Tibetan
ནི། ད་ནི་ལྟུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་མི་ཉམས་བསླབ་བྱ་སྟེ། །ལོག་པར་ལྟ་སོགས་རྒྱལ་པོའི་ལྟུང་བ་ལྔ། །གྲོང་སོགས་བློན་པོའི་ལྔ་དང་ཕལ་པའི་བརྒྱད། །ཐུན་མོང་གཉིས་ཏེ་ཉི་ཤུ་ལྟུང་བྱེད་ལ། ། དེ་དང་ཕྱོགས་མཐུན་ཉེས་བྱས་ཤེས་པར་བྱ། ། དེ་དག་མི་ལྡན་ལྟུང་དང་ཉེས་མེད་དེ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་མཐུན་བསླབ་བྱར་ཤེས་པར་བྱ། །འདིར་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། བསླབ་བཏུས་སུ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་དགུ་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་འཕྲོག་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སླཽང་ལ་ཆད་པས་གཅོད་པ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བསླབ་པ་ལས་འབེབས་པ་དང༌། མཚམས་མེད་པ་ལྔ་བྱེད་པ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པའོ། །བློན་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ་ནི། གྲོང་དང༌། ལྗོངས་དང༌། གྲོང་ཁྱེར་དང༌། གྲོང་རྡལ་དང༌། ཡུལ་འཁོར་འཇོམས་པའོ། །ཕལ་པ་ལ་ངེས་པ་བརྒྱད་ནི། བློ་མ་སྦྱངས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་དང༌། ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པ་ཕྱིར་བཟློག་པ་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་སྤངས་ཏེ་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བ་དང༌། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་འཛིན་ཞིང་འཛིན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། རྙེད་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། རང་གི་ཟབ་མོ་བཟོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་སྨིན་ཞིང་ལེན་པ་དང༌། ཞི་གནས་པའི་ནོར་ཁ་ཏོན་པ་ལ་སྦྱིན་པའོ། །ཐུན་མོང་བ་སྨོན་པའི་སེམས་བཏང་བ་དང་བཅུ་དགུ། དེའི་སྟེང་དུ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འཇུག་པའི་སེམས་སྤངས་ཏེ། དགེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་དང་ཉི་ཤུ་ཡིན་ ནོ། །ཟླ་བ་སྙིང་པོའི་མདོ་དང༌། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་འཇུག་སེམས་སྤངས་པ་ཉིད་ལྟུང་བྱེད་དུ་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ལྟུང་བ་དེ་དག་བྱུང་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་མི་རུང་བས་གསོ་བ་ལ་འབད་དོ། །སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་རྩ་ལྟུང་བཞིར་གསུངས་ཏེ། རྙེད་བཀུར་གྱི་ཕྱིར་བདག་ལ་བསྟོད་ཅིང་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཞིང་མགོན་མེད་པ་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་འདོད་པ་ལ་སེར་སྣས་མི་སྟེར་བ་དང༌། བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར་ཁྲོ་བས་འཚོག་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤང་ཞིང་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པ་སྟེ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་པོ་ནི་ཕམ་པ་འདྲ་བར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྙེད་དང་བཀུར་སྟི་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང༌། །གཞན་གྱིས
Chinese
现在将详细解释堕罪的分类。也就是按照先前所说的，菩提心两种不退失是应学之处。邪见等是国王的五种堕罪，村落等是大臣的五种，以及平民的八种，共同的两种，总共二十种是堕罪。应当了解与此相关的恶作。不具备这些，就没有堕罪和罪过。应当了解与善法相关的应学之处。这里根据《虚空藏经》，在《学集论》中说了十九种根本堕罪。国王必须避免的五种是：盗取三宝的财物；以刑罚惩处持戒的比丘；使出家者脱离戒律；犯五无间罪；持有邪见。大臣必须避免的五种是：摧毁村庄、地方、城市、城镇和乡村。平民必须避免的八种是：为未受过训练的人讲授空性；使进入大乘的人退转；放弃别解脱戒而修习大乘；执持并使他人执持声闻缘觉的乘；为了名利而赞扬自己并贬低他人；说自己能忍受甚深之法；享用和接受三宝的财物；将寂止的财物布施给诵经者。共同的是舍弃愿菩提心，总共十九种。在此之上，在《宝积经》中，加上舍弃进入（大乘）的意愿，不修善法，就是二十种。在《月藏经》和《虚空藏经》中，也清楚地说明了舍弃入心本身就是堕罪。如果出现这些堕罪，就不能成为菩萨，所以要努力补救。在《二十颂》中说了四种根本堕罪：为了名利而赞扬自己并贬低他人；对于受苦且无依无靠的人，吝啬而不给予佛法和财物；即使别人忏悔也不听，反而以愤怒斥责；舍弃大乘并宣扬相似的佛法。这四种根本堕罪被认为是类似他胜罪。由于贪恋名利，赞扬自己并贬低他人；对于受苦且无依无靠的人，吝啬而不给予佛法和财物；别人
English
Now, I will explain the detailed classification of transgressions. That is, according to what was previously stated, the two aspects of Bodhicitta, not declining, are what should be practiced. Wrong views, etc., are the five transgressions of a king; villages, etc., are the five of a minister, and eight of commoners; two common ones, making twenty transgressions in total. One should understand the misdeeds that are in accordance with these. Not possessing these means there are no transgressions or faults. One should understand that which is in accordance with virtue as something to be practiced. Here, following the Sutra of Akashagarbha, the Compendium of Trainings states nineteen root transgressions. The five that a king must avoid are: stealing the property of the Three