Tibetan
དབྱེར་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གློ་བུར་དག་གིས་ཁམས་སྟོང་ གིས། །རྣམ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །བླ་མེད་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ མིན། །ཅེས་སོ། །གཞི་་སྟོང་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ། དེ་ཉིད་ངང་ལས་མ་རིག་སེམས་ཀྱི་མཁར། །གཟུང་འཛིན་ལས་བྱུང་འགྲོ་དྲུག་དྲི་ཟའི་གྲོང༌། །རྟེན་གཞི་མེད་ལ་སྣང་སྟེ་སྣ་ཚོགས་གཟུགས། །བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་ཡིད་ལས་སྐྱེས་པ་ཅན། །དབྱིངས་ཀྱི་རིག་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བ་ལ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་མཚུངས་པར་ལྡན་པས། རྩལ་གཟུང་འཛིན་དུ་གཡོས་ཏེ། གཞི་སྣང་ལས་འགྲོ་དྲུག་གི་སྣང་བ་སོ་སོར་འཁྲུལ་པ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་བཞིན་སྣང་བ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་སྟེ། གསང་སྙིང་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལས་ཀྱིས་ སྤྲུལ། །ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་འདི་རྟོགས་ན་སེམས་ཉིད་གདོད་མའི་ངང༌། །མ་རྟོགས་དུས་ན་ད་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །ཅི་འདྲ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་དྲི་ཟའི་གྲོང༌། །ཉིད་ལས་གཞན་པའི་དཔེ་ཞིག་གང་ཡིན་ཀྱེ། །རིག་པའི་ངོ་ན་སྣང་བདོ་བའི་དུས་ཉིད། མ་རྟོགས་ན་འཁྲུལ་སྣང་བདེན་པ་འདྲ་ཡང༌། ནམ་མཁའི་ངང་ན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྣང་བ་ལྟར། རིག་པའི་ངང་ན་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་དུ་རྟེན་་དང་ངོ་བོ་དང་གཞི་རྩ་མེད་པར་གནས་པས། རྟོགས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་གཟུགས་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ། མདོ་ལས། འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་བ་ཡེ་ནས་སྟོང་པས་སྤོང་དུ་མེད་པར་ལ་བཟླ་བ་ནི། འོན་ཀྱང་འདི་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པ་་སྟེ། །ནུབ་ཁའི་ཐང་ལ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་གཉིས་ཀ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བག་ཆགས་ཉིད་དེ་རྟོགས་ན་ངོ་བོ་མེད། །རང་བཞིན་བཞག་ན་ཇི་བཞིན་ངང་གིས་གྲོལ། །དེ་བས་སྙིང་ཡང་འཇིགས་སྤོང་དཀའ་བ་མེད། །སྲིད་གྲོང་ཡེ་སྟོང་དག་པའི་ཚུལ་ཤེས་བྱ། །ནུབ་ཁའི་ཐང་ལ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྐྱེ་བོས་གང་བ་ཞིག་མཐོང་དུས་ནས་གྲོང་དང་སྐྱེ་བོ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་པ་ལྟར། སྣོད་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་འགྲོ་བར་སྣང་བ་ཡང་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ལས་་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པས་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པས་གྲོལ་བ་ན། འཁྲུལ་སྣང་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་སྤོང་མི་དགོས་པས་ཇི་བཞིན་རྩོལ་བྲལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་བཞག་སྟེ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ
Chinese
具有分别的自性，由突发性的空性界，具有无分别的自性，非空于无上之法。如是说。基空明任运大圆满，彼性中生起无明心之城，由能取所取产生六道乾闼婆之城，无有根基而显现种种色，具有由习气错乱之意所生者，法界之觉性犹如虚空，具有俱生无明相同，力量动摇于能取所取，从基显现中六道之显现各自错乱，乃是无始习气之显现，无而显现如乾闼婆之城。秘密藏中说：唉玛火，如来藏中，由自之分别念力所化现。如是说。如何显现之自性无有体性而显示者：若证悟此，心性即是原始之状态，未证悟之时，即是现在错乱之心。如何无有可执取之相，犹如乾闼婆之城，除此以外还有什么比喻呢？觉性之面上显现增盛之时，未证悟则错乱显现如同真实，如虚空之中显现乾闼婆之城一样，觉性之中无有而仅是明亮显现，无有根、无有体性、无有基础而安住，证悟则因无有体性之故，仅是空色之显现。经中说：诸行乃如乾闼婆之城。如是说。轮回本为空性故无有可舍弃而再三宣说者：然而此一切皆无有自性，如夕阳之平原上之乾闼婆之城，能依与所依二者皆是错乱之心，即是习气，若证悟则无有体性，若安住于自性则如是自然解脱，因此心亦无有恐惧和难以舍弃，应知有情世间本为空性清净之自性。如夕阳之平原上显现充满生灵之乾闼婆之城，从见到之时起，城与生灵二者皆不成立一样，所依之器显现之有情亦是从显现之时起即无有自性之故，从心之错乱显现中实际上不成立，故心无有自性而解脱时，错乱显现自性空性之故，无需特意舍弃，如是安住于无勤任运大平等中。是耶智慧显现庄严之经。
English
Having characteristics of distinction, by adventitious empty realms, having characteristics of non-distinction, not empty of the supreme Dharma. Thus it is said. The ground is empty, clear, spontaneously accomplished, great perfection. From that very nature arises the city of ignorance and mind. From grasping and clinging arise the six realms, the city of Gandharvas. Appearing without a basis, various forms arise. Possessing that which is born from the mind of habitual delusion. The wisdom of the expanse is like the sky. Possessing co-emergent ignorance equally. The power stirs into grasping and clinging. From the ground appearance, the