Tibetan
ས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་བསྒོམ་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བདག་གིས་ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་ནུས། ནམ་ཞིག་དབུལ་བས་ཉེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇོག་ནུས། ནམ་ཞིག་ཤ་ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནུས། ནམ་ཞིག་དམྱལ་བར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས། ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱིན་ནུས། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་ལ་མི་ཕན་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དོན་དམ་པའི་རོ་ལ་གཅིག་ཏུ་་སྤྱོད་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་སིམ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཚིག་དང༌། གཞན་ལ་མི་ཕན་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ལུས་དང་ཤེས་རབ་དང་ནོར་དང་དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བར་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་བདག་ལ་སྨིན་ཅིང༌། བདག་གི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་ལ་སྨིན་པས་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་རྗེས་ལ་བསྔོ་བ་བྱའོ། །ཁྲིད་རྐང་བརྒྱད་ཅུ་པའོ། ། དེ་ནས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཉིས་ལས། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི། འདི་ལྟར་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ན། དཀའ་སྤྱད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་པ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་དུ་བཟོད་པ། ཆོས་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་མི་སྐྲག་པར་བཟོད་པ། རང་གི་སེམས་ལ་བསྲན་བཟོད་པ་རྣམས་ཡིན་ཡང༌། སྐབས་འདིར་གཙོ་བོ་གཞན་གྱི་གནོད་པ་ལ་རང་གི་ཁྲོ་བ་མི་མཆེད་པར་བཟོད་པ་བསྒོམ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དུ་བཟོད་པ་བསྒོམ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། འཁོར་གྱིས་ལོག་བསྒྲུབས་སམ་དོན་ཡོད་དམ་མེད་པའི་འཚེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་གཟེ་རེའི་སེམས་བཏང་ནས་རིག་པས་འདི་ལྟར་བརྟག་སྟེ། སེམས་ཅན་རང་བཞིན་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཀྱང་དེ་འབྱུང་ལ། གནོད་ལན་གཞལ་གྱིས་ལོངས་པ་མེད་པས་བསྲན་གཟུགས་ཤིང༌། བདག་གིས་ཀྱང་སྔོན་དུས་་དེ་ལྟར་བྱས་པའི་ལས་ངན་ཡིན་ལ། བསྲན་བཟོད་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་དམ་པ་ཐོབ་པས་ཀྱང་བཟོད་པར་རིགས་ཤིང༌། རང་གི་ལས་མ་གཏོགས་པ་དེའི་གནོད་པས་མཐོ་དམན་མི་ནུས་པས་ཀྱང་བཟོད་པར་འོས་ལ། བཅོས་སུ་འདུག་ན་དེའི་ཐབས་ལ་འབད། མི་འདུག་ན་མི་བཟོད་པའི་སེམས་ཀྱི་གཟེ་རེས་རང་སྡུག་པ་ལས་ཁེབས་མེད་ལ། སླར་གཞན་གྱི་གནོད་པ་ཇེ་འཕེལ་་དུ་འགྲོ་བས་ཀྱང་ཟུག་རྔུའི་སེམས་ཀུན་ནས་
Chinese
思维八大士夫之行：发起菩提心后，我何时能够消除一切众生的痛苦？何时能够将受贫困威胁的众生安置于巨大的财富之中？何时能够以血肉之躯成办众生的利益？何时能够即使长久处于地狱也能利益众生？何时能够以世间和出世间的巨大财富圆满众生的愿望？何时能够成佛，必定解除一切众生的痛苦？何时对于众生无益的转生，以及独自享用真实美味，以及不使一切众生感到愉悦的言语，以及不利于他人的生活，以及具备身体、智慧、财富和权势，以及喜欢损害他人，在一切生世中都不会发生？何时众生的罪业之果成熟于我，我的善业之果成熟于众生，从而获得安乐？如此思维后进行回向。《八十诀》。之后，于安忍波罗蜜多有二，其中有缘之安忍是：如此修持殊胜之法时，忍耐苦行的痛苦，忍耐接受他人的痛苦，不畏惧大法之境，忍耐自己的心。然而，此处主要修持对于他人的损害，自己的嗔恨不增长的安忍。思维于一切众生修持安忍，发起菩提心后，无论受到眷属的诽谤，或者有意义或无意义的损害，都放下烦恼之心，以智慧如此观察：众生自性具有损害性，因此也会发生这种情况。由于损害的回报无法衡量，因此应当忍耐。我也是往昔如此造作的恶业。如果能够忍耐，也能获得殊胜的福德，因此也应当忍耐。除了自己的业力之外，他的损害无法使我高低贵贱，因此也应当忍耐。如果可以补救，就努力寻找方法。如果无法补救，不忍耐之心的烦恼除了让自己痛苦之外毫无益处，而且还会使他人的损害更加增长，因此应当完全
English
Meditating on the Eight Great Purposes: Having generated the mind of enlightenment, when will I be able to eliminate the suffering of all sentient beings? When will I be able to place sentient beings threatened by poverty in great wealth? When will I be able to benefit sentient beings with this body of flesh and blood? When will I be able to benefit sentient beings even if I remain in hell for a long time? When will I be able to fulfill the wishes of sentient beings with the great wealth of this world and beyond? When will I be able to become a Buddha and definitely remove all the suffering of sentient beings? When will I not be born in a way that is not beneficial to sentient beings, nor indulge alone in the taste of true delicacies, nor speak words that do not please all beings, nor live a life that does not benefit others, nor possess a body, wisdom, wealth, and power, nor delight in harming others, in all my lifetimes? When will the fruit of the sins of sentient beings ripen upon me, and the fruit of my virtues ripen upon sentient beings, so that they may be happy? Thinking thus, dedicate the merit afterwards. The Eighty Instructions. Then, regarding the perfection of patience, there are two aspects. The patience with an object of focus is as follows: When practicing the sacred Dharma, one should be patient with the suffering of asceticism, patient with accepting the suffering of others, not afraid of the state of great Dharma, and patient with one's own mind. However, here the main practice is to cultivate patience so that one's anger does not increase towards the harm of others. Having generated the mind of enlightenment, thinking, "I will cultivate patience towards all sentient beings," examine with wisdom, abandoning the mind of annoyance, no matter what slander or meaningful or meaningless harm is done by one's retinue, thinking: Since sentient beings are by nature harmful, this will happen. Since the retribution for harm cannot be measured, one should be patient. Also, it is the result of my own evil deeds done in the past. If one is patient, one will also obtain the supreme merit, so one should be patient. Since their harm cannot make me higher or lower except through my own karma, one should also be patient. If it can be remedied, strive to find a way. If it cannot be remedied, the annoyance of an impatient mind has no benefit other than to make oneself suffer, and it will only increase the harm of others, so one should completely