Tibetan
་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་དོན་མེད་པར་བྱས་པ་སྟེ་སེམས་ཅན་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟར་བདེན་ཞེན་བདེ་སྡུག་ལ་ངལ་བ་ནི། མི་ཟད་པ་མཛོད་ཀྱི་གླུ་ལས། ང་ཡིས་རྩེ་མོ་བྱས་པ་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཨ་ཐང་ཆད། །ཅེས་སོ། །དེའང་སྣང་དུས་དྲན་རིག་ཏུ་འཆར་དུས་འདི་ཉིད་ནས་ཡེ་སྟོང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་དངོས་པོ་རྣམ་པར་འཇིག །སྲིད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཡེ་སྟོང་པ་སྟེ། །ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དང༌། །མཁས་པ་བྱིས་པ་དག་དང་རྩོད་མི་བྱེད། །ཅེས་སོ། དེའང་ཡོད་མེད། ཡིན་མིན། བདེན་བརྫུན། དག་མ་དག་ཐམས་ཅད་བློས་བཀོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པས། ཀུན་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་དོར་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རྟོག་ཅན་དག་གིས་ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བཏགས། །དེ་ལྟར་དཔྱོད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་མི་འགྱུར། །ཡོད་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་མཐའ། ། གཙང་དང་མི་གཙང་འདི་ཡང་མཐའ་ཡིན་ཏེ། །མཁས་པས་དབུས་ལའང་གནས་པར་ཡོད་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་མདོ་ལས། ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་མཐའ་གཅིག་སྟེ། །མེད་ཅེས་བྱ་བ་གཉིས་པ་ཡིན། དེ་ནི་བདག་དང་བདག་མེད་མཚུངས། །རྟག་པ་དང་ནི་ཆད་པ་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་རང་གི་རྟོག་པའི་གྲུབ་མཐས་འཆིང་བ་ནི། ལངྐའི་མདོ་ལས། དངོས་པོར་ཤེས་པའི་སྒྲ་འཛིན་པ། །ཇི་ལྟར་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན། །བྱིས་པ་མཚམས་སྦྱོར་མི་མཁས་པ། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་དམན་པས་འཆིང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་དང་གང་གི་ཚེའང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ། སྐྱེ་བ་མེད་པ། འགག་པ་མེད་པ། འོང་བ་མེད་པ། འགྲོ་བ་མེད་པ། དོན་གཅིག་མ་ཡིན་པ། ཐ་དད་མ་ཡིན་པ། ཆད་པ་མེད་པ། རྟག་པ་མེད་པ། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། རྩ་ཤེས་ལས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་འབྱུང༌། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་མེད་པ། །ཐ་དད་དོན་མིན་དོན་གཅིག་མིན། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བསྟན་པ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྨྲ་རྣམས་ཀྱི། །དམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་དག་པ་ནི་གཤིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའམ་གཞི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་བ། སེམས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་རི་དང༌། རྩིག་པ
Chinese
以及执着于我，使其变得毫无意义，即众生如梦一般执着于真实，为苦乐所困扰。在《无尽藏之歌》中说：我已做到极致，孩子们却精疲力尽。如是说。实际上，显现之时，在觉知中显现之时，即已超越了空性戏论的边际。如《三昧王经》中说：诸佛之子摧毁事物，一切存在皆为空性。不与执着于常见空性的外道，以及愚笨的智者争辩。如是说。实际上，有无、是非、真假、净不净，一切都是由心构想的宗派，因此，为了遍计所执，应当舍弃。如彼经中说：有分别者立名为有和无，如此思辨不能止息痛苦。有和无，二者皆是边。清净和不清净，这也是边，智者不会安住于中道。如是说。以及《不退转法轮经》中说：有，是为一边，无，是为第二边。彼即我与无我相同，常与断相同。如是说。像这样，被各自的分别宗派所束缚，如《楞伽经》中说：执着于知晓事物的声音，犹如蚕作茧。不善于连接的孩童，因自己的宗派低下而被束缚。如是说。因此，一切法在任何时候都是缘起，无生，无灭，无来，无去，非一，非异，无断，无常，应当了知一切戏论皆寂灭之自性。如《中观根本慧论》中说：以何因缘而有缘起，不灭不生，不断不常，不来不去，非异非一，息灭戏论而寂静。诸佛所说之甚深义，我对彼等至诚敬礼。如是宣说。总之，一切法的自性本即清净，称为自性缘起或基性缘起。现在将要解释轮回的缘起，即外境显现，心之所缘境，山和墙壁。
English
and clinging to self, making it meaningless, that is, sentient beings are troubled by happiness and suffering, clinging to reality like a dream. In the Song of the Inexhaustible Treasury, it says: I have done my best, but the children are exhausted. Thus it is said. In fact, when it appears, when it appears in awareness, it has already transcended the limits of emptiness and elaboration. As it says in the King of Samadhi Sutra: The sons of the Victorious One destroy things, all existence is completely empty. Do not argue with the heretics who cling to the emptiness of permanence, and