appearances of the six realms are separately deluded. It is the appearance of beginningless habitual patterns, appearing as if non-existent, like a city of Gandharvas. From the Secret Essence: Emaho, from the Sugata-garbha, emanates from the power of one's own conceptual thoughts. Thus it is said. How that which appears is shown to be without essence: If one realizes this, the mind itself is in its primordial state. When not realized, it is the mind that is now deluded. Like a city of Gandharvas, without any identifiable aspect. What other example is there besides itself? At the time when appearance dawns in the face of awareness, if not realized, the deluded appearance seems real. Like the appearance of a city of Gandharvas in the state of the sky. In the state of awareness, it abides without basis, essence, or foundation, merely as a clear appearance of non-existence. If realized, it is merely an appearance of emptiness and form, because it is without essence. In the Sutra it says: "All conditioned things are like a city of Gandharvas." Thus it is said. Since samsara is empty from the beginning, it is repeated that there is nothing to abandon: However, all of this is without inherent existence. Like a city of Gandharvas on a plain at sunset. Both the support and the supported are deluded minds. It is habit, and if realized, it is without essence. If left in its natural state, it is naturally liberated as it is. Therefore, there is no fear or difficulty in abandoning even the heart. One should know that the city of existence is primordially empty and pure. Like seeing a city of Gandharvas filled with beings on a plain at sunset, from the moment of seeing, neither the city nor the beings are established. Likewise, the beings that appear dependent on that vessel are without inherent existence from the moment of appearance. Since it is not actually established from the deluded appearance of the mind, when the mind is liberated because it is without inherent existence, because the deluded appearance is empty of inherent existence, there is no need to deliberately abandon it, and thus it is left in the great equality of effortless spontaneity. The Sutra of the Ornament of the Appearance of Wisdom.
Tibetan
་ལས། འཇམ་དཔལ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ནི་སྣང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །གཟུང་འཛིན་ཡུལ་མེད་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་དྲི་ཟའི་གྲོང༌། །བློ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བབས་སྟོང་དྲི་ཟའི་གྲོང༌། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་སྣང་དྲི་ཟའི་གྲོང་འདྲ་བས། །ཅུང་ཟད་ཙམ་དུའང་ཞེན་འཛིན་རང་སར་ཞོག །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་གཞི་མེད་སྟོང་པ། ནང་གི་འཛིན་རྟོག་ཐམས་ཅད་རང་སངས་སྟོང་པ་སྟེ། ཡུལ་སེམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་རང་འགྲོས་ལ་དགག་སྒྲུབ་དང་འཛིན་ཞེན་བྱེད་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བབ་རང་་འགྲོས་ཕྱལ་བར་ཟང་ཐལ་གྱིས་བསྐྱངས་ཏེ། དོ་ཧ་ལས། གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང༌། ། རྟོགས་པར་གྱུར་ན་ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །འཛིན་ཞེན་འཁོར་བའི་གཟེབ་ཏུ་བསྟན་ནས་རང་གྲོལ་ཟང་ཀས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི། དེ་ཅི་མེད་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བློ་ཡིས་མ་བཟོ་ཆེད་ཀར་གཟུང་བ་ཤོལ། ། ཐོག་མེད་འཁྲུལ་པའང་འཛིན་ཞེན་ལས་བྱུང་བས། །ད་ནི་འཛིན་མེད་རང་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །སྣང་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་ཆེད་དུ་ཡོད་པར་བཟུང་བས་འཁྲུལ་ཏེ། ཐོག་མའི་་འཁྲུལ་པའང་འཛིན་ཞེན་ཕྱིར་མཆེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ད་ལྟའང་འཛིན་ཞེན་ངང་གིས་གྲོལ་བར་བྱ་བ་ལ་བསླབ་པ་ནི་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །འདི་ལྟར་མི་འཐད་པ་བྱུང་ཡང་འཛིན་ཞེན་མ་བྱས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྩོད་པ་་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་མདོ་མཐུན་པས་འཛིན་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་གདམས་པ་ནི། འཕགས་པ་ཟག་པ་མེད་དང་ཆོས་རྣམས་ལ། །མྱ་ངན་འདས་པ་རབ་ཞི་དངོས་མེད་པས། ཁྱེད་ཀྱིས་་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཆོས་རྣམས་ལ། །བདེན་སྟོང་དྲི་ཟའི་གྲོང་དང་མཁའ་དབྱིངས་བཞིན། །གདོད་ནས་རབ་ཞི་སྐྱེ་མེད་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཚུངས་པས་དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་སྣང་གི་ཆོས་རྣམས་སྣང་ནས་སྟོང་པ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་འདྲ་ལ། དངོས་མེད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་ལྟར་དག་པའི་ངང་ལ་བཞག་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་དང་འདྲ། །ཞེས་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། དམིགས་པ་མེད་པ་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་སོ། །བཟང་ངན་བླང་དོར་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། འདོད་ཆགས་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཞེ་སྡང་སྟེ། །གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཕྲག་དོ
Chinese
。 于是，幻城（藏文：དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར།）并非显现而存在。 同样，一切法也并非显现而存在。 显示无所取境之大为： 一切境相皆为真性空幻城， 一切心识皆为本空幻城， 境心二相犹如幻城般， 丝毫执着亦当置于本位。 外境诸相皆为无基空性， 内在执念皆为自解空性， 境心一切于空性自性中， 执取取舍皆为错谬故， 自在本性自然坦然任运， 如同《多哈》所说： 若有任何执着皆当舍， 若能证悟一切即是彼。 将执着显示为轮回之锁，应以自解脱之见而知： 彼等于无有中显现之法， 莫以心造作而特意执取。 无始之错谬亦由执着生， 如今当知无执之自性。 显现本无自性，特意执取则为错谬。 初始之错谬亦由执着蔓延而生。 如今，修习于执着中自然解脱至关重要。 如此，即使出现不悦之事，若不执着，则不会因此产生争端与痛苦。 一切皆与经教相符，故如虚空般教导无执： 圣者无漏与诸法， 涅槃寂灭无实有， 汝等对于有与无之诸法， 如同真性空幻城与虚空般， 须知本初寂灭无生。 诸法之法性无漏， 与涅槃相同，故种种事物境相之法，显现而空如幻城， 无实有之心性如虚空般清净安住， 一切法皆如善逝。 如《入行论》所说： 何时有与无， 不存于心前， 彼时无他相， 无所缘乃寂。 显示超越善恶取舍： 贪欲不可得，嗔恨亦如是， 愚痴慢嫉
English
. Thus, the city of illusions (Tibetan: dri zai grong khyer) does not exist in appearance. Similarly, all dharmas do not exist in appearance. Showing the great absence of grasping objects: All appearances of objects are the true emptiness of the city of illusions, All minds are the naturally empty city of illusions, The dual appearance of object and mind is like the city of illusions, Do not hold on to any clinging, leave it in its own place. All external appearances of objects are empty without foundation, All internal grasping thoughts are self-liberated emptiness, All objects and minds are in the natural flow of emptiness, To affirm or deny and cling to them is a mistake, Naturally and spontaneously, maintain a state of openness, As the Doha says: If there is any attachment, let it go, If you realize it, everything is that. Showing attachment as the lock of samsara, it should be known by self-liberation: Those phenomena that appear in nothingness, Do not deliberately grasp them by fabricating them with the mind. Beginningless delusion also arises from clinging, Now know the nature of non-clinging. Appearance has no essence, so it is a mistake to deliberately grasp it as existent. The initial delusion also arises from the spread of clinging. Now, it is very important to practice the natural liberation of clinging. In this way, even if something unpleasant happens, if you do not cling to it, there will be no disputes and sufferings based on it. Everything is in accordance with the scriptures, so the non-clinging is taught like the sky: The noble ones without outflows and all dharmas, Nirvana is completely peaceful and without substance, You, for all dharmas with and without substance, Like the true emptiness of the city of illusions and the sky, Know that they are primordially peaceful and unborn. The nature of dharmas is without outflows, It is the same as nirvana, so the various phenomena of objects and appearances, appearing and empty like the city of illusions, The nature of the insubstantial mind is like the sky, pure and abiding, All dharmas are like the Sugatas. As it is said in the Bodhicaryavatara: When existence and non-existence, Do not remain before the mind, Then there is no other aspect, The absence of focus is completely peaceful. Showing transcendence of good and bad, acceptance and rejection: Desire is not found, so is hatred, Ignorance, pride, and jealousy