Tibetan
ངེས་འགྲེལ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་ཀྱིས་གསོལ་པ། །བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲགས་པ་རྒྱ་ཆེན་གྱི་ཞིང་ཁམས་དྲེགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམ་པ་མང་པོ་དོན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་་སེམས་པར་བགྱིད། །འཇལ་བར་བགྱིད། རྟོག་པར་བགྱིད། ཚོལ་བར་བགྱིད་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ནས་བློ་གྲོས་ངན་པ་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་རྩོད་པར་གྱུར། གཤེ་བར་གྱུར། ཞེར་འདེབས་པར་གྱུར། ཚར་གཅོད་པ་དག་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་་དོན་དམ་པ་ནི་རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ། བསྟན་ན་སྙམ་མོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་འཕགས། ད་ནི་ཡང་དག་པར་རྟོག་གེ་་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནས་རྣམ་པར་ཕྱེའོ། །གསལ་བར་བྱས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་ངས་བཤད་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་ནི་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་ནི་རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ནི་རྩོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་ནི་རྟོག་གེས་བརྟག་པའམ། རྗེས་སུ་དཔག་པའམ། གཞལ་བར་མི་ནུས་སོ། །སོ་སོ་རང་རིག་མཚན་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་ཡོངས་ཆད་ པས། །རྩོད་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་པ་དང༌། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ལ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བྱམས་པ། འདི་ལ་མང་དུ་ཐོས་པས་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པ་དག་ནི། ཡང་དག་པའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དམུ་རྒོད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་ཟབ་མོ་ལས་རིང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེའང་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཤེས་པས་ནམ་དུའང་ཕན་པ་ཆེན་པོ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། དཔེར་ན་འོན་པ་རོལ་མོ་མཁན། །གཞན་དག་དེ་ཡིས་དགའ་བྱེད་ཀྱང༌། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་ཐོས་ པ། །མ་བསྒོམ་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆུ་བོ་དང་ནི་རྒྱ་མཚོ་ལ། །གྲུ་དང་གཟིངས་བཅས་མཉེན་པ་ཞིག །གཞན་དག་དེ་ཡིས་སྒྲོལ་བྱེད་ཀྱང༌། །བདག་ཉིད་དེ་ན་འཆི་བ་བཞིན། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་བུ་རམ་མངར་བའི་རོ། །བརྗོད་པས་རོ་ནི་མི་མྱོང་སྟེ། །མྱངས་པས་རོ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར། ། དེ་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ། །བརྗོད་པས་རོ་ནི་མི་མྱོ
Chinese
《 निश्चितव्याख्या 》中说： 菩萨法胜禀告说：我前往如来广名称的傲慢世界时，许多外道思、量、分别、寻求无意义的相，由于没有证悟真实的意义，那些恶慧者互相争论、谩骂、诽谤、惩罚，我看到后心想：唉！如来们的胜义谛是完全超越一切分别的，如果能宣说就好了。佛说：法胜，现在已经真实地从一切分别中解脱而证悟成佛了，成佛后已经分别开示了，已经阐明了。胜义谛是圣者们各自以自证智所能证悟的，而凡夫们所能证悟的则是分别的境界。分别是有相的行境。胜义谛是不可言说的。分别是诤论显现增长的因。胜义谛是诤论寂灭的因。真实是分别所不能测度、不能推测、不能衡量的。自证自明无相行境是，不可言说，言语断绝故，远离诤论是胜义谛，那是分别的境界之外。又如《策发增上意乐经》中说：慈氏，在此，多闻而骄慢者，远离如理作意，心相续变得粗暴，远离止观，远离甚深佛法。仅仅通过语言文字来了解，永远无法成就大利益。如《宝鬘论》中说：譬如盲人音乐家，他人因此而欢喜，自己却听不见，不修习佛法也是这样。河流和大海，船只和筏子具备，他人因此而得度，自己却在那里死亡。不修习佛法也是这样。譬如红糖的甜味，说出来无法尝到，尝了才能尝到味道。同样，空性的味道，说出来无法尝到。
English
In the 《Nishchitavyākhyā》, Bodhisattva Dharma胜 (Chos 'Phags) reported: When I went to the world of the Thus-gone-one Great Name, called Arrogant, many non-Buddhists thought, measured, distinguished, and sought meaningless characteristics. Because they did not realize the true meaning, those of evil wisdom argued, scolded, slandered, and punished each other. When I saw this, I thought: Alas! The ultimate meaning of the Thus-gone-ones is completely beyond all distinctions. I wish I could declare it. The Buddha said: Dharma胜, now you have truly been liberated from all distinctions and attained enlightenment. After attaining enlightenment, you have separately revealed it and clarified it. The ultimate meaning is what the noble ones can realize individually with their own self-awareness, while what ordinary people can realize is the