Tibetan
ཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ལོགས་ས་དང་པོའི་མཇུག་གི་ས་གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་མངོན་གྱུར་གྱི་ཉོན་མོངས་མགོ་གནོན་གྱིས་སྤོང༌། གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བཞིན་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་དེས་རང་གི་ངོ་སྐལ་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའི་ས་བོན་ལྟ་བུ་རྩ་བ་ནས་སྤོང༌། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ནས་སའི་དངོས་གཞི་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་གྱིས་རྟེན་གཉེན་པོ་བྱེད། སའི་མཇུག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་བྱེད་དོ། །ས་དེའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ནས་རྫོགས་ཀྱི་བར་རང་རང་གི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་དེས་སྤོང་ཞིང༌། དེ་དག་གི་དྲི་མ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ས་དེ་འགག་པ་དང་དུས་མཉམ་པས་སྤོང་བའོ། །དེ་ལ་དེང་སང་གི་ཕར་ཕྱིན་པ་རྩིང་པོ་ཁ་ཅིག་མཐོང་སྤང་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་འགྱུར་ལམ་གྱིས་སྤོང་ལ། སྒོམ་སྤང་ཐམས་ཅད་འགག་འགྱུར་ལམ་གྱིས་སྤོང་ཞེས་འདོད་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཚུལ་ལ་རབ་ཏུ་རྨོངས་པས་སྐྱོང་བྱེད་དག་དང་ཆོས་མཚུངས་པར་མཐོང་ངོ༌། ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་མེད་པ་འདི་ཡོངས་སུ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་དྲི་མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནས། ས་བཅུའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དྲི་མ་བཅུ་ས་དེ་དག་སྐྱེས་དུས་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་སྤངས་ནས། རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་རྟེན་གཉེན་པོ་བྱས། ཁྱད་པར་གཉེན་པོས་ཐག་བསྲིང་བར་བྱས་ཏེ་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། ། དེའང་མཐོང་སྤང་མ་ལུས་པ་སྤངས་པ་དང༌། སྒོམ་སྤང་རང་སའི་ཅི་རིགས་སུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ནི་སྔར་སའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ས་དགུའི་དྲི་མ་དགུ་ཇི་ལྟར་སྤོང་པ་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དྲི་མ་དྲུག་སྟེ། འདོད་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བའོ། །དེ་དག་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བས་འདོད་པ་ན་དྲུག །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ །སའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་འདོད་པ་ན་དྲུག །བསམ་གཏན་བཞི། གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་ན་ལྔ་ལྔ་བགྲངས་པས་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་གོ །དེ་དག་ཀྱང་ཆེ་འབྲིང་གིས་དབྱེ་ན་འདོད་པའི་དྲུག་ལས། འདོད་ཆགས་ལ་ཆེ་འབྲིང་དགུ །གཞན་ལྔ་ལ་དགུ་དགུ་སྟེ་ལྔ་བཅུ་རྩ་བཞི། བསམ་གཏན་ས་བཞི་ན་ཁོང་ཁྲོ་བོར་བས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ལ་ཆེ་འབྲིང་དགུ་དགུ་སྟེ་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་པ་ཚན་པ་ལྔ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་ནའང་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་པ་ཚན་པ་ལྔ་སྟེ་བསྡོམས་པས་སྒོམ་སྤང་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་ཡོད་དོ། །སྤོང་ཚུལ་སྦྱོར་བས་མགོ་སྨད། བར་ཆད་མེད་པས་དངོས་སུ་སྤངས། རྣམ་གྲོལ་གྱིས་རྟེན་གཉེན་པོ་བྱས། ཁྱད་པར་ལམ་གྱིས་ཐག་བསྲིང་གི་གཉེན་པོ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་དགུ་པོ་རྣམས་སུ་མངོན་གྱུར་དང་ས་བོན་རྣམས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་དེ་དག་ཏུ་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པའང༌། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཡང་དག་ལྟ་དང་འཚོ་དང་རྩོལ་བ་དང༌། །དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ངག་དང་ལས་མཐའ་དང༌། ། ཡང་དག་རྟོག་ཉིད་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད། །འདི་ནི་ཞི་བར་བགྱི་སླད་བསྒོམ་པར་བགྱི། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ། གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཉམ་པ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །འཇམ་དཔལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟག་ཏུ་མེད་རྣམ་པར་རྟག་ཏུ་མེད་ལ་ཡོངས་སུ་རྟག་ཏུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་རྟོག་པའོ། །འཇམ་དཔལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ངག་གོ །འཇམ་དཔལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱ་བ་མེད་ཅིང་བྱེད་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའོ། ། འཇམ་དཔལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གསོག་མི་འབྲི་བར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་འཚོ་བའོ། །འཇལ་དཔལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྩོལ་བ་མེད་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བའོ། །འཇམ་དཔལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཅིང་དྲན་པ་མེད་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་དྲན་པའོ། ། འཇམ་དཔལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་འཁྲུགས་པ་མེད་ལ་མི་དམིགས་པར་མཐོང་བ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་སོ། །ས་འདི་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ན་དམིགས་བསམ་ལས་འདས་པ་སྟེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ས་འདི་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་བར་སྣང་བྱའི་རྗེས་དང་མཚུངས་ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཁམས་ལ་སྒྲིབ་པའི་རིམ་པ་རྣམས་བསལ་བས་ཁམས་མཐར་ཐུག་གནས་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཐ་དད་དུ་བཞག་གོ །དྲི་མ་སོ་སོ་བ་རྣམས་དག་པ་མཐར་ཐུག་དུས་གདོད་མའི་དབྱིངས་སམ་འོད་གསལ་བའི་སངས་རྒྱས་རང་གསལ་དུ་མཐོང་བའང་ཆོས་ཀྱི་དབང་གིས་ཟླ་བ་ལྟར་སྣང་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྟོད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ཚེས་པའི་ཟླ་བ་ ལ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་རྒྱས་པར་མཐོང༌། །དེ་བཞིན་ས་ལ་ཞུགས་རྣམས་ ཀྱང
Chinese
第二智慧生起的前一刹那，第一地末尾，对于第二地生起有障碍的现行烦恼，以压伏的方式断除。第二智慧正在生起时，无间道断除作为自己本分的毁犯戒律的种子之类的东西。从第二刹那起，地的正行解脱道作所依能对治。地的末尾的殊胜道作延长能对治。从该地第一刹那到究竟之间，各自的垢染都以那种方式断除，那些垢染完全断尽，是该地止息的同时断除的。对此，现在有些粗糙的般若波罗蜜多论者认为，所有见断都以生起之道的未来时断除，所有修断都以止息之道的未来时断除，这是对能对治的方式极度愚昧，因此与所调伏者等同看待。《宝积经》中说：此中菩萨们生起此无垢时，就断除了所有毁犯戒律的垢染，从十地的相违品，十种垢染，那些地生起时，在无间道上断除后，以解脱道作所依能对治，以殊胜能对治延长来断除。那也是断除了所有见断，以及修断各自地中应断的。功德在之前地的章节中已经说过了。如何断除九地的九种垢染呢？有六种俱生垢染，即贪欲、嗔恚、我慢、无明、有身见、边执见。如果以界来区分，欲界有六种，色界和无色界没有嗔恚，各有五种，共十六种。如果以地来区分，欲界有六种，四禅定，四无色定，八地中各有五种，共二十六种。如果再以大小来区分，欲界的六种中，贪欲有大中小九品，其余五种各有九品，共五十四种。四禅定地中，舍弃了嗔恚，五种烦恼各有大中小九品，共四十五品，分为五组。同样，无色界也有四十五品，分为五组，共
English
In the moment before the arising of the second wisdom, at the end of the first ground, manifest afflictions that obstruct the arising of the second ground are eliminated by suppression. As the second wisdom is arising, the uninterrupted path eradicates the seeds of moral corruption, which are its own share. From the second moment onwards, the actual path of liberation of the ground acts as a supportive antidote. The distinguished path at the end of the ground acts as an antidote for prolongation. From the first moment of that ground until its completion, all the stains of each are eliminated in that way, and the complete elimination of those stains occurs simultaneously with the cessation of that ground. Some crude Perfection Vehicle practitioners nowadays assert that all that is to be abandoned by seeing is abandoned by the path of arising in the future tense, and all that is to be abandoned by meditation is abandoned by the path of cessation in the future tense. This is utter ignorance of the nature of antidotes, and they are seen as being the same as those who are to be subdued. In the Heap of Jewels Sutra, it says: When bodhisattvas generate this stainlessness, they completely abandon the stains of moral corruption. From the ten incompatible aspects of the ten grounds, the ten stains, when those grounds arise, having abandoned them on the uninterrupted path, the path of liberation acts as a supportive antidote, and they are abandoned by prolonging with the distinguished antidote. That is also the abandonment of all that is to be abandoned by seeing, and the abandonment of what is appropriate to be abandoned in each of the grounds by meditation. The qualities have already been explained in the chapter on the previous grounds. How are the nine stains of the nine grounds abandoned? There are six co-emergent stains: desire, anger, pride, ignorance, view of the aggregates as a self, and clinging to extremes. If they are divided by realms, there are six in the desire realm. In the meditative and formless realms, there are five each, excluding anger, making sixteen. If they are divided by grounds, there are six in the desire realm, and five each in the four meditative states and the four formless states, making twenty-six. If they are further divided by large, medium, and small, of the six in the desire realm, desire has nine grades of large, medium, and small. The other five each have nine grades, making fifty-four. In the four meditative grounds, having abandoned anger, the five afflictions each have nine grades of large, medium, and small, making forty-five, divided into five groups. Similarly, in the formless realm, there are also forty-five, divided into five groups, making a total of
Chinese
总而言之，修道所断有四百一十四种。断除的方式是，通过加行道开始减少，通过无间道实际断除，通过解脱道作为对治的所依，特别是通过道来延长对治，以这种方式，在九地中现行和种子都断除了。在这些地上，也完全修习八正道。如《亲友书》中所说：“正见与正命，正勤与正念，正定语与业，以及正思维，此乃八支道，为寂静故修。”这些也如《菩提分品经》中所说：“文殊，以何见一切法无不平等且无二，此乃正见。文殊，以不见诸法之方式，恒常不见，种种不见，完全不见之方式见，此乃正思维。文殊，以不见诸法之方式，恒常不见，种种不见，完全不见之方式见，此乃正思维。文殊，见一切法不可言说，此乃正语。文殊，见一切法无作且无为，此乃正业边。文殊，见一切法不积不减，此乃正命。文殊，以无勤且无成之方式，成办一切法，此乃正勤。文殊，见一切法不作意且无忆念，此乃正念。文殊，以不缘故，自性平等安住且无散乱，不见一切法，此乃正定。”这些地，就其自性而言，是超越对境和思虑的。《华严经》中说：“诸佛子，此诸地极其清净，犹如虚空之迹。”然而，由于清除了界上的障碍次第，因此相对于见到界究竟转依的菩提，而安立为各不相同。各种垢染完全清净之时，见到原始法界或光明佛自显现，也因法的力量而如月亮般显现。如《法界赞》中所说：“如初生之月，刹那刹那见增长，如是入地者亦然。”
English
In summary, there are four hundred and fourteen things to be abandoned through meditation. The way to abandon them is to begin reducing them through the path of application, actually abandon them through the path of immediate effect, use liberation as the support for the antidote, and especially extend the antidote through the path. In this way, both the manifest and the seeds are abandoned in the nine grounds. On these grounds, the Noble Eightfold Path is also fully practiced. As it says in the Letter to a Friend: "Right view and right livelihood, right effort and right mindfulness, right concentration, speech and action, and right thought, these are the eight limbs of the path, practice them for the sake of peace." These are also as stated in the Sutra on the Exposition of the Aspects of Enlightenment: "Manjushri, what is it that sees all dharmas as non-unequal and non-dual, this is right view. Manjushri, seeing all dharmas in the way of not seeing, constantly not seeing, variously not seeing, completely not seeing, this is right thought. Manjushri, seeing all dharmas as unspeakable, this is right speech. Manjushri, seeing all dharmas as without action and without doing, this is right action. Manjushri, seeing all dharmas as not accumulating and not diminishing, this is right livelihood. Manjushri, accomplishing all dharmas in the way of without effort and without accomplishment, this is right effort. Manjushri, seeing all dharmas as without attention and without memory, this is right mindfulness. Manjushri, because of non-objectification, naturally abiding equally and without disturbance, not seeing all dharmas, this is right concentration." These grounds, in terms of their own nature, are beyond objects and thoughts. As it says in the Avatamsaka Sutra: "The sons of the Buddhas, these grounds are extremely pure, like the traces of space." However, because the order of obscurations on the realms is cleared away, they are established as distinct in relation to seeing the ultimate transformation of the realm, enlightenment. When the various stains are completely purified, seeing the primordial realm or the self-manifestation of the luminous Buddha, also appearing like the moon due to the power of the Dharma. As it says in the Praise of the Dharmadhatu: "Like the newly born moon, seeing it grow moment by moment, so too are those who have entered the grounds."