Tibetan
། དང་པོ་དབང་པོ་ཐ་མའི་རིམ་པ་ལ། ཞི་གནས་བཙལ། ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད། ཟུང་འཇུག་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། རྣམ་རྟོག་གདུལ་བ་ནི། བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ལ། རྣམ་སྣང་གི་ཆོས་བདུན་ལས། ཁྱད་པར་དུ་ལག་པ་གཉིས་པུས་མོར་བཀབ། མཇིང་པ་ཅུང་ཟད་དགྱེ་བར་བྱས་ཏེ། རྩ་གསུམ་གསལ་བཏབ་པའི་རོ་རྐྱང་གི་མར་སྣ་ནས་འོད་གསལ་གྱི་རླུང་དུ་བ་ལྟ་བུ་དཀར་ལ་དངས་པ་སྔོ་ལ་འཕྱུར་བ། དམར་ལ་གདངས་པ། སེར་ལ་གསལ་བ། ལྗང་ལ་གནག་པ། མཐིང་ལ་སྐྱ་བ་ལྔ་སྒྲིལ་་ཐག་པ་བརྐྱང་བ་ལྟར་ཕར་སོང༌། རླུང་ཚུར་འཇུག་དུས་ནང་དུ་ཞུགས་པའི་ཁུག་པ་ལ་སེམས་ཀྱིས་གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་བགྲང་ཞིང་ཕྲེང་བ་རེ་བསྐྱུར་བས་རྣམ་རྟོག་རགས་པ་ཀུན་ངང་གིས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། ། ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅུ་དགུ་པའོ། ། དེ་ནས་སེམས་གཟུང་བ་ནི། སྔོན་འགྲོ་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས། དངོས་གཞི་མདུན་དུ་བྲིས་སྐུའམ་པོ་ཏིའམ་རྡེའུ་ཤིང་བུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་གཅིག་བཞག་པ་ལ། སེམས་མ་ཡེངས་པར་ཅེ་རེ་མིག་མི་འགུལ་བར་བལྟ་བའི་ངང་ལ་གཞག་གོ །དེའི་དུས་སུ་དགྲ་ལྷང་བའམ། དྲིའམ། རྟོག་པ་འཕྲོ་བ་གང་བྱུང་ཡང་དེ་དག་ལིང་བསྐྱུར་རྦད་བཅད་ནས། དམིགས་རྟེན་ལ་ཧ་རེ་ཆེར་བལྟའོ། ། དེ་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འདུག་ན་མིག་བཙུམས་ནས་དེའི་རྣམ་པ་ལམ་མེ་བ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད་ནས་བསྒོམ་མོ། །འཕྲོ་ན་ཡང་མིག་ཕྱེ་ལ་རྟེན་ལ་བལྟའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་དབང་པོ་ལྔའི་སྣང་ཡུལ་ལྔ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་འཛིན་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་པའོ། ། དེ་ནས་ཞར་ལ་སྒྲའི་ཡུལ་ལའང་དེ་ལྟར་བསླབས་ཏེ། སྔོན་འགྲོ་འདྲ་བ་ལས། དངོས་གཞི་མི་སྒྲ་རླུ་སྒྲ་ཁྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣ་བ་མ་ཡེངས་པར་གཏད་ནས་བསྒོམ། ཡང་དེའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་ནང་དུ་བལྟ་ཞིང་སྒྲ་དངོས་ཀྱི་ཉན་འཕྲོ་བོར་ལ་བསྒོམ། དེ་གཉིས་རེས་མོས་སུ་བྱས་པས་སྒྲ་ལ་སེམས་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་ལའང་སྦྱོར་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས། ཕྱིས་བསྒོམ་དུས་ཡུལ་ལྔས་མི་གནོད་ཅིང་གྲོགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ། ། དེ་ནས་ཆོས་ལ་སྦྱང་བ་ནི་སྔོན་འགྲོ་སྔར་བཞིན་བྱས་ནས། དངོས་གཞི་ལ་བདག་ཉིད་ལྷར་བསྐྱེད་པའི་ངང་ལས་མ་ཡེངས་པར་བཞག་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཟིན་དུས་དམིགས་པ་བསྒྱུར་ཏེ། འོད་ཟེར་གྱི་འཕྲོ་འདུས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའམ། བྱམས
Chinese
首先，在下等根器的次第中，寻求寂止，生起胜观，修习双运。首先有三，调伏分别念是：在修习上师瑜伽之后，从能显现的七法中，特别是双手遮盖膝盖，颈部稍微抬起，观想三脉明晰，从单修脉的酥油灯芯中，光明清澈的风，如烟雾般，白色而清澈，蓝色而飘动，红色而鲜艳，黄色而明亮，绿色而黑暗，靛色而灰暗，五种缠绕如拉直的绳索般向前。当风返回进入时，心中从一到五计数进入的凹处，并拨动念珠，粗大的分别念自然平息。《引导次第百一十九》。然后是摄持心：前行与之前相同，正行是在前方放置画像、经书或石子木块等标志，心不散乱，眼睛不眨动地观看的状态中安住。那时，无论出现敌对、气味或念头散乱，都要抛弃、断绝，然后非常专注地观看所缘。然后，如果心能安住于一境，就闭上眼睛，将它的形象清晰地专注于一境中修习。如果散乱，就睁开眼睛观看所缘。这样做了，对于五根的五种对境，以及意的对境法，生起心专注于一境的寂止。《引导次第百二十》。然后，顺便也对声音的对境也这样练习，前行相同，正行是不散乱地专注于人声、乐器声、狗叫声等声音中修习。又将它的形象在心中显现，向内观看，舍弃对真实声音的听取而修习。这二者交替进行，就能摄持声音。同样地，也结合气味、味道和触觉进行修习，之后在修习时，五境不会造成损害，反而会成为帮助。这是非常重要的窍诀。《引导次第百二十一》。然后是修习法，前行如前一样进行，正行是不散乱地安住于自身观想为本尊的状态中，当达到专注一境时，就转变所缘，观想光芒的放射和收摄，利益众生，或者慈
