Tibetan
པ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད། །ཅེས་པ་ལྟར་བསྒོམ་མོ། །དེའང་ཆོས་སྐུའི་ངང་ནས་གཟུགས་སྐུ་འཆར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང། འདི་མན་ཆད་ཀྱི་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཡེ་སྟོང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་ཟིན་པས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་ཞེན་པའི་མདུད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། ལམ་རིམ་ལས། སྟོང་པས་ལམ་ཀུན་མཚན་མ་མེད། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་གྲོལ། ། ཞེས་སོ། །དེ་ནས་སྟོང་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་མདུད་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་རང་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའང་དར་ཅིག་བསྒོམ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རང་རིག་རྒྱལ་པོ་གོམས་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདི་རྙེད་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་མཐོང་རྗེས་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྙིང་རྗེ་འབྱུང་བའི་གཞི་རུ་བཞག།གོ་རིམས་འབྱུང་བའང་་དེ་བཞིན་ངེས། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གཉིས་ལས། སྔོན་རོལ་བ་ནི་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་སྟེ། དེའང་ཧཱུྃ་ལས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐའ་ཀླས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེ་དཔུང་འབར་བའི་ཀློང་ན། བྷྲཱུྃ་ལས་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཅུ་མུ་ཁྱུད་ལྟེ་བ་དང་བཅས་པ་ཁོག་པ་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་རྩིབས་ནང་བཅུ་ལ། པདྨ་དང་ཉི་ཟླ་ཧཱུྃ་གིས་མཚན་པ་བཅུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ལས། སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ཀ་ར། ཤར་དུ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ། ཤར་ལྷོར་དབྱུག་སྔཽན་ཅན། ལྷོར་གཤིན་རྗེའི་གཤེད། ལྷོ་ནུབ་ཏུ་མི་གཡོ་བ། ནུབ་ཏུ་རྟ་མཆོག་དཔལ། ནུབ་བྱང་དུ་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ། བྱང་དུ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བ། བྱང་ཤར་དུ་ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ། འོག་ཏུ་སྟོབས་པོ་ཆེ་རྣམས་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་སྟག་དང་སྦྲུལ་གྱི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཞབས་གཡས་བསྐུམ་གཡོན་བརྐྱང་བ། ཕྱག་མཚན་རང་རང་གི་རིགས་མཚོན་ནམ། རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ། སྟེང་འོག་གི་ཁྲོ་བོ་གཉིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྀགས་ཏེ་མཐིང་ག་འཁོར་ལོ་འཛིན་པ། ཤར་དང་ཤར་ལྷོ་བ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཏེ་དཀར་ནག་རྡོ་རྗེ། ལྷོ་དང་ལྷོ་ནུབ་བ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཏེ་སེར་ནག་རིན་པོ་ཆེ། ནུབ་དང་ནུབ་བྱང་བ་པདྨའི་རིགས་ཏེ་དམར་ནག་པདྨ་འདབ་བརྒྱད། བྱང་དང་བྱང་ཤར་པ་ལས་ཀྱི་རིགས་ཏེ་ལྗང་ནག་རྒྱ་གྲམ་མམ་རལ་གྲི་འཛིན་པའོ། །རྒྱས་པར་ནི་དབུ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་་ཡུམ་ཕྲ་མེན་དང་བཅས་པ། ཞབས་དྲུག་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་བཅུའི་གདན་ཅན། རེ་རེ་ཞིང་རིགས་ལྔ་ལྔའི་ཕྱག་
Chinese
亦无所缘。如是修习。彼亦为从法身之中显现色身之缘起，及此下之一切生起次第皆为大圆满所摄持，故有从执着事物与相之结缚中解脱之必要。如《道次第》云：以空性故诸道无相，解脱我执之执着。如是。其后，为解脱执着空性一边之结缚，修习周遍显现之三摩地，即于诸法显现而无自性，如慈悲幻化之状态中，自明自生之智慧明而无执，亦稍作修习。彼中云：自明国王串习故，此胜菩提得成就，是故见后如是性，立为慈悲生起基，次第生起亦如是，决定。如是。其后，于因之三摩地有二，于彼之前行者为守护轮。彼亦从（藏文）吽（梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中，于虚空界之无边际一切处，于火焰燃烧之界中，从（藏文）བྷྲཱུྃ་（梵文天城体：भ्रूं，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：嗡）中，轮有十辐，具轮缘与中心，其内空虚，与法界等同之十辐内，莲花与日月，以（藏文）吽（梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字标记者十个完全转变而成。上方为（藏文）吽（梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）嘎ra，东方为尊胜，东南为青杖，南方为阎魔敌，西南为不动，西方为马头明王，西北为无能胜，北方为甘露漩，东北为三界胜。下方为大力者等，皆一面二臂，以虎与蛇之一切饰物所庄严，右屈左伸，手印表征各自之部族，或持金刚与铃。上下之二忿怒尊为如来部，故为蓝色持轮。东方与东南者为金刚部，故为黑白金刚。南方与西南者为宝生部，故为黄黑宝。西方与西北者为莲花部，故为红黑八瓣莲花。北方与东北者为羯磨部，故为绿黑十字杵或持剑。广而言之，则为三面六臂，具足明妃，六足具足十方护法之座垫，一一皆具足五部之手印。
