Tibetan
ཉིས་ཀྱི་བར་སློབ་པའི་ལམ་གསུམ་མི་དམིགས་པས་ཤེསརབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང༌། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། ། ལྟ་བ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི། འཛིན་མེད་ཡངས་པའི་ཏིང་འཛིན་གྲུ་ཆེན་གྱིས། །སྲིད་གསུམ་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་བརྒལ་བས་ན། །ཞི་བདེའི་སྟེང་དུ་བླཽ་བདེ་རྒྱུན་མི་འཆར། །རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ཕྱིན། །ལྟ་བ་ཡངས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་གནས་པ་གྲུ་ལྟ་བུས་འཁོར་བ་སྤྲོས་པའི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ་ནས། གཞི་ཡེ་ནས་སྤྲོས་པ་མེད་པར། བློ་དུས་དེར་སྤྲོས་པ་མེད་པར་འདྲེས་ཏེ་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ཞེས་བཏགས་པས་དེར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། རང་བྱུང་བྱས་པ་མེད་པའི་དོན་ཀུན་རྫོགས་པའི་རྟོགས་པ་འཆར་བ་ཡང༌། ཀུན་བྱེད་ལས། ཀྱེ་དེ་ཕྱིར་ཀུན་བྱེད་ང་ཡིས་ལུང་བསྟན་པ། །ཐོས་པའི་དོན་ལ་མ་ནོར་བརྟན་པར་བྱོས། །བྱ་བཙལ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས། །མ་བྱས་དོན་ཀུན་རྫོགས་པའི་རྟོགས་པ་འཆར། །ཞེས་སོ། ། ཞི་ལྷག་མཚན་ཉིད་པ་ངོས་གཟུང་བ་ནི། དེ་ལྟར་མཉམ་པར་བཞག་དུས་སེམས་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པར་ལྷན་ནེར། གནས་པས་ཞི་གནས་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ་ལ། །གསལ་བས་ལྷག་མཐོང་གཟུགས་སྐུ་སྣང་བ་ཉིད། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཚོགས་གཉིས་བསྐྱེད་རྫོགས་གྲུབ། དེའང་གནས་པས་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པའི་ཆ་ནི་ཞི་གནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་ཅན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཤེས་རབ་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ། གསལ་བས་སྣང་བའི་ཆ་ནི་ལྷག་མཐོང་གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུ་ཅན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཐབས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །དེའི་དུས་སུ་དམིགས་པ་མེད་པ་དོན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྫོགས་པར་ཡང༌། ཚངས་པ་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མི་འཛིན་པ་ནི་སྦྱིན་པའོ། །མི་བསྲུང་བར་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །མི་གནས་པ་ནི་བཟོད་པའོ། །མི་བརྩོན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །མི་སེམས་པ་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་སྦྱྀན་སོགས་དྲུག་སྤྱཽད་པ་ནི་དེ་ལ་གནས་པས་དེ་དག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་མ་ཕྱིན་ལ། དེ་དག་གི་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གྱུར་པའོ། །དེའི་དུས་སུ་དོན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་རྫོགས་ཏེ། ལྷའི་བུ་བློ་གྲོས་རབ་གནས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱང་རྫོགས་པར༌། སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ལས། དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡེ་ཤེས་ཏོག་གིས་གསོལ་པ། དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་ཇི་ལྟར་བསག་པར་བགྱི། བཀའ་སྩལ་པ། ཚོགས་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་སོ། བསག་པ་ནི་མང་དུ་སྤེལ་བའོ། །གསོལ་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཇི་ལྟར་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ། དཀར་པོའི་ཆོས་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ། །གསོལ་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གང་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་མེད་པའོ། །གསོལ་པ། དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་གསོག་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་འཁོར་བའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་བ་ལང་གི་རྨིག་རྗེས་ཀྱི་ཆུ་དང་མཚུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མྱུར་དུ་བརླག་པ། ཟད་པ། བྱིས་པ་འབྲིད་པ། ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་མྱོང་ནས་སླར་ངན་སོང་དུ་འཁོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་ལྟ་བུ། མི་བརླག་པ། མི་ཟད་པ། མི་སླུ་བ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཏོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཁོ་ན་བསག་པར་བྱའོ་ཞེས་ སོ། །དེའང་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་རྣམས་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་དུ་བསྒྱུར་ཞིང་བསམ་གཏན་པས་བསམ་གཏན་གཙོ་བོར་བྱ་བ་ལ་དགོངས་སོ། ། ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ནི། དེའང༌། ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་བྱས་ནས། །ཞི་གནས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཡི་ངང་ལ་གནས། །ཡང་སྔར་ལྷག་མཐོང་གིས་རྟོགས་པའི་དོན་ལ་འདྲིས་པ་ནི་ཞི་གནས་ལ་རག་ལས་པས་ཀྱང་ཟུང་འབྲེལ་དུ་འགྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་འབད་དོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པས་དམིགས་མེད་རྟོགས་པའི་དུས་ནི། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ དུས། །གང་ཚེ་གཟུང་འཛིན་དངོས་དང་དངོས་མེད་དུ། །བློ་ཡི་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་པར། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དམིགས་པ་མེད་པར་ཞི། །ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་དུས་གཟུང་འཛིན་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི་དང་པོར་བྱ་བའི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ངང་ལ་བླཽའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གནས་པ་ནི་ཕྱི་ནས་བྱ་བའི་ཞི་གནས་ཏེ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་
Chinese
由于不缘于二者之间的修学三道，也是般若波罗蜜多。在《现观庄严论》中说：不在此岸，不在彼岸，不住于二者之间，为了了知诸时平等性，故名为般若波罗蜜多。如此。究竟见之理是：安住于如是之状态，以无执广大之禅定大船，渡过三有轮回之大海，于寂静之上，不生起安乐，已到自性大圆满之状态。安住于了悟广大见之义的状态，如船般渡过轮回戏论之大海后，于基位本来无戏论，心识于彼时与无戏论相融，于法界智慧二者无别处，名之为大圆满之状态，故说已到彼处。无作任运之义，生起一切圆满之证悟也。《普作王》中说：噫！因此普作我所预言，听闻之义莫错而坚定。以远离一切造作之事业，生起无作义一切圆满之证悟。如此。辨识止观之体相是：如是安住于等持之时，心识无散乱亦无收摄而坦然安住，安住故，止住法身空性，明了故，胜观色身显现。方便与智慧二资粮生起圆满。彼亦安住故，不分别空性之分是止住法身之因，智慧之聚是智慧圆满之次第。明了故，显现之分是胜观色身之因，福德之聚是方便生起之次第任运成就。于彼时，无所缘乃是义之波罗蜜多六者圆满也。《梵天殊胜心请问经》中说：不执著是布施，不守护是持戒，不住是安忍，不精进是精进，不作意是静虑，不缘是智慧。如此。彼亦行持布施等六者，若安住于彼，则未到彼等之彼岸。若超越彼等一切菩萨，则成为到彼岸者。于彼时，义之戒律亦圆满。《天子慧胜请问经》中
English
Since the three paths of learning between the two are not focused on, it is also the Perfection of Wisdom. In the Ornament of Realization, it says: Not on this shore, not on the far shore, not dwelling in between them, in order to know the equality of all times, it is called the Perfection of Wisdom. Thus it is. The way to perfect view is: To abide in such a state, with the great ship of ungrasping vast samadhi, having crossed the ocean of the three realms of existence, ease does not constantly arise on the peace, having gone to the state of great perfection of self-nature. Abiding in the state of realizing the meaning of the vast view, like a ship crossing the ocean of proliferation of samsara, the ground is originally without proliferation. At that time, the mind is mixed with non-proliferation, and the state of great perfection is named as the two inseparable realms of wisdom, so it is said to have reached there. The meaning of spontaneous and unmade, the realization of all completeness arises. In the All-Creating King, it says: Alas! Therefore, the All-Creating One, I have prophesied, do not mistake the meaning of hearing, but be firm. With the activity of being free from all actions and searches, the realization of all completeness of the unmade meaning arises. Thus it is. The characteristics of calm abiding and insight are identified as: When abiding in such equanimity, the mind is neither scattered nor gathered, but remains relaxed. Because of abiding, calm abiding is the emptiness of the Dharmakaya. Because of clarity, insight is the appearance of the Rupakaya. The two accumulations of skillful means and wisdom are generated and perfected. Also, because of abiding, the aspect of non-conceptual emptiness is the cause of the calm abiding Dharmakaya, the accumulation of wisdom is the order of perfecting wisdom. Because of clarity, the aspect of appearance is the cause of the insight Rupakaya, the accumulation of merit is spontaneously accomplished