Tibetan
བཞིན་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི། སྤྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མི་རྟག །སྒོས་སུ་སྐྱེས་བུའི་ཚེ་མི་རྟག །ཁྱད་པར་ལུས་སེམས་ཚོགས་པའི་རྟེན་མི་རྟག་སྟེ། སྔཽན་དར་ཞིང་རྒྱས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། སྡེ་དགོན་ཞིག་རལ་་སྟོངས་པའི་དཔེས། རང་གི་ལུས་གྲོང་ལྟ་བུ། སེམས་མི་ལྟ་བུ་ནམ་སྟོངས་པའི་སྐབས་ཡོང་ངམ་སྙམ་དུ་སྙིང་ནས་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །ཁྲིད་རྐང་བཅུ་དྲུག་པའོ། ། དེ་ནས་འཆི་རྐྱེན་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི། མར་མེ་འབར་བ་ནི་མྱུར་དུ་འཛད་པས་མི་རྟག་པ་ལ་གློ་བུར་དུ་རླུང་གིས་བཏབ་ན་སྐད་ཅིག་གིས་འཆི་བ་ལྟར། སྐྱེས་ནས་འཆི་བར་ཕྱོགས་པ་ལ། གློ་བུར་དུ་ནད་དམ་གདོན་ནམ་འཚེ་བ་དྲག་པོས་་དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བའི་རྐྱེན་བྱུང་ན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་གནས་དབང་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ལའང་དེ་ལྟ་བུ་ནམ་འབྱུང་ཆ་མེད་སྙམ་དུ། སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་བསམས་པ། འཇུག་བསྔོ་བ་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །ཁྲིད་རྐང་བཅུ་བདུན་པའོ། ། དེ་ནས་གཅིག་པུ་་འགྲོ་བ་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་འདིའི་སྣང་བ་ནི་འདོར། ཕྱི་མའི་ལམ་དུ་ནི་ཞུགས། མལ་གྱི་ཐ་མར་ཉལ། ཟས་དང་གོས་ཀྱི་ཐ་མ་ལ་སྤྱོད། གཏམ་གྱི་ཐ་མ་ལ་སྨྲ་བའི་ཚེ། འཁོར་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། ཉེ་དུ་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བཞག་ནས་གཅིག་པུར་འགྲོ་དགོས་པའི་དུས་ཤིག་འབྱུང་སྟེ། ཤིན་ཏུ་བཟོད་པར་དཀའ། བདག་ལའང་དེ་ལྟ་བུ་ནམ་འབྱུང་ཆ་མེད་སྙམ་དུ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །ཁྲིད་རྐང་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། ། དེ་ནས་དུས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི། འདི་ལྟར་ལོ་བརྒྱའི་གོང་དུ་འདས་པའི་མི་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་་སེམས་ཅན་ཡོད་པ་ཀུན་ད་ལྟ་གཅིག་ཀྱང་མེད་ལ། ད་ལྟ་ས་སྟེང་གི་སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེའང་ལོ་བརྒྱའི་འོག་ཏུ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ལ། བདག་ཀྱང་རང་བཞིན་དེ་ལས་མ་འདས་ཤིང༌། མ་འོངས་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དུས་ཀྱི་ལོ་ཐོག་བརྗེ་བ་ལྟར་བརྙིངས་ཤིང༌། སྔོན་བདག་གིས་བཙས་པའི་ཡུལ་གྱི་ནང་མི་ཁྱིམ་མཚེས། གྲོགས་གཉེན་འདུན། སྒོ་ཁྱི་ར་ཕྱུགས། དགྲ་སྡང་བ་ན་ཟླ་དང་སྤུན་སྲིང་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལ་བསམས་ཏེ་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །ཁྲིད་རྐང་བཅུ་དགུ་པའོ། ། དེ་ནས་ཡིད་རྟེན་མེད་པར་ལ་བསམ་སྟེ་མི་རྟག་པ་ནི། རིའི་ཟོམ། རྒྱ་མཚོའི་ནང༌། བར་སྣང་གི་ཁམས་ལ་་སོགས་
Chinese
思維外貌而修不常：總的來說，有為法是不常的。特別是，人的壽命是不常的。尤其，身心聚合的所依是不常的。例如，以前繁榮興盛的城市和寺院，如今卻破敗荒涼。自己的身體就像一座城市，心就像人，不知何時會空無。要從內心深處，以加行、正行、後行三者圓滿的方式修持。這是第十六個引導訣竅。然後，思維死亡的因緣而修不常：就像燃燒的蠟燭很快就會燃盡，是不常的。如果突然被風吹襲，就會瞬間熄滅一樣。從出生到死亡，如果突然發生疾病、邪魔或猛烈的傷害等非時而死的因緣，那麼連一瞬間也沒有自主的權力。心想：這種情況不知何時也會發生在我身上。以加行發起菩提心，正行只思維那個，後行迴向三者來修持。這是第十七個引導訣竅。然後，思維獨自前往而修不常：捨棄今世的景象，進入後世的道路，最後一次躺在床上，最後一次使用食物和衣服，最後一次說話的時候，必須捨棄所有的眷屬、財產、親友等，獨自前往。這是非常難以忍受的。心想：這種情況不知何時也會發生在我身上。以加行、正行、後行三者圓滿的方式修持。這是第十八個引導訣竅。然後，思維時代的人而修不常：像這樣，一百年前去世的人和牲畜等所有眾生，現在一個也沒有了。現在地球上的大多數眾生，一百年後也會一個也不剩。我也是無法超越這種本性的。未來的眾生也和這一樣。就像時代的年曆更換一樣，變得陳舊。思維以前我出生的家鄉的家人、鄰居、朋友、親戚、僕人、狗、山羊、牲畜、敵人、仇人、同伴和兄弟姐妹等都不在了，以加行、正行、後行三者來修持。這是第十九個引導訣竅。然後，思維沒有可信賴的處所而修不常：山腰、海洋中、虛空界等等
