Chinese
又说，如果在三千大千世界中全面观察，没有比自己的妻子更像敌人的了。总之，首先考察自己相续中哪个烦恼最重，并主要断除它。必须断除对六根境的贪执。如《亲友书》中说：“谁能于六根境，常时无贪不散乱，胜彼战场敌等者，是为智者最初勇。”又说，同书中说：“赌博嬉戏观聚会，懒惰依止罪恶友，饮酒夜游堕恶趣，毁坏名誉此六舍。”此外，以自宗为殊胜而诽谤他宗，对甚深之法生起怀疑，于无常执为常，于非真执为真，于颠倒执为胜妙，于轮回痛苦执为安乐，总而言之，与四颠倒一起，是世间的一切系缚，故当主要断除。如其中说：“持戒苦行执为胜，自性颠倒四种见，以及怀疑此三者，当知是为解脱城，关闭城门之关键。”特别是，得到则喜，未得则不喜，安乐则喜，痛苦则不喜，获得名声则喜，受到诽谤和恶名时则不喜，受到赞扬则喜，受到诋毁则不喜，这世间八法必须断除。如其中说：“世间智者说，得与未得，乐与不乐，名与不名，赞与毁，此等世间八法，愿您平等对待，不扰我心。”此外，为了成办七财，如其中说：“信与戒律闻与舍，无垢惭愧知羞耻，智慧七财佛所说。”劝勉在家众等行善，安住于斋戒中，如其中说：“舍弃损害盗窃淫，妄语饮酒非时食，高广大床喜歌舞，以及花鬘之差别，当持阿罗汉戒律
English
Furthermore, it is said that if one thoroughly examines the thousandfold world system, there is nothing that becomes as much of an enemy as one's own wife. In short, one should first examine which affliction is strongest in one's own mindstream and primarily abandon it. One must abandon all attachment to the objects of the six senses. As it is said in the Letter to a Friend: "Those who are constantly unwavering and unmoving towards the objects of the six senses, and who conquer enemies and the like on the battlefield, are considered by the wise to be the foremost heroes." Furthermore, it says in the same text: "Gambling, watching gatherings, laziness, relying on sinful friends, drinking alcohol, wandering at night, which leads to bad migrations, abandon these six things that cause fame to decline." Furthermore, holding one's own doctrine as supreme and disparaging others, having doubts about the profound Dharma, clinging to impermanence as permanence, clinging to untruth as truth, clinging to what is inverted as supreme, clinging to the suffering of samsara as happiness—in short, together with the four inversions, these are the bonds of all existence, so they should be primarily abandoned. As it says therein: "Holding vows and asceticism as supreme, the four inverted views of self, and doubt—know that these three are the keys that close the gates of the city of liberation." In particular, being happy when gaining and unhappy when not gaining, being happy when comfortable and unhappy when suffering, being happy when gaining fame and unhappy when faced with slander and infamy, being happy when praised and unhappy when criticized—these eight worldly dharmas must be abandoned. As it says therein: "The wise ones of the world say that gaining and not gaining, comfort and discomfort, fame and infamy, praise and blame—may you treat these eight worldly dharmas with equanimity and not disturb my mind." Furthermore, to accomplish the seven riches, as it says therein: "Faith, discipline, learning, and generosity, stainless shame, knowing shame, and wisdom—the Buddha spoke of these as the seven riches." Encouraging householders and others to engage in virtue and establishing them in the observance of purification, as it says therein: "Abandon harming, stealing, sexual misconduct, lying, drinking alcohol, eating at improper times, delighting in high beds and seats, songs, dances, and various garlands, and uphold the discipline of an Arhat.
