Tibetan
ས་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞིའོ། །དེ་དག་གི་ཡུམ་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ངོ་བོ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟག༵་པ༵ར་མ༵་ཡི༵ན་པ༵་སྟེ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་མཚོན་ཞིང་རྣམ་པ་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་སྦྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྡུད་པའི་མཚོན་བྱེད་དུ་ལྕགས་ཀྱུ་མའོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆ༵ད་པ༵ར་མ༵་ཡི༵ན་པ༵་སྟེ་ངོ་བོ་རང་རང་གི་སྣང་བ་མ་དོར་བ་སྨིག་རྒྱུ་དང༌། འདྲ་བར་མཚོན་ཞིང་རྣམ་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྡུད་པའི་ཕྱིར་ཞགས་པ་མར་སྣང་བའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱིས་བདག་ཏུ༵་བཟུང་དུ་མེད་དེ་ངོ་བོ་བད༵ག་ཏུ་གྲུབ་པ་མ༵་ཡི༵ན་པ༵་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་ཞིང་རྣམ་པ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང་དོན་མཐུན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་དབང་དུ་བྱེད་པའི་བརྡར་ལྕགས་སྒྲོག་མའོ། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་དང་མཚ༵ན་མ༵ར་གྲུབ་པ་མ༵་ཡི༵ན་ཏེ་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྤྲུལ་པ་དང་འདྲ་ཞིང་རྣམ་པ་དོན་སྤྱོད་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞི་བ་ལ་འགོད་པའི་མཚོན་བྱེད་དུ་དྲིལ་བུ་མར་སྣང་བ༵འོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་དབང་ཤེས་ལྔ་པོ་རེ་རེས་ཀྱང་ཡུལ་ལྔ་ལ་འཇུག་པར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་གཞན་གྱུར་ན། །དོན་ཀུན་འཇུག་དང་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང༌། །ཞེས་པ་དང༌། མིག་གི་དབང་པོ་ལ་ཐོག་མར་ཕྱོགས་བཞྀ་སྟེང་འོག་གཉིས་ཏེ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་ལ། དྲུག་པོ་རེ་རེ་ལ་གདོད་ཕྱོགས་བཅུར་ཕྱེ་བའི་མིག་གི་དབང་པོས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཤར་གྱི་གཟུགས་མཐོང་བ་བཞག་ལ། སྒྲ་ཐོས། དྲི་ཚོར། རོ་མྱང༌། རེག་བྱ་རེག་པ་བཞི། ཕྱོགས་ལྷག་མ་དགུ་ལ་བཞི་བཞི་སྟེ་བཞི་བཅུ། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ལྷག་མ་ལྔ་ལའང་བཅུ་བཅུར་ཕྱེ་ལ་བཞི་བཅུ་བཞི་བཅུ་སྟེ། དཻ་ལྟར་ན་བཞི་བཅུ་ཚན་པ་དྲུག་ལ་ཉིས་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་སྟེ། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་རྣམས་ལའང་རང་རང་གི་ཡོན་ཏན་བོར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་བརྩིས་པས་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། འདི་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ ནོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡབ་དང་ཡུམ་དང་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དང་སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ་ལ༵་སོ༵གས་པ༵་དབུས་སུ་སྣང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། ཕྱོགས་བཞིར་རིགས་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་རང་གི་ཚོམ་བུའི་འཁོར་འབུམ་ཕྲག་དུ་མས་བསྐོར་བ། ལྷའི་བཀོད་ཚུལ་གྱི་མང་ཉུང་དང་རྣམ་པ་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ༵་ལྟ༵་བུ༵འི་ཚོ༵གས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀུན་ཁྱབ་པར་རྗོ༵ད་ཀྱི༵ས་མི༵་ལ༵ང་བར་སྣང་བ༵་རྣམས་དང་༵རང་བཞིན་གཉི༵ས་སུ༵་མེ༵ད་པ༵ར་བཞུག༵ས་ཏེ་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་གཅིག་གིས་ངང་ལས་ཤར་བའི་གནད་ཀྱིས་སོ༵། ། གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་སྣང་བཀོད་པས་དོན་བསྡུ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་ལས་བཀོད་པའི་ངོ་བོ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཀོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གླེང་གཞི་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དེ༵་ན༵ས་དེ༵་བཞི༵ན་གཤེ༵གས་པ༵་ཡབ་རྣམས་ཡུམ་བཙུན༵་མོ༵འི་ཚོ༵གས་དང༵་རང་བཞིན་གཉིས་༵སུ༵་མེ༵ད་པ༵འི་ངོ་བོ་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་གས༵ང་བ༵འི་དཀྱི༵ལ་འཁོ༵ར་རང་སྣང་བ་དེ༵་ད༵ག་ཉིད༵་ཀྱི༵་གས༵ང་བ༵་ཆེན་པོ་འདི༵་ཉིད༵། སྐུ༵་རྡོ་རྗེ་དང༵་གསུ༵ང་རྡོ་རྗེ་དང༵་ཐུག༵ས་རྡོ་རྗེ་དང༵་ཡོན༵་ཏན༵་རྡོ་རྗེ་དང་འཕྲིན༵་ལས༵་རྡོ༵་རྗེ༵་ལས༵་རིགས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་སྣང་བའི་དོན་སྟོན་པའི་རྡོ་རྗེ་གསང་བའི་ཚིག་འདི་དག་དགོངས་པ་རང་ཤར་དུ་མ་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱུང༵་ངོ༵༌། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཞིང་རང་སྣང་དུ་བཀོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། རང་སྣང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་གང་གི་ངང་ལས་བཀོད་པ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ། དེ་ཉིད་གང་གི་བཞུགས་གནས་ཡིན་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཨེ༵་ཆོས་སྐུའི་ངང་ལས་ཨེ༵་མ༵་ལོངས་སྐུའི་སྣང་བ་ཨེ༵་མ༵་ཧོ༵་སྣ་ཚོགས་སུ་རང་སྣང་བ་ངོ་མཚར་སྟོན་ པའོ། །ཆོས་སྐུ་དེ༵་བཞི༵ན་ཉིད༵་ཀྱི༵་དབྱིང༵ས་ཉིད༵་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་དབ༵ང་བསྒྱུར་བ༵་ལ་ལོངས་སྐུ་ཡེ༵་ཤེ༵ས་ལྔའི་དཀྱི༵ལ་འཁོ༵ར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཐུག༵ས་རྗེའི༵་ངང༵་ལས་བྱུང་བའོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟའི་ཞིང་ཁམས་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་ར༵ང་སྣང༵་བ༵་ཉིད༵་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཏིང༵་ངེ་འཛིན༵་རྣམ་པར་དག་པའི་གཟུ༵གས་བརྙ༵ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི༵་སྒྱུ་མ༵་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ༵་པར་དག༵་པའི་ངོ་བོར་གས༵ལ་ཅིང་སྣང་བ༵་ནི༵་ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ༵་དང་གསུ༵ང་དང་ཐུག༵ས་དང་ཡོན༵་ཏན༵་དང་འཕྲིན༵་ལས༵་རྣམས་ཉེས་པའི་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱིའང་སེ༵ལ་མེད༵་པའི༵་བདག་ཉིད། ཡོན༵་ཏན༵་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡི༵ད་བཞི༵ན་རི༵ན་པོ༵་ཆེ་༵བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མངའ་ཐང་ཆེན་པོ་མི༵་ཟ༵ད་པ༵ར་ལྡ༵ན་པ་ཡེ་ཤེས་རྒྱན༵
Chinese
地的四种智慧。 །它们的四位佛母依次是，本体色等一切法，非༵恒༵常༵，而是无而显现，象征如影像；形态大慈大悲，以布施摄受众生，象征物为铁钩母。 །声音等一切法，非༵断༵灭༵，而是本体不舍各自显现，如阳焰；象征物为形态大悲，以悦耳之语摄受众生，显现为索母。 །对于意的诸法，以破立不可执为我，本体非༵我༵成༵立༵，如梦境；象征物为形态大乐，与意义相符，能自在控制众生，为铁索母。 །显有轮回涅槃一切的本体，非༵实༵有༵和༵相༵状༵成༵立༵，而是从原始以来无自性，如幻化；象征物为形态利益和广大的舍，能使众生安住于寂静，显现为铃母。 །而且在佛的境界中，五根识的每一个都能进入五境。 《经庄严论》中说： “五根若转变， །能入一切义，及一切的， །百千十二种功德生。” །又说： 首先将眼根分为四个方向，上下两个，共六个。 将六个中的每一个最初分为十个方向，假设眼根能看到东方之东的色。 听到声音。 嗅到气味。 尝到味道。 触到四种所触。 其余九个方向各有四个，共四十个。 同样，其余五个方向也各分为十个，共四十个、四十个。 这样，六组四十个共有二百四十个。 耳朵和。 鼻子和。 舌头和。 身体也各自失去自己的功德，同样计算，共有百千十二个。 这些是佛地的特殊功德。 །这样，如根本坛城的本尊和佛母、菩萨和佛母、门神本尊佛母等显现在中央一样。 在四个方向，四种姓的坛城各自的眷属围绕着千百万。
English
The four wisdoms of the earth. Their four mothers are, in order, the essence of all phenomena such as form, which is not༵ per༵ma༵nent༵, but appears as non-existent, symbolizing like an image; the form is great love and the means to gather beings through generosity, symbolized by the hook-mother. All phenomena such as sound, which is not༵ cut༵ off༵, but whose essence does not abandon its own appearance, like a mirage; symbolized by the form of great compassion and the gathering of beings through sweet speech, appearing as the lasso-mother. For the phenomena of mind, it is impossible to grasp as self through affirmation and negation, the essence is not༵ esta༵blished༵ as self༵, like a dream; symbolized by the form of great joy, in accordance with the meaning, able to control beings at will, as the iron chain-mother. The essence of all phenomena of existence, samsara, and nirvana, is not༵ esta༵blished༵ as real༵ and cha༵rac༵ter༵istics༵, but is without self-nature from the beginning, like an illusion; symbolized by the form of benefit and great equanimity, able to settle beings in peace, appearing as the bell-mother. Moreover, in the realm of the Buddha, each of the five sense consciousnesses can enter the five objects. In the Ornament of the Sutras, it says: "When the five senses are transformed, །they can enter all meanings, and all, །twelve hundred qualities arise." It also says: First, divide the eye sense into four directions, two above and below, for a total of six. Divide each of the six initially into ten directions, assuming that the eye sense can see the form of the east of the east. Hear the sound. Smell the scent. Taste the flavor. Touch the four tangibles. The remaining nine directions each have four, for a total of forty. Similarly, the remaining five directions are also divided into ten each, for a total of forty, forty. Thus, six groups of forty have two hundred and forty. The ear and. The nose and. The tongue and. The body also loses its own qualities, and similarly calculating, there are twelve hundred. These are the special qualities of the Buddha's realm. Thus, just as the main deities and consorts of the root mandala, the bodhisattvas and consorts, the gatekeepers and consorts, etc., appear in the center. In the four directions, the mandalas of the four families are surrounded by hundreds of thousands of their respective retinues.
