Tibetan
་གི་གང་ལ་ཟ། །ཀུན་ཏུ་འཁྱམས་ཀྱང་སྒྲུབ་ཚུགས་མ་ཞིག་པ། །དམ་བཅའི་ཁྲལ་འཇལ་ས་མཐའི་མི་ངན་འདྲ། །དུས་ངན་འཁོར་ལ་བསམ་ཞིང་སྐྱོ་བ་འཕེལ། །བླ་མ་མཆོག་ལས་ཉེ་འབྲེལ་གཅེས་པར་འཛིན། །མཆེད་གྲོགས་མཆོག་ལས་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་འདམས། །དམ་ཆོས་མཆོག་ལས་ནོར་རྫས་སྙིང་པོར་བྱེད། །དུས་ངན་འཁོར་ལ་བསམ་ཞིང་སྐྱོ་བ་འཕེལ། །ཇི་ཙམ་བསྟན་ཀྱང་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ། །ལེགས་པར་བཤད་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མི་ཉན་པ། །སྙིང་པོའི་དོན་ལ་ནམ་ཡང་མི་སྒྲུབ་པའི། །དུས་ངན་འཁོར་ལ་བསམ་ཞིང་སྐྱོ་བ་འཕེལ། །དེ་དག་ལ་སོགས་འཁོར་གྱི་ཉེས་པ་ཀུན། །ཇི་ཙམ་བརྗོད་ཀྱང་ཟད་པའི་དུས་མེད་ལ། །མེ་ཡི་འོབས་བཞིན་བཟོད་པའི་བླག་མེད་པས། །གཅིག་པུར་དབེན་པར་སྒྲུབ་པའི་དུས་ལ་བབས། །ཇི་ལྟར་བསྐྱངས་ཀྱང་མགུ་བར་མི་ནུས་ལ། །གང་ལྟར་བསྟན་ཀྱང་ཕན་པའི་གོ་སྐབས་ཆུང༌། །འདི་ལྟར་བཟོད་ཀྱང་སྙིང་པོ་ཅི་འདུག་ཀྱེ། །དེ་ལྟར་བསམས་ནས་མྱུར་དུ་འགྲོ་བར་ རིགས། །རང་ལའང་མི་ཕན་གཞན་ལའང་མི་ཕན་པའི། །འཇིག་རྟེན་གཟུགས་བརྙན་འདི་འདྲ་རྣམ་བཤིག་ནས། །གཅིག་པུར་ཞི་བ་དབེན་པའི་ནགས་ཁྲོད་ དུ། །ཟབ་མོའི་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་རིགས། །ད་རེས་ཚེ་འདིར་སྲིད་མཚོ་མ་བརྒལ་ན། །གཏན་དུ་འཁོར་བའི་གནས་ལས་ཐར་ཐབས་མེད། །དེ་བས་གཅིག་པུར་དབེན་པའི་ནགས་ཁྲོད་དུ། །ཚེ་གང་ཞི་བའི་ཏིང་འཛིན་སྒྲུབ་པར་རིགས། ། དུས་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བའི་རབས་ལས། འཁོར་བའི་གནས་ལ་སྐྱོ་བར་བསྟན་པ་སྟེ་རབས་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་སྐྱོ་བ་ཅན། །རང་གཞན་ལས་ངན་བསགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སྟེ། །གང་དུ་བསམས་ཀྱང་སྙིང་པོ་འགའ་མེད་པས། །སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་འདི་ལ་སྐྱོ་བར་རིགས། །སྔོན་དུས་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ནུབ་གྱུར་ཅིང༌། །ད་དུས་ངན་པའི་རང་བཞིན་འདི་ཤར་བས། ། ཕྱོགས་དུས་གང་ནའང་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད། །ཀུན་ཏུ་འཁྲུག་ཅིང་ནད་དང་མུ་གེས་ཉེན། །སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་མང་ལྡན་འདི་དག་ལས། །ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པ་སྒྲུབ་པར་རིགས། །མདོར་ན་དིང་སང་ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་འདིར། །དུས་ངན་འཁོར་དང་འཇིག་རྟེན་སྣང་བ་དང༌། །གདུལ་དཀའི་སེམས་ཅན་སྣ་ཚོགས་སྐྱོ་བ་ཅན། །ཡིད་ཆད་མཆི་མ་འཁྲུག་པའི་ཚུལ་ལ་སོམས། །ཕྱི་རུ་བསམས་ཀྱང་སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་སྐྱོ། ། ཡུལ་རྣམས་མི་རྟག་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མའི་ཚུལ། །ནང་དུ་བསམས་ཀྱང་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་སྐྱོ། །སེམས་འདི་མི་སྲུན་དགེ་གང་བརྩོན་པར་དཀའ། །བར་དུ་བསམས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་རྐྱེན
Chinese
་གི་གང་ལ་ཟ། 到处游荡也无法停止修行，如同缴纳誓言税款的边地恶人，思及恶时世的轮回，悲伤增长。比起上师更珍视亲近之人，比起殊胜道友更选择罪恶之友，比起殊胜正法更重视财物，思及恶时世的轮回，悲伤增长。无论怎样教导也不用心领会，即使好好解说也丝毫听不进去，对于精要之义也从不修持，思及恶时世的轮回，悲伤增长。诸如此类轮回的过患，无论怎样述说也没有穷尽之时，如同火坑一般无法忍受，因此到了独自在寂静处修行的时刻。无论怎样养育也无法满足，无论怎样教导也少有益处，这样忍受着又有什么意义呢？如此思索后应该迅速离去。对于自己无益，对于他人也无益的，这样的世间幻象彻底摧毁后，应该独自在寂静的森林中，修持甚深之义的真如。如今此生若不渡过有之大海，则永远没有从轮回之处解脱的方法。因此，应该独自在寂静的森林中，一生修持寂静的禅定。 对于时世显现厌倦之品中， 讲述对于轮回之所感到厌倦，即第六品。如此这般具有各种厌倦，乃是自他积累恶业的错觉显现，无论在哪里思索也没有丝毫意义，如果还有心就应该对此感到厌倦。往昔的贤劫已经衰败，如今恶时的自性已经显现，无论在哪个方向哪个时代都没有安乐的机会，到处充满纷争，并被疾病和饥荒所困扰。从这些具有众多苦难之中，有智慧的人们应该修持解脱。总而言之，如今这末法五百世，对于恶时世的轮回和世间显现，以及难以调伏的各种众生感到厌倦，请思索那灰心丧气泪流满面的情景。向外思索也对显现的境感到厌倦， 诸境无常如梦如幻，向内思索也对执着的念头感到厌倦，此心难以驯服，难以精进任何善事，中间思索也充满各种因缘
