Tibetan
་ནས་བཞག་པས། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་བར་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ། ། དེ་ནས་གསལ་བ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། ལུས་གནད་དབང་གནད་དེ་དང་འདྲ་བ་ལ། སྟོང་ཐོག་ཏུ་མི་གཏད་བར་སྣང་བ་རང་གསལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་སལ་ལེ་ཝལ་ལེ་ཡེར་རེ་བསྒོམས་པས། སྣང་ལ་འཛིན་མེད་ཁྲལ་མ་ཁྲོལ་གྱི་རྟོགས་པ་འཆར་རོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པའོ། ། དེ་འཆར་པ་རྦ་རླབས་ལྟ་བུའི་བསྒོམ་ཚུལ་ནི། ལུས་དང་དབང་གནས་སྔར་བཞིན། ཁྱད་པར་རིག་པའི་དངས་ནས་འཕྲོ་་འདུའི་རྟོག་པ་འཆར་བ་ལ་གཏད་པས། རྟེན་མེད་དུ་འཛིན་མེད་གྲོལ་བ་རྦ་རླབས་ཆུར་ཐིམ་པ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་འཆར་རོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ། ། དེ་ནས་དབང་པོ་ཡང་རབ་ཀྱི་བསྒོམ་པ་ནི། བར་མེད་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རང་བཞིན་གཙང་ཆབ་ཀྱི་གཞུང་ལྟ་བུ་སྟེ། རིག་པ་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པས་་འདུ་འཕྲོ་ཆོས་ཉིད་རོལ་པར་ཤར་ཅིང་ནུབ་པའི་ཕྱིར། སྤང་བླང་དང་གོལ་སྒྲིབ་གང་ཡང་མེད་པར་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་གསལ་སྦྱང་དུ་ཤར་བ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་དུས་ས་རྡོ་ཕལ་པ་བཙལ་གྱིས་མི་རྙེད་པ་ལྟར། བློ་ལ་ཅི་ཤར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར་བས་འཛིན་རྟོག་ཡེ་གྲོལ་ཀུན་བཟང་གི་དགོངས་པ་ལས་མ་འདས། ཡུལ་དུ་ཅི་སྣང་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་སུ་ཤར་བས་གཟུང་རྟོག་ཡེ་གྲོལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་ཀློང་ཡངས་ལས་མ་འདས། ཡུལ་དང་སེམས་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་མེད་པར་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀློང་དུ་ཤར། སྟེང་དང་འོག་མེད་པར་གདལ་ཁོད་ཀྱི་ཁོད་་དུ་སྙོམས། ཕྱོགས་དང་མཚམས་མེད་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤར། ཕྱོགས་དང་རིས་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པར་ཤར། བདག་དང་གཞན་མེད་པར་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངང་དུ་ཕྱིན། གནས་དང་དུས་མེད་པར་གདོད་མའི་ཀློང་དུ་ཕེབས་ཏེ། བློ་ཟད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་ཟད་ཀྱི་ངང་ན་བསམས་ཀྱང་བདེ་བའི་དུས་སོ། །འདི་ཉིད་རྟོགས་པ་བར་མེད་དང་ངོ་སྤྲད་་དེ་རིག་པ་རྗེན་ལ་ཕུད་ནས་ཟང་ངེ་ཐལ་ལེ་གཅེར་བུར་ལྡིང་བའི་ཤེས་པ། རང་བབ་མ་བསྒོམས་རྣལ་མ་ལ་ཐག་བཅད་ནས་སྐྱོང་དུ་གཞུག་གོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའོ། ། དེ་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། བསྒོམ་ཚུལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་གྲོགས་དང་རྩལ་སྦྱང་བསྟན་ལ། ཐ་མའི་རྐང་སྟེགས་ཙམ་དུ་བྱུང་སྟེ
Chinese
从那以后安住，一切都将证悟为空性无间如同虚空。（《窍诀百二十六》终） 然后是如明镜般的观修方式：身要和脉要与之前相同，不专注于空性，而是在显现的自明、不执着的境界中，清晰、放松、坦然地观修，如此一来，显现而不执着、不征税的证悟将会生起。（《窍诀百二十七》终） 然后是如波浪般的生起观修方式：身体和脉轮位置与之前相同，特别专注于从觉性的清明中生起的念头和分别，如此一来，无所依凭、不执着的解脱，如同波浪融入水中般的证悟将会生起。（《窍诀百二十八》终） 然后是最上根器的观修：如同无间断河流的自性，如同清澈河流的河床一般，觉性证悟为法身，因此生起和融入都显现为法性的游舞，无需取舍、无需舍弃迷惑和障碍，一切都显现为证悟的明净，如同前往珍宝金洲时，无法找到普通的泥土和石头一般，心中所显现的一切都显现为自生的智慧，因此执着和分别念皆为原始解脱，未曾超出普贤王如来的境界。境上所显现的一切都显现为空性的自相，因此能取和分别念皆为原始解脱，未曾超出普贤王佛母的广阔虚空。将境和心视为不同的所有法，都在无二大圆满的法界中寂灭，无有内外而显现为智慧的虚空，无有上下而平等于广阔的开阔，无有方向和边际而显现为自生的智慧，无有方隅和偏颇而显现为法性的游舞，无有自和他而到达实相的境界，无有处所和时间而到达原始的虚空，穷尽心意的瑜伽士，在穷尽诸法的境界中，即使思虑也是安乐的时刻。将此证悟与无间断相认，将觉性赤裸裸地袒露，空旷、坦然、赤裸地安住的觉性，在不修饰的自然状态中确定，并开始修持。（《窍诀百二十九》终） 然后是善巧方便的差别支分之解说：显示前两种观修方式的助伴和练习，最后仅成为台阶。
