Tibetan
རྣལ་འབྱོར་དམ་པའི་ལམ། །ཞེས་སྨྲས་པས། དེ་གཉིས་ཡི་རངས་ཏེ་སོང་བ་ལས། ཐར་པ་ནི་ཐབས་ལ་མི་མཁས་ཤིང་བློ་གྲོས་རྟུལ་བས་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དངོས་པོ་བཞི་ལ་རང་དགར་སྤྱད་པས་ལུས་དམ་པར་འཆོས་ཀྱང་སེམས་ངན་འགྲོའི་ལམ་དུ་ཞུགས་སོ། །དན་ཕག་ནི་བློ་གྲོས་རྣོ་ཞིང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྤྱོད་དེ། ལུས་མ་རབས་སུ་བཅུག་སྟེ་བྲན་བྱེད་ཀྱང་སེམས་དམ་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་སོ། །དེ་ནས་དེ་གཉིས་ལྟ་སྤྱོད་མ་མཐུན་ཏེ་རྩོད་པ་ལས། དགེ་སློང་ལ་དྲིས་པས། དན་ཕག་ལྟར་ངེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། ཐར་པ་འཁྲུགས་ཏེ་གཉིས་ཀ་ལྟར་རོ་ཞེས་ཀྱང་མ་མཉམ་པར། བདག་གཅིག་པུ་སུམ་འབྱིན་སྙམ་ནས། གཡོག་དང་དགེ་སློང་གཉིས་ཀ་སྤྱོས་ཤིང་ཐག་རིང་པོར་སྤྱུགས་སོ། །དེ་ནས་ཐར་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསང་བ་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བུར་སྤྱད་ཅིང་ལོག་པར་བསྒྱུར། ལོག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་བཟུང་ནས་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མི་རོ་ཟོས་ཤིང་གཡང་གཞི་གྱོན་ནས་དུར་ཁྲོད་གྱི་ཅེ་སྤྱང་ནག་པོ་དང༌། འཕར་བ་རྐང་སྡེབས་དང༌། སྲིན་པོ་ལག་སྡེབས་དང༌། བྱ་གཅན་གསོད་བྱེད་དང༌། དུར་བྱ་ཀང་ཀ་དང༌། ཟ་བྱེད་དུར་ཕག་ལ་སོགས་པའི་མ་རུངས་པ་རྣམས་བརྟེན་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་འཕྲོག་ཅིང༌། སྨད་འཚོང་མའི་ཚོགས་མང་པོ་བསྡུས་ཏེ་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་སྤྱོད་པས་གནས་སོ། །རྒྱུ་དེས་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་འགྲོ་མུ་མཐའ་མེད་པར་བརྒྱུད་དེ་མཐའ་མ་ལ་རཱུ་ཏྲ་ཐར་པ་ནག་པོ་ཞེས་བྱ་བ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་མན་ཆད་དབང་དུ་བསྡུས་ཤིང་ཤ་དང་ཁྲག་ལ་དད་པས་འགྲོ་བའི་ཚོགས་ལ་གནོད་པའི་བགེགས་སུ་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཚེ་དཔལ་ཧ་ཡ་གྷྲཱི་ཝ་ལ་སོགས་པའི་སྐུས་ཀྱང་མ་ཐུལ་བར་གསང་བདག་གིས་དཔལ་ཆེན་པོར་བྱས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་བརྒྱངས་པས་གདོད་བཀའ་ཉན་ཅིང་ལས་ལ་འདུ་བར་གྱུར་ཅིང༌། ཞབས་ཀྱི་འོག་ནས་གདུང་བའི་སྨྲེ་བཤགས་ཆེན་པོ་སྔོན་གྱི་སྡིག་པ་བཤགས་ཏེ་ཆུང་མ་དང་བཅས་པ་འབངས་སུ་ཁས་བླངས་ནས་བཏུལ་བའཽ། །དེ་ཡང་མངོན་སྤྱོད་ལས་གཞན་གྱིས་མི་ཐུལ་བའི་རིགས་ཅན་བདུད་དང་གཤིན་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་བས་ཀྱང་འཇིགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་སྤྲུལ་ནས་ཚར་གཅོད་ཅིང་འདུལ་བར་མཛད་པའོ། ། གསུམ་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ངོས་བཟུང་ལ་གསུམ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་ངོས་གཟུང་བ། རཱུཏྲ་ངོས་གཟུང་བ། དུས་དང་སྟོན་པ་ངོས་གཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་བཀོད་པ་ནི། སྐབས་འདིའི་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་བཞིན་ཡིན་ནམ། སྤྲུལ་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་གདུལ་བྱའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཁྲོ་བོའི་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལེའུ་སྟེ་ཞེས་འོག་མིན་དུ་རང་སྣང་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞེས་པའོ།། གཉིས་པ་དེའི་ལན་གསལ་བོར་བཤད་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་སྣང་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཞེས་པས་གྲུབ་པོ། །སྤྲུལ་པ་ལྟར་བསྟན་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་ངོར་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་འཆར་གཞི་བྱེད་པ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལ་བཏགས་ནས་ཆ་མཐུན་པར་བཤད་པ་ལས།སྤྲུལ་པ་རང་མཚན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་གདུལ་བྱ་རང་མཚན་པ་བཏུལ་བ་ནི་མེད་དེ།འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་འཕྲུལ་བ་སྒྱུ་མའི་རྩེད་འཇོ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོན་པའི་འཐད་པ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ན་དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་ཡོད་པ་རྣམས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་འདུལ་བའི་དཔེར་མཛད་པ་སྟེ་བཟོ་ལ་སོགས་པའི་སྔོན་དུ་དེའི་དཔེ་འགོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའང་