Tibetan
སྐུ་དང༌། གནས་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་དུ་དབྱེར་མེད་ཅིང༌། གཅིག་དང་དུ་མ་མེད་པའི་བདག་ཉིད། དུས་བཞི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་རྒྱན་དུ་བཞུགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ཅེས་པར་འདོད། ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡང༌། ཐུན་མོང་བ་གསང་བ་སྤྱི་དང་འདྲ་ལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉག་གཅིག་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་པའོ། །ཚུལ་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱབས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་སྟེ། །སྐྱོབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ཚོགས་ཀྱང་དེ་ཡི་མཐར་ཐུག་ཕྱིར། །སྤང་ཕྱིར་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིག་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་དོན་ངོས་བཟུང་བ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ཉན་ཐོས་བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་སྲིད་པ་ཐ་མ་ཞིགབརྩོན་པ་ཆེན་པོས་སངས་རྒྱས་ནས་བདག་གི་སྨོན་ལམ་དང༌། གདུལ་བྱའི་སྐལ་བས་མི་མཇེད་འདིར་དོན་མཛད་ཅིང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་གཏན་དུ་བཞུགས་ནས་ཕྱིས་དོན་མཛད་པར་མི་འདོད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྲིད་པ་ཐ་མ་བའི་ལུས་ནི་སྨོན་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབས་ཏེ། རྒྱུ་དང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་དང་གནས་ཀྱི་སའི་མ་རིག་པས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་པས་སངས་རྒྱས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་འགྱུར་ན་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལས་སྤྲུལ་པ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་འདོད་དོ། །འདི་ཉིད་གཞུང་ལུགས་ཕལ་ཆེར་ཉན་ཐོས་ལ། ཚུལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་མདོ་སྡེ་པ་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། སྔགས་སོ། དང་པོ་ལའང་གཉིས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་དང༌། གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། རང་རྒྱུད་འོག་མ་དང༌། གོང་མའོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས་ལས། རྣམ་བཅས་པ་ལྟར་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་སེམས་ལས་གུད་ན་མེད་ལ། སེམས་ཉིད་ལུས་དང་གནས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལྟ་བུར་སྣང་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ། སངས
Chinese
身、处所、受用境等一切法，本来就与显现圆满成佛的自性无别，是无一与多的体性。四时平等之界，身语意如巍峨堆积之庄严安住，这被称为佛宝。法与僧伽也是，共同的是与秘密总的相同，不共同的是三宝无别的自性，即是普贤菩提心，称为法身，本来即已成佛。与这些道理相符，如《宝性论》所说：皈依唯是佛，救护具法身，僧众至彼故，为舍欺法故，无故及坏故，二法圣众，非为恒时胜皈处。如是。第三，确定意义有三。第一，如小乘声闻部派，个别有情根器锐利者，最后有者，以大精进成佛后，以自己的愿力与所化众生的根器，在此娑婆世界成办利益，转法轮后入灭，于寂灭界永久安住，不愿之后再作利益。如经部师，认为菩萨最后有之身是由愿力所成，由执著因与我的习气以及处所之地的无明所生，因此成佛入灭后，若为所化众生之利益，则认为从寂灭界无勤化现。此派大多数论典随顺声闻部，而理则随顺大乘经部，故称为经部师。大乘也有两种，即波罗蜜多与密咒。前者也有两种，即瑜伽行中观与名言行中观。前者有二，即自续下部与上部。前者也有二，如随相派认为，显现为外境的事物并非独立于心识之外，而是心识显现为身体、处所、受用等相。成佛后也是，远离一切烦恼的智慧色身。
English
All phenomena, such as body, place, and objects of enjoyment, are inherently inseparable from the nature of manifest and complete Buddhahood, being the essence of non-duality. The realm of equanimity in all four times, where body, speech, and mind reside as an ornament of a magnificent and dense arrangement, is what is called the Buddha Jewel. The Dharma and Sangha are also similar in their common and secret aspects. The uncommon aspect is that the very nature of the inseparable Three Jewels is called the Samantabhadra Bodhicitta, which is the sole Dharmakaya, primordially enlightened. In accordance with these principles, as stated in the Uttaratantra: "Refuge is only the Buddha, the protector possessing the Dharmakaya. The Sangha is the ultimate of that, for abandoning deceptive dharmas. Because of absence and impermanence, the two dharmas and the noble assembly are not the supreme refuge." Like that. Third, there are three