English
Thinking about appearance and practicing impermanence: In general, conditioned phenomena are impermanent. In particular, the life of a person is impermanent. Especially, the basis of the aggregation of body and mind is impermanent. For example, cities and monasteries that were once prosperous and flourishing are now dilapidated and desolate. One's own body is like a city, and the mind is like a person, wondering when it will become empty. Practice from the depths of your heart, with the three aspects of preliminary practice, main practice, and concluding practice complete. This is the sixteenth guiding instruction. Then, thinking about the causes of death and practicing impermanence: Just as a burning candle quickly burns out, it is impermanent. If suddenly struck by wind, it will be extinguished in an instant. From birth to death, if suddenly there arises a cause of untimely death such as illness, evil spirits, or violent harm, then there is no power to remain even for an instant. Thinking, "Such a situation may happen to me at any time," practice with the preliminary practice of generating bodhicitta, the main practice of contemplating only that, and the concluding practice of dedicating the merit. This is the seventeenth guiding instruction. Then, thinking about going alone and practicing impermanence: Abandoning the appearances of this world, entering the path of the next life, lying on the bed for the last time, using food and clothing for the last time, when speaking for the last time, one must abandon all relatives, possessions, friends, and so on, and go alone. This is very difficult to endure. Thinking, "Such a situation may happen to me at any time," practice with the three aspects of preliminary practice, main practice, and concluding practice complete. This is the eighteenth guiding instruction. Then, thinking about the people of the times and practicing impermanence: Like this, all the sentient beings such as people and animals who died a hundred years ago, now not one remains. Most of the sentient beings on earth now will also be gone in a hundred years. I am also unable to transcend this nature. The beings of the future are also the same. Just as the calendar of the times changes, becoming old. Thinking about how the family, neighbors, friends, relatives, servants, dogs, goats, livestock, enemies, adversaries, companions, and siblings of my birthplace are no longer there, practice with the three aspects of preliminary practice, main practice, and concluding practice. This is the nineteenth guiding instruction. Then, thinking about having no reliable place and practicing impermanence: Mountain slopes, in the ocean, the realm of space, and so on.
