Tibetan
མ་རྟོག༵ས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཏེ། བདག་མེད་གཅིག་དང་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་ཤྀང་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ལ་དབྱེ་ན་རྩ་བའི་སྡེ་བཞི་གྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེའང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་ལས་ཕྱེ་བ་བདུན་ཏེ༑ འོད་སྲུང་བའི་སྡེ། ས་སྟོན་པའི་སྡེ། ཆོས་སྲུང་བའི་སྡེ། མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ། གོས་དམར་ཅན་གྱི་སྡེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ། རྩ་བའི་གྱེས་གཞི་དང་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་རྒྱལ་རིགས་སྒྲ་གཅན་འཛིན་རབ་ཏུ་བཟང་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྲས་སུ་གྱུར་པ་དེའི་སློབ་བརྒྱུད། སྃསྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་སྨྲ་ཞིང་སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་མན་ཆད་དེ། རྟགས་སུ་ཨུཏྤལ་དང་པད་མ་དང་རིན་པོ་ཆེ་འབྱུང་བའོ། །ཕལ་ཆེན་བའི་སྡེ་ལས་ཕྱེ་བ། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། གངས་ཀྱི་རི་བོའི་སྡེ། རྟག་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ། གྱེས་གཞི་དང་ལྔའོ། །འདི་དག་ནི་བྲམ་ཟེའི་རིགས་གནས་བརྟན་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོའི་སློབ་བརྒྱུད། པྲ་ཀྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ༌། སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་མན་ཆད་དེ་རྟགས་སུ་གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བ་དང་དཔལ་བེའུ་འབྱུང་བའོ། །གནས་བརྟན་པའི་སྡེ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱལ་བྱེད་ཚལ་ན་གནས་པའི་སྡེ། འཇིགས་མེད་རི་ལ་གནས་པའི་སྡེ། གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པའི་སྡེའོ། །འདི་དག་ནི་སྨྱུག་མ་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཀཱ་ཏྱ་ཡཱ་ན་ཆེན་པོའི་སློབ་བརྒྱུད། ཨ་ཝ་བྷྲྃ་ཤའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ། སྣམ་ཕྲན་དགུ་ཡན་ཆད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་མན་ཆད་ལ་རྟགས་སུ་དུང་བྲིས་པའོ། །མང་པོས་བཀུར་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། ས་སྒྲོག་རིགས་ཀྱི་སྡེ། བསྲུང་བ་པའི་སྡེ། གནས་མ་བུའི་སྡེ། འདི་དག་འདྲེགས་མཁན་གྱི་རིགས་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འཕགས་པ་ཉེ་བ་འཁོར་གྱི་སླཽབ་བརྒྱུད། བི་ཤ་ཙིའི་སྐད་དུ་སྨྲ་བ། སྣམ་ཕྲན་ནི་གནས་བརྟན་པ་དང་མཐུན་པའོ། །དེ་དག་གིས་གང་ཟག་གི་བདག་དང་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཕུང་པོ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་ནའང་མེད་པར་རྟོགས་པས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ པའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ལ་དབྱེ་ན། ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་བ། ཆུང་བ། བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གསུམ་མོ། །ལྟ་བ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང༌། ཕྱི་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཕྱེད་དང་གཉིས་དང༌།
Chinese
未证悟者乃是声闻和独觉二者。 证悟一个和我执一半及二分，因此从轮回中解脱。 声闻若分，则有根本四部，分支十八部。 其中，从说一切有部中分出的有七部： 饮光部。 地施部。 护法部。 多闻部。 赤衣部。 分别说部。 此根本分支和七部，乃是国王种姓罗睺罗贤善如来之子的学统。 说梵语，穿的衲衣碎片九块以上二十五块以下。 标志是出现乌 উৎপལ་（藏文，梵文天城体，utpala，青莲花）和莲花和珍宝。 从大众部中分出的： 东山部。 雪山部。 常说部。 说出世部。 分支和五部。 这些是婆罗门种姓，大德饮光长老的学统。 说俗语。 穿的衲衣碎片九块以上二十三块以下，标志是出现卍（藏文，梵文天城体，svastika，吉祥）字和吉祥结。 上座部有三： 住在胜林的上座部。 住在无畏山的上座部。 住在寺院的上座部。 这些是从竹匠种姓中出家，圣者大迦旃延的学统。 说阿瓦勃朗夏语。 穿的碎片九块以上二十一块以下，标志是画着海螺。 大众敬奉部有三： 地弘种姓部。 守护者部。 住子部。 这些是从调御者种姓中出家，圣者阿难陀的学统。 说毗舍遮语。 碎片和上座部相同。 他们证悟到补特伽罗的我及我所执著的蕴等， 并且了知除此之外别无所有，因此现证果位。 独觉若分： 有大聚落行者。 小聚落行者。 如犀牛角者三种。 见解是证悟到补特伽罗无我， 以及外境所取无自性，因此一半和二分。
English
