Tibetan
ས། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སུ་ཉེ་བར་ཞི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་གཉིས་ལས། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་་ཡིན། །ཞེས་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། འཇུག་པ་ལས། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་འཇམ་དཔལ་ལ་བསྟོད་པ་ལས༌། རྣམ་རྟོགས་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། ། རྣམ་རྟོགས་དེ་དང་བྲལ་བས་ན། ཁྱོད་ནི་རྟག་ཏུ་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ངོ་སྤྲོད་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསང་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། ཀྱེ་གསང་བའི་བདག་པོ།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངས་བསྟན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འཁོར་བར་ཡང་དང་ཡང་དུ་དུབ་ཅིང་ངལ་བར་བྱས་པས། ད་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱིདབྱིངས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ངལ་སྟེགས་ལ་ངལ་གསོ་བ་བྱའོ། །དེའི་ཆེད་དུ་གནས་ལུགས་ཀྱི་བགྲོད་ལམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འཇུག་ཅིང་ངལ་གསོ་བའི་བསྟན་བཅོས་འདི་བརྩམ་པར་བྱ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དམ་བཅས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཉི་ཁྲི་སྣང་བའི་མཇུག་དང༌། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་ཆུང་དུ། ཀྱེ་མ་གཞུངས་ལུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །དུབ་པ་དག་གིས་ངལ་གསོའི་གནས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ལུགས། །རིང་མོ་ཞིག་ནས་མཐོངས་བ་ཡིས། །ཞེས་གསུང་པ་དང་མཐུན་ནོ། །གཞི་བསྡུ་བ་དང་སྦྱར་ན་ཡང་སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་བར་འཐད་དེ། སེམས་་འཕྲུལ་སྣང་ལ་རིང་དུ་སྤྱད་ཅིང་འཁོར་བས་དུབ་པའི་མགྲོན་པོ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཚོགས་དག །སེམས་ཉིད་ངལ་གསོ་བའི་བསྟི་གནས་སྤྲོས་པ་ཞི་བའི་ངང་དུ་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། མགྲོན་པོ་ཆད་ཅིང་དུབ་པ་དག་ངལ་སྟེགས་ལ་རང་བབས་སུ་གློད་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དལ་བར་འཇོག་་སྟེ་ངལ་གསོ་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ངལ་གསོ་བ་སེམས་ཉིད་དུ། སྒོ་གསུམ་འཁོར་བས་དུབ་པའི་སེམས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རང་ཞིར་ངལ་གསོ་བ་འདི་ཐར་པ་དམ་པའི་འཇུགས་ངོགས་ཏེ། ཏོག་རྩེ་བས། དུབ་པ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་མགྲོན་པོ་དག །སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་ངལ་སོས་ཤིག །སོ་མ་གཉུག་མ་རང་བབས་དང༌། །བློ་འདས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་པ་དང། སྐྱེ་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གར་ཡང་མ་རྟོག་ཅིར་ཡང་
Chinese
萨，那（心性）需要在无分别的法界中寂灭。真二谛中说：心和心所三界者，是虚构有相之分别。又《入行论》中说：分别寂灭时，当修菩提心。又《入行论》中说：心止息，彼以身示现。又法称论师在《赞妙吉祥》中说：分别乃大无明，是堕入轮回海之因。远离分别故，汝恒常寂灭。又《佛陀自证宝性秘密续》中也说：秘密主，我已说，一切心及心所皆是轮回之法。因此，心和心所的分别自性，在轮回中再三地使我们疲惫和劳累。现在，我们要在无分别的智慧法界，般若波罗蜜多，一切戏论寂灭的休息处休息。为此，我们立誓要撰写这部进入实相之路，并在此休息的论著。如《二万颂光明》之末，及《现观庄严论》之小释中说：唉！为各种论典所困者，般若波罗蜜多之理，是休息之处，长久以来所渴望。这与上述说法相符。若与基相结合，心性实宜休息。心，长久以来沉溺于幻相，被轮回所困的客人，是种种分别之集合。心性休息之处，是于寂灭戏论之状态中，不作改变地安住。如同疲惫不堪的客人，在休息处自然放松，身语意三门安住而休息一般。因此，于心性中休息，三门被轮回所困之心之戏论，于自性寂灭中休息，此乃通往解脱圣道的入口。托克则说：疲惫的心性之客人，于离戏中休息吧！原始、本然、自然，是超离心智的大手印。又《无生宝藏论》中说：何处也不分别，何事也
English
