Tibetan
རྒྱུད་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ལས་གཞན་ཞིག་གི་གཉིས་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་དབྱེ་བ་ནི་རིགས་པར་མ་མཐོང་ལ། དེ་གཉིས་སོ་་སོ་ལའང་ཐབས་ཤེས་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་མེད་ལ་སོགས་ནི་གནས་མོད་ཀྱི། ཕ་མ་གཉིས་ལས་ཐ་དད་པའི་གཉིས་མེད་གུད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། དོན་གཉིས་པ་གསང་སྔགས་རྙིང་མའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། གསུང་པ་པོ་སྟོན་པའི་བྱོན་ཚུལ། དེས་གསུངས་པ་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་བྱེད་རྒྱུད་སྡེའི་རྣམས་གྲངས་སོ། །དང་པོ་ནི་ཐུན་མོང་པ་ཁ་ཅིག་དང་པོར་སེམས་བསྐྱེད། བར་དུ་གྲངས་མེད་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ལས། དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་རྟེན་ལ་ཟུང་་འཇུག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒོམས་པས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ཏེ་འོག་མིན་དུ་སངས་རྒྱས་ནས། སླར་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་རྡོ་རྗེ་གདན་དུ་འཚང་རྒྱ་ཚུལ་བསྟན་ནས་ཕྱི་ལྟར་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ནང་ལྟར་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན། གསང་བ་ལྟར་ན་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བས་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གདུལ་བྱ་སོ་སོ་ལ་གསུངས་པར་འདོད་དེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་མ་ལས། དོན་གྲུབ་དཀའ་ཐུབ་ལུས་ཅན་ལ། །ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་སྤྲིན་བཞིན་དུ། །འདུས་བས་ལོངས་སྤྱོད་དོན་གྱི་ཕྱིར། །སྲོད་དང་ཐོ་རངས་དུས་ཉིད་དུ། །ཉི་ཟླ་ཟ་བའི་དབང་བྱིན་ནས། །རོལ་པའི་ཀ་ར་བསྟན་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འོ། །ཞེས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཁ་ཅིག་ཐོག་མ་མེད་པའི་གནས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་བཞེངས་པའི་ངང་ལས། སྤྲུལ་པ་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་འོག་མིན་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་སྟེ་གཙང་མ་རིས་ཀྱི་གནས་སུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང༌། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་གནས་སུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུབ་པ་དྲུག་ཏུ་སྣང་བ་གྲངས་མེད་པས། གདུལ་བྱ་སོ་སོའི་མོས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་གསང་སྔགས་དོན་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་བཞེད་དེ། དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་བར་སྟོན་པའི་གནས་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ལས། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཞེས་བྱ་བ། རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཐུབ་པ་དྲུག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལས་འཐོན་ཏོ། །འཐོན་ནས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་སྣྲེལ་ཞི་དང༌། ཡན་མན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དྲུག་གི་ཕྱོགས་བཅུ་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པའི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོ་རེ་རེར། ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རེ་རེས། འདུལ་བ་རྣམ་པ་བཞིས་འགྲོ་བ་ལྔའི་དོན་མཛད་དོ་ཞེས་སོ། །དེའང་སྐུ་གསུམ་གྱི་སྟོན་པ་གསུམ་ལ་ཞིང་ཁམས་གསུམ་དང༌། བསྟན་པ་གསུམ་དང་འཁོར་གསུམ་ལ་སོགས་པར་དབྱེ་བས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྟོན་པ་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ཆོས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ། འཁོར་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ། དུས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། གནས་ཆོས་ཉིད་་དོན་གྱི་འོག་མིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་སྟོན་པ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས། ཆོས་གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང༌། འཁོར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་སྣང་དག་པ་འབྲས་བུའི་སེམས་་དཔའ། དུས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ། གནས་རང་སྣང་ལྷུན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས་སོ། སྤྲུལ་པ་སྐུའི་སྟོན་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་ཐུབ་པ་དྲུག །ཆོས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་འཁོར་སར་གནས་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། མཁའ་འགྲོ་དང༌། རིགས་སྔགས་འཆང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ངེས་སྣ་ཚོགས། དུས་ཆོས་འབྱུང་གདུལ་བྱ་དང་མཚུངས་པ་ད་ལྟར་བ། གནས་ལྷ་གནས་ཀྱི་འོག་མིན་དང༌། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་དང༌། རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོའི་བྷ་ག་ལ་སོགས་པ་གསང་བ་ཆེན་པོའི་འོག་མིན་དང༌། འགྲོ་དྲུག་སོ་སོའི་གནས་རིས་ཐ་དད་ པའོ། །འདི་དག་ཏུ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ད་ལྟ་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པའི་བར་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོས་་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཚད་མེད་པས་འགྲོ་བའི་དོན་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་མོར་བྱེད་པར་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་དེས་གསུངས་པའི་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། གསུངས་ཚུལ་གསུམ་གྱིས་སྤྱིར་དབྱེ་བ། རིམ་་དགུ་ངེས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ། ཕྱི་ནང་བཤད་པས་འགག་བསྡུ་བ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་སྐུ་གསུམ་སོ་སོའི་སྟོན་པས་ཆོས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབང་པོའི་རིམ་པ་དང་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པ་དང༌། སྙིང་པོའི་དོན་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པ་དང༌། དུས་གསུམ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་དང་གསུམ་དུ་ངེས་ཏེ། ཨ་ཏི་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། བསྟན་པའི་ལུགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཇི་ལྟར་སྐས་ཀྱི་རིམ་པ་ བཞིན། །དབང་པོའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང༌། །འོ་མ་ལས་ནི་མར་བཞིན་དུ། ། བསྡུ་བའི་དོན་དུ་བསྟན་པ་
Chinese
རྒྱུད་གསུངས། །（意为：宣说了续。）如是说。将那二者之外的其他续部划分为无二续，这在理上是行不通的。即使在那二者各自之中，也存在方便智慧与生圆次第无二等情况。但是，由于不存在独立于父母二者的其他无二，所以如前所述。 第二个问题，关于宁玛派密法的分类，有三点：说法者，即导师的来历；他所说的咒语的自性，即了解续部种类的数量。 第一点是，一些共同宗派首先发起菩提心，中间在三个无数劫中积累资粮，在十二事业中，在苦行的基础上修持双运无二的智慧。所有佛陀都为他灌顶，并在色究竟天成佛。然后，为了众生的利益，在金刚座（菩提伽耶）示现成佛之相，从外表上看是释迦牟尼佛，从内在看是大金刚持，从秘密上看是吉祥普贤王如来，显现在殊胜菩提坛城中，因此认为为每个应化众生宣说了果密乘。 如《幻化根本续》所说： 为成就者苦行身， 十方诸佛如云聚， 为享用义而汇集， 黄昏拂晓之时分， 赐予日月蚀之灌顶， 以嬉戏之姿显糖餠， 如来如来是也。 如是说。 一些不共宗派认为，从无始之初就在法身境界中现前菩提，在法身位是吉祥普贤王如来，在报身位从五部佛的姿态中显现，在化身位上，根据应化众生的根器，在色究竟天楼阁中，即清净刹土中显现金刚持，在六道各自的处所显现释迦牟尼佛等六能仁，数量无边。因此，宣说了与每个应化众生的意乐相符的无量法门，特别是宣说了密咒意义之法轮。 如吉祥幻化网大续十万品中所说，从心和智慧显现自明的处所，即秘密藏中，确定了真实性。 称为大悲加持。智慧之士六能仁， 如来
English
རྒྱུད་གསུངས། ། It is said, "The Tantra was spoken." It doesn't seem reasonable to classify something other than those two as a non-dual Tantra. Even within those two, there are aspects such as the non-duality of skillful means and wisdom, and the generation and completion stages. However, since there is no separate non-duality apart from the two parents, it is as before. The second point, concerning the classification of the Nyingma secret mantra, has three aspects: the manner in which the speaker, the teacher, appeared; the nature of the mantra he spoke, which is the enumeration of the Tantra divisions that make known; and the nature of the mantra he spoke, which is the enumeration of the Tantra divisions that make known. The first is that some common schools first generate the mind of enlightenment, then accumulate merit for three countless eons, and of the twelve deeds, they meditate on the non-dual wisdom of union on the basis of asceticism. All the Buddhas empower him, and after becoming enlightened in Akanishta, he again shows the manner of attaining enlightenment at Vajrasana (Bodh Gaya) for the sake of sentient beings. Outwardly, he is Shakyamuni Buddha, inwardly he is the Great Vajradhara, and secretly he is the glorious Samantabhadra, appearing in the mandala of supreme enlightenment. Therefore, it is believed that the fruition secret mantra vehicle was spoken to each individual to be tamed. As it says in the Root Tantra of Magical Manifestation: For the embodied accomplished ascetic, The victorious ones of the ten directions gather like clouds, For the sake of enjoyment and meaning, At dusk and dawn, Having given the empowerment of the sun and moon eclipse, By showing the playful kara, Thus gone, thus gone is the Tathagata. So it is said. Some uncommon schools believe that from the beginningless state, they manifestly awaken into enlightenment, and in the state of the Dharmakaya, it is the glorious Samantabhadra himself. In the state of the Sambhogakaya, from the posture of the five families of Buddhas, in the state of the Nirmanakaya, according to the capacity of those to be tamed, in the Akanishta palace, that is, in the pure realm, Vajradhara appears, and in the respective places of the six realms, countless Buddhas appear, such as Shakyamuni Buddha and the six Thubpas. Therefore, they teach immeasurable teachings that are in accordance with the inclinations of each individual to be tamed, and especially they turn the wheel of the meaning of secret mantra. As it says in the hundred thousand chapters of the Great Tantra of the Glorious Magical Net, from the place where mind and wisdom show self-appearance, that is, from the secret essence, certainty arises. It is called the blessing of great compassion. The six wise men, the Thubpas, The Thus Gone Ones.
