Tibetan
་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་བསླབ་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་མ་རིག་པས། །གཉིས་སུ་གཟུང་བས་སྲིད་པར་འཁྲུལ་ན་ཡང༌། །གཉིས་མེད་ཤེས་པས་མྱ་ངན་འདས་ཞེར་ འགྲོ །དེ་བས་གཉིས་མེད་དོན་ལ་འདི་ལྟར་བསླབ། །ཆོས་རྣམས་མ་སྐྱེས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །དྲི་མེད་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བརགཞག །དོན་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་གཟུང་བས་སྲིད་པར་འཁྲུལ་པ་རྨི་ལམ་གྱི་ཆུ་ལ་འཇིགས་པར་གཟུང་བས་སླར་འཇིགས་སྔངས་ཇེ་ཆེར་གྱུར་པ་ལྟར་སོང་བའི་འཁྲུལ་སྣང་གི་བག་ཆགས་བརྟན་པ་པས་བསྐྱེད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ལས་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འཁྲུལ་སྣང་འཆར་བའི་གཞི་སེམས་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་ངོ་བོ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མས་གོས་མ་མྱོང་བར་ཤེས་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། སེམས་དེའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བས་ན་ཉོན་མོངས་ངོ་བོ་མེད་གཟིགས་ནས། །ཞེས་པ་ལྟར། དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས། མཐའ་ཡིས་མ་གོས་པའི་སྙིང་པོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལ་བཞག་སྟེ། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཚོལ་ཁྲོ་གང་ཡང་མི་བྱའོ། །བྱས་ན་སེམས་ཉིད་བརྙོགས་པ་འཁོར་བའི་ཀུན་རྟོག་འཕེལ་བ་དུག་སྦྲུལ་གཟེབ་ན་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་རང་སོར་བཞག་ན་གནོད་པ་མེད་ལ་གཙེས་ན་གནོད་པ་ལྟར། སེམས་ཀྱང་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བླང་དོར་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི། མི་ཟད་པའི་གཏེར་མཛོད་མན་ངག་གི་གླུ་ལས། སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ནི་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་དཀའ་བ། །མཐའ་ཡིས་མ་གོས་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པས་ཀུན་གྱིས་དཔྱད་བྱ་མིན། ། གལ་ཏེ་དཔྱད་ན་དུག་སྦྲུལ་གཙེས་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་དང། །ཀུན་བྱེད་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག །འདི་ལ་སུས་ཀྱང་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མ་བཅོས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོ་དེ་ལ་ནི། །མི་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་དགོངས་པ་ངང་གིས་གནས། །ཞེས་སོ། ། མཐའ་བྲལ་དབུ་མར་རྟོགས་ཚུལ་ནི། སྒོམ་པའི་ཚུལ། དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་རྙོགས་པ་རབ་ཞི་ཞིང༌། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་གནས། །རིག་དང་མངོན་ཤེས་ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་འགྱུར་ཞིང༌། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་མཐའ་བྲལ་དབུ་མར་རྟོགས། །ཉོན་མོངས་པའི་རྙོག་པ་ཞི་ཞིང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རིག་པ་དང་གྲོལ་པའི་ཡོན་ཏན་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་འགྲུབ་སྟེ། སྡུད་པར། བསམ་གཏན་གྱིས་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་སྨད་པར་འདོར། །རིག་དང་མངོན་པར་ཤེས་ད
Chinese
对于无二之义的修习方法是： 即使如此，由于无明，执着于二元而迷惑于轮回，但以无二之智，则趋向于涅槃。因此，应如此修习无二之义： 诸法不生，是心之自性。心之自性清净且无垢。安住于无垢、空明、离戏之中。执着于无意义的事物为我，从而迷惑于轮回，如同在梦中害怕水，反而越发恐惧一样，由坚固的错觉习气所生起的，不过是心的错觉显现而已。而错觉显现之基础，即心，其自性清净且无自性，故知其未曾被烦恼垢染。《宝性论》云：“心性光明故，见烦恼无体。”如是。无垢之智慧，未被边际所染之精华，离戏之自性，安住于如虚空般的境界中。不应作任何分别念的寻伺。若如此，则心自浑浊，轮回的分别念增长，如同毒蛇在盒中，若置之不理则无害，若触碰则有害一般。因此，教导心无勤作、无取舍，如《无尽藏诀窍之歌》云：“心性本然之义，众人皆难悟。未被边际所染，无垢之精华，自性本初清净，故非众人所能测。若测度之，则唯如触碰毒蛇。”又，《普贤行愿品》云：“如其所显，即如是之性。于此，谁亦莫作矫饰。于未矫饰、平等之王中，无分别法身之意，自然安住。” 证悟离边中观之方法是： 禅修之方式： 由此，烦恼的浑浊得以平息，安住于无分别大智慧中。明觉和神通，禅定得以成就，能取所取无二，证悟离边中观。烦恼的浑浊平息，能取所取二元的智慧，以无分别的禅定，明觉和解脱的功德，眼和神通得以成就。《摄颂》中说：以禅定舍弃对欲望功德的轻蔑，明觉和神通
English
The method of training in the meaning of non-duality is: Even so, due to ignorance, clinging to duality and being confused in samsara, but with the wisdom of non-duality, one goes to Nirvana. Therefore, one should train in the meaning of non-duality in this way: All phenomena are unborn, the essence of mind itself. The nature of mind is pure and without defilement. Abide in the stainless, empty-clear, and free from elaboration. Clinging to meaningless things as self, one is confused in samsara, like being afraid of water in a dream, and becoming more and more frightened. The habitual patterns of illusion that