Tibetan
་སེམས་ཉིད་ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱི་ཆིངས་སུ་སྟོན་པ་ལྷུན་གྲུབ་སྤྱི་ཆིངས། སེམས་ཉིད་རྒྱ་ཆད་དང་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་སྟོན་པ་ནམ་མཁའ་མཐའ་དབུས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། བཤད་པའི་རྒྱུད་ལ། འཁོར་བ་དོང་སྤྲུག་རིན་པོ་ཆེ་གསང་བའི་རྒྱུད། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ། ཨ་ཏི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་སྡེ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པར་བཞུགས་སོ། ། སྤྱི་དོན་གསུམ་པ་དེ་་དག་ལ་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ་ལ། བཤད་ཐབས་ཀྱི་ཚུལ་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཚུལ། བཤད་ཅིང་ཉན་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལའང་སངས་རྒྱས་ཆོས་གསུང་བའི་ཚུལ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་གསུང་བའི་ཚུལ། པཎྜི་ཏ་ཆོས་གསུང་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མཛད་དེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་འོད་འགྱེད་པ་དང་ཤིང་ཏ་ལ་བདུན་སྲིད་ཙམ་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་འཕགས་པ་ལ་སོགས་སྐུའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཚད་མེད་པ་བསྟན་པས་གདུལ་བྱ་དད་ཅིང་འདུན་པར་མཛད་ནས་ཀུན་བརྗོད་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གདུལ་བྱའི་རིགས་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་མ་ལུས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པས་གཟིགས་ཏེ། དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་དགོངས་ནས་འཁོར་གྱི་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མཛད་པ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ་རྒྱུད་དག་ཅིང་ལས་སུ་རུང་བར་བཀོད་ནས། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གདུལ་བྱའི་མོས་པ་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་ཆར་འབེབས་པར་མཛད་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་གོ་འཕང་ལ་སྦྱོར་བར་མཛད་དོ། །འདི་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་བཤད་དེ། མཛོད་ལས། ཆོ་འཕྲུལ་རྣམས་ལས་བསྟན་པ་མཆོག །མི་འཁྲུལ་ཕྱིར་དང་མཐུན་ཕྱིར་དང༌། ། ཡིད་འོང་འབྲས་ལ་སྦྱོར་བྱེད་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་གྱི་འཐད་པ་ནི། རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གདུལ་བྱ་དད་པར་བྱེད་དེ་མ་དད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། མ་གུས་པ་ལ་ཆོས་མི་བཤད། །མི་ན་བཞིན་དུ་མགོ་གཡོགས་དང༌། །གདུགས་དང་འཁར་བ་མཚོན་ཐོགས་དང༌། ། མགོ་བོ་དཀྲིས་པ་དག་ལའང་མིན། །ཞེས་སོ། །ཀུན་བརྗོད་པས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་དང་རྒྱུད་སོ་་སོར་མཁྱེན་ནས། རྗེས་སུ་བསྟན་པས་མོས་པ་དང་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཆོས་དེས་གདུལ་བྱ་ལ་ཕན་མི་ཐོགས་ཏེ། ནད་་དང་སྨན་འཛོལ་བ་ལྟར་སླར་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་སྤྱོད་འཇུག་
Chinese
将心性宣示为一切乘之总纲，即是任运自成总纲。将心性宣示为无有局限和偏袒，即是虚空边际中围之续。关于所说之续部，有《轮回顿除宝藏秘密续》、《菩提心普作王》、《阿底广大圆满续》等等，总和个别的续部如同虚空般安住。第三个共同要义是关于讲述和听闻这些的方式，分为思考讲述之方便、如何讲述和听闻之方式、讲述和听闻之利益的开示这三个方面。其中，第一个方面又分为佛陀说法之方式、阿罗汉说法之方式、班智达说法之方式这三个方面。首先，佛陀依仗三种神变来转法轮，即以神通之神变，示现放光、上升至七棵多罗树高度的虚空等等，无量身之神变，以此使所化信奉和渴求，然后以普说之神变，以明了了知所化之根器、想法和习气无余，心想宣说与之相应的法，从而加持眷属之相续，这是意之神变，即是安置相续清净且堪能。之后，以随顺开示之神变，随所化之意乐降下法雨，从而使众生安置于增上生和决定胜之果位。这被说是神变中最殊胜的，如《俱舍论》中说：“神变中以教诫胜”， “不误不错故， 随顺及悦意， 能引至义故。”。三种神变的道理是：以神通使所化信奉，因为不信奉者不是法的法器。对此，《入行论》中说：“于无敬不说法， 如巾覆头及撑伞， 杖 weapon 持兵器， 顶上缠巾亦勿说。”。以普说而知心堪能与相续各别，之后以随顺开示而如其所好和根器而宣说，若非如此，则此法不能利益所化，如病和药混淆，反而会变成毒药。又，《入行论》
English
The spontaneously accomplished general principle shows mind-essence as the general principle of all vehicles. The sky's edge-center continuum shows mind-essence as without limitation or partiality. Among the explanatory continuums are the Precious Secret Continuum That Uproots Samsara, the All-Creating King of Bodhichitta, the Greatly Arrayed Ati Completely Perfected Continuum, and so on. The general and specific continuum sections abide like the sky. The third general meaning is the manner of explaining and listening to those, which has three aspects: contemplating the manner of explaining, the manner of how to explain