English
From then on, abide, and all will be realized as emptiness, without interval, like the sky. (End of "Hundred and Twenty-Sixth Key Instructions") Then, the meditation method like a clear mirror: The body posture and pulse points are the same as before, without focusing on emptiness, but meditating clearly, relaxed, and openly in the state of self-illuminating, non-grasping appearance. In this way, the realization of appearing without grasping, without taxation, will arise. (End of "Hundred and Twenty-Seventh Key Instructions") Then, the arising meditation method like waves: The body and pulse positions are the same as before, especially focusing on the thoughts and discriminations arising from the clarity of awareness. In this way, the liberation of non-attachment without reliance, like waves dissolving into water, will arise. (End of "Hundred and Twenty-Eighth Key Instructions") Then, the meditation of the supreme faculty: Like the nature of an uninterrupted river, like the bed of a clear river, awareness is realized as the Dharmakaya, therefore arising and merging both appear as the play of Dharma nature, without the need to accept or reject, without abandoning confusion and obstacles, everything appears as the clarity of realization, just as when going to the precious golden continent, ordinary mud and stones cannot be found. Everything that appears in the mind appears as self-born wisdom, therefore attachment and discrimination are all primordially liberated, never exceeding the realm of Samantabhadra. Everything that appears on the object appears as the self-nature of emptiness, therefore the grasper and discrimination are all primordially liberated, never exceeding the vast space of Samantabhadri. All phenomena that regard object and mind as different are extinguished in the indivisible Great Perfection Dharmadhatu, without inside and outside, appearing as the space of wisdom, without up and down, equal to the vast openness, without direction and boundary, appearing as self-born wisdom, without corner and bias, appearing as the play of Dharma nature, without self and other, arriving at the realm of reality, without place and time, arriving at the primordial space, the yogi who exhausts the mind, in the realm of exhausting phenomena, even thinking is a moment of bliss. Recognize this realization as uninterrupted, expose awareness nakedly, the awareness that abides empty, relaxed, and naked, is determined in the unadorned natural state, and begin to practice. (End of "Hundred and Twenty-Ninth Key Instructions") Then, the explanation of the difference branches of skillful means: Showing the companions and exercises of the first two meditation methods, finally only becoming a step.