English
་གི་གང་ལ་ཟ། Wandering everywhere, one cannot stop practicing, like a wicked person in a borderland paying the tax of vows. Thinking of the cycle of evil times, sadness increases. Holding relatives dearer than the supreme lama, choosing sinful friends over supreme Dharma brothers, valuing wealth more than the supreme Dharma, thinking of the cycle of evil times, sadness increases. No matter how much one teaches, one does not take it to heart; even if one explains well, one does not listen even a little; one never practices the essential meaning. Thinking of the cycle of evil times, sadness increases. All the faults of such cycles, no matter how much one speaks of them, there is no time to exhaust them. Like a pit of fire, there is no endurance. Therefore, the time has come to practice alone in solitude. No matter how one cares for them, one cannot satisfy them; no matter how one teaches, there is little benefit. What is the point of enduring like this? Thinking thus, one should quickly depart. Neither benefiting oneself nor benefiting others, after completely destroying such worldly illusions, one should practice the suchness of the profound meaning alone in the quiet forest. If one does not cross the ocean of existence in this lifetime, there is no way to escape from the place of samsara forever. Therefore, one should practice peaceful samadhi for the rest of one's life alone in the quiet forest. From the chapter on manifest weariness with the times, explaining weariness with the place of samsara, this is the sixth chapter. Thus, with various kinds of manifest weariness, it is the illusion of accumulating bad karma by oneself and others. No matter where one thinks, there is no essence. If one has a mind, one should be weary of this. The good eon of the past has declined, and now the nature of the evil time has arisen. There is no opportunity for happiness in any direction or time. Everywhere is full of strife and threatened by disease and famine. From these many sufferings, those with knowledge should practice liberation. In short, in this last five hundred years, one is weary of the cycle of evil times and worldly appearances, and of the various kinds of difficult-to-tame sentient beings. Consider the state of being discouraged and shedding tears. Thinking outwardly, one is also weary of the objects of appearance. All phenomena are impermanent, like dreams and illusions. Thinking inwardly, one is also weary of the clinging mind. This mind is difficult to tame, difficult to strive for any virtue. Thinking in between, one is also full of various conditions.
