Tibetan
་ང་ཡི་་སྤྱོད་པ་ནི། །མ་བཙལ་ལྷུག་པར་བཞག་པས་དོན་ཀུན་རྫོགས། །སྙིང་པོའི་དོན་དུ་འདུས་པས་བླང་དོར་མེད། །རེ་དོགས་རྣམ་པར་ཆད་པས་མྱ་ངན་འདས། །ཀུན་བྱེད་ང་ཡི་སྤྱོད་པ་གང་རྟོགས་པ། །དུས་གསུམ་སྐྱེ་མེད་ངང་དུ་མཉམ་པ་ལྟར། །འཇུག་དང་མི་འཇུག་ཚིག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས། །འདི་ནི་བླང་དོར་མེད་པར་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུང་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ་སྤྱོད་པས་སྤང་གཉེན་གྱི་མཁར་འགྱེལ། གཉེན་པོ་དྲན་བའི་མེལ་ཚེ་ཞིག །འདི་ཡིན་གྱི་ཆོས་མེད། རེ་དོགས་ཀྱི་འཕྲང་འདས། དུས་གསུམ་གཞི་མེད་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པ་མ་བགྲོད་ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པས། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་ས་ལ་གཏན་སྲིན་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ནི་ལྟ་སྒོམ་བོགས་འབྱིན་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། ། བཞི་པ་འབྲས་བུ་རེ་་དོགས་སྤང་བ་ནི། ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་གཞི་རྩ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་ཞིག་ལོགས་ནས་བཙལ་དུ་མེད་དེ། བཅོས་སུ་མེད་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྡུལ་ཙམ་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་ མེད། །དེ་བས་སངས་རྒྱས་སེམས་ལས་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་ལས་སྐུ་གཞན་མེད། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྤྲུལ་པ་ལྔ། །འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་གཞན་ན་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད་དོ། །སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་སེམས་མ་བཅོས་སྔར་མཐོང་རྟོགས། །ད་ལྟར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །མ་བཅོས་པ་ཡི་རང་སེམས་དེ། །མ་བཅོས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་ཏེ། །ད་ལྟ་འགྲོ་བའི་དོན་ཡང་མཛད། །སླད་ནས་འབྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རང་བྱུང་སེམས་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །སྔར་མ་བཅོས་པར་ལུང་མ་བསྟན། །ད་ལྟ་ཏིང་འཛིན་སེམས་མི་འཆོས། །མ་བཅོས་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་བྱོན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཉིད་བཅོས་བསླད་མེད་པའི་ངང་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་བཞུགས་པ་ད་ལྟ་རང་ཆས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱང་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་ལས། ཀློང་ཆེན་སེམས་ཀྱྀ་གནས་འདི་ན། །མི་གནས་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཀུན་གྱི་གནས་དང་ས་ཡིན་ཏེ། །འདུལ་འབྲལ་མེད་པར་དེ་ན་ བཞུགས། །དེ་ལ་སྦྱངས་ཤིང་བགྲོད་མི་དགོས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ད་ལྟ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ན་ས་དྲུ
Chinese
我的行为是：不寻觅，自然安住，一切意义都圆满。汇集于精华之义，无取舍。断绝希望与恐惧，超越痛苦。我，普作王的行为，无论谁证悟，如三时无生之状态般平等。进入与不进入，远远超越言辞。这是无取舍的授记。如是说。如此在无二自解脱中行持，摧毁舍弃与执取的城堡。平息对治的火花。没有“这是”的法。超越希望与恐惧的险境。三时无基，普作王（昆吉嘉波）的意旨，不经努力自然成就。被称为在法性穷尽之地获得永恒自在。因此，有增进见修行之必要。第四，舍弃对果的希望与恐惧：现在的自性本初解脱，从无根的自性之外，无法在别处寻得其他的佛陀。在不可改造的篇章中说： 奇哉！法身即是菩提心。菩提心即是法身。微尘许也无人能改造。因此，佛陀不在心外。报身即是菩提心。菩提心即是报身。从心中生起的诸法中。报身之外没有其他的身。化身即是菩提心。菩提心即是五种化身。做众生之事，不在其他地方。三时一切诸佛。也无有菩提心之外的。往昔已逝的诸佛。未曾改造自心，早已见证领悟。现在安住的诸佛。对未曾改造的自心。如实不改造地领悟。现在也在做众生之事。未来将要出现的诸佛。对于这自生心性。以前未曾不改造地授记。现在禅定不改造心。进入不改造的道而出现。如是说。因此，心性在无有改造错乱的状态中，身与智慧无有分离地安住，现在是自性任运成就的。在无需净化的篇章中说： 浩瀚的心之所处之处。没有一个不住留。是一切的处所和地基。不离不散地在那安住。于此无需净化和前往。如是说。 那么现在是佛陀，那么六
English
My conduct is: without searching, naturally abiding, all meanings are fulfilled. Gathered into the essence of meaning, there is no acceptance or rejection. Severing hope and fear, transcending suffering. I, the All-Creating King's conduct, whatever one realizes, is equal like the unborn state of the three times. Entering and not entering, utterly beyond words. This is a prophecy without acceptance or rejection. Thus it is said. Thus, practicing in the non-dual self-liberation, the fortress of abandonment and attachment is destroyed. The sparks of the antidote are extinguished. There is no "this is" dharma. The dangerous path of hope and fear is transcended. The