realm of distinction. Distinction is the realm of characteristics. The ultimate meaning is unspeakable. Distinction is the cause of the manifest increase of disputes. The ultimate meaning is the cause of the pacification of disputes. Reality cannot be measured, inferred, or weighed by distinction. Self-aware, self-illuminating, and without characteristics, the realm of activity is, unspeakable, because words are completely cut off, and free from disputes is the ultimate truth, which is beyond the realm of distinction. Also, as it says in the 《Exhortation to Higher Intention Sutra》: Maitreya, here, those who are arrogant and proud because of much learning, are separated from proper attention, and their mind-streams become rough, separated from calm abiding and insight, and far from the profound Dharma of the Buddha. Understanding only through words and letters will never achieve great benefit. As it says in the 《Ratnavali》: For example, a blind musician, others are happy because of it, but he himself cannot hear it, and not practicing the Dharma is the same. Rivers and oceans, boats and rafts are equipped, others are saved by them, but he himself dies there. Not practicing the Dharma is the same. For example, the sweetness of brown sugar, cannot be tasted by speaking, but can be tasted by tasting. Similarly, the taste of emptiness cannot be tasted by speaking.
Tibetan
ང་སྟེ། །བསྒོམས་པས་རོ་ནི་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཚིག་གིས་་དོན་འཚོལ་བས་རྟོག་དཔྱཽད་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་པའང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དོ་ཧ་ལས། གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །གདུང་སེལ་བསིལ་བ་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བ། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མང་མྱ་ངམ་གྱི། །ཐང་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་འཆི་བར་ཟད། །ཅེས་སོ། །དེའང་བླ་མ་དམ་པས་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དོན་མཚོན་པས་ཆོག་པ་ཉིད། དེ་ལས། རྩ་བ་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་གང་སེམས་པ། །བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་་དེ་ཡིས་ཆོག །ཅེས་སོ། །དེའང་ཟབ་མོ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་འཇུག་གི །ཚིག་ཙམ་གྲུབ་མཐའི་ཆོས་སམ་རྟོག་གེའི་སྦུན་སྐོགས་ཙམ་ལ་བྱང་ཆུབ་རེ་བར་མི་བྱའོ། །རྟོག་གེ་ཞེས་པའང་གཉིས་ལས། ས་མཚམས་གྱི་རྟོག་གེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་མི་བདེན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བདེན་པར་ཞེན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་དེ་གཤིས་ལ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་མཐའི་དབྱེ་བས་མི་རྟོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། དེས་ན་སྐབ། འདིར་ནི་སྣ་ཚོགས་གྲུབ་མཐའ་མང་པོ་དང༌། །བསམ་བརྗོད་རྟོག་པ་དུ་མས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ངེས་པའི་དོན་ལ་གྲུབ་དང་མ་གྲུབ་མེད། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཐེག་པའི་རྣམ་དབྱེ་མེད། ། མཁའ་བཞིན་རྣམ་དག་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད། །དེལ་ཡོད་མེད་བླཽས་བརྟགས་འཁྲུལ་པས་ན། །བརྗོད་དུ་མེད་གང་ཇྀ་ལྟར་བཤད་དུ་ཡོད། །དོན་མེད་གནས་ལ་རབ་ཏུ་ངལ་བར་ཟད། །གཤིས་སེམས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ནི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པས་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐས་མི་རྟོགས་ཏེ། གྲུབ་མ་གྲུབ་དང་མཐའ་དབུས་གཉིས་སུ་མེད་པས་གྲུབ་མཐའ་ཞེས་གདགས་སུ་མེད་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གང་དུའང་རྒྱ་མ་ཆད་པ་འདིའི་ལུགས་སོ་ཞེས་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཀུན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དོན་དེ་ལྟ་བུ་བློས་བསམ་དུ་མེད་པ་ལ་བསམ་པས་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་ཚིག་དང་ཡི་གེ་མེད་པ་ཉིད། དེ་ལས། ཚིག་དང་ཡི་གེའི་དོན་བརྟགས་པས། །ཚིག་ཡིག་དོན་ལ་བརྟགས་མེད་པས། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དེ་ཡང་ནམ་མཁའི་དགོངས་པར་གནས། ། བསམ་དུ་མེད་པའི་དོན་འདི་ནི། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་ཡེ་གནས་སོ། །ཞེས་ སོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་ནི་བཤད་དུ་མི་ཤེས་པས་སྒྲས་བརྗོད་པ་དག་གི་རང་བཞིན་ལྡོག་པ་སྟེ་དེ་ཉིད
