Chinese
想到“这件事该怎么办”等等，要舍弃那些阻碍佛法的忧虑来听闻。 并且，生起欢喜、恭敬和信心，舍弃睡眠昏沉等等的障碍和傲慢等等的烦恼，不以今生的恶劣污秽为目标，只以解脱为目标。为了众生的利益，我要听闻这个佛法，并使之利益我的相续，要生起这种强烈的意乐和愿望来听闻，这样听闻就会变成无垢的光辉。 这很重要，因为走上佛法之路，第一道门就是听闻，必须从一开始就不能出错。 圣《功德宝聚经》中说：“欢喜、恭敬和信心的殊胜是近取，断除障碍烦恼，超越污垢。为了利益众生而显现进入，具有决定的智慧到彼岸。 谁能享用这些荣耀，就请听闻。”正如经中所说。 第三，共同应行的自性有三： 首先是加行，为了所有众生的利益，要获得菩提。为了这个目的，要生起听闻佛法的心。 听闻宣讲波罗蜜多佛法的人，要了解能仁及其眷属的四众弟子各自的特点。 在密法中，要了解坛城为一体，清晰地观想主尊和眷属来听闻。 或者，观想上师是文殊菩萨，从他的口中发出佛法的光芒，照耀弟子，观想光芒融入弟子的耳中。 在这里，可以随自己的意愿来做。 正行是讲法者和听法者都要不散乱于佛法的词句和意义，一心专注。 最后是回向，将善根回向给众生，忆念无常、如梦如幻的佛法和上师的恩德。 这样讲说和听闻，就能圆满六度： 布置法座和供品是布施，守护身语意三门来听闻是持戒，忍受当时等等的损害是忍辱，劝请上师讲法是精进，不散乱地听闻是禅定，通过观察分析来提问，消除疑惑之处是智慧。 所有佛法修持的窍诀都在《现观庄严论》中。 花朵的座
English
Thinking about "What should I do with this?" etc., abandon the sorrows that hinder the Dharma and listen. Also, generate joy, respect, and faith, abandon the obscurations such as sleepiness and dullness, and the afflictions such as pride, and do not aim for the bad and defiled things of this life, but only aim for liberation. For the benefit of sentient beings, I will listen to this Dharma and make it benefit my mindstream. Generate this special longing and desire and listen, so that listening will become stainless glory. This is very important, because the first gate to the path of Dharma is listening, and it is necessary to not make mistakes from the beginning. The noble Sutra of Gathering the Excellent Qualities of Jewels says: "The supreme of joy, respect, and faith is the near cause, eliminating obscurations and afflictions, transcending defilements. Manifestly entering for the benefit of beings, the wisdom that has certainty goes beyond. Whoever enjoys these glories, please listen." As it is said in the sutra. Third, the nature of what should be done in common has three aspects: First, the preparation is to attain enlightenment for the benefit of all sentient beings. For this purpose, generate the mind to listen to the Dharma. Listen to the one who teaches the Dharma of the Paramitas, understanding the characteristics of the Sugata and the four types of disciples in his retinue individually. In the Mantrayana, understand the mandala as one, and listen clearly visualizing the main deity and the retinue. Alternatively, visualize the teacher as Manjushri, and rays of Dharma light emanating from his mouth, shining on the disciple, and visualize the light dissolving into the disciple's ears. Here, one can do as one pleases. The main part is that both the speaker and the listener should not be distracted from the words and meaning of the Dharma, and hold the mind in one-pointed concentration. Finally, the dedication is to dedicate the merit to sentient beings, and remember the impermanence, the dream-like and illusory nature of the Dharma, and the kindness of the teacher. By speaking and listening in this way, the six perfections are completed: Arranging the Dharma seat and offerings is generosity, guarding the three doors of body, speech, and mind while listening is discipline, enduring harm such as at that time is patience, urging the lama to teach the Dharma is diligence, listening without distraction is meditation, and asking questions with observation and analysis to eliminate doubts is wisdom. All the key instructions for Dharma practice are in the Ornament for Clear Realization. A seat of flowers
Tibetan