Tibetan
། འདི་ལ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འབྲཻལ་ལ་བཟླ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ལའང་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པ་དང༌། དེའི་བོགས་འབྱིན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་སྣང་བཅས་སྣང་མེད་ཀྱི་ཡུལ་གཉིས་ལས། སྣང་མེད་ལ་སེམས་གཟུང་བ་ལ། ཕྱིའི་དམིགས་རྟེན་སྣང་བཅས་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སྔར་སྨོས་པ་བཞིན་ནོ། །ནང་གི་སྣང་བཅས་ནི་ཤེས་པ་ཧ་ཅང་འཕྲོས་ཏེ་མི་གནས་པའི་ཚེ། སྙིང་གི་ནང་ནས་པདྨ་དཀར་པོའམ། རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་ལ་སོག་པ་རྩ་བ་ཟུག་པ་མར་མར་ནས་དབང་ཆེན་གསེར་གྱི་ས་གཞིའི་བར་དུ་སོང་བས་ཤེས་པ་བརྟན་པར་བསམ་མོ། །སེམས་ཟིན་པ་དང་སྙིང་གར་བསྡུས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་ན་མི་རྟོག་པ་སྐྱེའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་པའོ། ། དེ་ནས་སྣང་བ་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་གཟུང་བ་ནི། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ངང་ལ་འཇོག་པ་སྟེ། དེའང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གཞིག་ནས་སྟོང་པར་སོང་བའི་ངང་ལྟ་བུའམ། ལྷའི་ཞལ་ཕྱག་བསྒོམས་པས་རྟོག་པ་གཞན་རྣམས་དེར་ནུབ། དེ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པ་མི་གསལ་བའི་ངང་དེར་འཇོག་པ་ལྟ་བུ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་མེད་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེའོ། །འདི་ཉིད་མཐོང་མཐོང་འདྲ་ལ་མ་ངེས་པའི་གནད་ཟབ་ཡང་དག་པའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པའོ། ། དེ་ནས་བོགས་འབྱིན་ནི། འགྲོ་འདུག་ཅུང་ཟད་བྱས་ལ་སྔར་གྱི་དེ་ཉིད་ལ་བལྟ། སྨྲ་བརྗོད་དང་དྲན་རྟོག་ཅུང་ཟད་བསྲེས་ལ་ཞི་གནས་ལ་བལྟས་པས་གོམས་ཏེ་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྟེངས་ན་ལུས་སེམས་གཡེངས་ནས་རྒོད་དུ་བཅུག་ལ། དེ་ནས་བསྒོམས་པས་མཆོག་ཏུ་གསལ་ལོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ། ། དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་ལ་བསྐྱེད་པ་དང༌། བོགས་འབྱིན་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལའང་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་ནི། འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་དག་སྒྱུ་མར་འདུག །རྨི་ལམ་དུ་འདུག་སྙམ་དུ་གང་སྣང་སྣང་བདེན་མེད་དུ་ས་ལ་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་སྒྱུ་མར་འདུག་སྙམ་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཆེ་བས། སྔར་ལྟ་བུར་བསྟན་ཡང༌། འདི་དངོས་སུ་བསྒོམ་པ་ལ་སྦྱར་རོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའོ། ། དེ་ནས་སྟོང་པ་ལ་སྦྱང་བ་ནི། ཆོས་སུ་སྣང་དུས་ནས་ཆེར་ཆེར་བལྟས་ཚད་སྟོངས་སང་སང་རྗེས་མེད་དུ་བལྟ་ཞིང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་གཞག་གོ། །སྔར་དཔྱད་ཅིང་གཞིགས་པའི་སྟོང་པ་་ཡིན་ལ། འདིར་རང་སངས་ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་སྟོང་པར་བསྟན་པས་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱ་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པའོ། ། དེ
Chinese
在此，对于止观双运，有四种修习方式。首先，在第一种中，有修习止和提升其效力两种。在第一种中，有有相和无相两种所缘境。对于以无相为所缘境而摄持心，外在的所缘境是有相的唐卡等，如前所述。内在的有相是，当觉知过于散乱而无法安住时，观想心间内部有一朵白莲花或金刚交杵等，其根向下扎入，从下至上直至大自在金地的范围，从而使觉知稳固。当摄持住心并将其收摄于心间，一心专注地禅修时，便会生起无分别。引导文第一百三十条。 之后，对于以无相为所缘境而摄持心，就是安住在什么也不作意的状态中。也就是，将内外之物分解，处于如虚空般空性的状态，或者观修本尊的颜面和手足，使其他分别念融入其中。也要学习将那本身也安住在不清晰的状态中。如此便会生起无所缘的止。这看似相同，实则是不确定的甚深要诀。引导文第一百三十一条。 之后，提升效力，就是稍微行走坐卧，并观照之前的状态。稍微混合言语和思念，并观照止，就会习惯并逐渐提升。如果身体松懈，心就会散乱而陷入掉举，之后再禅修，就会变得非常清晰。引导文第一百三十二条。 之后，对于观的生起和提升效力两种，首先，在第一种中，有显现和空性两种，显现是：像这样，作为所法的事物，这些显现如同幻术一般存在。如同在梦中一般，无论显现什么，都观想为显现而无实。然而，如同幻术和如同存在于幻术中之间有很大的差别。虽然之前已经这样讲述过，但在这里要将其应用于实际的禅修中。引导文第一百三十三条。 之后，对于修习空性，就是从事物显现之时起，越看越是空荡荡，毫无痕迹地观看，并且不作意，安住在如虚空般的状态中。之前是分析和观察的空性，而这里所展示的是自生相遇的空性，因此有很大的差别。引导文第一百三十四条。
