Tibetan
་དངོས་ནི། ཐབས། དེ་ལྟར་བཞག་པས་སེམས་ནི་ལས་རུང་ཞིང༌། །གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་གར་གཏད་ཡུལ་ལ་ཟིན། །ཇི་ཙམ་བཞག་པ་དེ་ཙམ་མཉམ་པར་གནས། །ལུས་ངག་སེམས་ནི་དགའ་བདེས་ཁྱབ་པ་ན། །རྩེ་གཅིག་མི་གཡོའི་ཞི་གནས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཡུལ་གང་ལ་སེམས་གཟུང་སར་མཉམ་གཞག་མ་བཏང་རིང་ལ་རྟོག་པ་མི་འཕྲོ་ཞིང༌། སེམས་བདེ་ལུས་བདེ་ངག་སྨྲ་བ་ཉུང་ཞིང་ཚིག་འཇམ་ལ་མདོག་སྣུམ་པ་ནི་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་པ་གྲུབ་པའི་དུས་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བདག་གི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཡིན། ཟས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཆུང་བ་ཡིན། སྨྲ་བ་ཉུང་ཞིང་ཚིག་འཇམ་པ་ཡིན། པགས་པའི་མདོག་ཀྱང་རབ་ཏུ་སྣུམ་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། ། ལྷག་མཐོང་ལའང་གཉིས་ལས། བསླབ་ཚུལ་ནི། ཞི་གནས་ལས་སུ་རུང་བ། དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་དོན་ལ་བསླབ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་འདི་ རྣམས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་བས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་འདྲ་ཞིང༌། །གཟུགས་བརྙན་སྤྲུལ་པ་སྒྲ་བརྙན་དྲི་ཟའི་གྲོང༌། །མིག་ཡོར་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་ཞིང་སྙིང་པོ་མེད། །སྣང་བས་སྟོང་སྟེ་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ངང༌། །གཟོད་མ་ནས་མེད་བཞིན་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་དབུ་བ་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ནམ་མཁའི་གློག་འདྲ་ སྟེ། །ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་འདྲ་ཞིང་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །ཞེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྨིག་རྒྱུ་དང༌། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་རྨི་ལམ་ཅི་འདྲ་བར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་བྱ་སྟེ། །མཚན་མར་བསྒོམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །ཞེས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཆོས་གཅིག་གིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང༌། །སྨིག་སྒྱུ་དང་འདྲ་གཟུང་བྱར་མེད་ཅིང་གསོག་དང་ ནི། །བརྫུན་ཞིང་ཐེར་ཟུག་མིན་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་རིང་པོར་མི་ཐོགས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་ཇོ་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བའི་མ་དག་པ་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་དང༌། དག་པ་དཀོན་མཆོག་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྨི་ལམ་ལྟར་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ལ། འཁྲུལ་ངོར་བག་ཆགས་སམ་བསགས་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་སྟེ། དེའི་སྣང་བ་ལ་ཤར་བ་དེ་ཀུན་དག་དག་འདྲ་ཡང་གཉིས་བཅས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ཤར་བས་བརྫུན་པ་སྟེ། མདོ་ལས། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བའི་སངས་རྒྱས་བརྫུན་པ་སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟར
Chinese
དངོས་ནི། 方法。 这样安住，心便堪能， 不散于外，专注于所缘。 安住多久，便能平等住于多久。 身语意为喜乐所遍及之时， 便成就一缘不动之止观。 于任何所缘处摄持心，未舍弃等持期间，分别念不外散， 心安乐，身安乐，语少说，语柔软，色泽润泽，是成就止观一缘之时。 经中说： “比丘瑜伽行，我的身心堪能， 食想小， 语少且语柔软， 皮肤的颜色也极为润泽。”等等。 观方面也有两种。 修习之理是： 止观堪能。 之后修习观之义是： 外境显有轮回涅槃诸法， 以种种显现如梦如幻， 如影像、化身、声响、乾闼婆城， 如眼翳、阳焰般，无有实义。 以显现而空，于自性空之状态中， 如本初以来未有般，显现如幻化八喻般修习。 如《圣三摩地王经》中说： “此等诸法如水泡，如水上之木， 如幻如空，亦如空中之闪电， 如水中之月，亦如阳焰。” 又说： “如乾闼婆城、阳焰， 如幻如梦， 诸法亦应如是知， 观想名相，体性为空。” 又《虚空藏经》中说： “以一法，诸法皆如幻， 如阳焰般，不可执取与积聚， 是虚妄且非真实，若能如是了知， 不久便能趋向菩提心要。” 如此，于错乱境显现的不清净器情一切， 以及清净本尊之显现一切，皆如梦般于义不成实， 于错乱境以习气或串习之力而显现， 其显现上所现起的一切，虽似清净，然于二取之显现境上所现故是虚妄的。 经中说： “涅槃亦如梦如幻。” 如此宣说。 于错乱境显现的虚妄佛陀，是化身之自性，如水中之月。
English
The actual [method] is: the means. By placing it in this way, the mind becomes workable. It does not scatter elsewhere, but seizes the object to which it is directed. The longer it is placed, the more it remains in equilibrium. When body, speech, and mind are pervaded by joy and happiness, then single-pointed, unwavering shamatha is accomplished. When the mind is held on whatever object, and as long as samadhi is not abandoned, thoughts do not scatter. When the mind is at ease, the body is at ease, speech is minimal, words are gentle, and the complexion is radiant, it is the time when single-pointed shamatha is accomplished. As it says in the sutra: "A bhikshu practicing yoga, my body and mind are workable. The perception of food is small. Speech is minimal and words are gentle. The color of the skin is also extremely radiant," and so forth. There are also two aspects to vipashyana. The way to train is: shamatha is workable. Then, training in the meaning of vipashyana is: all these phenomena of samsara and nirvana that appear externally, with various appearances, are like dreams and illusions. Like reflections, emanations, echoes, cities of gandharvas, like cataracts and mirages, they are without essence. Empty in appearance, in the state of emptiness of self-nature, like something that has never existed from the beginning, one should meditate on the eight similes of illusion. As it says in the Noble Samadhiraja Sutra: "These dharmas are like bubbles and plantain trees. Like illusions, like lightning in the sky. Like the moon in water, and like mirages." And: "Just as a city of gandharvas, a mirage, like an illusion, like a dream, all dharmas should be known in the same way. Meditating on characteristics, empty of essence." And in the Akashagarbha Sutra: "With one dharma, all dharmas are like illusions. Like mirages, ungraspable and uncollectible. False and not lasting, having realized this, one will soon go to the heart of bodhi." Thus, all the impure containers and contents that appear in the face of delusion, and all the appearances of the pure deities, are not established in reality like dreams. In the face of delusion, they appear due to the power of habits or accumulation. All that arises in that appearance, although it seems pure, is false because it appears in the face of dualistic appearance. As it says in the sutra: "Even nirvana is like a dream, like an illusion." Thus it is said. The false Buddha that appears in the face of delusion is the nature of an emanation, like the moon in water.
Tibetan
། དབྱིངས་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་ལས་མ་འཕོས་བཞིན་སྣང་བ་བརྫུན་གྱི། དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོག་མིན་ན་བཞུགས་པ་མེད་པའི་བརྫུན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འཁྲུལ་རྟོག་གིས་འཁོར་བ་དང་དེའི་བདེ་སྡུག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་ཅིང་ཚོར་བས་བགྲངས་པ་འདྲ་ཡང༌། དུས་དེ་ཉིད་ནས་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལ་ལྟོས་ན་འཁོར་མ་འཁོར་མེད་པ་རྨི་ལམ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་བག་ཆགས་ཀྱི་གཉིད་ལ་ཤར་དུས་ནས་འཁྲུལ་སྣང་ཡོད་མ་མྱོང་བར་བཤད་དེ། འཕགས་པ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། སེམས་དམྱལ་འཇིགས་པ་ང་ཡིས་བསྟན་བྱས་ཏེ། །སེམས་ཅན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་སྐྱོ་བྱས་ ཀྱང༌། །གང་དག་ཤི་འཕོས་ངན་སོང་དག་འགྲོ་བའི། །འགྲོ་བ་དེ་དག་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དག་རལ་གྲི་མདའ་ཆེན་མཚོན་འབྱོན་པའི། །གནོད་པ་བྱེད་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལུས་ལ་འབབ་མཐོང་དེ་ན་མཚོན་ཆ་ མེད། །སྣ་ཚོགས་ཡིད་དགའ་མེ་ཏོག་ཁ་བྱེ་ཞིང༌། །གསེར་གྱི་ཁང་མཆོད་འབར་བ་ཡིད་འོང་བ། །འདི་ན་དེ་ལའང་བྱེད་པ་འགའ་མེད་དེ། །དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། ། རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་བཏགས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་འཛིན་པས་བྱིས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ། །འཛིན་དང་འཛིན་མེད་དེ་ཡང་བྱུང་མེད་དེ། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་བཞིན། །ཞེས་ སོ། །མདོར་ན་སྣང་བཏགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་ལྟར་མེད་ལ་སྣང་བ་སང་སེང་འལ་འོལ་དུ་བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། འཆར་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་སྒྱུ་མར་འཛིན་པ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པས་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི། ཆོས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་བདག་མེད་པས། ། སྐྱེ་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་མཉམ་པར་གཞག །དེ་ཡིས་ཕྱི་རོལ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་ཅིང༌། །གཟུང་དང་གཟུང་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས། །དེའང་སྣང་ལ་བདེན་པར་མེད་པ་དེ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། དོན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་མེད་སྤྲོས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་གཞག་གོ །དེས་ནི་ཕྱི་བདེན་པའམ་བདེན་མེད་སྒྱུ་མར་འཛིན་པའི་རྟོག་པའང་ལྡོག་པས། དེའི་ཚེ་གཟུང་བའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་དུས་དེ་ལ་ཞེན་ཆ་གཟུང་རྟོག་གི་བློ་མ་གྲུབ་པས་ཞར་ལ་འཛིན་པའང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་ཏེ། གང་གི་ངོ་བོར་མེད་ཅིང་དམིགས་པ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཤིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། སྔོན་འདས་དུས་ཀྱི་བསྐལ་པ་བསམ་ཡས་ན། །མི་ཡི་གཙོ་བོ་བྱུང་བར་ངས་དྲན་ཏེ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་
Chinese
。法界法身和报身未曾移动，显现是虚假的。清净佛的自性并非住在色究竟天，这虚假不是真的。而且，以错觉妄念，轮回及其苦乐从一到一传递，感觉似乎可以计数。然而，从那时起，如果观察心性无生的状态，轮回与非轮回如同梦境般虚幻，从习气的睡眠中显现时，从未有过错觉显现。如圣者近护所问经中所说：我已示现心之地狱的恐怖，即使令无数众生感到厌倦，那些死亡后堕入恶趣的众生，那些众生也从未存在过。那些刀剑弓箭兵器降临的，造成损害的也并不存在，看到落在身上时，那里没有兵器。各种令人愉悦的花朵绽放，金色的殿堂燃烧着，令人心旷神怡，在此处，对它们也没有任何作用，那些都是由分别念的力量所安立的。由分别念的力量而假立世界，以执着认识来区分孩童。能执与所执，那也是未曾生起的，完全的分别念如同幻术和阳焰。总而言之，这些显现假立的法，如同幻术的八种比喻一样，不存在却显现，应当努力修习明明白白、模模糊糊。显现的方式是：像那样连执着幻术也不可得，因此像虚空一样修习。法，一切都像虚空一样，没有我，在无生、离戏中平等安住。因此，在外境法上没有我，能取和所取，了知其没有自性。而且，显现上没有真实，那也只是假立而已，实际上不是自性存在与不存在的戏论之境中平等安住。因此，对外境的真实或非真实，执着幻术的分别念也会消失。那时，当能取的对境不可得时，了知那时对它的执着，能取妄念的念头不成立，因此顺带能执也不成立，要知道在任何事物的本体中不存在，并且了知和修习超越对境的法性。如经中所说：圣者三摩地王经中说：过去无量劫之前，我记得曾出现过一位人中之王，伟大的仙人
English
. Appearances are false, while the Dharmakaya and Sambhogakaya of the expanse remain unmoved. The pure Buddha's nature does not reside in Akanishta; this falsehood is not true. Moreover, through deluded thoughts, samsara and its joys and sorrows are transmitted from one to another, and it seems as if they can be counted by sensation. However, from that very moment, if we look at the nature of mind as unborn, samsara and non-samsara are like a dream, and when delusion arises from the sleep of habit, it is said that there has never been a deluded appearance. As it is said in the Sutra Requested by the Noble Upali: I have shown the terrors of the hell of the mind, and even though I have made many thousands of sentient beings weary, those beings who die and go to the lower realms, those beings have never existed. Those who come with swords, great arrows, and weapons, there is no harm being done either, and when they see it falling on the body, there are no weapons there. Various pleasing flowers are blooming, and the golden palace is burning, delightful to the mind. Here, there is no action for them either; those are established by the power of thought. By the power of thought, the world is falsely imputed, and children are distinguished by clinging to concepts. Grasping and not grasping, that also has not arisen; complete conceptualization is like illusion and mirage. In short, these phenomena of imputed appearances, like the eight similes of illusion, are non-existent but appear, and one should strive to meditate on them clearly and vaguely. The way to arise is: since even grasping at illusion is not found, one should meditate like space. Dharma: All things are like space and without self. Abiding equally in the unborn and free from elaboration. Therefore, there is no self in external phenomena, and one realizes that the object of grasping and the grasper have no self-nature. Moreover, there is no truth in appearance, and that is only imputed. In reality, one should abide equally in the state that is not the realm of elaboration of existence and non-existence by nature. Therefore, the conceptualization of grasping at external truth or untruth, illusion, will also be reversed. At that time, when the object of grasping is not found, one realizes that at that time, attachment to it, the thought of grasping at delusion, is not established, so incidentally, the grasper is also not established. One should realize and meditate on the nature of reality that is non-existent in any entity and transcends objects. As it is said in the Arya Samadhiraja Sutra: In countless eons of the past, I remember that a lord of men appeared, a great sage.