Tibetan
་སྣང་བ། ཀུན་ཏུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །སེམས་འཁྲུལ་སྣང་ལ་བདག་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ། ཡོད་མེད་ཀྱི་རིས་སུ་ཆད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆད་པ། རྐྱེན་སྣང་གློ་བུར་བའི་རང་སྣང་བག་ཆགས་བརྟས་པ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ། སྐབས་འདིར་གཟུང་བ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། ། དེའང་འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་དག་རྨི་ལམ་ལྟར་བག་ཆགས་བརྟས་པ་པའི་སྣང་བ་མ་རིག་པའི་གཉིད་ཀྱིས་མྱོས་པ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས། དོན་ལ་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། སྣང་བའི་་དུས་ནས་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁ་དོ་ག་དང་ཆེ་ཆུང་དང་ངོས་གཟུང་ལ་་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་རྫས་འགལ་བར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ལས་གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཙམ་ལས་དོན་གཞན་བདེན་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་སྣང་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པ་བ་གོམས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་སྟེ། སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་ཁར་རྩང་མཐོང་བའི་བག་ཆགས་མདང་གི་རྨི་ལམ་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་པ་དང་འདྲའཽ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་མེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ། རྨི་ལམ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། བྲག་ཅ་དང༌། མིག་ཡོར་་དང༌། ཆུ་ཟླ་དང༌། སྤྲུལ་པ་དང༌། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་རྣམ་པ་ལྟར། རྟེན་མེད་པ། གནས་མེད་པ། རང་བཞིན་མེད་པ། ངོས་གཟུང་མེད་པ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་སྣང་བ་ཙམ་མོ་སྙམ་དུ། བདག་གཞན། དགྲ་གཉེན། ཡུལ་གྲོང༌། གནས་ཁང༌། བཟའ་བཏུང༌། ལོངས་སྤྱོད། ཟ་ཉལ། འགྲོ་འདུག་ལ་སོགས་པ་གང་ཅི་བྱེད་ཅི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བདེན་མེད་དུ་ལམ་ལམ་རྩལ་སྦྱང་ཞིང༌། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམསས་སུ་བླང་ངོ༌། ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་ པའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅོ་ལྔ་པའོ། ། དེ་ནས་དཔྱད་ན་ཡུལ་མེད་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རགས་ཕྲ་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བརྟགས་ན་ཆ་མེད་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པས་གཟུགས་སྟོང་པ་དང༌། ཁ་དོག་ངོས་གཟུང་གིས་བརྟགས་པས་སྒྲ་སྟོང་པ་དང༌། རྣམ་པ་ངོ་བོ་བརྟགས་པས་དྲི་སྟོང་པ་དང༌། མྱོང་བ་ཆ་ཤས་ལ་བརྟགས་པས་རོ་སྟོང་པ་དང༌། ཁྱད་པར་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བརྟགས་པས་རེག་་སྟོང་པར་ཐུག་སྟེ། ཡུལ་དུ་སྣང་བ་མི་འདྲ་ཡང་རང་ངོ་སྟོང་པར་ཁྱད་པར་མཚུངས་པས། ཡུལ་ཐ་དད་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་རིས་སོ་སོ་བ་མེད་པར་བར་སྣང་་དག་པ་ལྟར་ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་ལས་འདས་པའི་རང་བཞིན་ནི། ཡུལ་སྣང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གནས་པའི་རང་བཞིན་ལ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག་པའོ། །དེ་ནས་་འཛིན་པ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ལས། ཤེས་པ་རང་གསལ་རྟེན་མེད་དུ་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ལྔར་འཆར་བ་་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལྔ་དང༌། དོན་སྤྱི་སེམས་ཀྱིས་བརླབས་ཤིང་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང༌། དགག་སྒྲུབ་ཆགས་སྡང་དུ་རྟོགས་པ་ཉོན་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དང༌། བར་མ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་ཅན་དང༌། རྟོག་མེད་རང་གསལ་ཡུལ་དང་མ་འབྲེལ་བ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། ཚོགས་བརྒྱད་དམ་དྲུག་གི་རང་དུས་ན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཅིར་རྟོགས་ཀྱང་སལ་ལེ་བ། ཝལ་ལེ་བ། རྟེན་མེད་ལ་རང་གསལ་བ། གསལ་བར་འཆར་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ། མེད་ལ་སྣང་ལ་བར་སྣང་དག་པ་་དང་སེར་བུ་རྡུལ་མེད་ལྟ་བུ། གསལ་ཆ་རང་གནས་པས་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་་དེངས་ལྟ་བུ། འགྱུ་ཆ་ངོས་གཟུང་གི་དངོས་པོར་མེད་པས་རླུང་ལྟ་བུ། འཛིན་པར་སྣང་བའི་དུས་ནས་རང་སངས་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ལ། འཆར་་དུས་བལྟ། གནས་དུས་བལྟ། ཕྱམ་མེ་གློད་ནས་ཀྱང་འཛིན་པ་རང་གི་སྣང་ཚུལ་ལ་བལྟས་པས། མེད་པ་གསལ་སྣང༌། སྟོང་པ་རིས་མེད། རང་གསལ་རྟེན་མེད་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་སྦྱོར་་དངོས་རྗེས་གསུམ་ཚང་བས་ཉམས་སུ་བླང་ངོ༌། ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅུ་བདུན་པའོ། །དེ་ནས་དཔྱད་ན་རྩ་བྲལ་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་རང་གསལ་རྟེན་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའང་ཕྱི་སྣང་བ། ནང་ཕུང་པོ། བར་འགྱུ་བ། རང་གནས་ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། དབྱིབས་ཁ་དོག །སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ། ངོ་བོ་ངོས་གཟུང་ལ་སོགས་པར་གཞིག་ཅིང་བརྟགས་པས་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་རྩ་བ་མེད་པ། རྟེན་མེད་པ། ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་་དང་བྲལ་བའྀ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་གི་དུས་ན་་བླ་མའི་མོས་གུས་ཁོ་ན་གལ་ཆེ་སྟེ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། ། དོན་གཉིས་པ་བསྒོམས་པས་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། དབང་པོ་གསུམ་གྱི་བསྒོམ་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི་གཞུང་དུ་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་པས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ཡང་རབ་ནས་སྔོན་ལ་སྨོས་ཀྱང༌། སྐབས་འདིར་འཇུག་ཚུལ་གོ་རིམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དབང་པོ་ཐ་མ། འབྲིང༌། རབ་ཀྱི་བསྒོམ་ཚུལ་རིམ་པས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ལས
Chinese
显现，是具有远离一切戏论的自性。将心的错觉显现作为我执的对境，断定为有无的界限，断定为非造作的体性，仅仅是因缘显现、突发性的自显现、习气增长的自性那样显现而已。此时，要了知所取是心之错觉显现，是无实的。 也就是这样，外境显现的各种白色、红色等，如同梦境一样，是习气增长的显现，仅仅是对于被无明的睡眠所迷惑者显现而已。实际上，没有丝毫成立的。并且，在显现之时，也不是心，因为大小、形状、识别等等与心的体性和实体相违背。也不是心之外的其他，因为仅仅是错觉的显现，没有成立任何其他的真实。在心中显现，仅仅是从无始以来串习的习气增长的习惯性显现而已，如同魔术表演中看到幻象的习气在昨晚的梦中显现一样。因此，无论如何显现，也是无而明显地显现。如同梦境、幻术、阳焰、回声、眼翳、水月、化身、乾闼婆城市一样，无所依、无处所、无自性、无识别，仅仅是空性的自性明显地显现而已。如此想，对于自己和他人、敌和友、地方和村庄、住所、食物和饮料、享受、吃和睡、行走和居住等等，无论做什么、显现什么，都要练习明明白白地认识到无实，以具足加行、正行、后行的三种方式来修持。这是引导次第第一百一十四条。引导次第第一百一十五条。 之后，如果观察，所指的无境空性是：这样，一切显现，如果分析粗细微尘，因为没有成立任何无分，所以色是空性的；如果以颜色识别来分析，声音是空性的；如果以形状本体来分析，气味是空性的；如果以体验部分来分析，味道是空性的；如果以特殊生处来分析，触是空性的。虽然显现为境不同，但自性空性在特点上是相同的。因此，境不同的空性没有各自的界限，如同虚空清净一样，不是不同，是超越一的自性
English
Appearance is of a nature that is free from all elaborations. Taking the mind's illusory appearance as the object of self-grasping, cutting it off into the categories of existence and non-existence, cutting off the characteristics of being uncompounded, it is merely appearing as the nature of conditioned appearance, sudden self-appearance, and the increase of habitual tendencies. At this time, one should know that what is grasped is the mind's illusory appearance, which is unreal. That is, the various white, red, and other colors that appear externally are like dreams, appearances that are the increase of habitual tendencies, appearing only to those who are intoxicated by the sleep of ignorance. In reality, there is not even a little that is established. Moreover, at the time of appearance, it is not the mind, because size, shape, identification, and so on are contrary to the nature and substance of the mind. It is also not other than the mind, because it is merely an illusory appearance, and no other truth is established. The appearance in the mind is merely the habitual appearance of the increase of habitual tendencies that have been passed down from beginningless time, like the appearance of the habitual tendencies of seeing illusions in a magic show appearing in last night's dream. Therefore, however it may appear, it is the clear appearance of non-existence. Like dreams, illusions, mirages, echoes, cataracts, water moons, emanations, and the cities of gandharvas, without support, without location, without nature, without identification, it is merely the clear appearance of the nature of emptiness. Thinking in this way, for oneself and others, enemies and friends, places and villages, dwellings, food and drink, enjoyment, eating and sleeping, going and staying, and so on, whatever one does or whatever appears, one should practice clearly recognizing the unreality, and cultivate it with the complete three aspects of preparation, main practice, and conclusion. This is the one hundred and fourteenth instruction. The one hundred and fifteenth instruction. Then, if one examines, the emptiness of no object that is pointed out is: In this way, all appearances, if analyzed into coarse and fine particles, because nothing indivisible is established, form is empty. If analyzed by color and identification, sound is empty. If analyzed by shape and essence, smell is empty. If analyzed by experiential parts, taste is empty. If analyzed by special sense sources, touch is empty. Although appearances as objects are different, the nature of emptiness is the same in characteristics. Therefore, the emptiness of different objects does not have separate boundaries, like the purity of space, it is not different, it is the nature of transcending one.