Chinese
我，通过禅修就能体验到它的味道。如是说。因此，仅仅通过语言来寻求意义，专注于思辨，也是获得真正智慧的原因。在《多哈》中说：谁不畅饮上师口诀的甘露之水，那消除痛苦的清凉之水，那人只能在经论繁多的荒漠中，因口渴而痛苦地死去。如是说。因此，尊贵的上师仅仅通过象征深刻的法性之意义就足够了。其中说到：心中所想的，是那脱离根本的真如，得到上师口诀的人，就足够了。如是说。因此，要进入深刻精要的意义，不要仅仅期望通过文字、宗派的教法或思辨的糠秕外壳来获得觉悟。思辨也有两种：地界的思辨是指凡夫俗子，因为他们执着于不真实的颠倒为真实，所以才这样说。宗派的思辨是指所有主张实有的论典，因为它们在本质上并不存在，却强加分别。 不通过宗派的区分来显示 因此，此时此刻，各种各样的宗派很多，思考言说，种种思辨，又有何用？对于究竟的意义来说，没有成立与不成立，没有边与中，没有乘的区别。 如虚空般清净，没有局限，没有偏袒。在那里，用头脑去思考有或没有，是错误的。无法言说之物，又怎能说出来？在无意义之处徒劳无益。本性心性的真实意义，超越了言说思考，因此无法通过思考言说的宗派来理解。因为没有成立与不成立，没有边与中，所以无法安立为宗派。如同虚空般的自性，在任何地方都没有局限，不偏袒任何一方。在《普作续》中说：一切法皆是虚空的体性，虚空的体性即是真如。如是说。像这样的意义，是无法用心去思考的，因为思考会产生错误，所以没有语言和文字。其中说到：如果考察语言和文字的意义，因为语言文字的意义无法考察，无思无念的平等即是真如。它也安住在虚空的境界中。 这不可思议的意义，如同虚空般本来存在。如是说。不可言说之物是无法讲述的，因此语言所表达的自性就会消失，那就是它本身。
English
I, through meditation, will experience its taste. So it is said. Therefore, merely seeking meaning through words, focusing solely on speculation, is also a cause for genuine wisdom. In the Doha it says: Whoever does not fully drink the nectar-like water of the guru's instructions, that cool water that alleviates suffering, that person will only die, tormented by thirst, in the desert of numerous scriptures. So it is said. Therefore, it is sufficient for the noble guru to merely symbolize the meaning of profound dharmata. From that: Whatever is thought of, that very essence that is free from roots, obtaining the guru's instructions is sufficient. So it is said. Therefore, one should enter into the meaning of the profound essence, and not hope to attain enlightenment merely through words, the teachings of philosophical tenets, or the chaff-like husk of speculation. Speculation is also of two kinds: the speculation of the boundary is that of ordinary individuals, because they cling to the untrue as true, in a reversed way, therefore it is said thus. The speculation of philosophical tenets is all the treatises that assert entities, because although they do not exist in nature, they impute distinctions. Showing that it is not understood by the divisions of philosophical tenets. Therefore, at this time, what is the use of many diverse philosophical tenets, and various thoughts and expressions? For the definitive meaning, there is no establishment or non-establishment, no end or middle, no distinction of vehicles. Like the sky, pure, without limitation, without partiality. There, if one examines existence and non-existence with the mind, it is a mistake. What is inexpressible, how can it be spoken? It is merely exhausting oneself in a meaningless place. The true meaning of the nature of mind is beyond speech, thought, and expression, therefore it is not understood by the philosophical tenets of thought and expression. Because there is no establishment or non-establishment, no end or middle, it cannot be labeled as a philosophical tenet. Like the nature of the sky, without limitation in any place, not biased towards any side. In the Kunje Gyalpo it says: All dharmas are the nature of the sky, the nature of the sky is suchness. So it is said. Such a meaning cannot be thought of with the mind, because thinking causes error, therefore there are no words or letters. From that: If one examines the meaning of words and letters, because the meaning of words and letters cannot be examined, the equality without thought is suchness. It also abides in the realm of the sky. This unthinkable meaning is primordially existent like the sky. So it is said. What is inexpressible cannot be spoken, therefore the nature of what is expressed by sound is reversed, that is itself.