Tibetan
ས་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡི། །ཡན་ལག་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་དང་ལྡན་ན། །གསོ་སྦྱོང་འདོད་སྤྱོད་ལྷ་ལུས་ཡིད་འོང་བ། ། སྐྱེས་པ་བུད་མེད་དག་ལ་སྩོལ་བར་བགྱིད། །ཅེས་སོ། །མདོར་ན་བསམ་གཏན་པ་དགོན་པར་གནས་པས། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཉེས་སྤྱོད་ཆ་དང་བཅས་པ་ལས་རང་གི་སེམས་བསྡམ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྔར་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཡོད་པ་རྣམས་གོང་དུ་སྤེལ་ནས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འབའ་ཞིག་གིས་ཉིན་མཚན་འདའ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་དེར་ལྷགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དགེ་བ་ལ་བསྐུལ་ཞིང་ཆོས་འདོད་པ་དང་གཏན་ཁྲིམས་ནོངས་པ་རྣམས་ལ་གང་དང་གང་འཚམས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མགུ་བར་བྱ་ཞིང༌། ཐ་ན་བྱ་དང་རི་དགས་དང་འབུ་སྲིན་དང་གྲོག་མ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལའང་མི་འཚེ་ཞིང་ཟས་ལ་སོགས་པ་བྱིན་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་ནས་བརྗོད། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཀྱི་སྒྲ་བསྒྲག །ནམ་ཞིག་ན་འདི་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ངེས་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་ན་འདི་དག་བདག་གིས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་བྱ་སྙམ་པ་དང༌། འདི་དག་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པའང་སྲིད་སྙམ་ནས་གུས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་མོས་གུས་དང་དག་སྣང་བྱ་བ་དང༌། ད་ལྟ་ཡོད་ཀྱང་དོ་མོད་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་འབྲལ་བ་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང༌། སྐད་ཅིག་ཀྱང་ཐ་མལ་དུ་མ་ཡིན་པར་བློ་དགེ་བ་འབའ་ཞིག་གིས་འདའ་བར་བྱའོ། ། ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་ཞི་ལྷག་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་དངོས་དང་སོ་སོར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། ཞི་ལྷག་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལའང་གསུམ་སྟེ། སྤང་གཉེན་བསྟན་པ་ནི། དོན་གཉིས་པ། ཇི་ལྟར་བསྲུང་པ་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཀྱང༌། །གཉིད་རྨུགས་རྒོད་འགྱོད་ཐེ་ཚོམ་སྒྲིབ་པ་ལྔ། ། སྤངས་ཏེ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ། །གཉིད་རྨུགས་གཉིས་ཀྱིས་ཞི་གནས་རབ་ཏུ་སྒྲིབ། །རྒོད་འགྱོད་གཉིས་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་གཡེང༌། །ཐེ་ཚོམ་གཉིས་ཀའི་གནོད་བྱེད་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །འདིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་དག་གིས་བསམ་གཏན་ལ་སྒྲིབ་པ་ནི་ལྔ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ཞི་གནས་གསལ་དངས་ཕྱེད་པ་ལ་ནི་གཉིད་དང་རྨུགས་པས་བྱིང་བར་བྱེད་ལ། ལྷག་མཐོང་དངས་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པས་འཕྲོ་བར་བྱེད་ཅིང༌། ཐེ་ཚོམ་གཉིས་ཀའི་དུས་སུ་མི་འགྲུབ་པའི་རྒྱུའོ། །གཉིད་ནི་འཇུག་པ་རང་དབང་མེད་པར་སེམས་ནང་དུ་སྡུད་ལ། རྨུགས་པ་ནི་ཡུལ་མི་གསལ་བའི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་དང༌། རྒོད་པ་
Chinese
地的随行者啊！如果具有这八支，斋戒、欲乐、天身、如意，就赐予男女们。如是说。总之，禅定者住在寺院里，以律仪戒约束自己的心，使其远离一切罪行。以摄善法戒，修持前所未有的禅定和解脱等，并使已有的增上，仅仅以善法度过日夜。以饶益有情戒，劝勉来到此地的人们行善，对于希求佛法和违犯戒律的人们，以各自相应的佛法使之满足。乃至对于鸟兽、虫蚁等有情，也不损害，并布施食物等，称念如来之名。宣扬三宝之声。心想何时这些也必定成佛，何时我将使这些从轮回中解脱，心想这些也可能是化身，从而生起恭敬，行持信敬和净观。对于现在存在，但顷刻消失等，观想分离和无常。刹那也不庸常度过，而是以纯粹的善念度过。 如何修持方便支，分为寂止胜观的修持方法，以及各自的解说两种。寂止胜观的修持方法也有三种，即宣说断除和亲近。第二，如何守护方便支： 睡眠、昏沉、掉举、后悔、怀疑这五种障碍，断除后以寂止胜观双运的方式修持。睡眠和昏沉极大地障碍寂止，掉举和后悔令胜观散乱，怀疑是不利于二者的违品。在此，瑜伽行者们禅定的障碍有五种，即对于真实寂止的明澈显现，睡眠和昏沉会使其沉没，对于胜观的清澈和专注，掉举和后悔会使其散乱，怀疑是二者都无法成就的原因。睡眠是无自主地进入，内心收摄。昏沉是不明了对境的无记之识。掉举
English