Sa. That (mind-essence) needs to be pacified in the sphere of non-conceptualization. It is said in the Two Truths: "Mind and mental events are the three realms, conceptualizations with imputed aspects." And in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life: "When conceptualizations are pacified, one should meditate on the mind of enlightenment." And in the Introduction: "When the mind ceases, that is manifested by the body." And Dharmakirti in his Praise of Manjushri says: "Conceptualization is great ignorance, it is the cause of falling into the ocean of samsara. Because you are free from conceptualization, you are always in nirvana." And in the Precious Secret Tantra of Introducing the Buddha: "O Lord of Secrets, I have said that all minds and mental events are the dharmas of samsara." Therefore, the very nature of the conceptualizations of mind and mental events has repeatedly made us weary and tired in samsara. Now, we should rest in the resting place of the non-conceptual wisdom dharmadhatu, the Prajnaparamita, where all elaborations are pacified. For this purpose, we vow to compose this treatise on entering the path of reality and resting therein. As it says at the end of the Twenty Thousand Lights and in the small commentary on the Ornament of Clear Realization: "Alas! For those wearied by various treatises, the system of Prajnaparamita is a place of rest, long desired." This is in accordance with the above statement. If combined with the base, it is appropriate for the mind-essence to rest. The mind, long indulged in illusion, the guest wearied by samsara, is the collection of all kinds of conceptualizations. The resting place of the mind-essence is to abide without alteration in the state of pacified elaboration. Just as tired guests naturally relax in a resting place, and body, speech, and mind abide in peace and rest. Therefore, resting in the mind-essence, the elaboration of the mind of the three doors wearied by samsara, resting in self-pacification, this is the entrance to the supreme path of liberation. Toktsé said: "Weary guests of the mind-essence, rest in freedom from elaboration! Original, natural, and spontaneous, is the Great Seal beyond the intellect." And in the Treasury of Unborn Jewels: "Not conceptualizing anywhere, not
Tibetan
མ་བསམས་ ཤིག །བཅས་ཅོས་མ་བྱེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་ཞོག །མ་བཅོས་པ་དེ་སྐྱེ་མེད་རིན་ཆེན་མཛོད། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །བསམ་གཏན་ངལ་གསོ་ལ་བརྒལ་བ་ནི། ཅི་ཁྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་བསམ་གཏན་ངལ་གསོ་ཞེས་བརྗོད་པ་མི་འཐད་དེ། བསམ་གཏན་རང་བཞིན་གྱིས་མི་རྟོག་པ་ལ་ངལ་དུབ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །དེའི་ལན་ལ་གཉིས་ལས། ངེས་གཟུང་དང་སྦྱར་བ་ནི། བསམ་གཏན་ངལ་གསོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འཐད་དེ། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་རྟོག་མེད་རང་གསལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་འདི་དག་ཀྱང་འཁོར་ཞིང་དུབ་པའི་མགྲོན་པོ་ལམ་འཁྱམས་ནས་དུབ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དེ་ཐར་པ་དམ་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ངལ་སྟེགས་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟུང་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཞི་ལྷག་ཏུ་སྒོམ་པས་འདའ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དེ་དག་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མ་ཟིན་པས་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྒོའི་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲིབས་པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ། འཁོར་བར་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་མཆོག་ཏུ་ངལ་གསོ་བ་ཡིན་ ནོ། །བཤེས་སྤྲིང་ལས། བསམ་གཏན་མེད་པ་ལ་ཡང་ཤེས་རབ་མེད། །ཤེས་རབ་མེད་པ་ལ་ཡང་བསམ་གཏན་མེད། །གང་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་པ་འཁོར་བ་ཡི། །རྒྱ་མཚོ་གནག་རྗེས་ལྟ་བུར་འཚལ་བར་བགྱི༌། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞི་བསྡུ་བ་དང་སྦྱར་ན། བསམ་གཏན་ངལ་གསོ་ཞེས་འཐད་དེ། ཡང་དག་པའི་བསམ་གཏན་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་འཁོར་བར་དུབ་པའི་སེམས་ཀྱི་མགྲོན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངལ་གསོའི་བསྟི་གནས་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དངོས་པོ་གཟུགས་སོགས་སུ་སྣང་བ་ལ་གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཡང་མེད་དེ་་ཡུལ་ཅན་དངོས་མེད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཡང་མེད་པར། བློ་དམིགས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ངལ་གསོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པར་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྱུ་མ་ངལ་གསོ་ལ་བརྒལ་བ་ནི། ཅི་ཁྱེད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་སྒྱུ་མ་ངལ་གསོ་ཞེས་མི་འཐད་་དེ། སྒྱུ་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ངལ་བ་དང་གསོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ།
Chinese
不要思，不要造作，让它自然放松。不造作的就是无生珍宝库。是三世诸佛的足迹。如是说。关于对“禅定休息”的辩驳：难道你的这部论著称作“禅定休息”是不合理的吗？因为禅定自性不分别，没有任何疲劳。回答有二。与确定相结合：称作“禅定休息”是合理的。因为世间的禅定，无分别自明的等持，是三界之心的行境，这些也像在轮回中疲惫的客人，迷路而疲惫一样。因此，必须通过解脱胜妙，超越世间的禅定的休息处，智慧与等持双运的殊胜止观来度过。世间的那些禅定，因为没有被殊胜的智慧所摄持，所以不会成为道，因为不是止观双运的殊胜等持。此处，超越世间之门的殊胜禅定，是遮蔽的对治，是使从轮回中必定解脱出来的殊胜之道，是休息之处。 《亲友书》中说：没有禅定就没有智慧，没有智慧就没有禅定，谁有这二者，就应像在黑色的海中寻找鸟迹一样。如是说。与基础结合：称作“禅定休息”是合理的。因为真正的禅定，超越戏论之边，那本身就是轮回中疲惫之心的客人们的殊胜休息处。那也就是，对于显现为外境事物色等，没有执取的分别念，对于内境无事物之心的自性，也没有执着的分别念。心无所缘，那就是殊胜的休息处。《入行论》中说：何时事物与非事物，不存于心前，彼时无他相，彻底寂灭于无所缘。如是说。关于对“幻化休息”的辩驳：难道你的这部论著称作“幻化休息”是不合理的吗？因为幻化自性本空，因此对它来说没有疲劳和休息。
English
Do not think, do not fabricate, let it be naturally relaxed. That which is not fabricated is the unborn treasure trove. It is the footprint of all Buddhas of the three times. Thus it is said. Regarding the refutation of "Meditation Rest": Is it not inappropriate to call your treatise "Meditation Rest"? Because meditation itself is non-conceptual, there is no fatigue whatsoever. There are two answers to that. Combined with certainty: It is appropriate to call it "Meditation Rest". Because worldly meditation, the non-conceptual, self-luminous samadhi, is the object of the mind of the three realms, these are also like tired guests wandering in samsara. Therefore, it must be passed through liberation, the supreme, the resting place of meditation beyond the world, the special union of wisdom and samadhi, the special vipassana. Those worldly meditations, because they are not grasped by special wisdom, will not become the path, because they are not the special samadhi of vipassana. Here, the special meditation of the gate beyond the world, is the antidote to obscurations, is the supreme path that necessarily liberates from samsara, is the place of rest. The Suhrllekha says: Without meditation there is no wisdom, without wisdom there is no meditation, whoever has these two should seek the ocean of samsara like the trace of a bird in the black sea. Thus it is said. Combined with the base: It is appropriate to call it "Meditation Rest". Because true meditation, beyond the extremes of elaboration, that itself is the special resting place for the tired minds of guests in samsara. That is, there is no grasping concept for objects appearing as forms, etc., and there is no grasping concept for the nature of the mind of inner objects. The mind without an object is a special place of rest. The Bodhicaryavatara says: When things and non-things do not remain before the mind, then there is no other aspect, and it is completely pacified in objectlessness. Thus it is said. Regarding the refutation of "Illusion Rest": Is it not inappropriate to call your treatise "Illusion Rest"? Because illusion is empty in nature, therefore there is no fatigue or rest for it.