་པ་ལངས་ཏེ་དེ་ལ་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས། རང་རང་གི་ཆ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེས་པས་རྟོག་མེད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། ལས་མི་སོག་ཀྱང་སོག་པའི་སྒོའམ་རྟེན་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཡུལ་ལ་འདྲེ་རུང་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཡིད་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ཆགས་སྡང་བར་མ་གསུམ་གང་རུང་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ལ་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ལ་ལས་བསགས་པས་འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པའོ། །མདོ་ལས། ཡིད་གཙོ་ཡིད་ནི་རབ་ཏུ་མགྱོགས་པ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྣ་ལ་ཡིད་འགྲོའོ། ། ཞེས་སོ། །དེའང་གཞན་དུ་མེད་བཞིན་གཞན་དུ་སྣང་བ་མ་དག་པ་རྨི་ལམ་གྱི་གཞན་སྣང་ལྟ་བུ་དོན་དུ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་འདི་ནི་མ་དག་པ་གཞན་དབང་ཞེས་བྱ་སྟེ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་འཛིན་བྱ་བདག་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ལ་བདག་དུ་བློས་ཀུན་བརྟགས་པ་སྟེ་འཛིན་པའི་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་སྣང་འདི་དག་དག་པར་བྱེད་པ་ལ། གཞི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་གཞིའོ། ། དེ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཚོགས་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །དེའི་མཐུས་འབྲས་བུ་གྲུབ་མཐའ་ངན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞི་མེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བརྟགས་དང༌། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་འཁྲུལ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་གཉིས་དག་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་མཐུས་གནས་གྱུར་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་མཉམ་པ་ཉིད། ཉོན་ཡིད་སོ་སོར་རྟོག་པ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་བྱ་བ་གྲུབ་པ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ། ཀུན་གཞི་ཐམས་ཅད་པ་ཆོས
Chinese
在阿赖耶识上，由于对本来清净的境，执著为二元对立的错觉而显现为他相；同样，男人、女人、马、牛等事物的形相，也执著于本来清净的自性，安住于净土的庄严，而显现为他相；如同梦境的内外一样，对本来无二的，执著为二元对立，而显现为自我的三种形相，就是错觉的基础和形相。错觉的习气相续等道理也是，从阿赖耶识之上，阿赖耶识的识，成为其他识的生起之因或增上缘，对外境产生实际上并不存在的执著，当五根识在外境显现时，各自的部分实际上是从阿赖耶识产生的，因此安住于无分别之中。即使不积累业，也是积累的门或所依。之后，对外境执著为可爱的，就是意识。对它执著为贪、嗔、痴三者中的任何一个，就是烦恼意。这两者对内外诸法，在本来没有成立为二元对立的情况下，执著于二元对立的习气，在有漏的阿赖耶识上积累业，因此感受轮回的各种苦乐。经中说：“意为主，意极迅速，诸法皆以意为先导。”就是这样。也就是说，实际上并不存在于他处，却显现为他相，这种不净的，如同梦境的他相一样，连同所显现的事物，就是不净的依他起，也就是所取的境。对那所取，在没有成立为自我的情况下，以分别念执著为自我，就是能取的识。这样，为了清净这些轮回的错觉显现，首先要确定根本意义的阿赖耶识，要知道自性本来清净的实相，这就是基础。之后，发起菩提心，积累二资粮，就是如实地修持圆成实。依靠它的力量，果上，对恶劣宗派的执著等，对无有基础的错觉，断除体性的遍计所执，以及显现为能取所取的各种错觉，断除名相的遍计所执。依靠它的力量，获得转依的殊胜功德，意识转为平等性智，烦恼意转为妙观察智，五根识转为成所作智，阿赖耶识转为大圆镜智，阿赖耶识成为一切法。
English
In the ālaya, due to the delusion of grasping as dualistic to the originally pure object, it appears as otherness; similarly, the forms of things such as men, women, horses, and cattle, also grasping onto the originally pure nature, abiding as the adornment of the pure land, appear as otherness; like the inside and outside of a dream, grasping as dualistic to what is originally non-dual, the three forms appearing as self are the basis and form of delusion. The manner of the continuous habits of delusion is also: from the basis of the ālaya, the consciousness of the ālaya becomes the cause or condition for the arising of other consciousnesses, giving rise to grasping that does not actually exist in the object, and when the five sense consciousnesses appear in the object, their respective parts are actually born from the consciousness of the ālaya, therefore abiding in non-conceptualization. Even if karma is not accumulated, it is the door or support for accumulation. After that, grasping the object as desirable is the mind consciousness. Grasping it as any of the three: attachment, aversion, or indifference, is the afflicted mind. These two, regarding the inner and outer dharmas, even though they have not been established as dualistic, clinging to the habits of dualism, accumulating karma on the contaminated ālaya, therefore experiencing various sufferings and pleasures of samsara. The sutra says: "Mind is the chief, mind is extremely swift, mind goes to the forefront of all dharmas." That is how it is. That is to say, actually not existing elsewhere, but appearing as otherness, this impure, like the other appearance of a dream, together with the appearing things, is the impure other-powered, which is the object to be grasped. Regarding that which is to be grasped, without being established as self, conceptually grasping as self with the mind, is the grasping consciousness. Thus, in order to purify these deluded appearances of samsara, first, the ālaya of the fundamental meaning must be determined, and the nature of the originally pure nature must be known, this is the basis. After that, generating bodhicitta and accumulating the two accumulations is practicing the perfectly established without error. Through its power, in the result, clinging to bad philosophical views, etc., for delusions without basis, cutting off the completely imputed nature, and the various delusions appearing as grasper and grasped, cutting off the completely imputed of names. Through its power, obtaining the special qualities of transformation of the basis, the mind consciousness transforms into equality wisdom, the afflicted mind transforms into discriminating wisdom, the five sense consciousnesses transform into accomplishing wisdom, the ālaya consciousness transforms into mirror-like wisdom, the ālaya becomes all dharmas.