Tibetan
་ལ་སྐྱོ། །ཚེ་སྲོག་མི་རྟག་རྩྭ་ཁའི་ཟིལ་པ་འདྲ། །གང་དུ་བསམས་ཀྱང་སྐྱོ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །སྐྱེས་པ་ཤི་ཞིང་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱང་འབྲལ། །བསགས་པ་འཛད་ཅིང་འབྱོར་པ་མཐའ་རྒུད་པས། །འཁོར་བའི་གནས་ལས་ད་རེས་འདའ་བར་མཛོད། །མི་ཐེག་ཁུར་དང་མི་ལྕོགས་བྱ་བ་དང༌། །དུས་ངན་དཔོན་དང་ཤུལ་ཁའི་མགྲོན་འགྱེད་དང༌། །དུས་ལ་མ་བབ་གཞན་དོན་བྱེད་པ་རྣམས། །བཟང་སེམས་ཡོད་ཀྱང་ཕན་པ་འགྲུབ་པར་དཀའ། །དེ་བས་གཅིག་པུར་ཞི་བའི་ནགས་ཁྲོད་དུ། །སྙིང་པོའི་དེ་ཉིད་སྒོམ་པའི་དུས་ལ་བབས། །ནགས་ནི་སྔཽན་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་བསྔགས། །མི་སྲུན་མེད་ཅིང་འཚེ་བ་ཀུན་དང་བྲལ། ། བྱ་དང་རི་དྭགས་འགྲོགས་ན་བདེ་བས་གང༌། །སྨན་ཤིང་མེ་ཏོག་ལྗོན་པའི་ཚོགས་མང་ཞིང༌། །ཕུག་དང་བྲག་རིའི་ཁང་བཟང་རྒྱ་ཆེར་ལྡན། །ཆུ་གཙང་དལ་འབབ་ངང་མོས་བརྟེན་པ་དེར། །གེ་སར་དཔུང་བསྐྱེད་འཛུམ་པའི་མདངས་གསལ་ཞིང༌། །དུས་རླུང་སེར་བུ་བདེ་བའི་ངད་དང་ལྡན། །ཙནྡན་བསིལ་བའི་ཁ་ཡི་དབུགས་བསྐྱོད་པའི། །དྲི་ཞིམ་སྤོས་བསུངས་ངད་པའི་རང་བཞིན་དང༌། །རྣམ་བཀྲ་ཡལ་གའི་ལག་རྩེད་དུད་པ་ཡིས། །གདུང་སྐྱོབ་བསིལ་གྲིབ་བྱེད་ལ་འགྲན་པ་བཞིན། །རྐང་དྲུག་ཚོགས་རྣམས་སྙན་པའི་གླུ་ལེན་ཅིང༌། །གདངས་སྙན་བྱ་ཚོགས་མང་པོ་གར་བྱེད་པ། །ལྷ་ཡུལ་དབང་པོའི་དགའ་ཚལ་སོན་པའི་གནས། ། མཐོ་རིས་བུ་མོ་དགའ་བས་རྩེ་བ་བཞིན། །ཉོན་མོངས་གདུང་སེལ་ངང་གིས་ཆོས་འཕེལ་བ། །དུས་བཞིར་མི་རྟག་སྐྱོ་བའི་རང་བཞིན་དང༌། །ཏིང་འཛིན་ཞི་བ་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཚོགས་ཅན། །དག་པའི་ཞིང་གི་ནགས་ཚལ་དམ་པ་བཞིན། །དེ་འདྲའི་གནས་ནི་ཐར་པའི་སྐྱེད་མོས་ཚལ། ། དབེན་ཞིང་ཉམས་དགའ་རིག་པ་འཛིན་པ་དེར། །བདག་བློ་ཞི་བའི་ཏིང་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་ནས། །སྲོག་དང་བཅས་པའི་ལུས་འདི་གཡོ་བར་ཤོག །དུས་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བའི་རབས་འདི་ནི། །རྣམ་གྲོལ་ཡོན་ཏན་མཆོག་གི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཐར་ལམ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཞུགས་པ་དེས། །སྙིང་ནས་ནགས་སུ་འགྲོ་སླད་སྨྲས་པ་ཡིན། །དགེ་བ་དེ་ཡིས་བདག་དང་འགྲོ་བ་ ཀུན། །ཉོན་མོངས་འཁོར་བའི་གྲོང་ལས་ཡིད་བྱུང་ནས། །ཞི་བ་རབ་བཟང་ཐར་པའི་སྐྱེད་ཚལ་དུ། །ཐམས་ཅད་ཕྱམ་གཅིག་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་ཤོག །ཚུལ་འདི་བློ་གྲོས་རྫིང་བུ་བཟང་པོའི་ནང༌། །དད་བརྒྱའི་པདྨོ་ངེས་འབྱུང་འདབ་སྟོང་ཅན། །ཏིང་འཛིན་སྦྲང་རྩིའི་སྙིང་པོ་འཛིན་པས་སྦྱར། །དད་ལྡན་རྐང་དྲུག་ཚོགས་རྣམས་དགའ་བར་མཛོད། །དུས་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བའི་རབས་
Chinese