English
Here, regarding the union of calm abiding and insight, there are four ways to practice. First, in the first of these, there are two aspects: cultivating calm abiding and enhancing its effectiveness. In the first of these, there are two objects of focus: those with and without appearances. Regarding focusing the mind on the object without appearance, the external object of focus is a thangka or similar object with appearance, as previously mentioned. The internal object with appearance is that when awareness is too scattered and cannot remain still, visualize a white lotus or vajra cross, etc., within the heart, with its roots extending downwards, from the bottom up to the golden ground of the Great Powerful One, thus stabilizing awareness. When the mind is held and gathered into the heart, and one meditates single-pointedly, non-conceptualization will arise. Guidance Verse One Hundred and Thirty. Then, regarding focusing on the object without appearance, it is to rest in a state of non-intentionality. That is, dissolving external and internal objects, being in a state like emptiness like the sky, or meditating on the face and hands of a deity, so that other thoughts dissolve into it. One should also learn to rest that itself in an unclear state. Calm abiding without an object will arise. This appears similar but is actually a profound and certain key point. Guidance Verse One Hundred and Thirty-One. Then, to enhance effectiveness, one should walk and sit a little, and observe the previous state. Mix a little speech and thought, and observe calm abiding, and it will become familiar and gradually improve. If one is lax, the body and mind will be distracted and fall into excitement, and then when one meditates, it will become supremely clear. Guidance Verse One Hundred and Thirty-Two. Then, regarding the arising of insight and enhancing its effectiveness, first, in the first of these, there are two aspects: appearance and emptiness. Appearance is: like this, as the object of phenomena, these appearances exist like illusions. Thinking that it is like a dream, whatever appears, one should meditate that whatever appears is without true existence. However, there is a great difference between being like an illusion and thinking that it exists in an illusion. Although it has been taught like this before, here it should be applied to actual meditation. Guidance Verse One Hundred and Thirty-Three. Then, regarding training in emptiness, from the time when things appear, the more one looks, the more empty and without trace one sees, and without intentionality, one rests in a state like the sky. Previously, it was the emptiness of analysis and examination, but here, the emptiness of self-arising encounter is shown, so there is a great difference. Guidance Verse One Hundred and Thirty-Four. Then