Tibetan
་སོ་སོ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རྨད་བྱུང་རྒྱལ་པོ་ལས། ཡེ་ནས་ལྷུན་འབྱམས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །ཐོག་མ་ཐ་མ་་དབུས་མེད་པས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལ། །མི་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམ་པར་འཁོར། །འོན་ཀྱང་བཅིངས་མེད་བཀྲོལ་མེད་པ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང༌། གསང་སྙིང་ལས། རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་་འཛིན་པ་ཡིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པ་འདོར། ། བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། ། བསྟན་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེའང་དོན་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་འཁྲུལ་བ་ནི། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། འདི་དག་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་ཞེན་པ་དག་ནི་བདག་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ། ཁོང་དུ་མ་ཆུ་པས་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་ལྟར་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོར་འཁྱམ་མོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་དག་ཏུ་ཞེན་པས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་འདི་དག་གྲུབ་ཚུལ་་ཡང༌། པདྨ་རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་པདྨ་རྣམ་པར་རོལ་པས་འཇམ་དཔལ་ལ་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་དག་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པའམ་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བགྱི། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་འདི་རྣམས་ནི་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་སམ་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་ཇི་ལྟར་བརྟས་ཀྱང་རི་དང་རྒྱ་མཚོ་དང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་སྲ་ཞིང་འཐས་པ་ལྟར་གྱུར་པ་སྣང་དུ་ག་ལ་རུང༌། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ། སྣང་དུ་རུང་སྟེ། གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱི་ན་བྲམ་ཟེ་མེ་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བས་རང་གི་ལུས་སྟག་ཏུ་བསྒོམ་པས། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་ཀྱིས་་སྟག་ཏུ་མཐོང་ནས་བྲོས་པས་གྲོང་ཁྱེར་སྟོངས་པ་བྱུང་ངོ༌། །ཟད་པར་ས་དང་ཆུ་བསྒོམ་པས་ས་དང་ཆུར་སྣང་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་མི་གཙང་བ་དང་རུས་གོང་གི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པས་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་ཅི་སྟེ་མི་སྣང༌། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་བརྟས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ཅིའི་ཕྱྀར་སྣང་བ་ཡིན་་འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལ་ལའི་སྣང་བ་ནི་ལ་ལའི་མུན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ས་འབའ་ཞིག་ལའ
Chinese
各自运用也应知其自性无有真谛。如《奇妙王经》云：本来任运成佛法，无始无终亦无中，如虚空般之自性中，无知孩童妄流转。然无束缚亦无解脱，如幻化般之自性。又如《秘密藏经》云：以分别执著为我，强于虚空打结。无有束缚亦无解脱，本来任运圆满佛法，为示此理而作种种示现。是说于无意义处执著为我而生错乱。如《圣妙宝云经》云：此等虽无我，然诸稚童之辈，于执著我者，显现执著于我之蕴聚有我，故不能领会真如。不能领会故，如火轮般于轮回中漂泊。如是，执著于心之习气，而生起种种错乱显现之理。如《莲花游戏经》云：天子莲花游戏问文殊：文殊，此外境诸法，是作者所作，当如何观？文殊答言：天子，此外境诸法非作者所作，乃心或分别之习气显现。天子问：习气如何增长，而能如山、海、日月等坚固凝实般显现？文殊答言：天子，能显现。如瓦拉纳西（古印度地名，今贝拿勒斯）大城中，有婆罗门名曰火施，彼观自身为虎，城中之人见彼为虎而逃遁，致使城空。又如专修地、水者，显现为地、水。瑜伽行者之比丘，修不净观及骨锁之想，则显现如是。若如是，则无始之习气增长，何故不显现？天子问：以习气增长之故，为何显现种种形象？文殊答言：一切显现皆不定，于此为显现者，于彼则为黑暗。如是，仅于地
English
