Tibetan
།ལན་ལ་གཉིས་ལས། ངེས་གཟུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། སྒྱུ་མ་ངལ་གསོ་ཞེས་འཐད་དེ། འཁོར་བ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་སྒྱུ་མ་འདི་དག་ལ་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པ་སྣང་ཆ་མ་འགགས་པས། སྣང་ཆ་སྒྱུ་མའི་མགྲོན་པོ་དག་ལམ་དུ་ངལ་གསོ་བ་ལྟར་མེད་བཞིན་སྣང་བའི་སེམས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ཉིད། ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ངང་དུ་ངལ་གསོ་བ་སྣང་དགོས་ཏེ། སྣང་ཙམ་དུ་འཁོརབའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཞིང་འདའ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། དེའང་་འཁོར་བ་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་ནས་ཡང་དག་སྒྱུ་མའི་དབྱིངས་སུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྤྱད་པའི་གྲོལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སྲིད་གསུམ་འདི་དག་སྒྱུ་མ་དང༌། །སྨིག་རྒྱུ་ཆུ་ཡི་ཕུང་པོ་བཞིན། །ནོར་བར་མཐོང་བས་ཕྱིར་བཟློག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞི་བསྡུ་བའི་ལ་ནི། སྒྱུ་མ་ངལ་གསོ་ཞེས་འཐད་དེ། ཡང་དག་སྒྱུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་་དེ། ལོག་རྟོག་སྒྱུ་མའི་ངལ་སྟེགས་ཀྱི་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ཡང་དག་སྒྱུ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་རང་བཞིན་བདག་གཞན་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ། ལོག་རྟོག་སྒྱུ་མ་འཁྲུལ་སྣང་འཁྲུལ་རྟོག་དང་བཅས་པ་རྟེན་མེད་གཞི་མེད་ཆེན་པོར་ངལ་གསོ་བ་ཡིན་ཏེ། གསང་སྙིང་ལས། ཡང་དག་སྒྱུ་མའི་ཚུལ་གཉིས་སུ། །བདག་དང་བདག་གི་གཞན་མེད་དེ། །བདག་དང་གཞན་་དང་རྟོག་པའི་རྒྱུན། །ལོག་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ལས། །ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་བྱ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བས། ངལ་གསོ་བ་དང་དུབ་པར་སྣང་བ་མ་འགགས་ལ། སྣང་བའི་དུས་ནས་ཡོང་མ་མྱོང་བར་ཁོ་བོ་འདོད་དོ། །འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་དབུས་དག་ཏུ། །སྒྱུ་མ་བྱེད་པ་དག་གིས་གཟུགས་སྤྲུལ་ཏེ། །རྟ་དངགླང་པོ་ཤིང་རྟ་སྣ་ཚོགས་བྱས། །དེ་ཉིད་མི་བདེན་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། ། ཞེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མར་གྱུར་པའི་གཟུགས། །སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་འོངས་པ་མིན། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་འོངས་པ་ མིན། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་དགོས་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཞིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྱིར་ངག་ཙམ་ལ་ཡོད་པའི་་དགོས་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཞི་དཔེར་འགོད། དགོས་འབྲེལ་ངག་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཞིས་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུར་བརྗོད། བསྟན་བཅོས་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཞིས་གཞི་ལམ
Chinese
回答有两种。与确定相结合的是，名为“幻化休息”是恰当的，因为轮回中所有的分别念幻化虽然没有本体，但显现的景象却不间断。如同幻化景象的客人于路途中休息一般，无而显现的心之幻化本身，必须显现于法性清净的境界中休息，因为仅仅是显现就能从轮回的痛苦中解脱并超越。那也是在知晓轮回是幻化的本体之后，于真实幻化的界中，显现而无自性地修持的解脱。如《楞伽经》所说：“三有这些是幻化，如阳焰水之聚，因错谬见而遣除。”正如所说的那样。对于归纳基础而言，名为“幻化休息”是恰当的，因为是真实幻化的本体，是邪分别念幻化休息处的特殊基础。那也就是心性自性清净且光明的那本身是真实幻化，其自性于无我他戏论的境界中，邪分别念幻化，错觉显现，连同错觉分别念一起，于无依无据的广阔中休息。如《秘密藏续》所说：“真实幻化的两种方式中，无我与我所，无他者。我与他者和分别念的相续，仅仅是颠倒分别念，没有微细且深奥的。”如此说。其作用是，一切法显现为幻化的自性，休息与疲惫的显现不间断，我以为从显现之时起，就从未曾来过。如《圣妙吉祥吉祥智慧经》所说：“如若众多人众中，幻术师们变幻形，马与象和种种车，彼等非真种种显，诸法一切如是知。”以及“如若幻化所成形，非生非来亦非去，如是诸法一切皆，非生非来亦非去。”第二，以四种必要关联支来确定，有三种：一般而言，仅存在于言语上的四种必要关联支举例说明。以存在于言语上的必要关联支四支，说为进入论著的原因。以存在于论著身中的必要关联支四支，作为基础道。
English
There are two types of answers. When combined with certainty, it is appropriate to call it "Illusion Resting," because although these illusory thoughts in samsara have no essence, the appearance of phenomena is uninterrupted. Just as illusory guests rest on the path, the illusion of the mind itself, which appears without being, must appear to rest in the realm of true nature, because merely appearing is enough to be liberated from the suffering of samsara and transcend it. That is also the liberation of practicing in the realm of true illusion, appearing but without inherent existence, after knowing that samsara is the essence of illusion. As it is said in the Lankavatara Sutra: "These three realms are