་སོགས་རབ་འབུལ་བ། །ས་ཕྱོགས་སྤྱོད་ལམ་བསྡམས་པ་དང༌། །སྲོག་ཆགས་ཀུནལ་འཚེ་མི་བྱེད། བླ་མ་ལ་ནི་གསོལ་བ་འདེབས། །མ་་ཡེངས་བླ་མའི་གདམས་ངག་འཛིན། རྟགས་ལ་ཕྱིར་ལ་སྐྱོན་ཚིག་འདྲི། །སྒྲོལ་མ་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་སོ༌། །ཞལ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དྲུག་ཀྱང༌། ལེགས་པར་སྨྲ་བ་སྦྱིན་པ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་བསྡམས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད། །སྐྱོ་བར་བཟོད་པ་བཟོད་པ་སྟེ། །འཆད་ལ་བཙོན་པ་བརྩོན་འགྲུས་ ཉིད། །དེ་ལས་མ་ཡེངས་བསམ་གཏན་ལ། །ཚིག་དོན་འབྱེད་མཁན་ཤེས་རབ་ཉིད། །འཇམ་དཔལ་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིག་སུ་བཅད་པའོ། ། གསུམ་པ་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་ཆོས་ལ་གང་གི་བཤད་པ་ན། སྦྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་མཆོག་ཏུ་འཕགས་པའི་ཕན་ཡོན་འཐོབ་སྟེ། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་འཛིན་པ་་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྲས་དང་བཅས་པས་དགོངས་པར་འགྱུར་བ་་དང༌། རྟག་ཏུ་ཚེ་རབས་དྲན་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལས་ཆོས་ཐོས་པར་་འགྱུར་བ་དང༌། མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉན་པས་ནི་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གྱི་འཆིང་བ་གཅོད་པ་དང༌། རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་དང་མི་འབྲལ་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་གཟུངས་འཐོབ་པ་་དང༌། ངན་འགྲོ་ལོག་པར་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ལྷས་བསྲུང་ཞིང་ནད་དང་འཚེ་བ་ཉུང་བ་དང༌། མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མིག་རྙེད་པས་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས༌། གང་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེས་རབ་མཆོག་ཡིན་དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཐོས་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། སྡུད་པ་ལས༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ནས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་པ་ལས་མྱུ་ར་དུ་འདའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་ཆོས་བྱུང་བའི་ཚུལ་སྤྱིར་བཤད་པ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ཏོ། ། སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྤྱི་ཆིངས་ལྔས་འབྲེལ་དགོད་པ་དང༌། དགོས་འབྲེལ་་ཡན་ལག་བཞིས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། མདོ་དོན་སྨྲ་བར་འདོད་རྣམས་ལ། །མན་ངག་ཅུང་ཞིག་་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་ལ་མན་ངག་འ་དི་ཡིན་ཏེ། །དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །བརྒལ་ལན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བཅས། །ཚིག་དོན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་་འདིར་དོན་ལྔས་ཉེ་བར་མཚོན་པ། དང་པོ་དགོས་པའི་དོན་ནི། ངལ་གསོ་སྐོར
Chinese
等等都好好地供奉。约束身处场所的行为，不对一切众生加以损害。向喇嘛祈祷，不散乱，持有喇嘛的教诲。对征兆，对外在，询问过失之语。度母具有六支。（以上）如是说。面容上师的六种是：善于言说即是布施，约束烦恼即是戒律，安忍困苦即是忍辱，讲述时专注即是精进，不从那里散乱即是禅定，分辨词义者即是智慧。文殊具有六支。这被称为是总结之词。第三，宣说听闻的利益是：如是对于真实的法，谁去宣说，那么在一切布施之中，获得法布施最为殊胜的利益。一切生世都持有法的宝藏，如来及其眷属都会忆念，恒常忆念生世，从佛陀那里听闻法，迅速获得成佛等等。听闻能清净心的障碍，斩断疑惑的束缚，恒常不离神圣的法，获得法的总持，不会堕入恶趣，受到天神的守护，疾病和损害减少，迅速获得成佛等等，以智慧获得眼睛，从而从轮回中解脱。《宝性论》中说：因为此乃殊胜之智慧，其因乃是听闻。又《摄经》中说：以智慧完全了解法的自性后，从三界全部之中迅速解脱。如是，对于法生起之理，总的宣说已经确定。第二个总义，分别宣说当下的意义，分为二：以五种总纲建立关联，以四种必要关联的支分来确定。第一，在《释量论》中说：想要讲述经义者，应给予少许口诀。其中口诀是这样的：应讲述包含必要意义，包含辩驳和回答，包含连接，包含词义。与此结合，此论典以五义来近似表达。第一，必要的意义是，关于休息。
English
Etc., offer them well. Restrain the behavior of the place where you are, and do not harm all sentient beings. Pray to the Lama, do not be distracted, and hold the Lama's teachings. Ask about faults in signs and external things. Tara has six limbs. (Above) It is said. The six of the teacher on the face are: Speaking well is giving, restraining afflictions is discipline, enduring suffering is patience, focusing on speaking is diligence, not being distracted from there is meditation, and distinguishing the meaning of words is wisdom. Manjushri has six limbs. This is called a summary word. Third, the benefit of speaking and listening is: If someone speaks about the true Dharma, then among all the gifts, the gift of Dharma is the most supreme benefit. In all