Tibetan
ན་ངག་གི་སྡེ་ལས། དམིགསས་པ་ཡུལ་གྱི་བློ་ཅན་རྣམས་འཇུག་པ་དང་ཁྲེགས་ཆོད་དབང་པོ་ཡང་རབ་ཀྱི་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་དག་གི་ཉམས་ལེན་དང་མཐུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་དགོངས་པའི་བརྒྱུད་པ། རིག་འཛིན་བརྡའི་བརྒྱུད་པ། གང་ཟག་སྙན་ཁུང་བརྒྱུད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་སྐུ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། ལོངས་སྐུ་ཞི་ཁྲོ་རབ་འབྱམས། སྤྲུལ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་་འཆང་ཆེན། སྟོན་པ་རྡོ་རྗཻ་སེམས་དཔའ། གསང་བདག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྲུལ་སྐུ་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ། གུ་རུ་འཇམས་དཔལ་བཤེས་གཉེན། མཁས་པ་ཤྲཱི་སིདྷ། རྒྱལ་བ་ཛྙཱ་ན་སཱུ་ཏྲ། པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉང་ཏིང་འཛིན་བཟང་པོ། གནས་བརྟན་ལྡང་མ་ལྷུན་གྱི་རྒྱལ་མཚན། ལྕེ་བཙུན་སེང་གེ་དབང་ཕྱུག །སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱལ་བ་ཞང་སྟོན། གུ་རུ་མཁས་པ་ཉི་འབུམ། ཆོས་བདག་གུ་རུ་ཇོ་འབེར། འཁྲུལ་ཞིག་སེང་གེ་རྒྱབ་པ། གྲུབ་ཆེན་ཟླ་བ་མུན་སེལ། རིག་འཛིན་གྱི་་ས་ལ་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཀུ་མཱ་རཱ་ཙ། ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་པོ་མན་ཆད་གོང་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཆོས་སྐུ་ཀུན་བཟང་དང༌། ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་བདེ་ཆེན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ། །བརྒྱུད་གསུམ་བླ་མ་རྣམས་ལ་གུས་ཕྱག་ འཚལ། །དོན་གཉིས་པ་གདམས་ཁྲིད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལྟ་བས་ཐག་བཅད། སྒོམ་པས་ངང་སྐྱོང༌། འབྲས་བུས་རེ་་དོགས་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་གཟུང་བ་ཡུལ་མེད་སྟོང་པར་བསྟན་པ་དང༌། ནང་འཛིན་པ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལའང༌། སྣང་བ་བདེན་མེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་་དུ་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པ་ཡུལ་མེད་སྟོང་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་ལྔར་སྣང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནི་མེད་བཞིན་རང་སྣང་ཙམ་དུ་སྣང་བ་སྟེ། དེའང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་དག་པའི་སྣང་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་ངོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བར་བསྟན་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་པའི་དུས་ནས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་ལྟར་གནས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དག་སྣང་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་མེད་པས་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང༌། སྐྱེ་འཇིག་དང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆད་པ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྟོང་གཟུགས
Chinese
那，语部的教言中，为了与那些以所缘境为目标的有智慧者入门，以及开示顿超（藏文：ཁྲེགས་ཆོད་）是极殊胜的法相应，宣说了诸佛意传、持明表示传、补特伽罗耳传这三种传承。第一是：法身普贤王如来，报身寂怒尊众，化身金刚持，本师金刚萨埵，秘密主金刚手。第二是：化身极喜金刚，古汝（梵文：Guru， गुरु， गुरु，上师） 蒋巴协年，智者希日桑哈（梵文：Śrī Siṃha， श्री सिंह，室利僧诃），嘉瓦 嘉纳苏扎（梵文：Jñānasūtra，ज्ञानसूत्र，智慧经），班钦 毗玛拉米扎（梵文：Vimalamitra， विमलमित्र，无垢友）。第三是：娘定增桑波，住锡 朗玛伦杰坚赞，列尊 僧给旺修，化身 嘉瓦香敦，古汝 堪巴尼翁，秋达 古汝 觉贝，除暗 僧给嘉波，成就者 达瓦门色，证得持明果位的法王仁波切 鸠摩罗什，以及此后的衮钦 鄂吉旺波等同于上述。自性清净法身普贤王，任运成就光明大乐圆满报身，以种种化身成办有情之利，恭敬顶礼三传承上师！第二义，广大开示窍诀引导分三：以见解断定，以修持安住，以果位断绝希冀与恐惧。第一分二：外境显现为空性，内识执着为无基无根。第一分二：显现无实如幻影像的八喻，以及分析彼者不可得，开示外境为空性。第一是：如此显现的轮回涅槃，总括为器情世间，显现为色等五境的一切部分，实际上是无而显现的自显现而已。其中，对善逝而言是清净显现，对有情而言是迷惑显现，所有这些都开示为心和智慧的显现。而这两者，从显现之时起，就显现而无自性，如镜中影像或虚空彩虹般存在。由于智慧的清净显现没有能取所取的垢染，因此超越了有无的边际，由于没有生灭和变异，因此断绝了有为法的特征，是无为法的空色。