O follower of the earth! If you possess these eight branches, you will bestow the delights of fasting, enjoyment, heavenly bodies, and wish-fulfillment upon men and women. Thus it is said. In short, the meditator dwells in the monastery, restraining his mind from all wrongdoing through the discipline of moral conduct. Through the discipline of accumulating virtuous dharmas, he cultivates unprecedented samadhi and liberation, and enhances those already attained, passing the days and nights solely with virtuous practices. Through the discipline of benefiting sentient beings, he encourages those who come there to engage in virtue, satisfying those who desire the Dharma and those who have violated the precepts with the Dharma that is appropriate to each. Even towards birds, wild animals, insects, ants, and other sentient beings, he does not harm them, but gives them food and other things, and recites the names of the Tathagatas. He proclaims the sound of the Three Jewels. He thinks, "Someday these will surely become Buddhas," and "Someday I will liberate these from samsara." He thinks that these may also be emanations, and thus generates reverence, practicing faith and pure perception. He contemplates separation and impermanence, thinking of how things exist now but vanish in an instant. He does not spend even a moment in vain, but passes the time with pure virtuous thoughts. How to cultivate the limb of means: there are two aspects, the actual method of cultivating shamatha and vipashyana, and the separate explanations. There are also three aspects to the method of cultivating shamatha and vipashyana: teaching what to abandon and what to cultivate. Secondly, how to protect the limb of means: Sleepiness, drowsiness, excitement, regret, and doubt are the five obscurations. Having abandoned them, cultivate the union of shamatha and vipashyana. Sleepiness and drowsiness greatly obscure shamatha. Excitement and regret distract vipashyana. Doubt is an opposing factor that harms both. Here, there are five obscurations to meditation for practitioners of yoga: sleepiness and drowsiness cause the clarity and vividness of true shamatha to sink, while excitement and regret distract the clarity and one-pointedness of vipashyana. Doubt is the cause of non-achievement in both cases. Sleep is the involuntary drawing in of the mind. Drowsiness is the non-virtuous consciousness that does not clearly perceive the object. Excitement
Tibetan
ནི་ཡུལ་གྱི་ཕྱིར་སེམས་འཕྲོ་བ་ཡིན་ལ། འགྱོད་པ་ནི་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡིད་ལ་གཅགས་པས་མངོན་པར་མི་དགའ་བའི་ཤེས་པ། ཐེ་ཚོམ་ནི་གཉིས་བཅས་ཀྱི་བློས་ཟིན་མེད་པས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པའོ། །འདི་དག་སྤང་དགོས་པ་ཉིད། བཤེས་སྤྲིང་ལས། རྒོད་དང་འགྱོད་དང་གནོད་སེམས་རྨུགས་པ་ དང༌། །གཉིད་དང་འདོད་ལ་འདུན་དང་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་དགེ་བའི་ནོར། །འཕྲོག་པའི་ཆོས་རྐུན་ལགས་པར་མཁྱེན་པར་ མཛོད། །ཅེས་སོ། །དེའང་རྒོད་འགྱོད་གཉིས་གཅིག་གཉིད་རྨུགས་གཉིས་གཅིག་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ། གནོད་སེམས། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྔའོ། །གེགས་བསལ་བ་ནི། དེའང་གཉིད་རྨུགས་ལ་སོགས་པ། དེ་ལྟར་ལྔ་ཉིད་བྱིང་རྒོད་གཉིས་སུ་འདུ། །བྱིང་ན་གསེང་ཞིང་རྒོད་ན་རྩེ་གཅིག་བསྒོམ། །དེ་ལ་གཉིད་རྨུགས་གཉིས་ནི་བྱིང་བ་ཡིན་པས་གསེངས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཅུ་གཅིག་བསྒོམ་ཞིང༌། གཞན་རྣམས་རྒོད་པ་ཡིན་པས་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གཉེན་པོ་ཟུང་འབྲེལ་བསྟེན་པ་ནི། དེའང་འདི་ལྟར། ཞི་གནས་མེད་པའི་ལྷག་མཐོང་སྤྲོས་ལ་རྒོད། ། ལྷག་མཐོང་མེད་པའི་ཞི་གནས་ལུང་མ་བསྟན། །ཟུང་འབྲེལ་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་མཆོག་གི་ལམ། །ཞི་གནས་ཀྱིས་མ་བརླན་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཚིག་གི་གོ་ཡུལ་ཙམ་ལ། ལྷག་མཐོང་གིས་མ་ཟིན་པའི་ཞི་གནས་ནི་ལུང་མ་བསྟན་འཁོར་བའི་ས་བོན་ལས་འཕགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཟུང་འབྲེལ་ལ་འབད་དེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཤེས་རབ་མེད་པར་བསམ་གཏན་ཡོན་མིན་ཏེ། །བསམ་གཏན་མེད་པར་ཡང་ནི་ཤེས་རབ་མེད། ། གང་ལ་དེ་གཉིས་ཡོད་པ་སྲིད་པ་ཡི། །རྒྱ་མཚོ་གནག་རྗེས་ལྟ་བུར་འཚལ་བར་བགྱི། །ཞེས་སོ། ། སོ་སོར་བཤད་པ་ལ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀྱིས། ཞི་གནས་ལའང་བཞི་ལས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི། དེ་ལ་དང་པོ། ཞི་གནས་ལུག་ངག་ཡིད་སེམས་དལ་བས་འགྲུབ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀུན་རང་བཞིན་མཉམ་པའི་ངང༌། །དམིགས་པ་རབ་ཞི་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཡིན། ། དམིགས་པ་གཅིག་ལ་སེམས་འཛིན་འཁོར་གྱི་ཚུལ། །འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་རབ་ཏུ་དལ་བས་འགྲུབ་སྟེ། ལུས་དལ་བས་རྩ་དལ། རྩ་དལ་བས་རླུང་དལ། རླུང་དལ་བས་ཁམས་དལ་བ་འཁོར་ལོ་བཞིའི་འདབ་མ་ལ་སོགས་པ་རང་གནས་སུ་སྡོད་པས། སེམས་གནས་ཀྱི་ཞི་གནས་ངང་གིས་འགྲུབ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྟེན་ཁམས་དངས་མ་མི་གཡོ་བར་ས་གཅིག་ཏུ་སྡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དལ་བུས་སྒོམ་དུས་སེམས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད
Chinese
是因外境而心散乱。后悔是因某些事耿耿于怀而产生的不悦之感。犹豫不定是因心怀二念而无法决断，从而阻碍成事。这些都必须舍弃。亲友书云：掉举与后悔，害心及昏沉，睡眠与贪欲，以及怀疑等，此五种盖障，是盗取善财的法贼，请您知晓。即掉举后悔二者为一，睡眠昏沉二者为一，贪欲，害心，犹豫不定，共五种。遣除障碍的方法是：睡眠昏沉等五者，实则可归纳为沉掉二者。沉时应使心明朗，掉时应专注一境。其中睡眠昏沉属于沉没，应修持使心明朗的十一种作意。其余属于掉举，应努力修持九种住心的方法。修持对治法双运的方法是：没有止的观，会增长掉举；没有观的止，则是不明不白的。双运是遮蔽的对治，是殊胜之道。没有止所滋润的智慧，仅是文字上的理解。没有观所摄持的止，无法超越不明不白的轮回种子，因此应努力修持双运。亲友书云：无慧之禅非为功德，无禅亦无慧，何者具足此二者，当如黑夜海中寻觅足迹。如是说。分别解说止观二者。止的四种成就之因是：首先，止是通过身语意心的放松而成就的。一切法皆为自性平等的境界，观想极度寂静是主要支分。心专注一境，如环绕之状。如此，无分别禅定是通过三门极度放松而成就的。身体放松则脉搏平缓，脉搏平缓则气息平缓，气息平缓则界平缓，四大脉轮等安住于各自的位置。心住的止自然成就，因为心的所依清净界不摇动，安住于一处。如此缓慢地禅修时，心无散乱和收摄的自性。
English
Distraction is the mind wandering due to external objects. Regret is the unpleasant feeling arising from dwelling on certain matters. Doubt is the inability to decide due to a dualistic mind, thus hindering accomplishment. These must be abandoned. The Letter to a Friend states: "Excitement and regret, malice and drowsiness, sleep and craving, and doubt, these five obscurations are thieves of virtue, know this." That is, excitement and regret are one, sleep and drowsiness are one, craving, malice, and doubt, making five in total. The method for removing obstacles is: sleep, drowsiness, and so on, these five can be summarized into sinking and excitement. When sinking, one should brighten the mind; when excited, one should meditate single-pointedly. Among these, sleep and drowsiness are sinking, so one should meditate on the eleven ways of focusing the mind to brighten it. The others are excitement, so one should strive to meditate on the nine ways of abiding the mind. The method for practicing the union of antidotes is: insight without calm abiding increases excitement; calm abiding without insight is indeterminate. Union is the antidote to obscurations, the supreme path. Wisdom not moistened by calm abiding is merely verbal understanding. Calm abiding not grasped by insight cannot transcend the indeterminate seed of samsara, therefore one should strive to practice union. The Letter to a Friend states: "Without wisdom, meditation is not virtue; without meditation, there is no wisdom. Whoever possesses both, should seek existence like footprints in the dark sea." Thus it is said. Explaining separately the two, calm abiding and insight. The four causes for the accomplishment of calm abiding are: first, calm abiding is accomplished through the relaxation of body, speech, mind, and heart. All phenomena are the nature of equality, contemplating extreme stillness is the main branch. The mind focuses on one object, like a circling. Thus, non-conceptual samadhi is accomplished through the extreme relaxation of the three doors. When the body relaxes, the pulse slows; when the pulse slows, the breath slows; when the breath slows, the elements relax, and the petals of the four chakras and so on abide in their respective places. The calm abiding of the mind abiding naturally accomplishes, because the support of the mind, the clear element, does not waver, abiding in one place. Thus, when meditating slowly, the nature of the mind without scattering or gathering...