intention of the All-Creating King (Kunjik Gyalpo), without effort, is naturally accomplished, as the three times are without foundation. It is called attaining eternal freedom in the place where the nature of reality is exhausted. Therefore, there is a need to increase view and practice. Fourth, abandoning hope and fear of the result: The present nature of mind, primordially liberated, apart from the essence of being without root, another Buddha cannot be found elsewhere. In the chapter on the unmodifiable, it says: Alas! The Dharmakaya is Bodhicitta. Bodhicitta is the Dharmakaya. No one can modify even a particle. Therefore, the Buddha is not outside the mind. The Sambhogakaya is Bodhicitta. Bodhicitta is the Sambhogakaya. Among the dharmas arising from the mind. There is no other body than the Sambhogakaya. The Nirmanakaya is Bodhicitta. Bodhicitta is the five Nirmanakayas. Doing the work of beings, not in other places. All Buddhas of the three times. There is also nothing other than Bodhicitta. The Buddhas of the past who have passed away. Without modifying their own minds, they have long seen and realized. The Buddhas who now abide. To that unmodifiable self-mind. Realizing without modifying as it is. Now also doing the work of beings. The Buddhas who will appear in the future. For this self-born mind. Previously, it was not prophesied without modification. Now, in samadhi, the mind is not modified. Entering the unmodifiable path, they appear. Thus it is said. Therefore, in the state where the nature of mind is without modification or confusion, body and wisdom abide inseparably, and now it is naturally and spontaneously accomplished. In the chapter on the unpurifiable, it says: In this place of the vast mind. There is not one who does not abide. It is the place and ground of all. Abiding there inseparably. There is no need to purify and go there. Thus it is said. So now if it is Buddha, then six
Tibetan
ག་རྫོགས་སམ་ཞེན། །ཤིན་ཏུ་ཡང་རྫོགས་པར་བཤད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མ་འགག་པ་ཡི་རྟགས། །དབང་པོ་སྒོ་ལྔ་ཀུན་ཏུ་གསལ་བ་ལ། །ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན། །ཡུལ་་དུ་མི་རྟོགས་ཆགས་པ་མེད་པ་ལ། །མ་ཆགས་པདྨ་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ཡིན། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་སུ་ང་ཡིས་བཤད། ། རང་གི་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དཔག་མེད་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པར་བཀོད། །སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ས་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དེ། །རང་ལ་གནས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡེ་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་ས་རྣམས་ཏེ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ལ་སྐྱེ་དང་འཇིག་མེད་པས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་མེད་དེ། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །བཟང་ངན་བླང་དོར་ཡེ་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དབྱེ་བ་མེད་པའི་ས་ཞེས་ང་ཡིས་བཤད། །ཅེས་གཅིག་ལས་སོ་སོར་དབྱེ་ན་དྲུག་ཏུ་སྣང་ཡང་དེ་དག་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་གཅིག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ས་གཅིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་ད་ལྟའི་སེམས་ལ་ཡེ་ནས་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས་ཀྱང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་སོ་སོར་གསལ་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་སོ་སོར་གསལ་བ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་བཙལ་རང་ལ་རྫོགས་པས་རེ་དོགས་བྱ་མི་དགོས་པ་ཉིད་ དོ། །ཡེ་ཤེས་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ང་ཡི་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྤྲོས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རབ་ཞི་རྡུལ་མེད་མཁའ་ལྟར་དག་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང༌། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་མ་བཅོས་སོ་སོར་གསལ། །དེ་ལྟར་གང་གིས་རིག་ཅིང་རྟོགས་པ་ནི། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོའི་སུས་སུ་ལུང་བསྟན་ ཏོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རང་གསལ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སེམས་ཉིད་གྲྭ་མ་ཆག་ཟུར་མ་ཉམས་པར་རྩོལ་མེད་གཞི་གྲོལ་དུ་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་མེད་དོ། །ལྷུན་གྲུབ་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་ང་ནི་མ་བཙལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ཁྱོད་ལ་ལུང་བསྟན་པས། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་ཀུན་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པར་དབུགས་ཕྱིན་ ཏོ། །ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་ང་ཉིད་ལུང་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་པ་དང༌། ལྷུན་གྲུབ་རེ་དོགས་མེད་པའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང༌། ཀྱེ་
Chinese
如何圆满？ 说是非常圆满。彼经中说： 自生智慧不灭之相，五根门皆明了，名之为普光地。于境不迷不著，名之为无著莲花。无生灭之菩提心，我说是金刚持。 自之自性法性无量，自生智慧法性平等安置，名之为密集庄严地。 菩提心之自性坛城，于自所住之诸法，字母轮大集诸地，身语意无生灭，说是金刚持地。 菩提心无因果二者，于心所生之诸法，无好坏取舍之故，我说是无分别地。 如是，从一中分别则显现为六，然彼等非异于自生智慧之一地，故名大圆满一地。 是故，现在之心本无垢染，亦未动摇于如是性，故五门之各别识明了，且五烦恼各别明了为五智慧，即名智慧之嬉戏。 不寻自圆满，故不需希冀与疑虑。 智慧无垢染品中说： 噫！普作王，我之智慧，离一切分别戏论，极寂灭无尘如虚空清净，是名无生。 自生智慧虽未离一，然不作意各别明了。如是，谁所知且证悟者，普作王之谁所授记。 如是，自明离戏之心性，不损毫发，不失边角，无勤任运于基位解脱外，无有他果。 任运成就无寻品中说： 噫！我乃不寻任运成就故，如是证悟我为汝授记，汝亦将如是证悟诸法。 本来无勤作而气已尽。 普作王我亲自授记。 如是说。 任运成就无有希冀疑虑品中亦说： 噫！
English
How is it complete? It is said to be exceedingly complete. In that very text, it says: The sign of unceasing self-arisen wisdom, When the five sense faculties are all clear, Is named the ground of all-pervading light. Not being confused or attached to objects, Is named the lotus without attachment. That bodhicitta without birth and death, I say is Vajradhara. The immeasurable self-nature, dharmata, Self-arisen wisdom, dharmata, equally arranged, Is named the ground of dense array. That mandala of the nature of bodhicitta, In all the dharmas that abide in oneself, The letters, wheels, great assemblies, all the grounds, Since body, speech, and mind have no birth or death, Is said to be the ground of Vajradhara. In bodhicitta, there is no duality of cause and effect, In all the dharmas that arise from the mind, Since there is no good or bad, accepting or rejecting, I say it is the ground without differentiation. Thus, when differentiated from one, it appears as six, but since those are not other than the one ground of self-arisen wisdom, it is called the Great Perfection, the one ground. Therefore, since the present mind is primordially without obscuration, and also since it does not move from suchness, the individual clarity of the five sense consciousnesses, and the individual clarity of the five afflictions as the five wisdoms, is called the play of wisdom. Since it is complete in oneself without searching, there is no need for hope and doubt. In the chapter on wisdom without obscuration, it says: O Kunjed Gyalpo, my wisdom Is non-conceptual, free from all elaboration, Utterly peaceful, without dust, pure like space, It is taught as being without birth. Although self-arisen wisdom does not move from one, The distinctions of appearances are individually clear without contrivance. Thus, whoever knows and realizes that, Kunjed Gyalpo's, who prophesied. Thus, the very nature of self-luminous, non-elaborate mind, without breaking the lines or losing the corners, is effortlessly liberated in the ground, and there is no other result. In the chapter on spontaneously accomplished without searching, it says: O, since I am spontaneously accomplished without searching, Just as I realize it, I prophesy to you, You will realize all dharmas in that way. From the beginning, without effort or striving, the breath is exhausted. Kunjed Gyalpo, I myself prophesy. It says. Also, in the chapter on spontaneously accomplished without hope or doubt: O!