Those who have not realized are the Sravakas and Pratyekabuddhas. They realize one selflessness and half and two parts of self-grasping, therefore they are liberated from samsara. If Sravakas are divided, there are four root schools and eighteen branch schools. Among them, there are seven schools that branched out from the Sarvastivada school: The Kasyapiya school. The Bhadra school. The Dharmagupta school. The Bahusrutiya school. The Samkrantika school. The Sautrantika school. These root branches and seven schools are the lineage of the son of King Rahula Bhadra, the Tathagata. They speak Sanskrit and wear patchwork robes with nine to twenty-five fragments. The signs are the appearance of utpala (Sanskrit: উৎপল, utpala, blue lotus), lotus, and jewels. Branching out from the Mahasanghika school: The Purvasaila school. The Haimavata school. The Sthavira school. The Lokottaravada school. Branches and five schools. These are the lineage of the Brahmin caste, the great elder Kasyapa. They speak Prakrit. They wear patchwork robes with nine to twenty-three fragments, and the signs are the appearance of the swastika (Sanskrit: स्वस्तिक, svastika, auspicious) and the auspicious knot. The Sthavira school has three: The Sthavira school residing in Jetavana. The Sthavira school residing in Abhayagiri. The Sthavira school residing in the monastery. These are the lineage of the great Arya Katyayana, who renounced from the bamboo craftsman caste. They speak Apabhramsa. They wear fragments of nine to twenty-one, and the sign is a painted conch shell. The Mahasamghika school has three: The Samkrantika school. The Bhadrayaniya school. The Vatsiputriya school. These are the lineage of Arya Ananda, who renounced from the charioteer caste. They speak Paisaci. The fragments are the same as the Sthavira school. They realize that the self of the person and the aggregates that are grasped as 'I' and 'mine', And they know that there is nothing else besides that, therefore they manifest the fruit. If Pratyekabuddhas are divided: There are those who practice in large groups. Those who practice in small groups. And those who are like rhinoceros horns, three types. The view is the realization of the selflessness of the person, And the lack of inherent existence of external objects, therefore half and two parts.
Tibetan
སྲིད་པ་ཐ་མས་དུས་སུ་རང་གི་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་བླ་མ་ལ་དངོས་སུ་མི་ལྟོས་པར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་རང་ཤར་དུ་རྟོགས་ནས་གྲོལ་ཏེ། བརྡའི་ཆོས་སྟོན་གྱི་ངག་གིས་མི་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཡང༵་དག༵་པ་ཉིད༵་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་མ༵་རྟོག༵ས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟེ། རྒྱུ་སེམས་ཅན་གྱིས་ཚོགས་གཉིས་བསྒྲུབས་པས་འབྲས་བུ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དུ་མ་ནས་སངས་རྒྱས་གདོད་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་སྟེ། དབྱེ་ན། དབུ་མ་དང༌། སེམས་ཙམ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱི་སྣོད་དུ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་ནས། སེམས་དེ་ཡང་རང་རིག་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པར་འདོད་པས་རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཏེ། དབུ་མ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས། གང་དག་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རང་གི་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་ནས། སེམས་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པ་བདེན་པའམ་བརྫུན་པར་སྨྲ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཕྱོགས་གཉིས་པོ་དགག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་ སོ། །དབུ་མ་ལའང་གཉིས་ལས། རང་རྒྱུད་པ་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་གྲུབ་ཅིང༌། དོན་དམ་པར་དེ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལྟར་འདོད་པའོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་བཞིན་མེད་པས་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དང་འདྲ་བར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་གང་དུ་འང་གྲུབ་པ་མེད་ཅིང་མཐའ་བཞིའི་དྲི་མ་ལས་འདས་པར་འདོད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྟ་བ་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐག་བཅད་ནས་ལམ་མི་དགེ་བ་འདོར་ཞིང་དགེ་བ་བསྒྲུབ་ལ་འབྲས་བུ་ཕྱིས་འགྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ཏེ། ཐེག་པ་གོང་མས་གཞལ་དུས་དེ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅིང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འདོད་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་མཉམ་པའི་དོན་མ་མཐོང་བ་དང༌། ལས་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བས་སྤང་བླང་མེད་པའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་དང་ཐབས་ཉུང་ཞིང་དཀའ་ཚེག་དང་བཅས་པས་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ཤེས་རབ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་འཕགས་སོ་ཞེས་འདོད་པའང་འདྲེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ཁྱད་ཞུགས་ཤིང་གོང་དུ་འཕགས་པས་ཐབས་དེས་བཞག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཁྱད་འཕགས་ཤིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དཀྱིལ
Chinese
在最后有之中，自己成就菩提，不真正依赖上师，而是自发证悟缘起的法性而解脱，不用符号的教法之语来说明。 安住之理，也、好、本身，没有剩余全部不、证悟，是因明之乘。原因是众生以二资粮修行，果实无数劫后才最终成佛。 分类有：中观和唯识两种。 其中，外境显现承认为心，心也承认为自证，是无有能取所取的智慧，胜义谛中是真和假，因此有实有和虚假两种。 中观出自观世音的律仪：凡是显现各种事物，承认为自己的心，心也在胜义谛中各自自证的智慧，是无有能取和所取的真或假而说的自性，这两种都要遮破。 中观也有两种，自续派认为，显现的各种事物，在世俗中如幻而成立，胜义谛中，那也是不成立的，自性如虚空。 中观应成派认为，任何时候都没有自性，如八种幻例一样，显现的本身远离一切戏论边，因此在任何地方都不成立，超越四边的垢染。 所有这些，都断定见解为空性二我之法性，从而舍弃不善之道，行持善道，承诺果实以后成就。以更高的乘来衡量时，他们虽然认为这些法都证悟了无我和平等性，但是没有见到一切法本来成佛的平等之义，并且业和烦恼本身显现为智慧，没有证悟舍弃和取舍的自性，而且方法少，艰难困苦，因此认为在漫长的时间里才能成就果实，所以称为没有证悟真实。 有些人认为智慧没有差别，但是方法殊胜，这也是混合的，方法殊胜进入并且更殊胜，因此以那个方法安立的智慧也特别殊胜，一切法皆为坛城。
English
In the final existence, one attains enlightenment without truly relying on a guru, but rather spontaneously realizing the Dharma nature of dependent origination and becoming liberated, not speaking with the language of symbolic teachings. The meaning of abiding is also, good, itself, without any remainder not, realized, is the causal vehicle. The reason is that sentient beings practice the two accumulations, and the result is that Buddhahood is ultimately attained after countless eons. The divisions are: Madhyamaka and Cittamatra. Among them, external appearances are accepted as mind, and the mind is also accepted as self-awareness, which is wisdom without a grasper and a grasped, and in ultimate truth is true and false, therefore there are two kinds of reality and falsehood. From the vows of Avalokiteśvara in Madhyamaka: Those who accept the various things that appear as their own mind, and the mind itself is the wisdom of individual self-awareness in ultimate truth, which is the nature of speaking of truth or falsehood without a grasper and a grasped, these two sides should be refuted. Madhyamaka also has two types: Svatantrika believes that the various things that appear are established like illusions in conventional truth, and in ultimate truth, that is also not established, the nature is like space. Prasaṅgika Madhyamaka believes that there is no self-nature at any time, like the eight examples of illusion, the appearance itself is free from all extremes of elaboration, therefore it is not established anywhere and transcends the defilements of the four extremes. All of these determine the view as the Dharma nature of emptiness of the two selves, thereby abandoning the path of non-virtue, practicing virtue, and promising that the result will be achieved later. When measured by a higher vehicle, although they believe that all these dharmas realize selflessness and equality, they do not see the meaning of the equality of all dharmas being enlightened from the beginning, and karma and afflictions themselves manifest as wisdom, not realizing the nature of abandoning and adopting, and the methods are few and difficult, therefore they believe that the result can be achieved in a long time, so it is called not realizing the truth. Some people think that wisdom is not different, but the method is superior, which is also mixed, the method is superior and enters and is more superior, therefore the wisdom established by that method is also particularly superior, all dharmas are mandalas.