Tibetan
ང་ངེ་འཛིན་དངས་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་སྤྱོད་ལམ་ཀུན་དུ་འཆར་བས་མཉམ་རྗེས་འོད་གསལ་དུ་འདྲེ་བ་དང༌། ལུས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲན་མཐོང་ཞིང་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་འགྲུབ་པ་དང༌། མཐར་ཐུག་ཆོས་སྐུར་འགྲུབ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། རང་བཞིན་མེད་ལ་གང་གོམས་པ། །མྱུར་དུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །ཅེས་སོ། ། རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མེད་སྣང་ཆུ་ཟླ་འདྲ་བར་རྟོགས་པ་དང༌། །མཉམ་དུ་གཟུང་འཛིན་ཞེན་པའི་མཚོ་བརྒལ་བས། །རྣམ་གྲོལ་རིན་ཆེན་གླིང་དུ་ཕྱིན་པར་ཤོག །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་རྟོགས་པའི་དཔུང་བསྐྱེད་དེ། །ཏིང་འཛིན་གཞུ་དྲག་ཤེས་རབ་མདའ་འཕངས་པས། །མ་རིག་ཉོན་མོངས་རྩད་ནས་བཏོན་པ་བཞིན། །འཁོར་བའི་གཡུལ་ངོ་མ་ལུས་འཕམ་བྱེད་ཤོག །ཆོས་དཀར་ཡོན་ཏན་རི་བོང་འཛིན་གཟུགས་ཅན། །མ་ལུས་འགྲོ་རྒྱུད་སྐྱེ་བོའི་མཐར་ཁྱབ་པས། །སྲིད་པའི་མཚན་མོ་གཏི་མུག་མུན་བྲལ་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་མེ་ཏོག་ཀུནྡ་རྒྱས་པར་ཤོག །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྒྱུ་མ་ངལ་གསོ་ལས། ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་ལེའུ་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་གནས་ལྔ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། དེ་ལྟར་ཆད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། ད་ནི་རྟག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཡང་འདི་རྒྱལ་བས་བྲག་ཅ་ལྟ་བུ་ཞེས། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་གསལ་བར་བཤད་ཀྱི་ཉོན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བྲག་ཅ་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་དུས་ནས་ངོ་བོ་མེད་ལ། རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་པའི་ཆ་ལས་གྲོལ་ཏེ་བརྗོད་དུ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྲག་ཅའི་སྣང་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྲག་ཅ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡང་གཞི་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བྲག་རིའི་དྲུང་འདུག་མི་དག་གིས། །ཇི་སྐད་བརྗོད་བཞིན་བྲག་ཅའི་དབྱངས་འབྱུང་བ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་རྐྱེན་འབྱུང་ངོ་བོ་མེད། །བདེན་པས་སྟོང་ཞེས་ངེས་པར་རྟོགས་པར་བྱ། །བྲག་རིའི་དྲུང་དུ་སྐྱེས་བུའི་སྒྲ་སྐད་བརྗོད་པ་ན། སྒྲ་དེ་ཇི་ལྟར་བུའི་དབྱངས་གྲགས་ཀྱང༌། དབྱངས་དེ་ཕྱི་ནང་གང་ནའང་མེད་བཞིན་གྲགས་པ་ལྟར། གདོད་མའི་གཞི་སྟོང་གསལ་ངོ་བོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་མ་རིག་པས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ། གཞི་སྣང་གི་རང་གདངས་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཤར་བ་ནི་རིག་པ་དང་་དེ་ལས་གཞན་གང་ནའང་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བས་འཁོར་བ་བྲག་ཅ་དང་འདྲ་བར་སྣང་ཡ
Chinese
我，明晰的觉知，远离戏论，在一切行为中显现，因此，与光明融合为一。能见身体的微尘，成就眼和神通。最终成就法身。在《宝积经》中说：习惯于无自性，迅速获得无上菩提。所有自性本来清净的法，都了知为无有显现如水中月。同时，超越执着能取所取的海洋，愿能到达解脱的珍宝洲。生起具足一切殊胜的证悟之力，以禅定的强弓，射出智慧之箭，如连根拔起无明烦恼一般，愿能战胜轮回的战场。愿白法功德如怀抱兔子的月亮，遍布一切众生的心续，使有寂的夜晚远离愚痴的黑暗，愿法性之花如昆达花般盛开。《大圆满幻化休息》中，如水中月般的章节，是金刚处第五的注释。如此，在无有断灭的自性中，一切法被确定之后。现在，为了显示无常的自性。再次，这被胜者说为如回声一般。所说之义也清晰地解释，请谛听。一切法从显现为回声之时起，就没有自性。从恒常坚固的方面解脱，因为不可言说，所以因为无有实物，就像回声的显现一般。在《般若经》中说：善现，一切法以自性无常的缘故，就像回声一般。此义也从基、道、果的三种区分来解释。首先，确定基位：如同在石山旁居住的人们，如其所说般发出回声，同样，一切法由因缘生而无自性，应确信其为空性。在石山旁，当人们发出声音时，声音如何发出回声，但声音无论在内在外在都不存在。同样，从原始的基位空性光明无自性的自性中，由俱生和随俱生的无明为因，从基现的自声中生起各种各样的错觉，这在觉性和觉性之外的任何地方都不存在，但却显现，因此轮回显现得像回声一样。
English
I, clear awareness, free from elaboration, manifest in all actions, therefore, merge into the luminosity of simultaneous and subsequent awareness. Seeing the dust particles of the body, accomplishing the eye and clairvoyance. Ultimately accomplishing the Dharmakaya. In the Heap of Jewels Sutra, it says: "Habituated to no self-nature, quickly attain unsurpassed Bodhi." May all phenomena that are primordially pure in their self-nature be realized as illusory like a reflection of the moon in water. Simultaneously, by crossing the ocean of attachment to grasping and grasper, may I reach the precious island of liberation. Generating the power of realization that possesses all supreme qualities, by drawing the strong bow of Samadhi and shooting the arrow of wisdom, just as ignorance and