in the order of generating skillful means. At that time, the absence of focus is also the perfection of the six meanings. In the Sutra Requested by Brahma's Special Mind, it says: Non-grasping is generosity, non-guarding is morality, non-abiding is patience, non-exertion is diligence, non-thinking is meditation, non-focusing is wisdom. Thus it is. Also, practicing the six perfections such as generosity, if one abides in them, one has not reached the other shore of them. If one transcends all the Bodhisattvas of them, then one becomes one who has reached the other shore. At that time, the morality of meaning is also perfected. In the Sutra Requested by the Son of God, Intelligence Supreme,
Chinese
又，不分别持戒与破戒，这便是持戒的波罗蜜多。两种资粮也圆满。 《地藏十轮经》中说： “于此不分别，是福德与智慧之资粮。” 又，《圣慧经》中说： 菩萨慧顶请问： “善逝，瑜伽行者们如何积聚资粮？” 世尊答道： “资粮是福德与智慧，积聚是使其增长。” 请问： “福德资粮如何？” 世尊答道： “布施等，具有相之白法。” 请问： “智慧资粮为何？” 世尊答道： “智慧等，无相之法。” 请问： “这二者如何积聚？” 世尊答道： “福德资粮名为轮回之资粮，譬如牛蹄迹之水。为何呢？因为速疾坏灭，穷尽，欺骗孩童，享受天人之乐后复堕恶趣。智慧资粮名为涅槃之资粮，譬如大海之水，不坏灭，不穷尽，不欺骗，能获得涅槃。慧顶，唯应积聚智慧之资粮。” 这也是将顺福德分转化为顺解脱分，并且是思虑者以思虑为主。 止观二者的作用是： 又，生起观的证悟智慧后，以止住于彼之状态。 再次，先前以观所证悟之义，熟悉它依赖于止，因此也必定努力成就双运。 如此串习，证悟无所缘之时是： 如何呢？于等持之时，何时能取所取有实与无实，心的行相完全不住着，彼时法界与智慧无二，心与心所无所缘而寂灭。 又，修习真实义时，了知能取所取事物与无事物自性空性，这是首先应做的观，如此了知之状态中，心的行相不生而安住，这是之后应做的止，法界与智慧无二。
English
Moreover, not distinguishing between keeping vows and breaking vows is the perfection of discipline. The two accumulations are also complete. The Sutra of the Ten Wheels of Ksitigarbha says, "Not distinguishing in this is the accumulation of merit and wisdom." Also, the Holy Wisdom Sutra says: Bodhisattva Wisdom Peak asked, "Blessed One, how do yogis accumulate accumulations?" The Blessed One replied, "Accumulations are merit and wisdom, and accumulation is to increase them." Asked, "How is the accumulation of merit?" The Blessed One replied, "Giving and so on, white dharmas with characteristics." Asked, "What is the accumulation of wisdom?" The Blessed One replied, "Wisdom and so on, dharmas without characteristics." Asked, "How are these two accumulated?" The Blessed One replied, "The accumulation of merit is called the accumulation of samsara, like the water in a cow's hoofprint. Why? Because it is quickly destroyed, exhausted, deceives children, and after experiencing the happiness of gods and humans, falls back into the lower realms. The accumulation of wisdom is called the accumulation of nirvana, like the water of the great ocean, which is not destroyed, not exhausted, does not deceive, and enables the attainment of nirvana. Wisdom Peak, one should only accumulate the accumulation of wisdom." This is also transforming the favorable conditions for merit into favorable conditions for liberation, and it is the meditator who focuses primarily on meditation. The functions of calm abiding and insight are: Furthermore, having generated the wisdom of insight's realization, one abides in that state with calm abiding. Again, familiarizing oneself with the meaning previously realized by insight depends on calm abiding, so one must definitely strive to accomplish union. Having become accustomed in this way, the time of realizing the absence of focus is: How is it? At the time of equipoise, when the aspects of the mind do not abide in the grasping and the grasped, whether real or unreal, at that time, the realm of reality and wisdom are non-dual, and the mind and mental factors are pacified without focus. Furthermore, when meditating on the true meaning, realizing that the grasping and the grasped, things and non-things, are without inherent nature, this is the insight to be done first. Having realized in this way, abiding in a state where the aspects of the mind do not arise is the calm abiding to be done later, the realm of reality and wisdom are non-dual.