Even when used individually, one should know that their nature lacks true essence. As the "Amazing King Sutra" says: "Originally spontaneously accomplished Buddha Dharma, without beginning, end, or middle, in the nature like space, ignorant children wander. Yet without bondage or liberation, like the nature of illusion." And as the "Secret Essence Sutra" says: "By grasping at discrimination as self, one forcefully ties knots in the sky. Without bondage or liberation, the originally spontaneously perfect Buddha Dharma, manifests various displays to teach this." That is, being deluded by grasping at what is meaningless as self. As the "Noble Jewel Cloud Sutra" says: "These are without self, but the ignorant beings who cling to grasping at self manifestly cling to the aggregates of self as having a self, therefore they do not comprehend suchness. Because they do not comprehend, they wander in the cycle of existence like a wheel of fire." Thus, the way in which various deluded appearances arise from clinging to the habits of mind is also explained in the "Lotus Play Sutra": The son of the gods, Lotus Play, said to Manjushri: "Manjushri, are these external objects made by a maker, or how should we view them?" Manjushri said: "Son of the gods, these external objects are not made by a maker, but are appearances of the habits of mind or thought." The son of the gods said: "However much habits are strengthened, how can they appear as solid and dense like mountains, oceans, sun, and moon?" Manjushri said: "Son of the gods, they can appear. For example, in the great city of Varanasi (ancient Indian place name, now Benares), there was a Brahmin named Fire Offering who meditated on his body as a tiger. The people of the city saw him as a tiger and fled, causing the city to become empty. Furthermore, those who meditate on earth and water appear as earth and water. If a monastic practitioner of yoga meditates on impurity and the idea of bones, it appears as such. If that is the case, why would the strengthening of beginningless habits not appear?" The son of the gods said: "Due to the strengthening of habits, why do various forms appear?" Manjushri said: "All appearances are uncertain. What is appearance for some is darkness for others. Thus, only on earth
Tibetan
ང༌། ས་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་་ཡོད། མེ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་ཟས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་བདུད་རྩིར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་ནམ་མཁར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། དེ་བས་ན་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གང་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེར་མ་ཟད་མི་གཅིག་ལ་བལྟས་པ་ནའང་ཆ་ཤས་ཀྱིས་དུ་མར་སྣང་སྟེ། གཉེན་དང༌། དགྲ་དང༌། དགེ་སྦྱོང་དང༌། བྲམ་ཟེ་དང༌། སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ། ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་བརྒྱབ་བས་མི་གཡོ་བའི། །ཆུ་ཡང་གཡོ་བའི་དབའ་རླབས་རྣམས་སུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་མདའ་བསྣུན་སྣང་བ་ཡང༌། ། གཅིག་ཉིད་ན་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱེད། །ཇི་ལྟར་རྨོངས་པས་ལོག་ནས་བལྟས་པ་ཡིས། །མར་མེ་གཅིག་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་གཉིས་མེད་ལ། །ཀྱེ་མ་བློ་ནི་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཆུ་གཅིག་ཉིད་རླུང་གིས་དབའ་རླབས་མང་པོར་སྣང་བ་དང༌། མར་མེ་གཅིག་ཉིད་མིག་བཙིར་བས་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང། ས་ར་ཧ་གཅིག་ཉིད་བཟང་ངན་གཉིས་སུ་མཐོང་བ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་གཉིས་སུ་་འཛིན་པས་བསླད་པ་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་ལ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྣང་བ་སེམས་་སུ་འདོད་པ་དགག་པ་ནི། ད་ནི་རྣམ་པ་སེམས་ལ་སྣང་ཡང་སྣང་ཡུལ་སེམས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། ཚུལ། འདི་ལྟར་ཕྱིར་རོལ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ ཀུན། །སེམས་ལ་སྣང་ཡང་སེམས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། །སེམས་ལས་གཞན་དུའང་གྲུབ་པ་འགའ་མེད་དེ། །བག་ཆགས་དབང་གི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་ཡང༌། ། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་པ། བཞིན་དང་མེ་ལོང་ནང་གི་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མེ་ལོང་དུ་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཤར
Chinese
而且，对于地，也有认为是地的；对于地，也有认为是火的；对于地，也有认为是享受的；对于地，也有认为是痛苦的。对于火，也有认为是火的；对于火，也有认为是享受的；对于火，也有认为是住所的；对于火，也有认为是食物的。对于水，也有认为是水的；对于水，也有认为是火的；对于水，也有认为是地的；对于水，也有认为是甘露的；对于水，也有认为是住所的。对于虚空，也有认为是虚空的；对于虚空，也有认为是住所的；对于虚空，也有认为是地的。因此，因为没有确定性，所以凭借习气，无论如何都会显现。像这样，因为没有确定性，就像梦一样没有自性。不仅如此，观察一个人，也会以部分显现为多种，如显现为亲友、敌人、僧侣、婆罗门、男人等，这并不矛盾。应该了知诸法显现为多种，但在本质上没有二元性。如《多哈藏》中所说：犹如风吹不动的，水也变为动荡的波浪。同样，国王箭射的景象，虽然是同一个，却显现出多种形态。犹如因愚痴而颠倒观看，一盏灯显现为两个。同样，能见与所见本无二元，唉，心却显现为二元的实物。正如水本身，被风吹动而显现为许多波浪；一盏灯，因揉眼而显现为两个；萨拉哈本身，被视为好坏两面。同样，一切法在究竟上没有二元性，却因执着于二元性而被迷惑，就像那样。因此，应该了知一切法，在没有中显现，如梦一般没有二元性。《驳斥显现为心》现在说，虽然现象显现在心中，但显现的对境并非心。道理是：如此外境显现的万物，虽显现在心中，却不是心所成就。也没有任何事物是从心之外成就的。虽然凭借习气的力量，显现出能取与所取二元，但在显现之时，能取与所取本无二元，就像面容和镜子中的影像一样。如此，面容的影像显现在镜子中
English
Moreover, for earth, there is also the perception of it as earth; for earth, there is also the perception of it as fire; for earth, there is also the perception of it as enjoyment; for earth, there is also the perception of it as suffering. For fire, there is also the perception of it as fire; for fire, there is also the perception of it as enjoyment; for fire, there is also the perception of it as a dwelling; for fire, there is also the perception of it as food. For water, there is also the perception of it as water; for water, there is also the perception of it as fire; for water, there is also the perception of it as earth; for water, there is also the perception of it as nectar; for water, there is also the perception of it as a dwelling. For space, there is also the perception of it as space; for space, there is also the perception of it as a dwelling; for space, there is also the perception of it as earth. Therefore, because there is no certainty, due to the power of habit, it appears in whatever way. In this way, because there is no certainty, it is without inherent existence, like a dream. Moreover, when looking at one person, they appear as many parts, such as appearing as relatives, enemies, monks, Brahmins, men, and so on, which is not contradictory. One should understand that phenomena appear in various ways, but in essence, they are without duality. As it is said in the Doha Treasury: Just as the water that is not moved by the wind, also changes into moving waves. Similarly, the appearance of a king shooting an arrow, although it is one, manifests in various forms. Just as by looking wrongly due to delusion, one lamp appears as two. Similarly, the seer and the seen are without duality, alas, the mind appears as two objects. That is, just as one water appears as many waves due to the wind, and one lamp appears as two due to rubbing the eyes, and one Saraha is seen as both good and bad, similarly, all phenomena are in reality without duality, but are deluded by grasping at duality, it is like that. Therefore, one should understand that all phenomena appear in non-existence, without duality, like a dream. Refutation of the assertion that appearances are mind Now it is said that although appearances appear in the mind, the object of appearance is not the mind. The reason is: In this way, all external objects that appear, although they appear in the mind, are not established as mind. And there is nothing that is established outside of the mind. Although the duality of grasper and grasped appears due to the power of habit, at the time of appearance, the grasper and grasped are without duality, like a face and its reflection in a mirror. In this way, the image of a face appears in a mirror.