afflictions are uprooted, may I be victorious in the battlefield of Samsara without exception. May the white Dharma virtues, like the moon holding a rabbit, pervade the minds of all beings without exception, so that the night of existence is free from the darkness of delusion, and may the flowers of Dharmata bloom like the Kunda flower. From the Great Perfection, Illusion's Repose, the chapter like the moon in water is the commentary on the fifth Vajra place. Thus, after all phenomena have been established in the nature of non-cessation. Now, to show the nature of impermanence. Again, this is said by the Victorious Ones to be like an echo. The meaning of what is said is also clearly explained, please listen. All phenomena, from the time they appear as echoes, have no self-nature. They are liberated from the aspect of being constant and permanent, and because they are inexpressible, they are like the appearance of an echo because they have no substance. In the Intermediate Mother Sutra, it says: "Subhuti, all phenomena are like echoes because they are impermanent by nature." The meaning of this is also explained from the three divisions of ground, path, and result. First, establishing the ground: Just as people living near a rocky mountain produce echoes as they speak, similarly, all phenomena arise from causes and conditions and have no self-nature, one should be certain that they are empty. Near a rocky mountain, when people make sounds, how the sounds produce echoes, but the sounds do not exist either internally or externally. Similarly, from the nature of the primordial ground, emptiness, clarity, and no self-nature, caused by co-emergent and associated ignorance, various illusions arise from the self-sound of the ground appearance, which do not exist anywhere other than awareness, but appear, therefore Samsara appears like an echo.
Tibetan
ང༌། དོན་ལ་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེའཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་མི་དག་བྲག་རིའི་དྲུང་འདུག་སྟེ། །གླུ་ལེན་སྨྲ་དང་དགོད་དང་ངུ་བ་ལས། །རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ཏེ་བྲག་ཅ་བྱུང་མོད་ཀྱང༌། །སྒྲ་ལས་དབྱངས་དེ་ནམ་ཡང་འཕོས་པ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཕྱིར་སྣང་ལ་ངོ་བོ་མེད་པས་མཐའ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། བྲག་ཅ་གྲགས་དུས་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་དུ། །བྲག་ཅའི་དབྱངས་དེ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་ལྟར། །ཕྱི་ནང་ཆོས་ཀུན་བློ་ཡིས་དཔྱད་བྱས་ནས། །སེམས་དང་སེམས་ལས་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །བྲག་ཅའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཡང་མི་རྙེད་དེ། །མཁའ་བཞིན་སྟོང་ལ་དངོས་མེད་རྣམ་པར་དག ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་གང་ལའང་ཞེན་འཛིན་མེད། །བྲག་ཅའི་དབྱངས་དེ་བྲག་དང་མི་དང་དེ་དག་གི་བར་གང་ནའང་མེད་ལ། རྐྱེན་གྱིས་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན། ཕྱི་ཡུལ་གྱི་ཆོས་དང་ནང་སེམས་ཀྱི་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ་རགས་པ་རྣམས་ནི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་དབྱེ་བ་དང༌། ཕྲ་བ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པར་དཔྱད་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་པས། ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་ཏེ། བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་འདི། །རིག་པས་བརྟགས་ན་འགའ་མི་རྙེད། །མ་རྙེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་སྟེ། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཤིས་ཀྱི་སྟོང་པ་བློ་ལས་འདས་པར་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྣང་ལ་དོན་་དམ་མི་དམིགས་ཞེས། །ཆ་གཉིས་འཛིན་པའང་བློ་ཡི་རྣམ་དབྱེ་ཞེས། །ཇི་ལྟར་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་བློ་ལས་འདས། །བློས་བཀོད་སྤྲོས་པའི་རྩ་བ་རང་སེམས་ཏེ། །ཡུལ་དེར་འཕེལ་འགྲིབ་གང་དུའང་མི་བྱེད་པས། །རྟོག་པའི་དྲྭ་བས་མ་འཛིན་ངོས་གཟུང་མེད། །དེ་ལྟར་ཤེས་ཏེ་སྤྲོས་པའི་ཕ་རོལ་་འགྲོ །དེ་ལ་དངོས་པོ་སྨྲ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གྲུབ་ལ། དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་ཅེས་ཆ་གཉིས་འཛིན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དུས་ན་མ་གྲུབ་པས་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆ་གཉིས་སུ་བློས་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་སྣང་བའི་སྟེང་ན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ནས་དངོས་པོ་ཆུང་ངུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་ན། སེམས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་་དཔྱད་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཀྱིས་སྟོང་པར་དཔྱད་ཀྱང་རང་གི་ཀུན་རྟོག་པའི་ཆ་ལས། སྟོང་པ་རྣལ་མར་མེད་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པའི་ལུང་་འདི་ཡིན་ཏེ། སྣང་བའི་དུས་ན་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་དབུ་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ
Chinese
啊！实际上，除了显现之外，没有其他东西。正如《三昧王经》中所说：犹如人们聚集在石山旁，唱歌、说话、欢笑和哭泣，依靠因缘而产生回声，但声音中的音调从未移动。一切诸法都应如是证悟。因此，显现而无自性，这表明超越了边际。正如回声响起时，无论内外中间，都无法找到回声的音调一样。对外在和内在的一切法，用智慧进行分析，从心和从心中显现的一切法，甚至连回声的形状也找不到，像虚空一样空旷，完全没有实体。如果这样理解，就不会对任何事物产生执着。回声的音调既不在岩石中，也不在人中，也不在它们之间，而是像因缘而显现一样。对外在的法和内在心的所有念头，粗大的可以用部分来区分，细微的如果分析其自性、特征、形状和颜色等，也找不到任何东西。就像天空一样，超越了思维和言说。《二谛论》中说：如此显现的事物，如果用智慧来分析，什么也找不到。找不到本身就是胜义谛，是本来就存在的法性。自性空性超越思维，这表明：在世俗显现中，不观察胜义谛，执着二取也是智慧的分别。正如显现之时，就已经超越了思维。由思维构建的戏论之根是自心，它不会在彼处增减。不要被概念的网所束缚，没有特征。这样了解，就能超越戏论的彼岸。因此，说有实事物在世俗中成立，而在胜义中不成立，这种执着二取也是不合理的，因为诸法在自身存在时并不成立，仅仅是智慧对二取的分别，在显现之上并不存在，这是显而易见的。并且，在证悟到什么都不成立之时，微小的实事物也不会消失。这是心如此分析的结果。即使心分析为空性，也只是自己概念的一部分，而不是真正的空性。这是应成派中观的教证：在显现之时，舍弃一切承认，应当了知这就是中观。
English
Ah! In reality, there is nothing other than what appears clearly. As it is said in the Samadhiraja Sutra: Just as people gather near a rocky mountain, singing, speaking, laughing, and crying, and an echo arises depending on the circumstances, but the tone in the sound never moves. All dharmas should be realized in the same way. Therefore, appearing without inherent existence shows that it transcends extremes. Just as when an echo sounds, the tone of the echo cannot be found in the outer, inner, or intermediate realms, similarly, after examining all outer and inner dharmas with wisdom, all the dharmas that appear from the mind and from within the mind cannot be found to even have the form of an echo. Like the sky, they are empty and completely devoid of substance. If one understands this way, there will be no clinging to anything. The tone of the echo is not in the rock, nor in the person, nor in between them, but appears as if it exists due to conditions. When all the coarse aspects of external phenomena and internal thoughts of the mind are analyzed by parts, and the subtle aspects are analyzed for their essence, characteristics, shape, and color, nothing at all can be found. Like the sky, it transcends thought and expression. In the Two Truths it says: This object that appears, if analyzed with wisdom, nothing is found. Not finding it is itself the ultimate truth, the nature of reality that has always been. Showing that the emptiness of nature transcends the mind: In relative appearance, the ultimate is not observed, and holding onto the two aspects is also a distinction of the mind. Just as at the time of appearance, it already transcends the mind. The root of elaboration constructed by the mind is one's own mind, and it does not increase or decrease in that place. Do not be caught in the net of concepts, there are no characteristics. Knowing this, go beyond the shore of elaboration. Therefore, saying that things exist conventionally but not ultimately, this holding onto the two aspects is also not reasonable because dharmas do not exist in their own time, it is merely a conceptual distinction of the mind, and it does not exist on top of appearance, which is clearly evident. And, from the time of realizing that nothing exists, small objects do not disappear. This is how the mind analyzes it. Even if the mind analyzes emptiness, it is only a part of one's own conceptualization, not true emptiness. This is the teaching of the Prasangika Madhyamaka: At the time of appearance, abandoning all assertions, one should know that this is the only true Madhyamaka.