the foolish wise men. Thus it is said. In fact, existence and non-existence, right and wrong, truth and falsehood, purity and impurity, all are doctrines conceived by the mind, therefore, for the sake of the completely imputed, they should be abandoned. As it says in the same sutra: Those with discrimination have named existence and non-existence, thus contemplation does not pacify suffering. Existence and non-existence are both extremes. Purity and impurity are also extremes, the wise do not abide in the middle way. Thus it is said. And in the Sutra of the Unreturning Wheel, it says: Existence is one extreme, non-existence is the second. That is, self and non-self are the same, permanence and annihilation are the same. Thus it is said. Like this, being bound by one's own discriminating doctrines, as it says in the Lankavatara Sutra: Clinging to the sound of knowing things, like a silkworm making a cocoon. Children who are not skilled in connecting, are bound by their own inferior doctrines. Thus it is said. Therefore, all dharmas are dependently originated at all times, unborn, unceasing, uncoming, ungoing, not one, not different, not discontinuous, not permanent, one should realize that all elaboration is the nature of peaceful cessation. As it says in the Root Wisdom: By what cause does dependent origination arise, unceasing, unborn, undestroyed, unpermanent, uncoming, ungoing, not different, not one, pacifying elaboration and showing peace. I prostrate to the supreme ones of those who speak of the perfect Buddha. Thus it is taught. In short, the nature of all dharmas is primordially pure, which is called the nature of dependent origination or the basis of dependent origination. Now I will explain the dependent origination of samsara, that is, the appearance of external objects, the objects of the mind, mountains and walls.
Tibetan
་དང༌། ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང་རླུང་དང༌། ནམ་མཁའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ། འབྱུང་འགྱུར་རམ་འབྱུང་གཟུགས་སུ་གྲགས་པས་མཚོན་ནས། རས་ཡུག་དང༌། ཐག་པའི་འདུ་བྱེད་ དང༌། རྩིད་རྐྱང་དང༌། རེ་ལྡེ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེར་རིགས་འདྲ་བ་དང་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཕྱིའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་ནས་བྱུང་བ་དང༌། ཕྱི་ལྟར་སྣང་ཞིང་བེམས་པོའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིགས་པ་ལས་འདུ་བྱེད་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྱུང་བ་ནི་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། ཇི་ལྟར་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་ལས་རྫ་མ་བྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཐག་པས་སྣམ་བུ་དང༌། རྩིད་རྐྱང་ལས་རེ་ལྡེ་དང༌། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་དང༌། སྲུབ་མ་ལ་སོགས་པ་མིའི་ནན་ཏན་དང་ཞོ་ལས་མར་འབྱུང་བ་འདི་ནི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། ཕྱིའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མར་འབྱུང་བའོ། །ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་ལས་ཆོས་འདི་དག་ལ་སོགས་པ་ནི་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་བོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ངོ་མ་ཤེས་པ་ནི་མ་རིག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ལས་སྲིད་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས་རྒ་ཤི་ལ་ཐུག་བར་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་ཅིང་བར་མ་ཆད་པར་འབྲེལ་བ་ཅན་དུ་འབྱུང་བ་ནི། བཤེས་སྤྲིང་ལས། མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་དེ་ལས་ནི། །རྣམ་ཤེས་དེ་ལས་མིང་དང་གཟུགས་རབ་འབྱུང༌། །དེ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ་དེ་དག་ལས། །རེག་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