English
First, in the order of the lowest faculties, seek calm abiding, generate insight, and meditate on union. First, there are three. To subdue conceptual thoughts: After practicing the Guru Yoga, from the seven dharmas of manifestation, especially with the hands covering the knees, the neck slightly raised, visualizing the three channels clearly, from the tip of the single essence channel's butter lamp, the clear light wind, like smoke, white and clear, blue and flowing, red and bright, yellow and clear, green and dark, indigo and gray, the five intertwined like a stretched rope going forward. When the wind returns, count from one to five in the cavity where it enters, and turn the rosary, all gross conceptual thoughts will naturally subside. Guidance Verse One Hundred and Nineteen. Then, to hold the mind: The preliminary is the same as before, the main practice is to place an image, scripture, pebble, or piece of wood in front as a sign, and rest the mind without distraction, gazing without moving the eyes. At that time, whatever arises, whether it is hostility, smell, or scattered thoughts, abandon and cut them off, and then look intently at the object of focus. Then, if the mind can remain in one-pointedness, close the eyes and focus on its clear image with one-pointedness. If it scatters, open the eyes and look at the object. By doing this, for the five objects of the five senses and the object of the mind, dharma, calm abiding arises, holding the mind in one-pointedness. Guidance Verse One Hundred and Twenty. Then, incidentally, also train in the same way with the object of sound. The preliminary is the same, the main practice is to meditate without distraction on sounds such as human voices, musical instruments, and dog barks. Again, bring its image to mind, look inward, abandon listening to the actual sound, and meditate. By alternating these two, the mind will be captured by sound. Similarly, by combining and experiencing smell, taste, and touch, later, during meditation, the five objects will not cause harm but will become helpers. This is a very important key point. Guidance Verse One Hundred and Twenty-one. Then, to train in dharma, the preliminary is done as before, the main practice is to rest without distraction in the state of visualizing oneself as a deity. When one-pointedness is achieved, change the object of focus, visualizing the radiating and gathering of light, benefiting sentient beings, or loving-
Tibetan
