Tibetan
འཛིན་དམ་པའི་མདོ་ལས། ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དེ་བཞིན་པ་ཡི་བློ་གཞག་ན། །མིང་དུ་མི་ཐོགས་ཉམས་མྱོང་ འབྱུང༌། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཐ་མ་སེམས་འཕྱར་ཞིང་མི་བསྲུན་པ་སྤྲཻའུ་ལྟ་བུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་གནས་པ་དེ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརླན་ཏེ་བསྒོམས་པས་ཟིན་དུས། དེའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ཏེ། བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས། ཞི་གནས་གྲུབ་པས་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། ། དབང་པོ་འབྲིང་ལ་སྒོམ་ཚུལ་བཞག་ཐབས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་གསུམ་གྱི། སྒོམ་ཚུལ་ལའང་ལྔ་ལས། མི་རྟོག་པར་བཞག་པར་གདམས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དབང་པོ་དང་སྦྱར་ཏེ་སྒོམ་ཚུལ་ཡང་རིམ་པ་གསུམ་ལ། རེ་ཞིག །ད་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་གི་སྒོམ་པ་བསྟན། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ནི་དབའ་རླབས་རྙོག་པ་ན། །དངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་མི་གསལ་གཡོ་བ་ལྟར། །ཡིད་ནི་མི་བསྲུན་ཀུན་རྟོག་འཕྱར་ཞིང་གཡོ། །སྣ་ཚོགས་སྤྲོས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཆེལ་བ་ན། ། སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་དྭངས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང། །སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་གཟའ་སྐར་མི་འཆར་བས། །གཅིག་ཏུ་མི་གཡོ་མཉམ་པར་གཞག་པ་གཅེས། ། འདི་ལྟར་ཆུའི་དབའ་རླབས་གཡོ་བའི་དུས་ན་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་རུང་དུ་སྐྱེས་པའང་གཟུགས་བརྙན་མི་འཛིན་པ་ལྟར། སེམས་ཀྱང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་གཡོ་བའི་རླབས་ཀྱིས་བྲེལ་བས་ཡོན་ཏན་མི་མངོན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་གཅེས་ཏེ། དོ་ཧ་ལས། འདི་ནི་ཡིད་འདུས་པ་ལ་རླུང་གི་རླབས། །གཡོ་ཞིང་འཕྱར་ལ་ཤིན་ཏུ་མི་བསྲུན་འགྱུར། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་གྱུར་ན། །དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཞག་ན་རྟོག་པའི་དབའ་རླབས་རྙོག་པ་མེད་དུས་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་མར་མེ་རང་གསལ་བས་སེམས་ཀྱི་ཆུ་མི་གཡོ་བར་ཞོག་ཅིག་ཅེས་པའང༌། དེ་ལས། དབའ་རླབས་མེད་པའི་དབང་ཕྱུག་མཆོག །རྙོག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་འགྱུར། །ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུར་ཞོག །འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་ལེན་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་སོ། ། ལུས་གནད་དང་བཞག་ཐབས་བསྟན་པ་ནི། མཉམ་པར་བཞག་ཚུལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི། མཐའ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་མི་གཡོ་བ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བཞག་སྟེ། དེའང༌། ལུས་ནི་ཆོས་བདུན་རི་རྒྱལ་ལྟ་བུ་ལ། །དབང་པོ་མཐའ་བྲལ་རྫི
Chinese
《持戒经》中说：如实之法性，如是安住其心，则会生起无法言说的体验，因此称为三摩地。最后，对于心散乱且不调顺，如猴子般片刻不停留的心，以专注一境的止禅加以滋润并修习，当能掌握时，为了对治它，修习通达一切法无自性的空性，以及通达一切显现如幻等各自的观禅，就能证悟无生之义。慈氏菩萨请问说：成就止禅后，应当修习观禅。如是说。对于中等根器者，有修习之方式、安住之方法、行道之方式三种。修习之方式也有五种，其中劝诫安住于无分别念：如是与根器相合，修习之方式也有三种次第。首先，现在宣说中等根器者的修习。譬如水若波涛浑浊，则清澈的影像无法显现，且会晃动。心若不调顺，充满分别念而散乱晃动，总是执着于各种戏论，那么心性光明清净的智慧，以及天眼和神通等星辰便无法显现。因此，珍爱唯一不动的平等安住。如同水在波涛晃动之时，即使生起了能够映照影像的条件，也无法映照影像一般。心也是如此，即使本具天眼等功德，但因分别念晃动的波浪所扰，功德便无法显现。因此，珍爱唯一平等安住。朵哈中说：此为心专注于风的波浪，晃动散乱且极其不调顺。若能证悟俱生之自性，则能使自性稳固。如是说。如何安住呢？当分别念的波涛不再浑浊时，心性光明如灯，自然明亮，因此让心之水不动摇。其中也说：无波涛之自在胜，无浊染之禅定生。水与明灯，唯一自明而安住。来去我皆不取亦不舍。如是说。指示身要与安住之方法，详细开示平等安住之方式，即安住于远离三边且不动的自性中。其中说：身如七法山王，