English
Now, from the section on oral instructions, in order to show that it is in accordance with the practice of those intelligent ones who aim at objects and that the Tögal (Tibetan: khregs chod) is taught as the most excellent Dharma, the three lineages are taught: the lineage of the Victorious Ones' Intent, the lineage of the Vidyādharas' Symbols, and the lineage of the Individuals' Whispered Transmission. The first is: Dharmakāya Samantabhadra, Sambhogakāya Peaceful and Wrathful Deities, Nirmāṇakāya Vajradhara, the Teacher Vajrasattva, and the Lord of Secrets Vajrapāṇi. The second is: Nirmāṇakāya Garab Dorje, Guru Mañjuśrīmitra, the Scholar Śrī Siṃha, King Jñānasūtra, and Paṇchen Vimalamitra. The third is: Nyang Tingdzin Zangpo, the Elder Lhangma Lhüngyi Gyaltsen, Lhetsün Sengé Wangchuk, Nirmāṇakāya Gyalwa Zhangtön, Guru Khenpo Nyibum, Chödag Guru Jobel, Trulshik Sengé Gyabpa, the Great Siddha Dawa Munsal, Chökyi Je Rinpoche Kumārāja who went to the level of Vidyādhara, and Kunkhyen Ngakgi Wangpo onwards are the same as above. The self-nature is completely pure, Dharmakāya Samantabhadra, the spontaneously accomplished, luminous, great bliss, perfect Sambhogakāya, accomplishing the benefit of beings with various Nirmāṇakāyas, I respectfully prostrate to the Lamas of the three lineages! The second meaning, the extensive teaching of the pith instruction guidance, has three parts: deciding with the view, maintaining with meditation, and abandoning hope and fear with the result. The first has two parts: showing that external apprehended objects are empty, and showing that internal grasping is without basis or root. The first also has two parts: showing the eight similes of illusory images of unreal appearances, and showing that if one examines them, they cannot be found, and showing that external objects are empty. The first is: Thus, all the parts of saṃsāra and nirvāṇa that appear, encompassing the environment and beings, appearing as the five objects such as form, are actually just self-appearances that appear as if they exist. Among them, pure appearances for the Sugatas and all the deluded appearances for sentient beings are taught as appearances of mind and wisdom. And both of these, from the time they appear, appear but have no self-nature, existing like reflections in a mirror or rainbows in the sky. Since the pure appearances of wisdom have no defilement of grasper and grasped, they transcend the extremes of existence and non-existence, and since there is no birth, destruction, or change, the characteristics of conditioned phenomena are cut off, and it is the empty form of unconditioned phenomena.