啊！令人悲伤。生命无常如同草尖上的露珠。无论怎么想，都是悲伤的自性。出生者终将死亡，聚合者终将离散。积累终将耗尽，财富终将衰败。现在就从轮回的处境中解脱吧。无法承受的重担和无法完成的事情，恶劣时代的官员和丧葬宴席的宾客，以及时机未到就为他人做事，即使有善良的心，也难以成就利益。因此，独自前往寂静的森林中，到了修习精要真谛的时候了。森林被往昔的胜者们赞颂。没有不驯服者，远离一切伤害。与鸟兽为伴，充满安乐。药树、鲜花、树木众多，具备宽广的洞穴和岩山的宫殿。在清澈缓流、天鹅栖息的地方，莲花绽放，笑容明媚，时令风和冰雹带来安乐的气息。旃檀散发清凉的气息，吹动着口中的气息，香气扑鼻，如同焚香一般。色彩鲜艳的枝条嬉戏玩耍，如同烟雾一般，争相遮蔽阳光，带来清凉。六足之虫发出美妙的歌声，众多悦耳的鸟儿翩翩起舞，这里是胜过天界帝释花园的地方。如同天女欢快嬉戏一般，烦恼痛苦自然消解，佛法自然增长。四季皆是无常悲伤的自性，禅定寂静，具备殊胜功德。如同清净刹土的殊胜森林一般，这样的地方是解脱的游乐园。在寂静宜人、持明者居住的地方，愿我的心在寂静的禅定中达到圆满，愿这具连同生命的身躯得以摇动。这篇关于适时感到厌离的文章，是追随解脱殊胜功德者，进入解脱道菩提心要者，从内心深处为了前往森林而说的。愿此善根使我和一切众生，对烦恼轮回之城生起厌离心，在寂静殊胜的解脱游乐园中，全部一同成就佛果。此理在智慧的优良莲池中，以百倍的信心莲花、出离心千瓣之花，以及禅定蜂蜜的精华融合而成。愿具信的六足之虫们欢喜。关于适时感到厌离的文章。
English
Ah! How sad. Life is impermanent, like dew on the grass. No matter how you think about it, it is the nature of sadness. Those who are born will die, and those who gather will disperse. Accumulation will eventually be exhausted, and wealth will eventually decline. Now, escape from the state of samsara. Unbearable burdens and unachievable tasks, officials of evil times and guests at funeral feasts, and doing things for others when the time is not right, even with a good heart, it is difficult to achieve benefit. Therefore, go alone to the silent forest, the time has come to practice the essential truth. The forest is praised by the victors of the past. There are no untamed ones, and it is free from all harm. Being with birds and animals, it is full of happiness. There are many medicinal trees, flowers, and trees, and it has spacious caves and rock mountain palaces. In the clear, slow-flowing water where swans dwell, lotuses bloom, smiles are bright, and seasonal winds and hailstorms bring a sense of peace. Sandalwood emits a cool breath, blowing the breath from the mouth, the fragrance is fragrant, like burning incense. The colorful branches play and frolic, like smoke, competing to block the sunlight and bring coolness. The six-legged insects sing beautiful songs, and many melodious birds dance, this is a place that surpasses the garden of Indra in the heavenly realm. Like heavenly maidens playing happily, afflictions and sufferings naturally dissolve, and the Dharma naturally increases. The four seasons are all of the nature of impermanence and sadness, meditation is peaceful, and it possesses supreme qualities. Like the sacred forest of a pure land, such a place is a playground of liberation. In a secluded and pleasant place where vidyadharas dwell, may my mind reach perfection in peaceful meditation, and may this body, together with life, be moved. This article about feeling aversion at the right time is spoken from