Chinese
眷属众多围绕。《》 诸天排列之多寡与形貌，如根本坛城之会众，于虚空界周遍显现，不可言说，与其自性无二而安住，乃以自显智慧之游舞，由一味之中显现之要诀。《》 第三，以智慧之自显陈设而归纳其义，有二：一、从何而陈设之体性。二、如何陈设之方式。《》 初者：广说开端，如是，如来父等，与佛母眷属，以自性无二之体性，未成他者之行境，故秘密坛城自显现彼等之秘密大者，即身金刚、语金刚、意金刚、功德金刚与事业金刚等五部之坛城，此等开显自显现之义之金刚秘密语，乃以非言说之方式，由意中自然流出。《》 第二，如何生起并陈设为自显，有三：一、自显之坛城彼者，由何之体性中陈设。二、如何显现之方式。三、彼者为何者之住处而认定之。《》 初者：ཨེ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）法身之体性中，ཨེ་མ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）报身之显现，ཨེ་མ་ཧོ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）多姿多彩之自显，乃示现稀有。《》 法身如是之法界，于彼之体性中自在，报身五智之坛城任运成就，乃导师自身不可思议之大悲体性中生起。《》 第二者：如是庄严之严密刹土，如来自身之自显现彼者，乃佛陀之三摩地，于极清净之形象，智慧之幻化，自性清净之体性中，显现且明现，如是云云。《》 第三者：佛陀之身、语、意、功德与事业等，乃无丝毫过失之自性。功德圆满，如如意宝，具足不可思议之大威势，无尽，乃智慧之庄严。
English
Surrounded by many retinues. The multitude and variety of divine arrangements, like the assembly of the root mandala, appear pervading the entire expanse of the sky, beyond description, and abide inseparable from their own nature, through the key point of arising from the state of a single play of self-appearing wisdom. Third, there are two ways to summarize the meaning through the arrangement of self-appearing wisdom: 1. The nature of what is arranged from. 2. The manner of how it is arranged. First: After extensively explaining the introduction, thus, the Tathagata fathers, etc., and the assembly of consort mothers, with the nature of being inseparable, since they have not become the object of others' practice, therefore, the self-appearing secret mandala, the great secret of those very ones, namely, the Body Vajra, Speech Vajra, Mind Vajra, Quality Vajra, and Action Vajra, etc., the five families of mandalas, these Vajra secret words that reveal the meaning of self-appearance, are naturally emanated from the mind in a non-verbal manner. Second, there are three ways in which it arises and is arranged as self-appearance: 1. From what nature is that self-appearing mandala arranged? 2. How does it appear? 3. Identifying whose abode that is. First: E (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning) From the nature of the Dharmakaya, Ema (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning) the appearance of the Sambhogakaya, Emaho (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning) the self-appearance in various forms, shows wonders. The Dharmakaya, the very Dharmadhatu, being empowered in its very nature, the spontaneously accomplished mandala of the five wisdoms of the Sambhogakaya arises from the inconceivable compassionate nature of the Teacher himself. Second: Such a lush and dense pure land, the very self-appearance to the Tathagata himself, is the Samadhi of the Buddha, in the extremely pure image, the illusion of wisdom, in the nature of naturally pure essence, appearing and clearly manifesting, and so on. Third: The Buddha's body, speech, mind, qualities, and activities, etc., are the nature of being without even the slightest fault of defects. Qualities are perfectly complete, like the wish-fulfilling jewel, possessing inconceivable great power, inexhaustible, is the ornament of wisdom.