Tibetan
པ་ས་ཕྱོགས་དང་འདུག་ས་ཇི་ལྟ་བུ་ནའང་འཆི་བས་མི་ཚུགས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པར། དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཆི་ལ། ཁྱད་པར་དུ་མིའི་ཡུལ་ན་་འཆི་རྐྱེན་གྱི་འཚེ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར་ནམ་འཆིའམ་སྙམ་་དུ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་གྱིས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །ཁྲིད་རྐང་ཉི་ཤུ་པའོ། ། དེ་ནས་རྐྱེན་སྣང་ངེས་མེད་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི། འཆི་རྐྱེན་གློ་བུར་བ་མེད་ཀྱང་ནུབ་ཀའི་གྲིབ་སོ་ལྟར་འཆི་བདག་འོང་ན། དུག་དང༌། མཚོན་དང༌། མེ་དང༌། ཆུ་དང༌། དགྲ་དང། ནད་དང༌། གདོན་དང༌། ཐ་ན་ཟས་གོས་སྤྱོད་ལམ་ཉེས་པས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་འཆི་བ་ཤིན་ཏུ་མང་བས། བདག་ཀྱང་ནམ་འཆིའམ་སྙམ་དུ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། །ཁྲིད་རྐང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ། ། དེ་ནས་འདུན་པ་དྲག་པོ་ལ་བསམས་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི། གཞན་དུ་འགྲོ་ན་ད་རེས་འཆིའམ་གནས་འདིར་ཨེ་ལོག་ཆ་མེད་དོ་སྙམ་པ་དང༌། ལམ་དུ་བཞུགས་པ་དང་ངལ་སྟེགས་ལ་སྡོད་ནའང་འདིར་འཆིའམ་སྙམ་པ་དང༌། གང་ན་འདུག་ཀྱང་ད་རེས་འདིར་འཆིའམ་སྙམ་པ་དང༌། ཟ་བ་དང༌། འཆགས་པ་དང༌། ཉལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་ལམ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཐ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་འཆི་བ་འབའ་ཞིག་དུང་་དུང་བསྒོམས་ཏེ། སྔོན་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད། དངོས་གཞི་སྙིང་ནས་འདུན་པ་དྲག་པོ། རྗེས་བསྔོ་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་འབྱོར་དུ་བྱའོ། ཁྲིད་རྐང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །དོན་གསུམ་པ་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བསམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྐྱོ་ཤས་སྤྱིར་བསྐྱེད་པ། སྡུག་བསྔལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ། ད་ལྟའི་ཚུལ་ལ་དཔག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ན་འཁྱམས་པའི་སེམས་ཅན་འདི་དག་མངོན་པར་སྐྱོ་སྟེ། འཁོར་བ་བརྒྱུད་མར་འཁོར་དུས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཅིག་གིས་གཅིག་གི་ཕ་མ་གཉེན་འདུན་མཛའ་བཤེས་བར་མ་དགྲ་སྡང་བ་མ་བྱས་པ་མེད་ལ། རང་ཉིད་གྲོག་སྤུར་གཅིག་པུར་སྐྱེས་པའི་མགོ་དང་རྐང་ལག་བསྡོམས་ཏེ་གཅིག་ཏུ་ཕུང་པོར་བྱར་ཡོད་ན་རི་རབ་ལས་ཆེས་མཐོ་ཞིང༌། ངུས་པའི་མཆི་མ་རྒྱ་མཚོ་བས་ལྷག་ལ། འདོད་པའི་ཕྱིར་མགོ་དང་ཡན་ལག་བཅད་པའང་གྲངས་མེད་ཅིང༌། ཚེ་འདིར་ཕྱུག་ཅིང་འབྱོར་པ་འཁོར་དང་དབང་ཕྱུག་ཕུན་་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང༌། ཤི་ནས་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་བདེ་སྐྱིད་གཉིད་སད་ནས་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཚེ་འདིའི་སྣང་བ་ལ་རང་གཞན་ཆགས་ཤིང་སྐྱིད་པར་སྣང་བའང་ངང་ཚུལ་དེ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་གང
Chinese
無論在何處，沒有誰能逃脫死亡。因時與非時之緣而死。尤其在人間，死亡的威脅極多，應當時刻想著「我何時會死？」，以前行、正行、後行三者修持。《教言次第二十》。從思維外境不定而修不常：即使沒有突發的死亡之緣，死主也會如夕陽的影子般降臨。毒、武器、火、水、敵人、疾病、邪魔，甚至飲食起居的錯誤，都會成為死亡的因緣，實在太多了。應從內心深處想著「我也會在何時死去？」，以具足前行、正行、後行三者修持。《教言次第二十一》。從強烈的意願而思維無常：若要前往他處，應想著「這次會死嗎？還會回到這裡嗎？沒有把握。」在路上行走或在休息處停留時，也應想著「我會在這裡死去嗎？」無論身在何處，都應想著「這次我會在這裡死去嗎？」無論做什麼，吃飯、行走、睡覺等，都應想著這是此世的最後一次行為，一心一意地觀修死亡。前行是發菩提心，正行是從內心生起強烈的意願，後行是迴向和將行為轉為道用。《教言次第二十二》。第三個意義是思維輪迴是痛苦，分為三：普遍生起厭離心，個別思維痛苦，以及與現在的情況相比擬。首先：如此，對於在三界輪迴中漂泊的這些眾生，我感到非常厭倦。在輪迴的過程中，沒有哪個眾生沒有做過彼此的父母、親眷、朋友、中人、仇敵。如果將自己單獨出生的屍體的頭、手、腳加起來，堆成一座山，會比須彌山還高。哭泣的眼淚比大海還多。為了慾望而砍掉的頭和手腳也無數。今生富有、財產、眷屬和權勢圓滿，死後卻投生到貧窮困苦的地方，就像夢中的快樂在醒來後消失一樣。今生所見的自他貪戀和快樂，也無法超越這種本質，因此