་སོགས་ཚད་མེད་བཞིས་སེམས་ཅན་ལ་བསྒོམས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ས་ལ་ལ་དེ་ངོས་གཟུང་ཞིང་མ་ཡེངས་པར་བྱའོ། །དེ་གཉིས་སྤེལ་མར་སྦྱངས་བས་འཕྲོ་གནས་མཉམ་པའི་ངང་ལ་སེམས་ཟིན་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེའོ། །འདི་ནི་དམིག་གནད་གལ་པོ་ཆེའོ། །གནད་འདི་དག་གིས་ཞི་གནས་སྐྱེ་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲུབ་བོ། ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ། །དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཕྱི་གཟུང་བ་ཡུལ་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་མཉམ་པའི་ངང་ལ་གཞག་པ་ནི། སྔོན་འགྲོ་སྔར་བཞིན། དངོས་གཞི་འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་རྣམས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ལ། དཔྱད་ན་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུའང་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་སྟེ། ཡུལ་སྣང་དུ་འཇལ་བ་གཟུང་བའི་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་རང་གསལ་སྟོང་པའི་ངང་ལ་ཕྱམ་གྱིས་མཉམ་པར་གཞག་གོ། །དེས་ནི་ཡུལ་དང་གཟུང་བའི་ཤེས་པ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་གནད་དོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའོ། ། དེ་ནས་ནང་འཛིན་པ་རྩ་བྲལ་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་འཇལ་བྱེད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། འདས་མ་འོངས། དངོས་པོ་དངོས་མེད། བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ། དབྱིབས་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་ཤིང་བཙལ་བས་གང་དུའང་མ་རྙེད་པའི་ཚེ། རྟེན་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷོད་ཀྱིས་གློད་ལ་གཞག་གོ། །འདིས་ནི་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ། ། དེ་ནས་ཟུང་འཇུག་བསྒོམ་པ་ནི། སྔར་ཞི་ལྷག་སོ་སོར་བསྒོམས་པ་སྟེ་འདིར་གཅིག་ཏུ་འསྲེས་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་འགྲོ་སྔར་བཞིན། དངོས་གཞི་གང་སྣང་ལ་དཔྱད་ར་མེད་པར་རང་བབས་སུ་ཕྱལ་ལེ། བདེ་ལུགས་སུ་ཤིགས་སེ། རྗེས་མེད་དུ་སངས་ཏེ། རྒྱ་ཡན་་དུ་ཕྱལ་ལེ། མཐའ་བྲལ་དུ་ཁྲོལ་ལེ་གཞག་གོ། །དེའི་ཚེ་ཕྱི་ནང་བར་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པ་འཆར་ཏེ། གནས་པས་ཞི་གནས། གསལ་བས་ལྷག་མཐོང༌། ཐ་དད་མེད་པ་ཟུང་འཇུག་གཅིག་གི་རང་བཞིན་་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའོ། ། དེ་ནས་དབང་པོ་འབྲིང་གིས་བསྒོམ་ཚུལ་ལ་གསུམ་ལས། སྟོང་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། ལུས་མི་གཡོ་བ་རི་རྒྱལ་ལྟར་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་བཅའ། དབང་པོ་མ་འགགས་པ་རང་གསལ་དུ་དངས་པ་རྫིང་བུའི་ཟླ་གཟུགས་ལྟར་བཞག་ནས། གང་སྣང་ཡང་སྣང་ཐོག་དེར་མི་བཞག་པར་སྟོང་ཐོག་གི་སྟེང་ཕྱི་ནང་བར་མེད་ཧར་སངས་སུ་བུན་ནེ་ཤིགས་སེ་ལྟ་སྟངས་གཅུན
Chinese
以慈等四无量心观修众生，将心专注于一境，认识并保持不散乱。通过交替修习这二者，就能在放松和专注的状态中生起止观。这是非常重要的要点。通过这些要点，生起止观将毫无障碍地成就。引导次第第一百二十二条。然后，生起胜观有两种方法。首先，将外在所缘置于无所缘的虚空般平等的状态中。前行如前。正行是，如此显现的各种对境，如梦幻泡影般显现，但若加以分析，甚至无法成立为不可分割的微尘，因此是空性的。将对境显现视为与能取之识一同处于自明空性的状态中，平等安住。这便是了悟对境和能取之识无自性的要点。引导次第第一百二十三条。然后，展示内在能执的根除和空性。对于作为对境和有境的衡量者之心性，过去、未来，实物、非实物，生处三界，形状、颜色等进行观察和寻找时，当在任何地方都找不到时，将无所依的觉知放松地置于无执的状态中。这能使人了悟我与我执为空性。引导次第第一百二十四条。然后，修习双运。先前分别修习止观，而此处是将二者融合为一进行修习。前行如前。正行是，对于任何显现，不作分析，自然放松。舒适地放松，无痕迹地清醒，广阔地放松，无边地舒展。此时，将生起内外无别的虚空般的见解。安住是止观，明晰是胜观，无有差别是双运，自然成就为一体的自性。引导次第第一百二十五条。然后，对于中等根器者，有三种修习方式。首先，是如虚空般的空性修习方式。身体不动如山王，以毗卢七法安住。根识不闭塞，如池中月影般清澈明亮。无论显现什么，也不停留在显现之上，而是在空性的基础上，内外无别地敞亮、清醒地观看。