aspects to determining the meaning. First, according to the Hinayana Shravaka schools, an individual being with sharp faculties, the last of existence, attains Buddhahood through great diligence, and through their own aspirations and the potential of beings to be tamed, accomplishes benefit in this Sahā world. After turning the wheel of Dharma, they pass into Nirvana and abide permanently in the realm of peace, not wishing to accomplish benefit thereafter. According to the Sutra School, the body of a Bodhisattva in their final existence is accomplished through aspiration, and is produced by the habitual tendencies of viewing cause and self, and by the ignorance of the ground of existence. Therefore, after attaining Buddhahood and passing into Nirvana, if it is for the benefit of beings to be tamed, they emanate effortlessly from the realm of peace. This school mostly follows the Shravaka in its tenets, but its reasoning follows the Mahayana Sutra School, hence it is known as the Sutra School. There are also two types of Mahayana: Paramitayana and Mantrayana. The former also has two types: Yogachara Madhyamaka and Svatantrika Madhyamaka. The former has two, the lower and upper Svatantrika. The former also has two, as the Sākāra-vāda asserts, what appears as external objects is not separate from the mind, but the mind itself appears as body, place, and enjoyment. Even after attaining Buddhahood, the wisdom form body is free from all defilements.
Tibetan
་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང༌། དེའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྣང་བས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་འདོད་ལ། དེའང་མ་དག་པ་ལ་སྤྲུལ་པ་དང༌། དག་པའི་འགྲོ་བ་ལ་ལོངས་སྐུར་སྣང་བས་དུས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད་དོ། །རྣམ་མེད་པ་ལྟར་ན། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཀྱང་དོན་ལྟར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། སྣང་བ་ནི་སེམས་དང༌། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ན་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་དག་ནས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་རྒྱུན་འབྲེལ་བར་སྐྱེ་ཞིང༌། སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་རྗེ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་དབང་གིས། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་སྣང་བ་ནོར་བུ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལྟར་འགྲོ་བའི་དོན་འབྱུང་བར་འདོད་དེ། དེ་ལས་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དང་འབྲེལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ཏོ། །གཉིས་པ་རང་རྒྱུད་གོང་མ་ལྟར་ན། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་གྲུབ་པའི་ངང་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ན། དོན་དམ་པར་གང་གིའང་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པས་དོན་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སར་གནས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་ལ་ལོངས་སྐུ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཉན་རང་ལ་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྣང་བས་དོན་མཛད་པར་འདོད་ དོ། །གཉིས་པ་གྲགས་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཞི་བས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང༌། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་གདུལ་བྱའི་གཞན་སྣང་དུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སྣང་བས་དོན་མཛད་པར་འདོད་དོ། གཉིས་པ་གསང་སྔགས་ལའང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕྱི་པ་ལྟར་ན། སངས་རྒྱས་ནི་བསོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཚད་མེད་པ་ལས་གྲུབ་པ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་སྐུ་དག་པའི་སེམས་དཔས་བསྐོར་བ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བའི་དབང་དང་བཅས་པས་དོན་མཛད་ཅིང༌། བཙུན་མོའི་ཚོགས་ལ་མི་སྤྱོད་དེ་སྨད་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་གི་དོན་དུ་སྤྲུལ་པའི་ཡུམ་དུ་སྣང་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་དོན་མཛད་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ནང་པ་ལའང་གསུམ་ལས། བསྐྱེད་པ་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ལྟར་ན། ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་གནས་པ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད
Chinese
佛陀的刹土以及，其庄严等受用和显现成办有情之义，对此希求。彼亦于不清净者前显现化身，于清净有情前显现报身，认为恒常不断绝。如若无相派，三界之心亦是远离如实显现之相，显现即是心，是不可说为彼与异的习气，成佛之时，习气完全清净，远离智慧之相，刹那之体性相续不断生起，以愿文和悲心及大智慧之力，色身显现如摩尼宝和如意树般成办有情之义，因此，唯有与刹那相续相联之智慧，才承认为胜义谛实有。第二，如自续派上部宗义，于圆满福德和智慧资粮之自性中成佛时，胜义中任何法亦无自性成立，故无所作及能作，然于世俗中，以愿文和广大的悲心，于地上之菩萨显现报身，于异生和声缘显现化身而成办事业。第二，随行名声部的中观师认为，成佛之时，自性如空中云雾消散般，心和心所之行相寂灭于法界中，故无身和智慧之成立，然以昔日之愿力，于所化有情的他相中显现二色身而成办事业。第二，于密咒中亦有二，第一，如外道所言，佛陀是由无量福德和智慧资粮所成就，是大智慧之自性，于圆满清净之刹土中，以广大受用之身，为清净菩萨所围绕，以如其所应调伏之威力而成办事业，不享用明妃之众，因其为应呵责之处。然为某些有情之义，亦显现为化身之母，然非一同交合。因此，显现种种化身而成办事业也。第二，内道中亦有三，如生起次第之摩诃瑜伽所言，本来自在安住之佛陀，以方便和智慧而令其现前时，法身和报身
English
It is desired that the Buddhas perform the welfare of beings through the enjoyment and appearances of the Buddha-fields and their ornaments. It is also desired that they constantly appear as emanations to the impure and as enjoyment bodies to the pure beings. According to the non-aspectarian, the minds of the three realms are also devoid of the aspects that appear as real. Appearance is mind, and it is an imprint that cannot be described as being the same as or different from it. At the time of enlightenment, the imprints are completely purified, and wisdom devoid of aspects arises as a continuous stream of momentary characteristics. Through the power of aspiration, compassion, and great wisdom, the manifestation of the form body, like a jewel and a wish-fulfilling tree, accomplishes the welfare of beings. Therefore, only the wisdom that is connected to the continuous stream of moments is asserted to be truly existent in the ultimate sense. Secondly, according to the higher Svātantrika, when one becomes enlightened in the state of being composed of accumulations of merit and wisdom, nothing is inherently established in the ultimate sense, so there is no object or agent of action. However, in the conventional sense, through aspiration and great compassion, the enjoyment body appears to bodhisattvas on the grounds, and the emanation body appears to ordinary beings and hearers, thus accomplishing the purpose. Secondly, according to the Madhyamikas who follow the renowned tradition, at the time of enlightenment, the activity of mind and mental factors subsides into the sphere of reality like clouds dissolving in the sky, so there is no establishment of body and wisdom. However, through previous aspirations, the two form bodies appear in the other-appearance of those to be tamed, thus accomplishing the purpose. Secondly, there are two aspects to secret mantra. First, according to the outsiders, the Buddha is composed of immeasurable accumulations of merit and wisdom, is the nature of great wisdom, and in a completely pure realm, the body of great enjoyment is surrounded by pure bodhisattvas. He accomplishes the purpose with the power to tame as appropriate, and does not engage in consorts, because it is a place of reproach. However, for the sake of some beings, he may appear as an emanation mother, but not in union. Therefore, it is said that the various emanation bodies appear and accomplish the purpose. Secondly, there are three aspects to the insiders. According to the Mahāyoga of the generation stage, when the Buddha, who is naturally abiding, is manifested through skillful means and wisdom, the Dharma body and the enjoyment body