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དབྱིངས་ནས་རང་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་དེ་སྣང་བ་ནི་སྤྱི་བོ་ན་ཁྲག་འཐུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གནས་པའི་རྩལ་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གདུལ་བྱའི་འཇིག་རྟེན་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་ཟླ་བ་ལས་ཆུ་སྣོད་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའང་ཞི་ཁྲོའི་རང་སྣང་ལས་གཞན་སྣང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དེ་འདྲ་བ་ཆུའི་ཟླ་གཟུགས་བཞིན་སྣང་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཆུ་དང་ནམ་མཁའ་ཟླ་གཟུགས་བཞིན། །ཞེས་ཆོས་སྐུའི་མཁའ་ལ་ལོངས་སྐུའི་ཟླ་བ་གདུལ་བྱའི་ཆུ་ནང་དུ་སྤྲུལ་སྐུར་སྣང་བའི་དཔེས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སྔར་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཕྱིས་ཁྲོ་བོར་བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ནས་གནས་ཤིང་དུས་ཐ་དད་པའང་མེད་དེ། བརྗོད་བྱའི་དབྱིངས་དེ་ལྟར་གནས་པ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་དགོད་པ་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་དུ་མ་བཏུབ་པས་རིམ་གྱིས་གསུངས་ཤིང་སྤྲུལ་པ་སྐད་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་རཱུ་ཏྲ་ངོས་གཟུང་བ་ལ་གཉིས་ལས། རྩོད་པ་དགོད་པ་ནི། འདིར་གསུངས་པའི་རཱུ་ཏྲ་ནི་ཐ་མལ་པ་ཡིན་ནམ། སྤྲུལ་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ཡི་དྭགས་སྲིན་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཟེར་བས། གཟུགས་ཁམས་དབང་དུ་སྡུད་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། འདོད་ཁ
Chinese
瑜伽正道。如此说后，二人心生欢喜离去。塔巴不善巧方便，且愚钝，如其言般，随意使用四物，虽端正身体，心却步入恶道。丹帕聪慧且善巧方便，如其义般行事，虽委屈身体为奴，心却步入正道。之后，二人见解行持不合而争论。问于僧人，僧人说：必如丹帕。塔巴恼怒，说：二人皆是，亦不平等，心想：我一人分三份。辱骂仆人和僧人，驱逐至远处。之后，塔巴如其言般使用佛之秘密，颠倒错乱。持邪道之行，食尸陀林之尸体，身着破烂衣，依仗尸陀林之黑狗，以及跳跃之足部配合，罗刹之手部配合，食肉鸟之杀戮，尸鸟秃鹫，食腐尸猪等凶恶之物，夺取一切众生之性命。聚集众多妓女，行极大淫欲。因此，死后无止境地经历恶趣，最终成为名为黑塔巴罗扎者。控制色界以下，嗜血肉，成为损害众生之魔障。彼时，吉祥马头明王等身亦无法降伏，秘密主化为大吉祥，进入其身中，撑胀，方才听命，从事事业。从脚下发出痛苦的哀嚎，忏悔往昔罪业，承诺与妻一同为仆，方才被调伏。此乃以神通之外无法调伏之种姓，对于魔鬼和阎罗等，化现更为恐怖之身语意，予以惩罚和调伏。三者，确定章节之意义有三：确定坛城，确定罗扎，确定时间和导师。第一者有二：陈述争论，此时
English
The path of sacred yoga. After saying this, the two happily departed. Tarpa, unskilled in means and dull-witted, used the four objects arbitrarily, as the words said, and although he straightened his body, his mind entered the path of evil destinies. Danpak, sharp-witted and skilled in means, acted according to the meaning, and although he humbled his body into servitude, his mind entered the path of the sacred. Then, the two disagreed in their views and practices and argued. When asked to a monk, the monk said: It must be like Danpak. Tarpa became angry and said: Both are like that, and it is not equal, thinking: I alone will divide into three parts. He insulted both the servant and the monk and drove them far away. Then, Tarpa used the secret of the Buddha as the words said and distorted it wrongly. Taking up the conduct of heresy, he ate the corpses of the charnel ground, wore tattered clothes, and relied on the black dogs of the charnel ground, as well as the jumping foot combinations, the Rakshasa's hand combinations, the carnivorous bird's slaughter, the carrion bird vulture, the carrion-eating corpse pig, and other fierce things, taking the lives of all beings. He gathered many prostitutes and indulged in great lust. Therefore, after death, he endlessly went through evil destinies, and finally became known as the black Tarpa Roza. Controlling the realm of form and below, addicted to flesh and blood, he became a hindrance that harms beings. At that time, even the bodies of glorious Hayagriva and others could not subdue him, and the secret lord transformed into great glory, entered his body, and swelled him up, and then he obeyed and engaged in activities. From under his feet came a great