Tibetan
པར་རིགས། །དུས་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བའི་རབས་ལས། ཐ་སྙད་སྤྱོད་པའི་གནས་ལ་སྐྱོ་བར་བསྟན་པ་སྟེ་རབས་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་སྤྱོད་པའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན། །ཤེས་བྱ་ཚིག་ཕྱིར་ཤོར་བའི་སྐྱོན་བདེན་གྱི། །ཚུལ་བཞིན་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ཞུགས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྐྱོ་བ་གང་དེ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཀུན་ལས་འཕགས་པའི་བཀའ་སྲོལ་མཆོག་ཡིན་ ཞེས། །གཙང་སྒྲ་བདག་འཛིན་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །མ་ནོར་ལམ་དུ་ཞུགས་པར་འདོད་རྣམས་ཀྱང༌། །བདག་ལྟ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །རང་ཉིད་སྙིང་པོའི་དམ་ཆོས་ཁས་ལེན་ཅིང༌། །སྔགས་སོགས་གཞན་ལ་སྨོད་པས་ཆོས་སྤོང་བ། །བློ་ཆུང་ལོག་པར་ལྟ་བ་བྲམ་ཟེའི་རིགས། །འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སེམས་འདི་སྐྱོ། །ལུས་ངག་སྤྱོད་པ་གཙང་བར་འདོད་ན་ཡང༌། །སེམས་གཙང་མི་ཤེས་ཐོས་བསམ་ནོར་དང་བྲལ། །ཚུལ་འཆོས་སྤྱོད་པས་ཉིན་མཚན་འདའ་བྱེད་པ། །ཡོན་ཏན་འབྱོར་པ་སྤངས་པས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དངོས་སུ་བལྟར་ཡོད་ཀྱང༌། །ད་རེས་དུས་མིན་སྨོན་ལམ་ཕྱི་དུས་འདེབས། །བྱ་བྱེད་སྤྲོས་པས་གནས་ལུགས་རྟོགས་སུ་རེ། །དངོས་པོ་མཚན་མར་ཞེན་པས་སེམས་འདི་ སྐྱོ། །རང་བཞིན་དག་པའི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་ཀྱང༌། །ཕྱོགས་རིས་བདག་ཏུ་ཞེན་པས་གཞན་ལ་སྡང༌། །སྤྱོད་པར་བལྟ་བ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཅན། །ཐར་ལམ་བྱང་ཆུབ་རིང་ལ་སེམས་འདི་སྐྱོ། །མི་རྟག་ཚིག་ཏུ་འཆད་ཀྱང་རྟག་པར་འཛིན། །ཚད་མེད་སྙིང་རྗེ་བརྗོད་ཀྱང་རྒྱུད་མ་དུལ། །ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་ཟེར་ཡང་དངོས་པོར་ཞེན། །འདོད་ཡོན་འདུ་འཛི་གཉེར་ལ་སེམས་འདི་སྐྱོ། །གསང་མཆོག་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འདོད་ན་ཡང༌། །བསྙེན་སྒྲུབ་མི་བརྩོན་བསྐྱེད་རྫོགས་ཐུན་ལ་ གཡེལ། །གསང་སྒོ་འཆོལ་བས་དམ་ཚིག་ཞིག་རལ་ཅན། །ཀུན་སྤྱོད་མཆོག་ཏུ་རྩིང་བས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །དབང་རྣམས་མ་རྫོགས་རྒྱུད་དོན་མི་ཤེས་ལ། །བཟླས་བརྗོད་མ་ཚང་བསྙེན་སྒྲུབ་མ་ཐེམས་བཞིན། །དབང་བསྐུར་རབ་གནས་གྲོང་ཆོག་རྙེད་ཚོལ་ཅན། །གསང་སྔགས་ཁྲོམ་དུ་སྒྲོགས་པས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །བགེགས་ཕྲན་འབྱུང་པོ་བསྒྲུབས་པས་སྐྱེ་བོ་སྡུད། །དྲག་སྔགས་སྙིང་རྗེ་མེད་པར་ཞེ་སྡང་འཕེལ། །ཤེས་བྱའི་གནས་ལ་རྨོངས་པས་ཐར་ལམ་རིང༌། །བྱང་ཆུབ་ལམ་བཟང་སྟོར་བས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །བསམ་གཏན་སྒོམ་པར་འདོད་པའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང༌། །ལུང་རིགས་མི་ཤེས་ཐོས་བསམ་སྐྱོན་དུ་བལྟ། །ཆོས་བརྒྱད་མ་བྲལ་རང་ཕྱོགས་བདག་ལྟས་ཁེངས། །ནོར་བའི་ལམ་ལ་བརྩོན་པས་སེམས
Chinese
版本。 於對時事深感厭倦之篇章中，於使用名相之處顯示厭倦，即第三篇章。 如是，所有使用名相之人，雖有因知識為詞句所誤之過失，然對於如實投入精要意義者，請聽我講述其厭倦之本性。 「勝過一切之教規最為殊勝」，如是，具有清淨之聲及我執顯現之傲慢者，雖欲行於無誤之道，然因執我見為最勝而心生厭倦。 自認精要之神聖佛法，然因詆毀咒語等其他法門而捨棄佛法，心胸狹隘、持顛倒見解之婆羅門種姓，對不如理作意而心生厭倦。 雖欲身語行為清淨，然不了解心之清淨，且缺乏聞思修，以虛偽之行為度日，因捨棄功德財富而心生厭倦。 雖有現成之無分別智慧可觀，然此時非時，將願望寄託於未來，以造作分別希求證悟實相，因執著事物之相而心生厭倦。 於自性清淨之法中，雖無我，然因執著於宗派偏見而憎恨他人，以輕蔑之眼看待他人之行為者，對於解脫道與菩提道遙遠而心生厭倦。 雖口中宣說無常，然心中執持常，雖口中述說無量慈悲，然內心未調伏，雖口中說一切皆無實，然心中執著事物，對於追求慾望之紛擾而心生厭倦。 雖欲成為殊勝金剛持，然不勤奮於近修與修持，且於生起次第與圓滿次第之修持上懈怠，因洩漏秘密而使誓言破損，對於極度粗暴之行為而心生厭倦。 於未圓滿灌頂，不了解續部意義之情況下，念誦未完成，近修與修持未增長之情況下，以灌頂、開光、城鎮儀式尋求利養者，因於市井中宣說密咒而心生厭倦。 因修持小鬼與精怪而聚集眾人，不具慈悲而增長嗔恨之猛咒，因於知識之處愚昧而使解脫道遙遠，因喪失殊勝之菩提道而心生厭倦。 欲修習禪定之眾等，不了解經論與理路，且視聞思為過失，不離八法且充滿自方之我見，因勤奮於錯誤之道而心生厭倦。
English