English
From the Sutra of Holding the Vows: If the mind is placed on the suchness of reality as it is, then an experience beyond words will arise. Therefore, it is called samadhi. Finally, when the mind, which is fickle and unruly like a monkey, never staying still even for a moment, is moistened with calm abiding that holds it one-pointedly and cultivated, then, as an antidote to that, by cultivating insight meditation that individually discerns that all phenomena are empty of inherent existence and that all appearances are like illusions, one realizes the meaning of unborn. Maitreya asked: Having accomplished calm abiding, one should train in insight. Thus it is said. For those of middling faculties, there are three aspects: the way of meditating, the method of abiding, and the way of progressing on the path. Among the ways of meditating, there are five, of which the instruction is to abide without conceptual thought: Thus, in accordance with the faculties, there are also three stages of the way of meditating. First of all, now the meditation for those of middling faculties is shown. Just as when water is turbulent with waves, a clear reflection does not appear and it wavers, so too, when the mind is unruly, filled with discursive thoughts, scattered and wavering, always clinging to various elaborations, then the wisdom of the mind's own clear and luminous nature, and the stars of clairvoyance and direct perception do not appear. Therefore, it is precious to remain still and unwavering in equanimity. Just as when the water's waves are turbulent, even if the condition for reflecting an image arises, the image is not reflected, so too, although the mind inherently possesses qualities such as clairvoyance, because it is preoccupied with the waves of discursive thought, the qualities do not appear. Therefore, it is precious to remain still in equanimity. The Doha says: This is the mind gathered upon the waves of wind, wavering and scattered, and becoming extremely unruly. If one realizes the nature that is born together, then one's own being will become stable. Thus it is said. How to abide? When the turbulent waves of discursive thought are gone, the mind's own light is like a lamp, naturally clear, so let the water of the mind not waver. It also says: The supreme lord without waves, meditation without turbidity arises. Water and lamp, abide alone, self-illuminating. Coming and going, I neither take nor abandon. Thus it is said. Showing the essential points of the body and the method of abiding, the way of remaining in equanimity is extensively shown, that is, abiding in the nature of being free from the three extremes and unwavering. It also says: The body is like the king of mountains with the seven dharmas,
Tibetan
ང་བུའི་གཟའ་སྐར་འདྲ། །སེམས་ཉིད་སྟོང་གསལ་དྭངས་པའི་ནམ་མཁའ་བཞིན། ། བྱིང་རྒོད་གཉིས་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་བཞག །ལུས་མི་གཡོ་བ་ཆོས་བདུན་ཏེ། རྐང་པ་སྐྱིལ་དཀྲུང༌། ལག་པ་མཉམ་གཞག །སྒལ་ཚིགས་དྲང་པོ། ལྕེ་ཡ་རྐན། དབུགས་དལ་བ། མིག་སྣ་རྩེ། མགྲིན་པ་ཡིད་ཙམ་དགུག་པར་མཉམ་པར་གཞག་གོ །དབང་པོ་མི་གཡོ་བ་ནི། མིག་མི་འགུལ། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང། ལྕེ་དང། ལུས་དང༌། ཡིད་རྣམས་དགག་ཀྱང་མི་དགག་སྟེ། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང། དྲི་དང། རོ་དང་རེག་དང་རྟོག་པ་གང་བྱུང་ཡང་དེའི་སྒོ་མི་དགག །རྗེས་ཕྱིར་མི་འབྲང༌། སྒོ་བགགས་ན་ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་སྤྱན་ལྔ། ཡིད་ཀྱི་མངོན་ཤེས་དྲུག་རྣམས་དབང་པོ་དངས་པར་བཞག་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པ་ལ་དེ་མི་ཐོབ། རྗེས་ཕྱིར་འབྲང་ན་རྟོག་པ་ལུ་གུ་རྒྱུད་མི་ཆོད་པ་ཐ་མལ་པ་དང་ཁྱད་མེད། དེས་ན་དབང་པོ་རྫིང་བུའི་ཆུ་མི་གཡོ་བ་ལ། སོ་སོའི་སྣང་ཡུལ་གཟའ་སྐར་གྱི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་མ་འགགས་པ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་གོ ། དེའང་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་རྟོག་པས་དེར་མ་བཟུང་ན་མི་གནོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་སོ་སོའི་ཡོན་ཏན་དུ་འཆར་ཞིང༌། རྣམ་པར་སྣང་ལ་མི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་མེད་ན་དེའི་བློ་མེད་པས། རྣམ་པར་རྟོག་མི་རྟོག་གི་དཔྱད་ར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དབང་པོ་ལ་ཡུལ་སྣང་དུས་མི་རྟོག་པའི་ངང་ལ་བཞག་པས། སོ་སོར་རང་གི་རིག་པའི་བླ་མས། རྟོག་པ་འགྲོ་འོང་ཆད་པ་ལ་རླུང་འགགས་པར་བཤད་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཏེ། ཁ་སྣའི་རླུང་འགྱུ་ཡང་རྟོག་པ་མི་གཡོ་སྟེ་སྤྲོས་པ་ཆད་པ་ལ་རྟོག་པ་ཤི་བར་བཏགས་པས། སྤྲོས་པ་མེད་དུས་དེའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་མི་དགོས་པས། སྤྲོས་པའི་གཉེན་པོ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཅི་བྱ་སྟེ་མི་དགོས་པར། དོ་ཧ་ལས། མིག་ནི་མི་འཛུམས་སེམས་ཀྱང་མི་འགོག་དང། །རླུང་འགགས་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་མས་རྟོགས། ། གང་ཚེ་རླུང་རྒྱུ་དེ་ནི་མི་གཡོ་སྟེ། །འཆི་བའི་ཚེ་ན་རྣལ་འབྱོར་མས་ཅི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གནད་དེ་ཉིད་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་དུས་ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའམ་མ་བཅོས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དབང་པོ་ལ་སྣང་བས་དབང་ཤེས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་སྟེ། དབང་པོ་ཡུལ་ལ་ལྷུང་བ་སྟེ་གསལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འོད་གསལ་བའི་དགོངས་པ་ལ་མི་གནོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གྲོགས་བྱེད་པས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་སྲིད་དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལ་ལྷུང༌། །དེ་སྲིད་རང
Chinese
宛如幼童眼中的星辰，心性犹如空明澄澈的虚空。将止观双运置于无二戏论之中。身体不动有七法：双足跏趺，双手结定印，脊柱正直，舌抵上颚，呼吸平缓，目光注视鼻尖，颈部略微内收，保持端正。根门不动摇，即眼睛不眨动，耳朵、鼻子、舌头、身体和意念也不阻止，对于显现的色、声、香、味、触和念头，不关闭它们的门户，也不随之追逐。如果关闭门户，就无法获得天眼等五眼和意念的六种神通，这些都是根门清净的功德。如果随之追逐，念头就会连绵不断，与凡夫俗子没有区别。因此，根门就像平静的池水，各自的显现对象，如星辰的影像，不间断地显现，保持平静。也就是说，对于各自的境，如果不以念头执着，就不会造成损害，而且会显现为各自的功德。显现却不执着，这被称为无分别智。如果没有显现，就没有对境的智慧。因为没有分别和不分别的观察，所以也不会有无分别智。因此，当根门显现外境时，安住于不分别的状态，各自的自性智慧上师，会直接了悟到念头的来去止息，就像呼吸停止一样。即使口鼻的呼吸流动，念头也不会动摇，因为戏论止息就被称为念头已死。当没有戏论时，就不需要修持对治法，戏论的对治法就是无戏论的瑜伽母，还需要智慧做什么呢？不需要。多哈中说：眼睛不闭合，心也不阻止，呼吸停止是具德上师所证悟的。当呼吸流动时，心是不动摇的，死亡的时候瑜伽母做什么呢？如此说。当要点落到实处时，就称为六识放松或不造作，因为境显现于根门，所以根识不执着于境。根门落入外境，虽然清晰，但不会损害禅定光明之见，反而会成为助缘，所以称为增长。正如那里面所说：只要根门落入外境的城市，那么自