arise are nothing other than the illusion of the mind. And the basis for the arising of illusion, the mind itself, is naturally pure and without essence, so know that it has never been stained by the defilements of affliction. As it says in the Uttaratantra Shastra: "Because the nature of the mind is clear light, it is seen that the afflictions have no essence." Like that. Stainless wisdom, the essence untouched by extremes, the nature free from elaboration, abide in a state like the sky. Do not engage in any conceptual searching. If you do, the mind itself becomes turbid, and the conceptual thoughts of samsara increase, like a poisonous snake in a box, which is harmless if left alone, but harmful if touched. Therefore, the mind is taught to be without effort, without acceptance or rejection, as in the Song of the Inexhaustible Treasure Trove of Instructions: "The true meaning of mind itself is difficult for all to realize. The essence untouched by extremes, stainless, is naturally pure from the beginning, so it cannot be examined by all. If you examine it, it is only like touching a poisonous snake." And, in the Kunje Gyalpo: "As it appears, so it is, one. Do not let anyone fabricate it. In the un fabricated, equal king, the non-conceptual Dharmakaya intention naturally abides." The method of realizing the Middle Way free from extremes is: The way of meditation: By this, the turbidity of affliction is completely pacified, and one abides in great non-conceptual wisdom. Awareness and clairvoyance, samadhi will be accomplished, and grasping and grasper are non-dual, realizing the Middle Way free from extremes. The turbidity of affliction is pacified, and the wisdom of non-duality of grasping and grasper, with non-conceptual samadhi, awareness and the qualities of liberation, the eye and clairvoyance are accomplished. In the Compendium: With meditation, one abandons the contempt for the qualities of desire. Awareness and clairvoyance
Tibetan
ང་ཏིང་འཛིན་མངོན་པར་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། ། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པར་བསྟན་པ་ནི། མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས། དེ་ཚེ་སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །ཡུལ་ནི་མི་དམིགས་རང་བཞིན་སྤྲོས་དང་བྲལ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བྱ་རྒྱུ་བྱེད་མཁན་མེད་པས་གདོད་མའི་ངང༌། །དྲི་མེད་རང་བཞིན་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །མཉམ་པར་བཞག་པ་དེའི་ཚེ་སེམས་ནི་སྤྲོས་བསྡུ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ལས་སྣང་ཡུལ་སྣང་ཡང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པས་རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་འཇུག་པ་མེད་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས། སྒོམ་དང་བསྒོ་མཁན་གཉིས་སུ་མེད་པས་བྱ་རྒྱུ་དང་བྱེད་མཁན་རང་སར་གྲོལ་བ་ནི་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་རང་བཞིན་གདོད་མའི་དབྱིངས་སུ་དུས་དེར་ཕྱིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་རང་གནས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པའི་དུས་སོ། །དོ་ཧ་ལས། མ་ལུས་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ། །སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པས་ན། །དེ་ཉིད་དྲི་མེད་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ངོ༌། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་སེམས་སེམས་བྱུང་སེམས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ལ་ཐིམ་པས་རྣམ་རྟོག་མི་གཡོ་བ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟ་བུ་ཡང༌། དེ་ལས། རྣམ་རྟོག་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །དེ་ལྟར་སེམས་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཐིམ་འགྱུར། །དེ་ཚེ་བདག་དང་གཞན་ནི་མཉམ་པར་མཐོང༌། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ནི། གཞན་ཡང་དུས་དེའི་ཚེ། གཟུང་ཡུལ་མི་དམིགས་ཆུ་ཟླ་མིག་ཡོར་ ལ། །འཛིན་མཁན་མི་དམིགས་གཡོ་མེད་ཕྱོགས་ལྷུང་བྲལ། །སྣང་སེམས་གཉིས་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ངང༌། །ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད། །ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལྔ་ཆུ་ཟླ་ལམ་མིག་ཡོར་ལྟར་རྟོག་པས་གཟུང་བའི་རྟོག་པས་བདེན་པར་ཞེན་པའི་དམིགས་པ་ཅུང་ཟད་མེད་ཅིང༌། ནང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཆ་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པས་དེར་འཛིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་སོ་སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ། ཟབ་པ། ཞི་བ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། ངང་གིས་འོད་གསལ་བ། སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་ལྟ་བུ་སྟེ། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། ། བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཤིག་བདག་གིས་རྙེད། །ཅེས་པ་སྟེ། ཚུ་རོལ་འཁོར་བ། ཕ་རོལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ། དེ་ག
Chinese
我现证禅定。（完） 远离所修与能修，即是佛陀之意： 处于等持之时， 彼时心如虚空， 境不缘取，自性离戏。 于无修与所修之法性中， 无事可做，无人能做，处于原始状态， 是无垢自性清净之佛。 处于等持之时，心离戏收，如虚空般，虽有显现之境，然不执著，故无二取之念，乃无二之智慧。无修与能修二者，则无事可做，能作者亦于自身解脱，心生之诸法融入法界，故于彼时已至原始自性之界。心性即是究竟之佛，处于法身自性之意境中。 《多哈》云： “无余常住之佛陀， 心性本自清净故， 彼即无垢胜妙位。” 如是说。 彼时，心、心生、心性融入自性清净中，念头不摇动，如盐溶于水。 如是说： “念头之心不动而安住， 如盐溶入水中般， 如是心融入自性中， 彼时自他平等见。” 如是说。 证悟法性之方式： 此外，于彼时， 所取境不缘，如水中月，如眼翳， 能取者不缘，无动摇，离偏颇。 显现与心二者无别，处于度彼岸之状态， 深寂离戏，光明无为， 通达如甘露般之法性。 外在所取之五境，如水中月、如眼翳般了知，故于所取之念，不执著为真实，毫无执取之目标。内在能取之识，如无分之虚空般了知，故于彼执取，本体即空。所取与能取二者无别之识，各自无有戏收，是为般若波罗蜜多。深寂离戏，自然光明，各自本有之智慧如甘露，即：深寂离戏，光明无为。 我已寻得如甘露般之法。 如是说。此岸为轮回，彼岸为涅槃，彼等
English
I realize Samadhi. (End) Being free from what is meditated upon and the meditator is taught as the intention of the Buddha: At the time of being in equipoise, At that time, the mind is like the sky, The object is non-objective, its nature is free from elaboration. In the Dharma nature where there is no meditation and no object of meditation, Because there is nothing to do and no one to do it, in the primordial state, It is the stainless, naturally pure Buddha. At the time of being in equipoise, the mind is free from elaboration and contraction, and from the state like the sky, although the object of appearance appears, it is not fixated, so there is no entry of the concept of two natures, it is the non-dual wisdom. Since there is no meditation and no meditator, the object and the actor are liberated in their own place, and the entry of mental events is absorbed into the sphere, so at that time it goes to the sphere of primordial nature. Mind itself is the ultimate Buddha, the Dharmakaya, the time of abiding in the intention of its own nature. The Doha says: "That Buddha who always abides without remainder, Because the mind is pure in its essence, That itself is the stainless, supreme state." So it is said. At that time, mind, mental events, and mind itself are absorbed into the naturally pure nature, and the non-moving thoughts are like salt dissolving into water. From that: "The mind of thought remains unmoving and stable, Just as salt dissolves in water, In this way, the mind becomes absorbed in its own nature, At that time, self and other are seen as equal." So it is said. The way to realize the Dharma nature is: Furthermore, at that time, The object to be grasped is non-objective, like a moon in water, like a cataract in the eye, The grasper is non-objective, unwavering, and free from bias. The appearance and mind are non-dual, in the state of going beyond, Deep, peaceful, free from elaboration, naturally luminous, uncompounded, The Dharma nature is understood like nectar. The five external objects to be grasped are understood as a moon in water, like a cataract in the eye, so there is no fixation on the truth of the grasped thought, and there is no object of fixation. The internal consciousness to be grasped is understood as an indivisible sky, so the essence of grasping there is empty. The consciousness that is non-dual of the grasped and the grasper has no elaboration or contraction, it is the Prajnaparamita. Deep, peaceful, free from elaboration, naturally luminous, each individual wisdom is like nectar, that is: deep, peaceful, free from elaboration, naturally luminous, uncompounded. I have found a Dharma like nectar. So it is said. This shore is Samsara, the other shore is Nirvana, those