Genre: Section. From the chapter on being manifestly weary of the times. Showing weariness with the place of using terminology, this is the third chapter. Thus, all beings who use terminology, although there is the fault of knowledge being lost for the sake of words, listen to me as I explain the weariness that is the nature of those who have entered into the meaning of the essential point in the proper manner. "The supreme decree that is superior to all is the best," so it is said. Those who have manifest pride with the sound of purity and self-grasping, even though they wish to enter the unerring path, this mind is weary because they hold self-view as supreme. Claiming the essential sacred Dharma for oneself, and abandoning the Dharma by denigrating mantras and other things, the Brahmin caste with small minds and perverse views, this mind is weary of inverted perceptions. Even if one wants bodily, verbal, and behavioral conduct to be pure, this mind is weary because one does not know the purity of mind, is separated from learning, contemplation, and wealth, and spends days and nights with pretentious conduct, abandoning the wealth of qualities. Although non-conceptual wisdom is actually there to be seen, now is not the time, and one plants prayers for a later time. By elaborating on actions, one hopes to realize the way things are. This mind is weary because one is attached to the characteristics of things. Although there is no self in the Dharma that is pure in nature, this mind is weary because one hates others by being attached to self in partisan ways, and one is one who kills by looking at behavior with contempt, and the path to liberation and enlightenment is long. Although one speaks of impermanence in words, one grasps at permanence. Although one speaks of immeasurable compassion, one's mind is not tamed. Although one says that everything is without truth, one is attached to things. This mind is weary of pursuing the confusion of desirable qualities. Even though one wants to be a supreme secret Vajra holder, this mind is weary because one does not strive in approach and accomplishment, and one is distracted in the sessions of generation and completion, one has broken vows by divulging secrets, and one's conduct is extremely crude. Without completing the empowerments and not knowing the meaning of the tantras, without completing the recitations and without increasing the approach and accomplishment, one is one who seeks gain with empowerments, consecrations, and town rituals. This mind is weary because one proclaims secret mantras in the marketplace. By accomplishing minor obstructing spirits and elementals, one gathers beings. Fierce mantras increase hatred without compassion. This mind is weary because the path to liberation is long because one is ignorant of the place of knowledge, and one has lost the good path of enlightenment. Even the assemblies who want to meditate on contemplation do not know scripture and reasoning, and they see learning and contemplation as faults. They are not separated from the eight worldly dharmas and are filled with self-view for their own side. This mind is weary because they strive on the wrong path.