and listen, and showing the benefits of explaining and listening. The first of these also has three aspects: the manner in which the Buddhas speak the Dharma, the manner in which the Arhats speak the Dharma, and the manner in which the Panditas speak the Dharma. First, the Buddhas turn the wheel of Dharma by relying on the three miracles: the miracle of magical power, radiating light and rising into the sky as high as seven tala trees, and so on, showing immeasurable miracles of body, making disciples faithful and desirous. Then, the miracle of complete expression, seeing and knowing all the faculties, thoughts, and predispositions of the disciples, thinking to teach the Dharma that is in accordance with that, blessing the continuum of the retinue, which is the miracle of mind, arranging the continuum to be pure and workable. Afterwards, the miracle of subsequent teaching, raining down the rain of Dharma according to the wishes of the disciples, thereby placing beings in the state of manifest highness and definite goodness. This is said to be the most excellent of all miracles. As it says in the Treasury: "Teaching is supreme among miracles," "Because it is unerring and in accordance, and because it leads to a pleasing result." The reason for the three miracles is that magic makes disciples faithful, because the unfaithful are not vessels of the Dharma. Also, in the Guide to the Bodhisattva's Way of Life it says: "Do not teach the Dharma to the disrespectful, or to those with their heads covered, or with umbrellas, staffs, or weapons in their hands, or to those with their heads wrapped." By complete expression, knowing the mind to be workable and the continuums to be separate, then by subsequent teaching, teaching according to their wishes and fortune. If it is not like that, then that Dharma will not benefit the disciples, like mixing disease and medicine, it will turn into poison. Also, the Guide to the Bodhisattva's Way of Life
Tibetan
ལས། རྒྱ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་གྱུར་པ། །དམན་པའི་ཆོས་ལ་སྦྱར་མི་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས། རྣལ་འབྱོར་་སྤྱོད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །གནས་མ་ཡིན་པར་སྦྱར་མི་བྱ། །གནས་མ་ཡིན་པར་སྦྱར་བྱས་ན། །བདུད་རྩི་དུག་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཆོས་གསུང་བའི་ཚུལ་ནི། ཉན་པ་པོའི་སྣོད་དག་པ། འཆད་པ་པོའི་ངག་དག་པ། གསུང་རབ་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དག་པ་དང་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་དོ། །འཆད་པ་ནི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྣོད་ཡིན་མ་ཡིན་ཤེས་ཏེ། སྣོད་དང་ལྡན་པ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། ངག་དག་པ་རྣ་བར་སྙན་ཞིང་ངག་ཚིག་དྲི་མ་མེད་པས་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དོན་དག་པ་ནོར་བ་དང་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ཐར་པར་འདྲེན་པའི་སྒྲའི་རྣམ་གྲངས་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་དོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །འོ་ན་ཆོ་འཕྲུལ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འཆད་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་མི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་བཞི་ཡོད་པས་འཆད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་བཞི་ནི། ཡུལ་གྱིས་བསྐལ་པས་མི་ཤེས་ཏེ། ཡུལ་ཧ་ཅང་ཐག་རིང་དྲགས་པ་ན་འདུག་པས་མི་ཤེས་པ་མཽངྒལ་གྱི་བུས་མ་གར་སྐྱེས་མ་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དུས་ཀྱིས་བསྐལ་པས་མི་ཤེས་ཏེ་དུས་ཧ་ཅང་སྔ་དྲགས་པ་ན་ནམ་བྱུང་མི་ཤེས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཁྱིམ་བདག་དཔལ་སྐྱེས་ཀྱི་ཐར་པའི་ས་བོན་མ་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བསྐལ་པས་མི་ཤེས་ཏེ། རྒྱུ་ཐུག་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་་ཡིན་པ་དང༌། འབྲས་བུ་ཐུག་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མདོ་ལས། རྨ་བྱའི་མདོངས་ནི་གཅིག་པུ་ལ། །རྒྱུ་ཡི་དབྱེ་བ་ཐ་དད་རྣམས། །དེ་མཁྱེན་པ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཏེ། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་མིན་པས་མིན། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་མང་པོ་མི་ཤེས་ཏེ། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པས། ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་སྒོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བལྟ་བ་ལ་མི་དབང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པ་ལས། མདོར་བསྡུ་ན་གང་ཟག་བཞི་པོ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་བཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཐོང་བ་ལ་མིག་དང་མི་ལྡན་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱི་བོ་དང༌། ཉས་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཐེག་པ་ལ་གསར་་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་ཞེས་སོ། །པཎྜི་ཏ་ཆོས་གསུང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ལས། དཔལ་ནཱ་ལཎྜའི་ག
Chinese
如云：广大之法器，不应与下劣之法相合。又如《庄严宝积经》云：瑜伽行者之空性，不应与非器相合。若与非器相合，如甘露变为毒药。如是。阿罗汉说法之方式：依听者之器清净、说法者之语清净、所说经之义清净三者而说法。说法者以神通观察，知是否为法器，以具器者为所化之境。语清净者，悦耳动听，语词无垢，以此连接。法义清净者，无错谬，示以引导解脱之语等种种名相，则成其义。若不依三种神变而说法，是何缘故？因声闻众有四种不知之因，故不能说法。四因者：以处所之久远而不知，如处所过于遥远而不知，如目犍连子不知母亲生于何处。以时间之久远而不知，如时间过于久远而不知何时发生，如舍利弗不知家主妙生的解脱之种子。以体性之久远而不知，如无尽之因的果如何，无尽之果的因如何等等。经中云：孔雀的羽毛虽唯一，然因的差别有种种。知此者乃一切智，非一切智识则不能知。不知佛之甚多之法，如十力、四无畏、四无碍解等，因未得大菩提之法，故于界如来藏等一切门之法相，不能自在观见。如《宝性论》释云：总而言之，此四种人，安立为不见如来藏之眼。何为四者？即异生、声闻、独觉、新入大乘之菩萨是也。班智达说法之方式有二，一为吉祥那烂陀的
English
As it is said: A vast vessel of Dharma should not be mixed with inferior Dharma. Also, as stated in the Sutra of Dense Array, the emptiness practiced by yogis should not be combined with what is not a vessel. If it is combined with what is not a vessel, it is like nectar turning into poison. Thus it is. The way an Arhat teaches the Dharma is based on the three purities: the purity of the listener's vessel, the purity of the speaker's words, and the purity of the meaning of the scriptures. The teacher, through clairvoyance, knows whether or not someone is a vessel for the Dharma. Those who are vessels are made the object of taming. Pure speech is pleasing to the ear, and the words are without impurity, connecting in this way. Pure Dharma meaning is without error or confusion, showing various terms such as those that lead to liberation, thus fulfilling the meaning. If one does not teach based on the three kinds of miracles, what is the reason? It is because the Shravakas have four causes of unknowing, and therefore cannot teach. The four causes are: not knowing due to the remoteness of the place, such as not knowing because the place is too far away, like Maudgalyayana not knowing where his mother was born. Not knowing due to the remoteness of time, such as not knowing when something happened because the time is too far in the past, like Shariputra not knowing the seed of liberation of the householder Shri. Not knowing due to the remoteness of characteristics, such as how the fruit of an endless cause is, and how the cause of an endless fruit is, and so on. As the Sutra says: The peacock's plumage is unique, but the differences in causes are various. Knowing this is omniscience; it cannot be known without omniscient knowledge. Not knowing the many teachings of the Buddha, such as the ten powers, the four fearlessnesses, and the four analytical knowledges, etc., because one has not attained the Dharma of great Bodhi. Therefore, one does not have the power to see the aspects of the Dharma of all the doors, such as the essence of the Sugata realm. As the commentary on the Uttaratantra says: In short, these four types of individuals are established as not having the eyes to see the Tathagatagarbha. What are the four? They are ordinary beings, Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas newly entering the Mahayana. There are two ways in which a Pandit teaches the Dharma, one being the glorious Nalanda.