Chinese
身语意金刚中生出，生出后，以业力之故，寂静调柔，及上下六道世界十方无边无际之三千大千世界中，每一位大能仁薄伽梵，以四种调伏之法成办五道众生之利益。彼等三身之导师，三者各有三界，三教法与三眷属等之差别，法身之导师为吉祥普贤王如来，法为自性圆满大密无上瑜伽，眷属为智慧海，时间为不可思议，处所为法性义之色究竟天（密严刹土）。报身之导师为五部佛，法为内外密咒，眷属为金刚手与文殊等根与境清净之果位菩萨，时间为无有迁变，处所为自显任运庄严之刹土。化身之导师为金刚持与六能仁，法为大小乘，眷属为地道者与各类有情，空行，持明等不定之种种，时间为与法生调伏之对象相同之现在，处所为天境之色究竟天（密严刹土），大尸陀林，金刚瑜伽母之莲宫等大秘密之色究竟天（密严刹土），及六道各自不同之处所。于此等处，从无始之时至今后际穷尽之际，身语意不尽之庄严法轮，于轮回未空之际，以无量之变化恒常不断地饶益有情。 二者，彼所说之咒语自性，以三种说法总的区分，以决定九次第而分别，以内外之宣说而摄集，共分三种。初者，三身各自之导师所宣说之法，皆与根之次第相合而宣说，及摄集心要之义而宣说，及为三世总别之对治而宣说，决定为三种。如阿底大圆满法云： 讲说之方式有三种， 如同阶梯之次第般， 为根之义而讲说， 如同从牛奶中提炼酥油般， 为摄集之义而讲说
English
From the Vajra of Body, Speech, and Mind, they arise. Having arisen, due to the power of karma, they are peaceful and gentle. And in each of the immeasurable and limitless three-thousand great thousand worlds of the ten directions of the six realms of existence, each of the great capable Buddhas, the Bhagavan, accomplishes the benefit of the five types of beings through the four methods of taming. Furthermore, these three teachers of the three kayas, each having differences such as the three realms, the three teachings, and the three retinues, the teacher of the Dharmakaya is the glorious Samantabhadra. The Dharma is the Great Perfection of Natural Perfection, the Unsurpassed Secret Mantra. The retinue is the Ocean of Wisdom. The time is inconceivable. The place is the Akanishta of the meaning of Dharmata. The teacher of the Sambhogakaya is the Five Buddha Families. The Dharma is the Outer and Inner Secret Mantra. The retinue includes Vajrapani and Manjushri, and so forth, the Bodhisattvas of the fruition of pure senses and objects. The time is unchanging. The place is the spontaneously present and naturally abundant realm. The teacher of the Nirmanakaya is Vajradhara and the Six Buddhas. The Dharma is the Great and Small Vehicle. The retinue includes those who abide on the bhumis and various uncertain beings, dakinis, vidyadharas, and so forth. The time is the present, the same as the Dharma's arising and the objects to be tamed. The place is the Akanishta of the celestial realm, the great charnel grounds, the great secret Akanishta such as the lotus palace of Vajrayogini, and the different abodes of each of the six realms. In these places, from beginningless time until the exhaustion of the future, the inexhaustible wheel of ornaments of Body, Speech, and Mind, as long as samsara is not empty, constantly and continuously benefits sentient beings with immeasurable transformations. Secondly, regarding the nature of the mantra spoken by them, it is generally divided by three ways of speaking, specifically divided by determining the nine stages, and gathered by explaining the outer and inner, totaling three. Firstly, all the teachings taught by the teachers of the three kayas are taught in accordance with the order of the senses, and taught by gathering the essential meanings, and taught as the antidote to the general and specific of the three times, determined as three. As it is said in the Ati Great Arrangement: The manner of teaching is threefold, Like the steps of a ladder, Teaching for the sake of the senses, Like butter extracted from milk, Teaching for the sake of gathering.