English
No matter where one is, there is no one who can escape death. One dies due to causes that are timely and untimely. Especially in the human realm, the threats of death are extremely numerous, so one should constantly think, "When will I die?" and practice with the three aspects of preparation, main practice, and conclusion. Twenty Verses of Instruction. Then, contemplating the uncertainty of external appearances, one practices impermanence: Even if there is no sudden cause of death, the Lord of Death will come like the shadow of the setting sun. Poison, weapons, fire, water, enemies, diseases, demons, and even mistakes in food, clothing, and behavior can cause death, which is extremely common. One should think from the depths of one's heart, "When will I also die?" and practice with the complete three aspects of preparation, main practice, and conclusion. Twenty-first Verse of Instruction. Then, contemplating with strong aspiration, one practices impermanence: If one is going elsewhere, one should think, "Will I die this time? Will I return to this place? There is no certainty." When walking on the road or resting at a resting place, one should also think, "Will I die here?" Wherever one is, one should think, "Will I die here this time?" Whatever one does, eating, walking, sleeping, etc., one should think that this is the last action of this life, and meditate single-mindedly on death. The preparation is to generate the mind of enlightenment, the main practice is to generate strong aspiration from the heart, and the conclusion is to dedicate the merit and transform actions into the path. Twenty-second Verse of Instruction. The third meaning is to contemplate samsara as suffering, which is divided into three: generating general renunciation, contemplating specific sufferings, and comparing it to the present situation. First: Thus, I feel great weariness towards these sentient beings wandering in the three realms of samsara. In the course of samsara, there is no sentient being who has not been each other's parents, relatives, friends, intermediaries, enemies, and adversaries. If one were to gather the head, hands, and feet of one's own corpse born alone and pile them up into a mountain, it would be higher than Mount Meru. The tears of weeping would be more than the ocean. The heads and limbs that have been cut off for the sake of desire are also countless. Even the wealth, possessions, retinue, and power that are abundant in this life, when one is born into a state of poverty and destitution after death, are like the happiness of a dream that disappears upon awakening. The attachment and happiness that one sees in oneself and others in this life cannot transcend this nature, therefore