་ཐུབ་པས་གསུངས། །རེག་པ་ལས་ནི་ཚོར་བ་ཀུན་འབྱུང་སྟེ། །ཚོར་བའི་གཞི་ལས་སྲེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །སྲེད་པས་ལེན་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་ལས་སྲིད་པ་སྲིད་ལས་སྐྱེ་བ་ལགས། །སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་མྱ་ངན་ན་རྒ་དང༌། །འདོད་པས་ཕོངས་དང་འཆི་དང་འཇིགས་སོགས་ཀྱི། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་འབྱུང་སྟེ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་བཅུ་གཉིས་ལས། དང་པོ་མ་རིག་པ་ནི་གནས་ལུགས་ཡེ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་གཤིས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དེས་མཚོན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་མི་ཤེས་པས་འཁོར་བའི་ལས་འདུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་འབྱུང་ ངོ༌། ། དེའང་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་དགེ་བ་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུ
Chinese
以及地、水、火、风、显现为空的形象，以被称为“生起”或“生起之形”为代表。如布匹、绳索的造作、毛线、毛毡等，从因和缘产生事物的那种和那种相似或不相似的形态，这一切都称为外在的缘起，即互相依赖而产生，因为外在显现且呈现为物质的形态。从无明到行，再到老死之间产生，是内在的缘起。如《楞伽经》中说：大慧，犹如从泥土的团块中产生陶器一样，绳索产生布匹，毛线产生毛毡，种子产生苗芽，酥油等依靠人的努力，以及酸奶产生奶油，这些都是，大慧，外在的缘起，从先前的产生后来的。内在的缘起是这样的，从无明和贪爱等产生这些法，被称为内在的缘起。也就是说，首先不认识各自本有的智慧的真实面目，这是大无明。从那里面造作有，从识到老死，互相依赖且不间断地相连而产生，如《亲友书》中说：从无明产生行，从行产生识，从识产生名色，从名色产生六处，从六处产生触，这是佛陀所说。从触产生受，从受产生爱，从爱产生取，从取产生有，从有产生生。如果有了生，就会有悲伤、衰老，以及欲望的贫乏、死亡和恐惧等，极大的痛苦之蕴就会产生。这样说的。如果详细地分类，有十二支。第一支无明，是不了解本来清净的法性本质，以及由此代表的诸法，因此造作轮回之业，所以行是有关联的。也就是说，被无明遮蔽的身语意三门的善业福德
English
and earth, water, fire, wind, appearing as forms of space, represented by what is known as "arising" or "form of arising." Like cloth, the making of ropes, wool, felt, etc., from cause and condition, producing similar or dissimilar forms of things, all of this is called external dependent origination, that is, arising in dependence on each other, because it appears externally and manifests as a material form. The arising from ignorance to action, and then to old age and death, is internal dependent origination. As it says in the Lankavatara Sutra: "Great Wisdom, just as pottery arises from a lump of clay, cloth arises from rope, felt arises from wool, sprouts arise from seeds, ghee and so on arise from human effort, and butter arises from yogurt, these are, Great Wisdom, external dependent origination, the later arising from the former. Internal dependent origination is like this: from ignorance and craving, these dharmas and so on arise, and they obtain the name of internal dependent origination." That is to say, first not knowing the true face of one's own inherent wisdom, this is great ignorance. From that, fabricating existence, from consciousness to old age and death, arising in dependence on each other and without interruption, as it says in the Letter to a Friend: "From ignorance arises action, from action arises consciousness, from consciousness arises name and form, from name and form arises the six senses, from the six senses arises contact, so said the Buddha. From contact arises feeling, from feeling arises craving, from craving arises grasping, from grasping arises existence, from existence arises birth. If there is birth, there will be sorrow, aging, and the poverty of desire, death, and fears, etc., a very great heap of suffering will arise." So it is said. If divided in detail, there are twelve links. The first link, ignorance, is not understanding the nature of reality, which is inherently pure, and the nature of the dharmas it represents, therefore, it creates the karma of samsara, so action is related. That is to say, the virtuous merit of body, speech, and mind, obscured by ignorance