Tibetan
ན་གཟུང་ལ། རང་རང་གི་བདེན་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་བའི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་རྣམས་འདོར་བ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་འདི་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ནི་གཤིས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ། བློས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པར་བཏགས་ཤིང་སྣང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་བློས་རྟོགས་སམ་མི་རྟོགས་ཤེ་ན། དོན་དམ་བདེན་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ལས་འདས་པས་རྟོགས་པར་གཞག་ཏུ་མེད་དེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། འོད་སྲུངས། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བལྟར་མེད་པ། མངོན་དུ་བྱར་མེད་པ། ཐོབ་པ་མེད་པ། མ་ཐོབ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ སོ། ། འོ་ན་འཕགས་པས་མི་རྟོགས་སམ་ཞེ་ན། དོན་དམ་དང་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ལ་དེ་སྐད་བཏགས་ཏེ། ཟླ་བ་གྲགས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་གོ་འབྱེད་པར་རྟོགས་པས་ནམ་མཁའ་ཉིད་བློ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་མ་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ང་མི་མཐོང༌། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ སྐུ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་པ་དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཐ་དད་མེད་པས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་མེད་ལ། འཕགས་པའི་བདེན་མཐོང་གི་ཚེའང་སེམས་ཉིད་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཀྱང་རྟོགས་པ་དང༌། མ་རྟོགས་པ་ཞེས་རྩོད་པས་ངལ་བ་དོན་མེད་དོ། ། དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ལ་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་མེད་ཅེས་བརྗོད་པས། གང་ཟག་གིས་དེ་མི་རྟོགས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་པའང་དོན་ལ་མ་འབྲེལ་བས་བཞད་གད་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་གོ །མེ་འདི་ཚ་ཞིང་བསྲེག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པས་སྐྱེས་བུས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་སོ། །ནམ་མཁའ་སེམས་པ་དང་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པའི་མཐལ་ལས་འདས་ཀྱང་སྐྱེས་བུས་འཇལ་བ་ལྟར། དོན་དམ་སྤྲོས་བརྗོད་ལས་འདས་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་འཇལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཆེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཞིང་སེམས་ཀྱི་དམ་པ་འོད་གསལ་བ་མངོན་དུ
Chinese
于那（藏文：ན་）处受持。舍弃各自以自方之真实执着所染污的恶劣宗派。此二谛的区别是，本性离言思的是胜义谛，由分别念安立言思且显现的是世俗谛。那么，胜义谛能被分别念证悟吗？胜义谛的自性超越能证所证，因此无法安立为能证悟。如《宝积经》中说：“光增（藏文：འོད་སྲུངས།），胜义空性是任何人都无法见到的，无法现前的，无法获得的，也无法未获得的。”那么，圣者也不能证悟吗？与胜义相符的智慧生起时，才如此称呼。如月称菩萨说：“与空性相符的智慧生起时，才说证悟了空性，但空性本身不是被证悟的。”例如，就像通达虚空的自性，但虚空本身并没有与智慧无别一样。在《金刚经》中也说：“凡以色见我，以音声求我，是人行邪道，不能见如来。诸佛观法性，导师观法身，法性非所识，故彼不能了。”如是宣说。此外，成佛之时，胜义谛与佛陀无有差别，因此没有能证所证的分别。在圣者现见真谛之时，也见到心性本身与意义的智慧二者无别，因此在那时也没有能证所证的分别，争论证悟与未证悟是没有意义的。说胜义谛的自性没有能证所证，如果有人说：那么，人就不能证悟它了，这种说法与意义无关，是一种笑话。就像说：这火是热的，能燃烧，因此人就不能做事情了，我认为这很相似。虽然虚空超越了思维和分别等戏论的边际，但就像人可以测量虚空一样，胜义谛本身虽然超越了戏论言说，但瑜伽士却可以测量它。凭借它的伟大，可以从痛苦中解脱，并且可以现前清明的心之精要。
English
Here, hold onto that. Abandon the evil tenets that are tainted by each one's own clinging to truth. The difference between these two truths is that the ultimate truth is by nature beyond words and thoughts, while the conventional truth is what is labeled and appears through conceptual thought. So, can the ultimate truth be realized by conceptual thought or not? The essence of the ultimate truth transcends the object and subject of realization, so it cannot be established as something to be realized. As it says in the Heap of Jewels Sutra: "O Kashyapa, the ultimate emptiness is something that cannot be seen by anyone, cannot be made manifest, cannot be attained, and cannot be unattained." So, do the noble ones not realize it? When wisdom arises that is in accordance with the ultimate, it is called that. As Chandrakirti said: "When wisdom arises that is in accordance with emptiness, it is said that emptiness is realized, but emptiness itself is not realized." For example, just as one understands the nature of space, but space itself does not become inseparable from wisdom. In the Vajra Cutter Sutra, it is also said: "Those who see me in form, and those who seek me in sound, those people are on the wrong path, and cannot see the Tathagata. The Buddhas see the nature of reality, the guides see the Dharmakaya, the nature of reality is not something to be known, therefore it cannot be fully understood." As it is said. Furthermore, at the time of becoming a Buddha, the ultimate truth and the Buddha are not different, so there is no duality of object and subject of realization. And at the time of the noble one's seeing of the truth, when one sees that the nature of mind itself and the wisdom of meaning are not two, then at that time there is also no duality of object and subject of realization, so arguing about realization and non-realization is a pointless effort. Saying that there is no object and subject of realization in the essence of the ultimate truth, if someone says: "Then people cannot realize it," that statement is irrelevant and becomes a joke. It is like saying: "This fire is hot and can burn, therefore people cannot do anything," I think it is similar. Although space transcends the limits of elaboration such as thought and conceptualization, just as people can measure space, the ultimate truth itself, although it transcends elaboration and speech, is measured by yogis. Through its greatness, one can be liberated from suffering, and the essence of the clear light of the mind can be manifested.