Tibetan
་རྡོ༵༵་རྗེ༵་ལ༵ས་འདི་སྐད་ཅེས་ཕྱུ༵ང་ངོ༵༌། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་སྣང་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་དུ་བསྟན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་རང་སྣང་ཡིན་པས་ངོ་མཚར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཨ༵་ཧོ་༵ཞེས་སོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དེས་རྒྱུ་བྱས་ཏེ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ན་འཁྲུལ་སྣང་སྣ་ཚོགས་སྲིད༵་པ་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྩ༵་བར་གྱུར་པ༵འི་ཉེས༵་དམི༵གས་ཐམས་ཅད་ནི་ང་དང་བད༵ག་ཏུ༵་རྟོག༵ས་པ་ལ༵ས་འཕྲོ༵ས་ཏེ། འཁོར་བར་འཁྲུལ་དུས་ན་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་རྒྱུད༵་དྲུག༵་སོ་སོའི་སྣང་བ་ལ་སྐྱེ༵་བ་དང༌། སྲོག་གི་དབང་པོ་འག༵གས་པས་འཆི་བ་དང༌། རང་རང་གི་ལུས༵་སྣ་ཚོགས་དང༵་བདུད་རྩི་དང་བུ་རམ་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་ལོ༵ངས་སྤྱོད༵་སྣ་ཚོགས་ད༵ང་ལྷའི་གན༵ས་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༵༌། འཆི་འཕོ་ལྟུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྡུག༵་བསྔ༵ལ་གྱི་འཁྲུ༵ལ་འཁོ༵ར་དང༌། ལ༵་སོ༵གས་པའི་ཁོངས་ནས་བདེ་བ་དང་བར་མའི་སྣང་བ་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ༵་འདི་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་དེ་དག་གི་མ་རིག་པས་བསྐྱེད་པའི་ལོ༵ག་རྟོག༵་བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་སྣང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཉིད༵་ལ༵ས་ཕྱི་རོལ་དོན་གཞ༵ན་ཐ་དད་དུ་༵གྲུབ་པ་ཅི༵་ཡ༵ང་མེ༵ད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལས། སྣ་ཚོགས་ལས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། །བདེ་སྡུག་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ནི། །སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ་ཅིང་སེམས་ཀྱིས་བྱས། །སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་མེད། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང༵་པ༵་ཉིད༵་འཁོར་འདས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བད༵ག་མེ༵ད་ཡེ༵་ནས་མཁྱེ༵ན་པ་སོ་སོ་ར༵ང་གི་རི༵ག་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཐུག༵ས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་གཞན་དུ་དམི༵གས་པར་བྱ༵་བ་དང༌། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་བདག་ཏུ་དམི༵གས་པར་བྱེད༵་པ་གཉིས་སུ་མེ༵ད་པ༵ར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དྲན༵་པས་དབ༵ང་སྒྱུ༵ར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་དབང་སྒྱུར་བའི་ཆོས་གཞན་ལས་འཕགས་པས་ངོ༵་མཚ༵ར་ཞིང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྐུ༵་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གསུ༵ང་ཐེག་པར་སྣང་བ་དང་ཐུགས་མཁྱེན་པ་གཉིས་དང༌། ཡོ༵ན་ཏན༵་ཚད་མེད་པ་དང་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ
Chinese
金刚说如是语。《》第二有二： 众生之错觉显现为心之自显现， 佛之刹土显现为智慧之自显现。 第一： 以一切皆为自显现故，为显示稀有而说“阿火”。 取近取蕴五者，以此为因，于轮回之境，有种种错觉，成为三界之根本的一切过患，皆由我与我所之执着而生。于轮回中迷惑之时，天等六道众生各自之显现中，有生， 命根断绝而有死， 各自之身种种，甘露与蔗糖等种种受用，以及天处等各自之境中所显现的种种，以及死殁堕落等痛苦的错乱之轮，以及从其中所显现的安乐与中间的显现，白色红色种种显现，此一切皆是彼等众生由无明所生的邪分别习气，错乱之心的自显现，如梦一般，除此之外，并无外境他物成立。 如是《念住经》中亦云： 种种业与受用， 显现为乐与苦， 心所化现心所作， 心外少许亦无有， 譬如如梦一般。 如是说。 第二： 一切法具足一切种胜妙之空性，轮回涅槃本来自成佛之自性，补特伽罗与法之无我，本来自知，各自于自明觉中获得自在之自生智慧。于彼显现之法等，外于所取之境执着，内于所执之心执着为我，此二者皆无，以智慧之忆念而作主宰。 如是主宰之法胜于其他，故稀有且奇妙之三身与大智慧之语乘之显现，以及心之智慧二者，以及无量功德与任运成就之事业。
English
Vajra spoke thus. Second, there are two: The mistaken appearances of sentient beings are shown as the self-appearance of the mind, and the field appearance of the Buddhas is shown as the self-appearance of wisdom. First: Because everything is self-appearance, it is said "Aho" to show the wonder. The five aggregates of close grasping, and caused by this, in the state of samsara, there are various illusions, all the faults that become the root of the three realms arise from the clinging to self and mine. When deluded in samsara, in the appearance of each of the six types of beings, such as gods, there is birth, and death because the life force ceases, and various appearances in their respective realms, such as various bodies, nectar and sugar cane, and the abodes of the gods, and the wheel of suffering of death, transference, and falling, and the appearances of happiness and intermediate states from within them, all these various white and red appearances are the self-appearance of the deluded mind, like a dream, created by the ignorance of those beings, and there is nothing else established as an external object. As it is also said in the Mindfulness Sutra: Various actions and enjoyments, Appear as happiness and suffering, Created by the mind and done by the mind, There is nothing at all other than the mind, Like a dream. As it is said. Second: All dharmas are emptiness endowed with all kinds of excellence, the nature of samsara and nirvana being enlightened from the beginning, the selflessness of persons and dharmas, knowing from the beginning, the self-arisen wisdom of the heart, which is mastered by one's own awareness. In that, for the phenomena that appear, there is no grasping at external objects, and no grasping at the internal mind as self, and one masters them with the memory of wisdom. Thus, because the dharma of mastery is superior to others, the three rare and wonderful bodies, the speech vehicle of great wisdom, the two minds of wisdom, and the immeasurable qualities and spontaneously accomplished activities.