Tibetan
་འདི་སྐྱོ། །མདོ་རྒྱུད་མ་འབྲེལ་ཆོས་ལུགས་ཡ་མཚན་ཅན། །འཁྲུལ་སྣང་འོད་གསལ་འཁྲུལ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ཅེས། །ལོག་རྟོག་གྲུབ་མཐས་རྨོངས་པ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད། །འདྲེན་པའི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་ནས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཅང་མེད་ནམ་མཁའ་བཞིན། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད་ད་ལྟ་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ས་ལམ་ཡོན་ཏན་དྲང་དོན་བསླུ་བྲིད་ཅེས། །ཆད་ལྟའི་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པས་སེམས་འདི་སྐྱོ། ། དོན་དམ་འོད་གསལ་ངོ་བོ་མི་ཤེས་པས། །ཕྱང་ཆད་སྟོང་པ་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཞེས། །སྲིད་རྩེའི་ལམ་གྱིས་ཐར་པ་ཐོབ་ཏུ་རེ། །མདོ་རྒྱུད་དོན་ལ་རྨོངས་པས་སེམས་འདི་སྐྱོ། །སེམས་ཉིད་མ་རྟོགས་མཐའ་བྲལ་མི་ཤེས་པར། །དྲན་རྟོག་གང་ཤར་ཆོས་སྐུ་ཟང་མ་ཞེས། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཕྲེང་པ་འདྲེན་བྱེད་ པ། །དྲན་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་ལ་སེམས་འདི་སྐྱོ། །རིག་པ་མཐའ་གྲོལ་རྟེན་མེད་མ་ཤེས་པར། །རླུང་སེམས་ཉམས་ལ་གནས་ལུགས་དོན་དུ་ཞེན། །ཆགས་སྲེད་འཛིན་པས་ཉོན་མོངས་ཕྱི་ཕྱིར་འཕེལ། །ལམ་གོལ་དམན་པར་ཞུགས་ལ་སེམས་འདི་སྐྱོ། །ལེགས་ཉེས་མི་དཔྱོད་རང་གའི་ལམ་དུ་ཞུགས། །གཟུ་བོར་མི་གནས་ཕྲག་དོག་མེ་ཡིས་གདུངས། །འབྲེལ་ཚད་རང་བཞིན་རྨོངས་པར་དགོད་པ་སྟེ། ། གཏི་མུག་མུན་རུམ་གྱུར་ལ་སེམས་འདི་སྐྱོ། །མདོར་ན་དིང་སང་གངས་རིའི་ར་བ་འདིར། །མཁས་བླུན་མི་ཕྱེད་སླར་ལ་རྨོངས་པ་གཙོ། །བླུན་པོའི་རྨོངས་ཟིལ་ཟས་གོས་ཆེ་ཁྱད་ཅན། །སྒྲུབ་པའི་བྱིན་རླབས་ངོ་མཚར་ཁྱད་དུ་འཛིན། །བཅོས་མའི་ཆོས་ལ་ཐར་པའི་ལམ་རེ་ཞིང༌། །མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་བཅོས་པའི་དོན་ཞེས་འདོར། །འདིས་ནི་དམ་ཆོས་པདྨ་ཟུམ་པ་འདྲ། །བསྟན་པའི་ཉི་མ་ནུབ་ལ་སེམས་འདི་སྐྱོ། །དེ་དག་ལ་སོགས་ཚད་མེད་ཉེས་པའི་ཚོགས། །རྒྱ་མཚོའི་ཆུ་རྡུལ་ཇི་བཞིན་བསམ་མི་ཁྱབ། །འདི་དག་སྤངས་ནས་ཞི་བའི་ནགས་ཁྲོད་དུ། །ཟབ་དོན་སྙིང་པོའི་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་རིགས། །དུས་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བའི་རབས་ལས། སྒྲུབ་པར་ཆས་པའི་གནས་ལ་སྐྱོ་བར་བསྟན་པ་སྟེ་རབས་བཞི་པའོ།། །།དེ་ལྟར་རང་བཞིན་སྐྱོ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཀུན། །ཕལ་ཆེར་རྨོངས་པས་བདེན་དུ་ཆུག་ན་ཡང༌། །ཤེས་བཞིན་ཕྲག་དོག་དོན་མེད་སྒྲོ་སྐུར་ཅན། །ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ལ་ཉོན། །ཐོག་མར་བསྟན་ཞུགས་བསླབ་གཞི་ལེགས་བཅས་ཏེ། །བར་དུ་ཐོས་བསམ་ཕྱོགས་མེད་དོན་ལ་སྦྱངས། །ཐ་མར་ཟབ་དོན་སྙིང་པོ་བསྒོམས་རྗེས་སུ། །གཞན་དོན་ཟོག་པོར་མཐོང་བས་སེམས་འདི་སྐྱོ། ། སྔོན་ཆད
Chinese
這使我沮喪。不依賴經續的奇特宗教，將錯覺光明視為錯覺思維的法性。以錯誤的觀念和宗派，創造令人驚嘆的愚昧。看到引導者的影像，我的心感到沮喪。一切皆空，一無所有，如虛空一般。沒有因果二元對立，當下即是圓滿的佛。聲聞道、功德、究竟之義皆是欺騙。宣說斷見之法，使我心生沮喪。 由於不了解究竟的光明本質，將斷滅空性視為心的本性。希望通過有頂天的道路獲得解脫。由於對經續的意義感到困惑，我感到沮喪。不了解心性，不了解無邊，無論生起什麼念頭，都說是法身。心和心所的相續是引導者 。執著念頭為自我，使我感到沮喪。不了解智慧的解脫和無所依，執著於風心的體驗為究竟的意義。由於執著貪戀，煩惱不斷增長。進入錯誤的低劣道路，使我感到沮喪。不辨善惡，進入自己的道路。不公正地安住，被嫉妒之火所折磨。嘲笑所有與自性愚昧相關的事物。 陷入愚癡的黑暗之中，使我感到沮喪。總而言之，如今在這雪域之中，不辨賢愚，愚昧再次佔據主導地位。愚人的愚昧光芒，食物和衣物都非常優越。將修行者的加持視為非凡的奇蹟。希望通過虛假的佛法獲得解脫之道，拋棄經續論著中虛假的意義。這就像神聖的蓮花正在凋謝。佛法的太陽正在西沉，使我感到沮喪。諸如此類的無量過患，如海洋中的水滴一般，無法想像。捨棄這些，在寂靜的森林中，理應修持甚深意義的精髓。從對時代的明顯厭倦的故事中，顯示了對準備修行之地的厭倦，這是第四個故事。因此，所有這些自然厭倦的方式，如果大多數人因為愚昧而認為是真實的。但要知道，嫉妒和毫無意義的誹謗。請聽生起出離和厭倦的方式。首先，進入佛法，完善學處的基礎。中間，無偏地聞思，並在意義上努力。最後，在修習甚深意義的精髓之後。因為看到利他行為是虛假的，我的心感到沮喪。 從前