the depths of the heart for those who follow the supreme qualities of liberation, those who enter the path of liberation, the essence of bodhicitta, in order to go to the forest. May this virtue cause me and all sentient beings to develop aversion to the city of afflicted samsara, and may all attain Buddhahood together in the peaceful and excellent playground of liberation. This principle is in the good lotus pond of wisdom, with a hundredfold lotus of faith, a thousand-petaled flower of renunciation, and the essence of meditation honey merged together. May the six-legged insects with faith rejoice. An article about feeling aversion at the right time.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ལས་མང་དུ་ཐོས་པའི་ནོར་གྱིས་ཕྱུག་ཅིང༌། ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་དག་འཇོག་གི་བསམ་གཏན་པ་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོས། གངས་རི་ཐོད་དཀར་གྱི་མགུལ། འོད་ཟེར་སྤྲིན་གྱི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་གྱི་ནང༌། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཁང་བཟང་དམ་པ། ཟླ་བ་ཆུ་ཤེལ་གྱིས་འཚེར་བའི་གནས་སུ་སྦྱར་བ་འདི་རེ་ཞིག་རྫོགས་སོ།། །།ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་བཀྲ་ཤིས་དང་བདེ་ལེགས་ཀྱི་ཆར་བསྐལ་པ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དུས་ཉེ་བར་གནས་པ་བཞིན་དུ་འབབ་པས་བསམ་རྒུའི་རེ་བ་མཐའ་དག་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག །མངྒ་ལཾ། མེས་པོའི་ཤུལ་བཞག་ལས། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་གསུང་འབུམ། ༼༢༤༽ དུས་ལ་མངོན་པར་སྐྱོ་བའི་རབས་བི་ཛ་ཧ་རཾ།
Chinese
名为此。善逝之经典中，以多闻之财富饶益，深奥之真如义中，如实安住之禅定者，全知语自在（衮钦·龙钦饶绛）。于雪山顶白之颈项，光芒云之花园中，普贤之清净宫殿，月亮水晶照耀之处所造作之此，暂时圆满矣。遍于方时，吉祥与安乐之雨，如圆满劫之时临近般降临，愿一切所欲之愿皆得成办。吉祥！《出自先辈之遗产，龙钦饶绛之著作集，（24），对时势显现厌倦之篇章，毗扎哈然》。
English
This is called. From the scriptures of the Sugata, enriched with the wealth of extensive learning, the Samantabhadra's pure palace, in the garden of radiant clouds, at the neck of the white-topped snow mountain, the meditator who truly abides in the meaning of profound Suchness, Omniscient Ngakgi Wangpo (Longchen Rabjam). This, composed in a place gleaming with moon crystal, is now temporarily complete. May the rain of auspiciousness and well-being fall in all directions and times, just as the time of the perfect age is near, and may all desires be fulfilled. Mangalam! From the Ancestral Legacy, the Collected Works of Longchen Rabjam, (24), The Chapter on Manifest Disgust with the Times, Bija Haram.