Tibetan
པའི་ཆ་ཤས་ཀུན་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །མདོར་ན་ཉེས་པ་བསྐྱེད་ན་གང་གི་ལུགས་ལའང་འགོག་ལ། ཡོན་ཏན་རྣམས་དགེ་བ་བསྐྱེད་ན་བྱ་བར་གནང་བས་བསླབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེ་འབྲིང་དང་གནང་བཀག་ཤེས་ཤིང་སྤྱིར་བཏང་བ་དང༌། དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བ་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྤྱིར་བཏང་བ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་བསལ། །བསྟན་བཅོས་དག་ནི་ཀུན་ལ་བསྔགས། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་ཉེས་སྤྱོད་ཆ་དང་བཅས་པ་ལས་གཞན་དོན་དུ་སེམས་བསྲུང་བ་ནི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་སྤེལ་བ་ནི་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པས་གཙོ་བོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་བསྒྲུབ་ལ། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་གཞན་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་གནས་སྐབས་སུ་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་མཐར་ཐུག་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ས་བོན་དགེ་བ་འདེབས་ཤིང་གཞན་བདེ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འདི་གསུམ་གྱིས་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་བསྒྲུབ་ཅིང་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་འཐོབ་བོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་འཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གང་ལ་གང་འདུལ་དུ་དེ་དང་འཚམས་པའི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཅན་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་མི་དགེ་བ་ལས་སེམས་བསྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བའི་ཆོས་སྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཡན་ལག་དྲུག་ཞི་བསམ་པས་ཟིན། །བདེ་འགྲོར་གནས་པ་སྦྱིན་བྱེད་དང༌། །རྟེན་དང་ཞི་དང་འཇིགས་པ་མེད། །བསོད་ནམས་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་དང༌། །བརྡར་བརྟགས་ཆོས་
Chinese
对于所有的部分也都要了解。总之，如果产生罪过，无论哪种规矩都要禁止；如果功德产生善，就允许去做，因此要知道学处的大小和允许、禁止，普遍的和特殊的要知道非常重要。如《宝鬘论》中说：“对于普遍的要特殊，论典之中都赞叹。”总之，守护自心远离一切罪行，为了他人的利益守护自心是别解脱戒。以二资粮和六度所摄的功德，未生起的令生起，已生起的令增长，是摄善法戒，主要以心的学处来摄持。以善巧方便直接或间接地成办利益有情之事，以四摄事使他人欢喜，暂时获得增上生，究竟必定获得善妙的种子，乐于成办他人的安乐，是饶益有情戒。这三种戒律成办道次第的三个学处，圆满二资粮，在成佛的时候，以别解脱戒获得断德圆满，断除二障及其习气。以摄善法戒获得证德圆满，获得如所有性和尽所有性智等。以饶益有情戒获得事业圆满，对于应该调伏的众生，能以适合的方式，任运成就二利之因。如《宝积经》中说：“善现，菩萨的戒律有三种，即别解脱戒、摄善法戒和饶益有情戒。其中，别解脱戒是守护自心远离不善。摄善法戒是显着地成办善根。饶益有情戒是乐于利益他人。”这些也如《经庄严论》中所说：“六支寂静以禅定摄持，安住善趣是布施者，是所依、寂静、无有怖畏，具有福德资粮，观察抉择法
English
One must also understand all the parts. In short, if a fault arises, it should be prohibited according to any rule; if virtues generate goodness, it is allowed to be done, so it is important to know the magnitude of the precepts and what is allowed and prohibited, and to know what is general and what is specific. As it says in the "Ratnavali": "The specific is excluded from the general. All the treatises praise it." In short, guarding one's mind from all sinful actions and guarding one's mind for the benefit of others is the Pratimoksha vow. Generating virtues that are not yet generated and increasing those that are already generated, which are included in the two accumulations and the six perfections, is the discipline of accumulating good dharmas, which is mainly included in the training of the mind. Skillfully accomplishing the benefit of sentient beings directly or indirectly, making others happy with the four objects of collection, temporarily attaining higher realms, and ultimately surely obtaining the seeds of goodness, and being happy to accomplish the happiness of others, is the discipline of benefiting sentient beings. These three disciplines accomplish the three trainings of the path, complete the two accumulations, and at the time of attaining Buddhahood, the Pratimoksha vow obtains the perfection of abandonment, abandoning the two obscurations and their habitual tendencies. The discipline of accumulating good dharmas obtains the perfection of realization, such as knowing the nature and extent of things. The discipline of benefiting sentient beings obtains the perfection of activity, which is the cause of spontaneously accomplishing the two benefits in a way that is appropriate for those who should be tamed. As it says in the "Ratnakuta Sutra": "Subhuti, the discipline of a Bodhisattva is of three types: the Pratimoksha vow, the discipline of accumulating good dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. Among them, the Pratimoksha vow is to guard one's mind from non-virtue. The discipline of protecting good dharmas is to manifestly accomplish the roots of virtue. The discipline of benefiting sentient beings is to be happy to benefit others." These are also as stated in the "Ornament of the Sutras": "The six branches are pacified and held by Samadhi. Abiding in the happy realms is a giver. It is a support, peaceful, without fear, possessing the accumulation of merit, observing and discriminating the Dharma.