English
This depresses me. Strange religions that do not rely on sutras and tantras, considering illusory luminosity as the dharmata of illusory thoughts. Creating amazing ignorance with wrong views and sectarianism. Seeing the image of a guide, my heart feels depressed. Everything is empty, nothing exists, like the sky. There is no duality of cause and effect, the present is the perfect Buddha. The paths of the Hearers, qualities, and definitive meanings are all deceptions. Teaching doctrines of nihilism makes my heart depressed. Because the ultimate nature of luminosity is not understood, annihilationist emptiness is regarded as the nature of the mind. Hoping to attain liberation through the path of the peak of existence. Because of confusion about the meaning of sutras and tantras, I feel depressed. Not understanding mind-essence, not knowing the absence of extremes, whatever thoughts arise are said to be the dharmakaya. The continuum of mind and mental events is a guide . Clinging to thoughts as self makes me depressed. Not understanding the liberation of wisdom and the absence of support, clinging to the experience of wind-mind as the ultimate meaning. Because of clinging to attachment, afflictions increase again and again. Entering a mistaken, inferior path makes me depressed. Not distinguishing between good and bad, entering one's own path. Not abiding impartially, tormented by the fire of jealousy. Mocking all things related to the nature of ignorance. Falling into the darkness of delusion makes me depressed. In short, nowadays in this realm of snowy mountains, not distinguishing between the wise and foolish, ignorance again dominates. The splendor of the fool's ignorance, food and clothing are very superior. Regarding the blessings of practitioners as extraordinary miracles. Hoping for the path of liberation through artificial Dharma, abandoning the artificial meaning in sutras and treatises. This is like the sacred lotus withering. The sun of the teachings is setting, making me depressed. Such immeasurable faults, like drops of water in the ocean, cannot be conceived. Abandoning these, in a peaceful forest, one should practice the essence of profound meaning. From the story of obvious weariness with the times, showing weariness with the place of preparing for practice, this is the fourth story. Thus, all these ways of natural weariness, if most people consider them to be true because of ignorance. But know that jealousy and meaningless slander. Listen to the way of arising renunciation and weariness. First, entering the Dharma, perfecting the foundation of the training. In the middle, impartially hearing and contemplating, and striving in meaning. Finally, after practicing the essence of profound meaning. Because seeing altruistic actions as false, my heart feels depressed. Formerly