English
Like a star in a child's eye, the nature of mind is like the empty, clear, and pure sky. Place the union of calm abiding and insight in the state of non-duality, free from elaboration. The body remains still in seven aspects: legs crossed in the lotus position, hands in meditative equipoise, spine straight, tongue touching the palate, breath gentle, eyes gazing at the tip of the nose, and neck slightly bent. The sense faculties remain still, meaning the eyes do not blink, and the ears, nose, tongue, body, and mind are not blocked. Whatever arises—forms, sounds, smells, tastes, tactile sensations, and thoughts—do not close their doors, nor follow after them. If you close the doors, you will not attain the five eyes, such as the divine eye, and the six types of clairvoyance of the mind, which are the qualities of keeping the sense faculties clear. If you follow after them, thoughts will be continuous, and there will be no difference from ordinary people. Therefore, the sense faculties are like the still water of a pond, where the reflections of the objects of appearance, like the images of stars, appear without interruption, remaining in equanimity. That is, if you do not grasp onto each object with thought, it will not cause harm, and on top of that, it will appear as its own quality. Appearing but not clinging is called non-conceptual wisdom. If there is no appearance, there is no wisdom of that object. Because there is no examination of conceptual and non-conceptual, there will also be no non-conceptual wisdom. Therefore, when the sense faculties perceive objects, by placing them in a state of non-conceptualization, the master of one's own awareness will directly realize that the coming and going of thoughts ceases, just like the breath stops. Even if the breath flows through the mouth and nose, thoughts do not move, and because elaboration ceases, it is labeled as the death of thought. When there is no elaboration, there is no need to meditate on the antidote, the antidote to elaboration is the yoga of non-elaboration, so what is the use of wisdom? It is not needed. The Doha says: The eyes do not close, and the mind does not block, the stopping of the breath is realized by the glorious guru. When the breath flows, the mind does not move, what does the yogini do at the time of death? So it is said. When the key point is reached, it is called the six aggregates being relaxed or uncorrected, because the object appears to the sense faculties, so the sense consciousness does not cling to the object. The sense faculties fall into the object, although clear, it does not harm the view of the clear light of samadhi, but rather becomes a support, so it is called expansion. As it says in that very text: As long as the sense faculties fall into the city of objects, then self-