illusion, like a mirage of water, reversed by seeing them as mistaken." As it is said. For the basis of summarizing, it is appropriate to call it "Illusion Resting," because it is the essence of true illusion, the special basis for the resting place of wrong conceptual illusions. That is, the very nature of mind, which is naturally pure and luminous, is true illusion, and its nature is in the state of being free from self and other elaborations. Wrong conceptual illusions, illusory appearances, together with illusory thoughts, rest in the vastness of being without support or foundation. As it is said in the Guhyagarbha Tantra: "In the two ways of true illusion, there is no self and no belonging to self, no other. The continuum of self, other, and thoughts, is merely inverted thought, there is nothing subtle or profound." So it is said. Its function is that all phenomena appear as the nature of illusion, and the appearance of resting and fatigue is uninterrupted, and I believe that it has never come from the time of appearance. As it is said in the Arya Samadhiraja Sutra: "Just as in the midst of many people, illusionists conjure forms, horses and elephants and various chariots, these are untrue, various appearances, know all phenomena to be like that." And "If the form that has become illusion, is not born, does not come, does not go, likewise all phenomena, are not born, do not come, do not go." Secondly, to determine with the four limbs of necessity and connection, there are three: Generally, the four limbs of necessity and connection that exist only in speech are given as examples. The four limbs of necessity and connection that exist in speech are said to be the cause of entering the treatise. The four limbs of necessity and connection that exist in the body of the treatise are the basis and path.
Tibetan
་འབྲས་བུའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི་སྤྱིར་སྐྱེས་བུ་རྟོགས་ལྡན་གྱི་ངག་ཙམ་ལ་དགོས་འབྲེལ་བཞི་ཚང་དུ་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ཁུར་ལ་ཆུ་ལོན་ཞེས་པའི་ངག་དེའི་བརྗོད་བྱ་ནི་ཆུའོ། །དགོས་པ་ནི་ངག་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆུ་ཁྱིམ་དུ་ཐོབ་པའོ། །ཉིང་དགོས་ནི་ཆུ་དེས་སྐོམ་པ་བསལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྲུབ་པའོ། །དེ་གསུམ་ཡང་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་མི་འབྱུང་ཡོད་ན་འབྱུང་བའི་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་ནི་འབྲེལ་ པའོ། ། གཉིས་པ་བསྟན་བཅོས་ལུས་ལ་ཡོད་པའི་དགོས་འབྲེལ་རྣམས་འདིའི་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ལ་བསྟེན་ནས་བསྟན་བཅོས་ལ་ཆོས་བཞི་ཚང་བར་རྟོགས་པ་ནི་་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ངག་བཀོད་པའི་དགོས་པའོ། །དེ་ལ་བསྟེན་ནས་རྟོགས་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་བསྟན་བཅོས་འདིར་འཇུག་པ་དེ་ཉིང་དགོས་སོ། །དེ་གསུམ་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་དུ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ཡོད་ན་འབྱུང་བར་གྲུབ་པ་ནི་འབྲེལ་པའོ། ། གསུམ་པ་ནི་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ངལ་གསོ་སྐོར་གསུམ་གྱི་ཚིག་དང་དོན་གྱི་རིམ་པས་གང་ཟག་གཅིག་གི་ཐར་ལམ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བར་སྟོན་པའི་ཚུལ་ནི་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་སྐྱེས་བུས་རྟོགས་པ་ནི་དགོས་པའོ། །རྟོགས་པ་བཞིན་ཉམས་སུ་་བླངས་པས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པ་ནི་ཉིང་དགོས་སོ། །དེ་གསུམ་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྲེལ་དུ་ཡོད་ན་འབྱུང་མེད་ན་མི་་འབྱུང་བ་ནི་འབྲེལ་པའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་འདུལ་བའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པར། དེ་བས་ན་འདུལ་བའི་མདོ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མེད་པ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བསྙད་ དོ། །འབྲས་བུ་མེད་པར་དོགས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དགོས་པ་བརྗོད་དོ། ། ཐབས་མེད་པར་དོགས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་བཤད་དོ། །འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགོས་པའི་དགོས་པ་་ཡང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་བཤད་བྱ་གཞུང་གི་དོན་དངོས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཞུང་ལམ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོར་སྟོན་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་ངལ་གསོ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་རང་སྣང་དུ་སྟོན་པ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྒྱུ་མ་ངལ་གསོ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། འགྲེལ་པ་བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བརྗོད་པ། འཇུག་ཡུལ་ལུས་