Chinese
是故，于境相本体性空之自性上，以具足加行、正行、后行三者而修持。第一百一十六条引导文。此后，为开示所执无基断根而有二者，其中开示识自明无依者：如是显现为色等五者，乃五根识；以意义总相为心所缘，乃意识；于破立贪嗔中觉知，乃烦恼意之识；以中间为所缘，乃意识，乃从六识聚之后所生者；无分别自明，与境无涉者，乃阿赖耶识。于八识聚或六识聚之自时，识之相状无论觉知为何，皆萨莱莱，瓦莱莱，无依而自明，虽明然显现却无事物，无而显现，如虚空清净与冰雹无尘。明分自住故，如虚空云消。动分非可指认之事物故，如风。于显现为能执之时，即自解脱而不可指认。于显现之时观，于安住之时观，放舍平庸后亦观能执自身之显现，则无有明相，空性无别，了知为唯自明无依之体性。此亦以具足加行、正行、后行三者而修持。第一百一十七条引导文。此后，为开示分析则断根空性者：如是自明无依之识，亦于外境相、内蕴聚、中动摇、自住识之自体性上，以形状、颜色、生灭住三者、体性指认等分解观察，则于任何体性亦不成立，而了知为无根、无依、离有无边际之安住方式。于此等之时，唯上师之敬信至为重要。第一百一十八条引导文。第二义为于修习中任运自如而有二者，其中总说三种根器的修法，与通达经论之见解相关故，为易于理解之故，根器亦从最胜者开始宣说，然此处以趣入方式之次第为主，而依次开示下、中、上三种根器的修法
English
Therefore, on the self-nature of the emptiness of the essence of the realm of appearance, practice with the complete three aspects of application, main practice, and subsequent practice. This is the one hundred and sixteenth instruction. Then, to show that grasping is baseless and rootless, there are two aspects. The first is to show that consciousness is self-illuminating and without support: Like this, the five that appear as forms and so on are the five sense consciousnesses. The general meaning is that the mind is blessed and made into an object, which is the consciousness of the mind. Knowing attachment and aversion in affirmation and negation is the consciousness of afflicted mind. The intermediate is made into an object, which is the consciousness of the mind, born from the six aggregates. The non-conceptual, self-illuminating, and unrelated to objects is the alaya consciousness. At the time of the eight or six aggregates, no matter what the aspect of consciousness is perceived as, it is clear, bright, unsupported, and self-illuminating. Although it appears clearly, it has no substance. It is non-existent and appears, like pure space and dustless hail. Because the clear part abides in itself, it is like the sky clearing of clouds. Because the moving part is not an identifiable thing, it is like the wind. From the time of appearing as grasping, it is self-liberated and unidentifiable. Look at the time of appearance, look at the time of abiding, and even after releasing the ordinary, look at the appearance of grasping itself. There is no clear appearance, emptiness is inseparable, and it is realized as the nature of mere self-illumination and no support. This is also practiced with the complete three aspects of application, main practice, and subsequent practice. This is the one hundred and seventeenth instruction. Then, to show that analysis is rootless and empty: Like that, the self-illuminating and unsupported consciousness is also on the outer appearance, the inner aggregates, the intermediate movement, and the self-abiding consciousness itself. By analyzing and examining the shape, color, the three of arising, ceasing, and abiding, and the identification of the essence, it is not established in any essence, and it is realized as rootless, unsupported, and the way of abiding that is free from the extremes of existence and non-existence. At these times, only devotion to the lama is important. This is the one hundred and eighteenth instruction. The second meaning is that there are two aspects of cultivating ease in meditation. The first is a general explanation of the meditation methods of the three faculties, which is related to understanding the view of the scriptures. Therefore, for the sake of easy understanding, the faculties are also explained starting from the best. However, here, based on the order of entry, the meditation methods of the lower, middle, and upper faculties are explained in order.