English
Meditating on sentient beings with immeasurable qualities such as loving-kindness, focus the mind on a single point, recognize it, and maintain it without distraction. By alternately practicing these two, shamatha arises when the mind is captured in a state of relaxation and focus. This is a very important key point. Through these key points, the arising of shamatha will be accomplished without obstacles. Guidance step one hundred and twenty-two. Then, there are two ways to generate vipassanā. First, place the external object of perception in a state of equality like the unconditioned sky. Preliminary practices are as before. The main practice is that the various objects that appear in this way appear like dreams and illusions, but if analyzed, they cannot even be established as indivisible particles, so they are emptiness. The object of perception is measured as being in a state of self-luminous emptiness together with the consciousness of grasping, and is placed equally. This is the key to realizing that the object and the consciousness of grasping are without self. Guidance step one hundred and twenty-three. Then, the inner clinging is shown to be eradicated and empty. For the nature of the mind that measures as object and subject, past, future, real, unreal, the three realms of origin, shape, color, etc., when observed and searched, when nothing is found anywhere, the unsupported awareness is relaxed and placed in a state of non-grasping. This enables one to realize that the grasping of self and self is emptiness. Guidance step one hundred and twenty-four. Then, practice union. Previously, shamatha and vipassanā were practiced separately, but here the two are integrated into one practice. Preliminary practices are as before. The main practice is that for whatever appears, without analysis, relax naturally. Relax comfortably, awaken without a trace, relax widely, and stretch out boundlessly. At this time, a view like the sky, without inner or outer distinction, will arise. Abiding is shamatha, clarity is vipassanā, and without difference is union, naturally accomplished as the nature of oneness. Guidance step one hundred and twenty-five. Then, for those of medium capacity, there are three ways to practice. First, there is the practice of emptiness like the sky. The body is unmoving like the king of mountains, abiding in the seven aspects of Vairocana. The senses are not blocked, clear and bright like the reflection of the moon in a pond. Whatever appears, do not stay on the appearance, but on the basis of emptiness, watch openly and clearly without inner or outer distinction.