Chinese
这是对果的意义的确定。第一，一般来说，对于有证悟的人的语言来说，可以圆满具备四种必要关联，例如，‘拿水壶去取水’这句话，其所表达的对境是水。必要是依靠那句话，在家里得到水。最极必要是用水消除口渴等，成就人的目的。这三者，一个不存在，另一个就不会产生，一个存在，另一个就会产生，这种相互关联就是关联。第二，论著本身所具有的必要关联，这是此处的所表达的对境。依靠它，认识到论著圆满具备四法，这是建立必要关联之语的必要。依靠它，有证悟的人进入这部论著，这就是最极必要。这三者，一个与另一个没有关联就不会产生，存在就会产生，这被确立为关联。第三，清晰地阐明基、道、果的状况，通过休息三篇的词句和意义的次第，完整且无误地展示一个人解脱道的方式，这是所表达的对境。像这样存在，人证悟到，这是必要。像证悟到的那样进行修持，由此成就暂时和究竟的二种目的，这是最极必要。这三者，一个与另一个有关联就产生，没有关联就不产生，这是关联。这些也在《律藏广释》中说：‘因此，为了消除对《律经》没有所说内容的怀疑，才宣说了所说内容。为了遣除对没有果的怀疑，才宣说了必要。为了断除对没有方便的怀疑，才阐述了关联。为了成就所希望的意义，也展示了必要的必要。’就像广说的那样。第二个总义是广泛阐述所要解释的论著的实际意义，这有三个方面：将一切法都展示为一条道路的大圆满心性休息以及注释的广泛阐述；将一切法都展示为光明自成的大圆满禅定休息以及注释的广泛阐述；将一切法都展示为无实自显的大圆满幻化休息以及注释的广泛阐述。第一部分有三个方面：讲述进入注释讲解的原因；进入的对境，身体。
English
This is the determination of the meaning of the fruit. First, in general, for the speech of an enlightened person, it is possible to fully possess the four necessary connections. For example, the statement 'take the water pot and fetch water,' its object of expression is water. The necessity is that by relying on that statement, water is obtained at home. The ultimate necessity is that by using the water to quench thirst and so on, the purpose of the person is accomplished. These three, if one does not exist, the other will not arise; if one exists, the other will arise; this mutual connection is the connection. Second, the necessary connections that the treatise itself possesses, this is the object of expression here. By relying on it, realizing that the treatise fully possesses the four dharmas, this is the necessity of establishing the words of necessary connection. By relying on it, an enlightened person enters this treatise, this is the ultimate necessity. These three, if one is not connected to the other, it will not arise; if it exists, it will arise; this is established as the connection. Third, clearly explaining the state of the ground, path, and fruit, through the order of the words and meanings of the three sections of rest, completely and without error showing the way to liberation for one person, this is the object of expression. Existing in this way, the person realizes it, this is the necessity. Practicing as realized, thereby accomplishing the two purposes of temporary and ultimate, this is the ultimate necessity. These three, if one is connected to the other, it arises; if there is no connection, it does not arise; this is the connection. These are also stated in the Extensive Commentary on the Vinaya: 'Therefore, in order to dispel the doubt that there is nothing to be said in the Vinaya Sutra, the object of expression is declared. In order to avert the doubt that there is no fruit, the necessity is declared. In order to abandon the doubt that there is no means, the connection is explained. In order to accomplish the desired meaning, the necessity of the necessity is also shown.' Just as it is extensively stated. The second general meaning is to extensively explain the actual meaning of the treatise to be explained, which has three aspects: extensively explaining the Great Perfection Mind at Rest and its commentary, which shows all dharmas as one path; extensively explaining the Great Perfection Contemplation at Rest and its commentary, which shows all dharmas as spontaneously accomplished clear light; extensively explaining the Great Perfection Illusion at Rest and its commentary, which shows all dharmas as unreal self-appearance. The first part has three aspects: stating the cause of entering the explanation of the commentary; the object of entry, the body.