cry of pain, confessing his past sins, and promising to be a servant together with his wife, and then he was subdued. This is because those of the lineage who cannot be subdued by means other than miraculous powers, such as demons and Yama, transform into even more terrifying body, speech, and mind, and punish and subdue them. Thirdly, there are three aspects to identifying the meaning of the chapter: identifying the mandala, identifying Roza, and identifying the time and the teacher. The first has two parts: stating the dispute, at this time
Chinese
寂怒尊坛城自性耶？化身耶？若如前者，则与为调伏对境而宣说坛城相违。若如后者，则与“忿怒尊自性之坛城品，即于密严刹土现自相”相违。第二者的答复明确宣说如下：普贤王如来于忿怒尊坛城中，本即安住之自现，由此而显现，以“自性之坛城”而成立。如是示现化身，乃为于所化众生前，作如是显现之规划，为了知此而假立，并作随顺之宣说。并非由化身自相之坛城，调伏所化众生自相，然如是幻化，如示现幻术之嬉戏。导师之合理性亦在于，于有情相续中，有如是种姓者，乃以如是之方式调伏之，作为示范，如工匠等事先设立模范一般。彼亦为自性坛城，自法界中自现之时，自现智慧之游舞，显现于顶上安住饮血尊坛城之功力中，任运成就之自现。由此于所化之世间如是显现，如虚空之月显现于水器中一般。如是寂怒之自现中，他显圆满受用者，如水中之月影般显现者，乃为化身。如《经庄严论》云：如水与虚空之月影。如是，以法身之虚空，报身之月，于所化之水中，显现化身之譬喻而作开示。先前并非寂静之自性，其后转变为忿怒尊，而是本即如是任运成就而安住，亦无时间之差别。所诠之法界如是安住，能诠之经文安立时，无法同时宣说，故而次第宣说，并以化身之语而宣说。第二，辨识鲁扎，分为二：立宗辩论如下：此处所说的鲁扎是凡夫吗？是化身吗？若如前者，则因被称为食肉大魔，故不应摄持色界，欲
English
Is the wrathful mandala of suchness? Or is it an emanation? If the former, it contradicts the explanation of elaborating the mandala for the sake of taming beings. If the latter, it contradicts the statement that "the chapter on the mandala of the nature of wrathful ones is self-manifest in Akanishta." The answer to the second is clearly explained as follows: Samantabhadra is such that it appears from the self-appearance that has always been present in the wrathful mandala, and it is established by the "mandala of suchness." The manifestation as an emanation is to make a plan for it to appear in this way to the beings to be tamed, and it is explained in a compatible way by relying on the knowledge of this. There is no taming of the beings to be tamed by the mandala of the self-character of the emanation. However, such a transformation is like showing the play of illusion. The teacher's justification is also that those who have such a lineage in the minds of sentient beings are tamed in such a way, as an example, just as craftsmen and others set up a model in advance. Also, when the self-appearance from the suchness mandala appears from the realm, the play of self-appearance wisdom appears as the self-appearance that is spontaneously accomplished from the power of the wrathful mandala residing on the crown of the head. From this, it appears in the world of those to be tamed as the moon in the sky appears in a water vessel. Also, in the self-appearance of peaceful and wrathful ones, the complete enjoyment of other appearances, such as the moon's reflection in water, is the emanation body. As it says in the Ornament of the Sutras: Like the moon's reflection in water and the sky. Thus, it is shown by the example of the moon of the enjoyment body appearing as the emanation body in the water of the beings to be tamed in the sky of the dharma body. It is not that the nature of peace was previously transformed into wrath, but that it has always been spontaneously accomplished and remains, and there is no difference in time. Since the realm of what is to be expressed remains as it is, it is not possible to show it all at once when the text of what can be expressed is established, so it is spoken gradually and expressed in the words of emanation. Second, identifying Rudra, divided into two: Establishing the debate is as follows: Is the Rudra spoken of here an ordinary person? Is it an emanation? If the former, it is not appropriate to subdue the form realm because it is called a great flesh-eating demon.