Tibetan
ལ་ཁྲིམས་དང༌། དབང་པོའི་སྒོ་བསྡམ་པ་དང༌། ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང། ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བས་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། བླང་དོར་གྱི་བྱ་བ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པས་མངོན་པར་དགའ་བ་དང༌། དགེ་བ་ལ་མི་འགྱོད་པ་དང༌། སྤྲོ་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། མོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐར་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་དགེ་བ་གཞན་དང༌། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་བརྩོན་པས་སྦྱོར་ལམ་ལ། སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ནས་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་གསོག་པའི་འགོ་རྩོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་བསྡུས་ལས། བཟང་དང་སྨོན་པའི་སྟོབས་ཅན་དག །སེམས་བརྟན་ཁྱད་པར་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གྲངས་མེད་གསུམ། །ཀུན་དུ་བརྩོན་པར་མཛད་ཅེས་བརྗོད། །ཅེས་ཏེ། དྲན་པ་གཉེར་གཞག་བཞི་བསྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་སྐྱེ་བའི་དུས་མ་ངེས་པའོ། །ཡང་དག་སྤོང་བཞི་བསྒོམ་པའི་དུས་ནི་སྦྱོར་ལམ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་སྐྱེ་བའི་དུས་ངེས་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི་བསྒོམ་པའི་དུས་སྦྱོར་ལམ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བར་ངེས་པའོ། །ལམ་འདིའི་གཉེན་པོའི་ཁྱད་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་ལྟ་བས་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་གཉེན་པོའོ། །སྤངས་པ་ནི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བས་མངོན་ཞེན་མངོན་གྱུར་པའི་ངོ་སྐལ་དུ་གྱུར་ཆད་སྤངས་པའོ། །རྟོགས་པ་ནི་བདག་མེད་གཉིས་ཐོས་བསམ་གྱིས་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་ཤས་ཆེ། སྒོམ་བྱུང་གིས་རྟོགས་པའང་ཡོད་དེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དེ་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ལས་ ནི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཞི་གནས་དང༌། །ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །གདམས་ངག་རྒྱ་ཆེན་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་སུམ་འདོམས་མཛད་ཅིང༌། །ཅོ་ནས་འདྲེན་བཞིན་ཉེས་པའི་ཚང་ཚིང་གི །ཚན་ལས་དྲངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ཐོབ་དུས་མངོན་ཤེས་དང་སྤྱན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་དོ། །བསྒོམ་བྱའི་གདམས་ངག་ཀྱང་ལུས་ངག་གི་འཇུག་ལྡོག་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང། གསུང་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྡུག་བསྔལ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བ
Chinese
尸罗（藏文），守护根门（藏文），饮食知量（藏文），夜晚的前后分不睡眠而勤奋瑜伽（藏文），对于应取应舍之事了知而安住，现前欢喜（藏文），不后悔善事（藏文），欢喜（藏文），信仰（藏文），信解（藏文）等等，成为解脱之因的其他善事（藏文），以及勤奋于闻思修三者，是加行道的加行（藏文）。而且从资粮道小开始，积累三无数劫等的资粮，是开始，如《摄大乘论》中说：“善良与愿力具力者，心坚稳固殊胜行者，菩萨三无数劫中，恒常精进如是说。”如是说。忆念住四者修习之时，加行道生起之时不决定。正断四者修习之时，是加行道于后世生起之时决定。神足四者修习之时，加行道于当世生起决定。此道的对治之殊胜是，观诸行之过患，从而遣除之对治。断除是，见有漏之法为过患，现行现证之分已成而断除。证悟是，二无我以闻思于总义之方式证悟居多，也有以修所生而证悟，如《摄集论》中说：“从修习所生之智慧亦可”。功德是，天眼和神通等等，随其所有而有，如《经庄严论》中说：“彼时法之相续中，从诸佛处寂止与，广大智慧为得之因，获得广大教诲。”以及“于法之门中如实安住者，如来现前教示，如从草中牵引，从罪恶之丛林中，牵引而出而安置于菩提。”如是说。获得资粮道大之时，神通和天眼以及神变随其所有而有。所修之教诲也是，以身语之进退为所缘之戒律，以及以经论之词义为所缘之闻思修三者的智慧，以及忆念三宝，以及一切有为法无常，以及有漏皆是痛苦，一切法空性且
English
Śīla (Tibetan), guarding the doors of the senses (Tibetan), knowing the measure of food (Tibetan), not sleeping in the upper and lower parts of the night and striving in yoga (Tibetan), abiding with awareness of what should be taken and what should be abandoned, manifest joy (Tibetan), not regretting virtuous deeds (Tibetan), joy (Tibetan), faith (Tibetan), aspiration (Tibetan), etc., other virtuous deeds that become the cause of liberation (Tibetan), and striving in the three, hearing, thinking, and meditating, is the application of the path of application (Tibetan). Moreover, starting from the small accumulation path, accumulating accumulations of three countless eons, etc., is the beginning, as it is said in the *Compendium of Vehicles*: "Those with the power of goodness and aspiration, those with steadfast minds and extraordinary conduct, Bodhisattvas in three countless eons, constantly strive, it is said." Thus, the time of cultivating the four mindfulnesses is uncertain when the path of application arises. The time of cultivating the four right abandonments is certain when the path of application arises in the next life. The time of cultivating the four legs of miraculous power is certain when the path of application arises in this very life. The special antidote of this path is the antidote that refutes by viewing the faults of conditioned phenomena. Abandonment is abandoning when one sees the faults of contaminated dharmas and the share of manifest attachment and manifest realization has become complete. Realization is mostly realizing the two selflessnesses in the manner of general meaning through hearing and thinking, and there is also realization from meditation, as it is said in the *Compendium of Topics*: "Even the wisdom arising from meditation is acceptable." Qualities are clairvoyance and superknowledge, etc., as appropriate, as it is said in the *Ornament of the Sūtras*: "At that time, in the continuum of dharma, from the Buddhas, quiescence and, vast wisdom, for the sake of attainment, vast instructions will be found." And, "For those who abide truly in the door of dharma, the Tathāgata directly teaches, like leading from the grass, from the thicket of faults, leading out and establishing in enlightenment." Thus it is said. When the great accumulation path is attained, there is superknowledge and clairvoyance and miraculous powers as appropriate. The instructions to be meditated upon are also the discipline that focuses on the coming and going of body and speech, and the wisdom of the three, hearing, thinking, and meditating, that focuses on the words and meanings of the scriptures, and the recollection of the Three Jewels, and all conditioned things are impermanent, and all contaminated things are suffering, all dharmas are empty and
Tibetan
དག་མེད་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང༌། དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ལྔ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལུས་དལ་འབྱོར་དང༌། འཆི་བ་དང༌། སྐྱེ་བ་ དང༌། དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམས་བསྒོམ་ཞིང༌། སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ན་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེའང་སྦྱོར་བ་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་སྔོན་དུ་སོང་བས་བསྒོམ་ཞིང༌། རྗེས་བསྔོ་བས་ཟིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གཙང་བའི་འདུ་ཤེས་དགུ་བསྒོམ་པའང༌། རང་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ལ། རྣམ་པར་བམ་པ་དང༌། འབུས་གཞིགས་པ་དང༌། དམར་བ་དང༌། སྔོ་བ་དང༌། གནག་པ་དང༌། ཟོས་པ་དང༌། འཐོར་བ་དང༌། ཚིག་པ་དང༌། རུལ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་ བྱའོ། །དེའང་འདོད་ཆགས་ལ་མི་གཙང་བ་དང༌། ཞེས་སྡང་ལ་བྱམས་པ་དང༌། གཏི་མུག་ལ་རྟེན་འབྲེལ་བསྒོམ་པར། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་ཤས་ཆེ་མི་གཙང་ཤ་ཚིལ་དང༌། །པགས་པ་ཀེང་རུས་བལྟ་བས་རྣམ་པར་བཟློག །བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་ཆུས་གདབ་ཞེ་སྡང་ལ། གཏི་མུག་ལ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལམ་གྱིས་སོ། །ཞེས་སོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་ནི། ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས། བདག་གིས་ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སེལ་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་དབུལ་བས་ཉེན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇོག་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་ཤ་ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ལུས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་དམྱལ་བར་ཡུན་རིང་དུ་གནས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་འབྱོར་པ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་རེ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ངེས་པར་འབྱིན་ནུས་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་ལ་མི་ཕན་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དོན་དམ་པའི་རོ་ལ་གཅིག་ཏུ་དཔྱོད་པ་དང༌། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སེམས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཚིག་དང༌། གཞན་ལ་མི་ཕན་པའི་འཚོ་བ་དང༌། ལུས་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ནོར་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བར་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་སྡིག་པའི་འབྲས་བུ་བདག་ལ་སྨིན་ཅིང་བདག་གི་དགེ་བའི་འབྲ
Chinese
无垢，寂灭涅槃即是四法印，以及信心、精进、正念、禅定、殊胜智慧五根的自性，不生的解脱分五者，以及戒律、布施、闲暇人身、死亡、出生，以及随念呼吸出入等进行修习，行为如法行持时，应修习不净观，以及八大士夫之想。彼等也应以加行皈依发心为前导而修习，后以回向摄持之方式，修习九种不净观，即于自身及他身，修习胀相、虫啖相、青瘀相、脓烂相、变黑相、食残相、离散相、焚烧相、腐烂相。如是，对贪欲修不净观，对嗔恨修慈爱，对愚痴修缘起。如《善臂请问经》所说：“贪欲盛者观不净，肉脂皮骨观想能遮止，嗔恨以慈悲水浇灌，愚痴则以缘起道。”如是。八大士夫之分别念，如《二万颂》之释文中说：“我何时能消除众生的痛苦？我何时能将受贫困所困扰的众生安置于大财富中？我何时能以血肉之躯利益众生？我何时能长久住于地狱也能利益众生？我何时能以世间和出世间的巨大财富圆满众生的愿望？我何时成佛后必定能解除众生的痛苦？我何时能不转生为对众生无益的生命，以及唯一品尝胜义之味，以及不顾及所有众生的言语，以及不利益他人的生活，以及拥有身体、智慧、财富和权力，以及喜欢损害他人，愿我生生世世都不变成这样。我何时能让众生的罪业之果报成熟于我身，而我的善
English
Immaculate, the quiescence of Nirvana, which is the four seals of the Dharma, as well as faith, diligence, mindfulness, samadhi, and the distinctive wisdom of the five roots, the five factors of liberation that are unborn in nature, as well as ethics, generosity, the leisure of the human body, death, birth, and mindfulness of the in-and-out breaths, should be cultivated. When practicing conduct in accordance with the Dharma, one should cultivate the perception of impurity and the eight thoughts of a great being. These should also be cultivated with the preliminary practice of taking refuge and generating bodhicitta, and with the method of concluding with dedication, one should cultivate the nine types of impurity, that is, on one's own body and the bodies of others, one should cultivate the perceptions of swelling, being eaten by worms, being reddish, being bluish, being blackish, being eaten, being scattered, being burned, and being decayed. Thus, for desire, cultivate the impure; for hatred, cultivate love; and for ignorance, cultivate dependent origination. As stated in the Sutra Requested by Good Arms: "Those with strong desire should contemplate impurity, contemplating flesh, fat, skin, and bones can prevent it; hatred should be sprinkled with the water of love and compassion; and ignorance should be approached with the path of dependent origination." Thus it is. The eight thoughts of a great being, as stated in the commentary on the Twenty Thousand Verses: "When will I be able to eliminate the suffering of sentient beings? When will I be able to place sentient beings afflicted by poverty in great wealth? When will I be able to benefit sentient beings with my body of flesh and blood? When will I be able to benefit sentient beings even by dwelling in hell for a long time? When will I be able to fulfill the wishes of sentient beings with the great wealth of the world and beyond? When will I become a Buddha and surely be able to relieve the suffering of sentient beings? When will I not be born into a life that is of no benefit to sentient beings, and only taste the flavor of ultimate truth, and speak words that do not consider all beings, and live a life that does not benefit others, and possess a body, wisdom, wealth, and power, and delight in harming others, may I never become like this in all my lifetimes. When will I be able to let the fruits of the sins of sentient beings ripen on me, and my virtue