Tibetan
ཉིད་ཐོབ་པ་སྟེ། །སྡོམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡོད། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ནས། །མཁས་པས་ཡང་དག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་ལྡན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་པ་ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ལའང་འཇིགས་པའི་གནས་སུ་བལྟ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པའོ་ཞེས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་བཤད་དོ། །རྒྱུ་ནི་ཞི་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་བདེ་འགྲོར་གནས་པའོ། །བྱེད་ལས་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའོ། །ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བ་དང༌། རང་གཞན་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པར་ཡང་བྱེད་དོ། །ཡོན་ཏན་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པའོ། །དབྱེ་ན་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་བརྡ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའོ། ། དང་པོ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་ལ་བསམ་གཏན་དང་ཟག་མེད་ལས་སྐྱེས་པ་གཉིས་ཏེ། བསམ་གཏན་དངོས་གཞིའི་སེམས་ཐོབ་པ་དང༌། མཐོང་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། སྡོམ་པ་སོ་སོར་ཐར་ཅེས་བྱ། །དེ་བཞིན་བསམ་གཏན་ཟག་མེད་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཉམས་པ་མེད་པ་དང༌། ཉན་རང་དང་མ་འདྲེས་པ་དང༌། ཉེས་ལྟུང་གིས་མ་སྦགས་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་ཡིན་པས་མོད་མི་དམའ་བ་སྟེ། བཞི་ལྡན་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད། བཤེས་སྤྲིང་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་མོད་མི་དམའ། ་མ་འདྲེས་མ་སྦགས་པ་དག་བསྟེན་པར་མཛོད། ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་ས་བཞིན་དུ། ། ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཞི་རྟེན་ལེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་སྡོམ་དང་བརྩོན་པའི་རང་བཞིན་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་རྟག་བླངས། །མཐོ་རིས་མངོན་པར་མི་འདོད་ཡང་དག་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ལ་ཆགས་མི་བསྐྱེད། །ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་གསུམ་ལ་བཀོད། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་ཟིན་པས་འཇིག་རྟེན་དག་ན་མི་ཟད་བཞག །ཅེས་སོ། ། བཟོད་པ་ལ་ཡང་བདུན་ལས། དབྱེ་བ་སྤྱིར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ནས་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་ལ། །ཇི་མི་སྙམ་དང་སྙིང་རྗེས་ཆོས་ལ་སེམས། །དམིགས་མེད་བཟོད་པ་གསུམ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་གྱིས་གནོད་པའམ་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པ་ལ
Chinese
自身获得，存在于安住于律仪者。完全了解这样的戒律后，智者会如实修持。如是说。其中，自性是具有六支，即安住于戒律，以别解脱律仪所摄持，仪轨圆满，行境圆满，对于微小的罪过也视为畏惧之处，如理受持学处并修学，如是出自《声闻地》。因是获得寂静涅槃。果是安住于善趣。作用是成为一切功德之所依。又，也使烦恼寂静，以及自身他人都无有怖畏。功德是具有福德之聚。分类有如理受持由表诠生起的，以及法性而获得的。初者是别解脱。法性而获得的，有由禅定和无漏所生的两种，即获得禅定根本定的心，以及获得见道等无漏圣者地，如《俱舍论》云：律仪名为别解脱，如是禅定无漏生。如是说。这些是没有退失，不与声闻缘觉混杂，不为罪堕所染污，是大乘故不低劣，具有四种是应生起为功德之所依。 《亲友书》云：您应依止不毁不低劣，不杂不染之戒律，如地是因与非因，善说为一切功德之根本。如是说。如是戒律的功德，如《经庄严论》云：胜者之子恒常受持律仪，精进自性之三戒。不欲天界，纵然获得亦不生贪。以彼戒律亦安置一切有情于三菩提。以戒律智慧所摄持，于世间中安立无尽藏。如是说。 于忍辱亦有七，总说分类是 此后忍辱度是，对于内外各种损害痛苦，如若不思及以悲心缘于法，亦当修持无缘之三忍。如此，对于他人所作的损害或损害等
English
One obtains it oneself. It exists for those who abide in discipline. Having fully understood such discipline, the wise will practice it correctly. Thus it is said. Its essence is having six branches, namely, abiding in discipline, being restrained by the vows of individual liberation, having perfect rituals, having perfect conduct, regarding even the slightest fault as a place of fear, and properly taking up and studying the objects of training, as explained in the "Ground of Hearers." The cause is attaining peaceful nirvana. The result is abiding in happy realms. The function is to be the basis of all qualities. Also, it pacifies afflictions and makes oneself and others fearless. The merit is having a collection of merit. The classification is that which is properly taken up and arises from expression, and that which is obtained by the nature of reality. The former is individual liberation. That which is obtained by the nature of reality has two types: that which arises from meditative concentration and that which is without outflows, namely, obtaining the mind of the actual basis of meditative concentration, and obtaining the ground of the noble ones, such as the path of seeing, which is without outflows. As the Treasury says: "Vows are called individual liberation, likewise, meditative concentration arises without outflows." Thus it is said. These are without degeneration, unmixed with hearers and solitary realizers, unstained by transgressions, and not inferior because they are Mahayana. Having four qualities is precisely what should be generated as the basis of qualities. The Letter to a Friend says: "You should rely on discipline that is not ruined, not inferior, unmixed, and unstained. Like the earth, which is the cause and non-cause, it is well said to be the root of all qualities." Thus it is said. Such are the qualities of discipline. As the Ornament of the Sutras says: "The sons of the Victorious One always take up the three disciplines of vows, diligence, and nature. They do not desire the heavenly realms, and even if they attain them, they do not generate attachment to them. By that very discipline, they also place all beings in the three enlightenments. Because they are completely possessed by the wisdom of discipline, they establish an inexhaustible treasure in the world." Thus it is said. Regarding patience, there are also seven. The general explanation of the classification is: Thereafter, the perfection of patience is: For various sufferings of harm, internal and external, If one does not think of them and with compassion thinks of the Dharma, One should also cultivate the three kinds of patience without object. Thus, when harm or injury, etc., is done by others