lifetimes, he holds the treasure of Dharma, and the Tathagata and his retinue will remember him, constantly remembering his lifetimes, hearing the Dharma from the Buddha, and quickly attaining Buddhahood, etc. Listening purifies the obscurations of the mind, cuts off the bonds of doubt, is always inseparable from the sacred Dharma, obtains the Dharani of Dharma, will not fall into evil destinies, is protected by the gods, has fewer diseases and harms, and quickly attains Buddhahood, etc. By gaining the eye of wisdom, one is liberated from samsara. The Uttaratantra says: Because this is the supreme wisdom, its cause is listening. Also, the Samgraha says: After fully understanding the nature of Dharma with wisdom, one is quickly liberated from all three realms. Thus, the general explanation of how Dharma arises has been determined. The second general meaning is to explain the meaning of the present in detail, which is divided into two: establishing connections with five general principles, and determining with four necessary branches of connection. First, the Pramanavarttika says: Those who want to speak about the meaning of the Sutra should give a little instruction. Among them, the instruction is this: It should be explained with the necessary meaning, including refutations and answers, including connections, and including the meaning of words. In conjunction with this, this treatise approximates expression with five meanings. First, the necessary meaning is about rest.
Tibetan
་གསུམ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་ཉེ་བར་བཀོད་པས། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང༌། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ་ཞུགས་པས། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ཐབས་དམ་པར་གྱུར་པ་ནི་འདིའིདགོས་པའོ། །དེ་ལ་བསྟེན་ནས་ཐར་པའི་ལུགས་གསལ་བ་དང༌། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་དང༌། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྒོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འཇིག་རྟེན་ན་དར་ཞིང་རྒྱས་པ་སྟེ་མཆོག་གི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་ཡོད་དོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི། གཞི་ལྟ་བ་དང་ལམ་སྒོམ་པ་དང༌། གྲོགས་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུས་ སོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི། གཞུང་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་པའི་འཚམས་སྦྱོར་ནི། དང་པོར་གང་ཟག་གཅིག་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་གཞི་འཆའ་བ་གལ་ཆེ་བས་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ་ལྟ་བ་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་གཞི་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས། ཆ་ཤས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་རིམ་པའང་འཕྲོས་པའི་ཚུལ་དུ་ཡང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞི་རྟོགས་ནས་ལམ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པས། བསམ་གཏན་ངལ་གསོ་ལེའུ་བཞི་པས་རང་བཞིན་དུ༌། གང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་གནས་དང༌། གང་གིས་བསྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་དང༌། གང་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང༌། གང་བསྒྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་གོ་རིམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལམ་བསྒྲུབ་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པ་དང་ཞེན་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་སྟོན་དགོས་པས། དེའི་གྲོགས་སུ་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་རྒྱ་ཆེར་གསལ་བའི་གནས་སྒྱུ་མ་ངལ་གསོ་ལེའུ་བརྒྱད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྤྱད་ཅིང་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ་ཚང་ལ་མ་ནོར་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒལ་ལན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ལ་བརྒལ་བ། ཅི་ཁྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་ཉིད་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཉིད་ལ་ངལ་གསོ་བ་དང་ཐང་ཆད་པ་གཉིས་ཆར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡིས་ལན་བཤད་པ། སྤྱིར་་སེམས་ཉིད་ཅེས་པའི་སྒྲ་འདི་ངེས་གཟུང་དང་གཞི་བསྡུ་བ་གང་དུ་ཡང་སྦྱར་དུ་རུང་བས། ངེས་བཟུང་ལྟར་ན་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་དགོས་ཏེ། སེམས་་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཁམས་གསུམ་པའི་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པ
Chinese
三部释论一并安立，具缘之人若能听闻、思维、修习此次第，便能轻易了悟而入道，成为成办暂时与究竟二利的殊胜方便，此乃其必要。依此，可令解脱之理明晰，善逝之教长久住世，自性大圆满之门的法类于世间兴盛广大，此亦为殊胜之特别必要。总义为：完整无误地宣说了基见、道修、友行三者。词义：如广释经文之时。前后关联之衔接：首先，一人入道时，奠定佛法之基础至关重要，故于《心性休息》十三品之自性中，从暇满难得开始，广为阐述不落两边的见地之基础，并以顺带提及的方式，也宣说了部分道与果之次第。如是，于通达基之后，入道修持，故《禅定休息》四品之自性中，次第井然地阐述了于何处修、由何人修、如何修之方便、所修之三摩地。如是，于修道之时，必须着重宣说对一切法皆不执着与无有贪恋，故为了助益于此，于广泛阐明行持次第之《幻化休息》八品之自性中，以幻化之八喻，完整无误地阐述了如何行持一切法并加以修习之次第。以辩驳来确定，共有三点，首先是驳斥《心性休息》。云何？汝之此论典名为《心性休息》不应理，因心性既无休息亦无疲惫之故。彼作答：总的来说，心性之语，可用于能取与所依，若依能取而言，则心性需要休息，因心与心所皆为轮回之因，乃三界之增益分别念。
English
These three commentaries are arranged together so that a fortunate individual can easily understand and enter the stages of hearing, contemplating, and meditating. This is a sacred method for accomplishing both temporary and ultimate goals, which is its purpose. By relying on this, the path to liberation will be clarified, the teachings of the Sugata will endure for a long time, and the categories of Dharma of the Great Perfection of Self-Nature will flourish and expand in the world, which is also a special and supreme purpose. The condensed meaning is: it completely and accurately explains the three aspects of the ground view, the path of meditation, and the conduct of friends. The meaning of the words: as in the case of explaining the scriptures extensively. The connection between the preceding and following: First, when a person enters the path, it is important to establish the foundation of the Dharma. Therefore, in the nature of the thirteen chapters of "Resting the Mind Itself," starting from the difficulty of obtaining leisure and endowment, the foundation of the view that does not abide in the two extremes is extensively explained. The order of the partial path and the result is also explained in a supplementary way. In this way, after understanding the ground, one enters the path of meditation. Therefore, in the nature of the four chapters of "Resting in Contemplation," the place to practice, the person who practices, the method of how to practice, and the samadhi to be practiced are well explained in order. In this way, when practicing the path, it is necessary to focus on explaining that one is not attached to all dharmas and has no clinging. Therefore, in order to help with this, in the nature of the eight chapters of "Resting in Illusion," which extensively clarifies the order of conduct, the eight examples of illusion completely and accurately explain how to practice all dharmas and cultivate them in order. There are three points to be determined by refutation. The first is to refute "Resting the Mind Itself." Why? It is unreasonable to say that your treatise is called "Resting the Mind Itself," because the mind itself has neither rest nor fatigue. He replied: In general, the term "mind itself" can be applied to both the grasper and the basis. If it is based on the grasper, then the mind itself needs to rest, because the mind and mental factors are the cause of samsara, and are the conceptualizations of the three realms.