Tibetan
་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་དགོངས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ལས་འདས་པ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་མ་ལུས་པ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ། །ཆོས་ཅན་སྣང་ཚོད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང༌། དག་པ་དང༌། མ་དག་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པའི་རིམ་པས་གཞལ་ཞིང་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྟོན་པའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་པའི་ནང་དུ་བསྡུའོ། །དཔེར་ན་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཞེས་སྨྲ་བརྗོད་དང་བསམ་པས་རློམ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ། དོན་དམ་པའི་གཤིས་གང་ཡིན་པ་དེ་ངེས་པའི་དོན་ཏེ་ཡང་དག་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ། དབུ་མ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། །ངེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན། ། གང་ལ་སྐྱེད་དང་འགག་ལ་སོགས། །སེམས་ཅན་སྲོག་ལ་སོགས་བསྟན་པ། ། དེ་ནི་དྲང་དོན་དེ་ཀུན་རྫོབ། །ཅེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོན་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ལྟར། །ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། གང་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་པ་དང༌། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་གང༌། དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ནི་གང་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་གང་དག་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གང་དག་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གང་དག་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། སྲོག་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང༌། ཤེད་བདག་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚོར་པ་པོ་དང༌། སྒྲ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད་པ་དང༌། བདག་པོ་མེད་པ་ལ་བདག་པོ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཅེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་མེད་པ་དང༌། སྲོག་མེད་པ་དང༌། གང་ཟག་མེད་པ་དང༌། བདག་པོ་མེད་པ་དང༌།
Chinese
如是本性界自性清净，心性光明之意，乃是自性清净且无有迁变，超离生、灭、住三者，如同虚空之体性，是为胜义谛。所有宣说此义之佛语及论典，皆可归摄于胜义谛之中。而有法之显现，如生、灭、来、去、净、不净、蕴、界、处等等次第，显现种种相状，犹如梦幻，以言说、思虑、表达之次第衡量，并加以增益而宣说的一切，皆称为不了义。所有宣说此义之佛语及论典，皆可归摄于世俗谛之中。譬如，以言说和思虑自诩“心性犹如虚空”，这是世俗谛；而究竟真实的体性为何，那就是胜义谛，是为真实。如是说，《中观不可思议赞》中云：“诸法之空性，是为胜义谛。”又云：“何者生与灭，以及众生命等说，彼乃不了义，彼即是世俗。”又如，《圣妙吉祥根本智经》中云：“如来所说，应知胜义经之差别。何者众生士夫说，一切诸法应知不了义。”又如，《圣无尽慧经》中云：“何为胜义经？何为不了义经？凡是为入道而宣说之经典，皆称为不了义。凡是为入果而宣说之经典，皆称为胜义。凡是经典中宣说我、有情、命、士夫、补特伽罗、有生、有主、作者、受者，以及种种音声，或将无主说为有主者，皆称为不了义。凡是经典中宣说空性、无相、无愿、无作、无生、无出、无物、无我、无有情、无命、无人、无主，
English
The understanding of mind-essence luminosity, which is the purity of Suchness-dhatu by its very nature, is naturally pure, immutable, and transcends the three states of arising, ceasing, and abiding, being of the nature of space, is the definitive meaning. All the Buddha's words and treatises that explain this are included in the category of definitive meaning. Phenomena that appear, such as arising, ceasing, coming, going, purity, impurity, aggregates, elements, sense bases, and so on, appearing in various forms like a dream, measured by the sequence of speech, thought, and expression, and taught with superimposition, are all called provisional meaning. All the Buddha's words and treatises that explain this are included in the relative truth. For example, to boast with speech and thought that "the nature of mind is like space" is relative truth, while the ultimate nature is the definitive meaning, which is the truth. As it is said in the Praise of the Inconceivable Madhyamaka: "The emptiness of all phenomena is taught as the definitive meaning." And: "Whatever teaches arising and ceasing, and beings and life, that is the provisional meaning, that is the relative." Also, in the Noble Samadhiraja Sutra: "As the Sugata has said, know the distinctions of the sutras of definitive meaning. Whatever teaches beings and individuals, know that all those teachings are of provisional meaning." Also, in the Noble Inexhaustible Intelligence Sutra: "What is a sutra of definitive meaning? What is a sutra of provisional meaning? Those sutras that are taught for the purpose of entering the path are called provisional meaning. Those sutras that are taught for the purpose of entering the fruit are called definitive meaning. Those sutras that teach self, sentient beings, life, individuals, persons, those born of power, possessors of power, agents, experiencers, and various sounds, or teach the ownerless as having an owner, are called provisional meaning. Those sutras that teach emptiness, signlessness, wishlessness, non-conceptualization, unborn, unarisen, non-existent, selfless, without sentient beings, without life, without individuals, without an owner,
Tibetan
རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོའི་བར་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་དེ་དག་ནི་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་རྟོན་གྱི། དྲང་པའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་རྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། མདོར་ན་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དང་དེ་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལ་ངེས་པའི་དོན་དང་དེའི་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱའོ། །གཤིས་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་ཐབས་མང་པོས་སེམས་ཅན་གྱི་བློ་འདྲེན་པར་ཆོས་མ་དག་པ་འཁྲུལ་པ་དང་དེའི་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་དང་དྲང་དོན་གྱི་ཆོས་ཞེས་ བྱའོ། ། ཚུལ་འདིས་ཆོས་རྣམས་བལྟ་བའི་མེ་ལོང་དང༌། འབྱེད་པའི་ལྡེ་མིག་དང་པོ་བཤད་པའོ། །དེ་དག་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བ་དང༌། དགོངས་པ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགོངས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་དགོངས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བཤད་དུ་ནི་ཡོད་ལ། ཁ་དྲང་པར་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དགོས་ཆེད་དང་བཅས་པར་སྟོན་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། མཉམ་པ་ཉིད་དང་དོན་གཞན་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དུས་གཞན་དང༌། །གང་ཟག་གི་ནི་བསམ་པ་ལ། །དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་སོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་མཉམ་པ་ལ་དགོངས་ནས་ང་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་གཟིགས་སུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའང་ཀུན་བརྟགས་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་དོན་དུ་ངེས་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་མུ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེ་བ་སྐད་ཅིག་མ་རྫས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་གཞན་རང་མཚན་པ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་རྫས་འགལ་བས་མ་གྲུབ་ལ། རྒྱུ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཚོད་པའི་སྐྱེ་སོགས་ཙམ་ནི་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མེད་ལ་སྣང་བ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ། རྨི་ལམ་ནི་སྣང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནས། སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། ཆུ་ཟླ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌། སྤྲུལ་པའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ཡོངས་གྲུབ་
Chinese
那些无间地显示解脱之门，被称为胜义谛。这就是依止胜义谛的经部，不依止不了义谛的经部，如是说。总之，自性的实相和显示它的经部被称为胜义谛和胜义谛的经部。作为进入自性的方法，以多种方法引导众生的心，所有显示不净之法、错乱及其分类等，都被称为不了义谛和不了义的法。以此方式，这是第一个解释观察诸法的明镜和开启的钥匙。为了阐明这些，并为了理解意趣的意义的自性，将要解释意趣和隐义的分类，其中有二。第一，意趣是可以稍微夸张地解释的，但以不直接的方式，连同目的和必要性来显示，这些就是。如《经庄严论》所说：平等性和异义，同样还有异时，于补特伽罗之意乐，当知意趣有四种。如是说。关于平等性的意趣是，考虑到法身平等，我说那时我变成了如来遍观者，像这样。关于异义的意趣是，考虑到三种无自性，说一切法无自性，像这样。也就是，遍计所执是相无自性，因为在意义上没有确定地成立。依他起是生无自性，因为从四句生没有成立的缘故。从自生是不存在的，因为已生和生是刹那相违的缘故。从他生是不存在的，因为如果分析他自相，则没有成立的缘故。从二者生，因为是相违的，所以没有成立，并且无因生是不可能的缘故。仅仅如所显现的生等，因为是如梦如幻般的缘起，所以是无而显现。如《智慧显现庄严经》所说：妙吉祥，梦是显现而非存在。同样，一切法也是显现而非存在，从幻化、阳焰、乾闼婆城、水月、影像、化身之间这样说了。圆成实
English
Those that directly show the door to liberation are called the definitive meaning. That is, rely on the sutras of definitive meaning, and do not rely on the sutras of provisional meaning, so it is said. In short, the reality of nature and the sutras that show it are called the definitive meaning and the sutras of definitive meaning. As a method of entering into nature, to guide the minds of sentient beings by many methods, all that shows impure dharmas, confusion, and their classifications, etc., are called provisional meaning and dharmas of provisional meaning. In this way, this is the first explanation of the mirror for viewing dharmas and the key to opening them. In order to clarify these and to understand the nature of the meaning of intention, the classification of intention and hidden meaning will be explained, of which there are two. First, intention can be explained with some exaggeration, but in a way that is not direct, along with purpose and necessity, these are what it is. As it says in the Ornament of the Sutras: Equality and different meaning, likewise also different time, in the intention of the person, know that there are four kinds of intention. So it says. The intention regarding equality is, considering the equality of the Dharmakaya, I said that at that time I became the Tathagata who sees all, like this. The intention regarding different meaning is, considering the three non-natures, it is said that all dharmas are without nature, like this. That is, the imputed is the characteristic of non-nature, because it is not definitely established in meaning. The dependent is the arising of non-nature, because arising from the four possibilities is not established. Arising from oneself is non-existent, because the arisen and arising are momentary contradictions. Arising from another is non-existent, because if the other's own characteristic is analyzed, it is not established. Arising from both, because it is contradictory, it is not established, and arising without a cause is impossible. Merely the arising, etc., as it appears, is dependent origination like a dream or illusion, so it is appearing without existence. As it says in the Sutra of the Ornament of Wisdom Appearance: Manjushri, a dream is appearance but not existence. Likewise, all dharmas are also appearance but not existence, from illusion, mirage, city of gandharvas, moon in water, image, to emanation, it is said. The perfectly established