English
Also, there is no object of focus. Meditate in this way. Moreover, it is to manifest the interdependent origination of the Form Body arising from the Dharmakaya, and all generation stages from this point onwards are encompassed by the Great Perfection of Primordial Emptiness, thus there is a need to be liberated from the knots of attachment to things and characteristics. As the Lamrim states: 'Because of emptiness, all paths are without characteristics, liberating the attachment of self-grasping.' So it is. Thereafter, in order to untie the knot of attachment to emptiness as an extreme, meditate on the Samadhi of universal appearance, that is, in the state where all phenomena appear but are without inherent existence, like compassionate illusion, the self-aware, self-arising wisdom is clear and without grasping, also meditate briefly. Therein it says: 'By familiarizing oneself with the self-aware king, this supreme Bodhi will be attained, therefore, after seeing, suchness, establish as the basis for the arising of compassion, the arising of the order is also certain in this way.' So it is. Thereafter, in the Samadhi of the cause, there are two, of which the preliminary is the protection wheel. That is, from (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，Sanskrit Romanization: hūṃ，Literal Meaning: Hum), in all the boundless expanse of the sky, in the realm of blazing flames, from (Tibetan: བྷྲཱུྃ་，Sanskrit Devanagari: भ्रूं，Sanskrit Romanization: bhrūṃ，Literal Meaning: Bhrum), the wheel has ten spokes, complete with rim and center, its interior is empty, the ten spokes equal to the Dharmadhatu, the lotus and sun and moon marked with ten (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，Sanskrit Romanization: hūṃ，Literal Meaning: Hum) syllables are completely transformed. Above is (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，Sanskrit Romanization: hūṃ，Literal Meaning: Hum) Ka ra, in the east is Nampar Gyalwa, in the southeast is Blue Staff, in the south is Yamantaka, in the southwest is Achala, in the west is Hayagriva, in the northwest is Aparajita, in the north is Amrita Kundali, in the northeast is Trailokyavijaya. Below are the powerful ones, all with one face and two arms, adorned with all the ornaments of tigers and snakes, the right leg bent and the left extended, the hand gestures representing their respective families, or holding vajra and bell. The two wrathful deities above and below are of the Tathagata family, therefore blue holding a wheel. The eastern and southeastern ones are of the Vajra family, therefore black and white vajras. The southern and southwestern ones are of the Ratna family, therefore yellow and black jewels. The western and northwestern ones are of the Padma family, therefore red and black eight-petaled lotuses. The northern and northeastern ones are of the Karma family, therefore green and black crossed vajras or holding swords. In detail, they have three faces and six arms, complete with consorts, six legs with the seats of the ten direction protectors, each possessing the hand gestures of the five families.