Jewels; punishing monks who possess morality with penalties; causing ordained individuals to abandon their vows; committing the five inexpiable sins; and holding wrong views. The five that a minister must avoid are: destroying villages, regions, cities, towns, and rural areas. The eight that commoners must avoid are: teaching emptiness to those who have not trained their minds; causing those who have entered the Great Vehicle to regress; abandoning individual liberation vows and engaging in the Great Vehicle; holding and causing others to hold the vehicle of Hearers and Solitary Realizers; praising oneself and disparaging others for the sake of gain and honor; claiming to tolerate profound teachings; enjoying and taking the property of the Three Jewels; and giving the wealth of tranquility to reciters. The common one is abandoning the aspiration for Bodhicitta, making nineteen in total. On top of that, according to the Ratnakuta Sutra, adding abandoning the intention to enter (the Mahayana), and not engaging in virtuous deeds, makes twenty. In the Sutra of the Essence of the Moon and the Sutra of the Essence of Space, it is also clearly stated that abandoning the mind of entry itself is a transgression. If these transgressions occur, one cannot be a Bodhisattva, so one must strive to remedy them. In the Twenty Verses, four root transgressions are stated: praising oneself and disparaging others for the sake of gain and honor; being miserly and not giving Dharma and wealth to those who are suffering and without protection; rejecting others' confessions and rebuking them with anger; and abandoning the Great Vehicle and teaching what appears to be similar Dharma. These four root transgressions are considered to be similar to defeats. Due to attachment to gain and honor, praising oneself and disparaging others; being miserly and not giving Dharma and wealth to those who are suffering and without protection; others
Tibetan
་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། ཁྲོ་བས་གཞན་ལ་འཚོག་པ་དང༌། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང༌། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པ་འོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའང་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་རྩ་ལྟུང་བཞིར་བཞེད་ཅིང༌། ལེན་ཚུལ་ཡང་སེམས་དང་བ་ལས་སྐྱེ་བར་བཞེད་པས། ཕྱག་མཆོད་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་སྨིན་པ་ཉུང་ཟད་ལ་སྔོན་དུ་བར་ཆད་དྲི། རྗེས་བསླབ་པ་བརྗོད་ཅིང༌། རྩ་ལྟུང་བཞི་པོ་གང་རུང་བྱུང་ན་བཅོས་ཐབས་ཀྱང༌། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར། སྡོམ་པ་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཟག་པ་འབྲིང་ནི་གསུམ་ལ་བཤགས། །གཅིག་གི་མདུན་ན་ལྷག་མ་རྣམས། ཞེས་པ་ལྟར་འདོད་ཅིང༌། ལན་གྲངས་ཀྱང་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་བླང་དུ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་རྣམས་ལེན་ཚུལ་ཡང་རྒྱུད་དག་པ་ལས་སྐྱེ་བར་བཞེད་པས། ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱས་ཏེ། ཚོགས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་སྔོན་དུ་བར་ཆད་མི་འདྲི། རྗེས་བསླབ་པ་མི་བརྗོད་ལ། བསྲུང་བྱ་ཡང་རྩ་ལྟུང་བཅུ་དགུའམ་ཉི་ཤུ་པོ་བསྲུང་ཞིང༌། བཅོས་ཚུལ་ཡང་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་འཆོས་ལ། ལན་གྲངས་ཇི་ཙམ་བླངས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་བཞེད་དོ། །དེས་ནི་སྲོལ་གཉིས་པོ་དེ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དང༌། ། དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཉིད་བཤད་དེ། དེ་ཡང་ལྟུང་བ་དེ་དག་གི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ། དཔེར་ན། ལོག་ལྟའི་ཕྱོགས་མཐུན་མ་གུས་པ་ཙམ་ནི། ཉེས་བྱས་ནས་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེའང་ལོག་ལྟ་སྤངས་པའི་སེམས་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལྟུང་མེད་ཅེས་བྱ་ལ། ཕྱོགས་མཐུན་གྱིས་ཀྱང་མ་གོས་པ་ནི་ཉེས་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་བསླབ་བྱ་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་གཞན་དོན་དང་འབྲེལ་པ་དངོས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཡིན་ནོ། ། བརྒྱད་པ་སྨོན་འཇུག་སོ་སོའི་བསྲུང་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། སྨོན་པའི་བསྲུང་ཚུལ་དང༌། འཇུག་པའི་བསྲུང་ཚུལ་ལོ། ། སྨོན་པའི་བསྲུང་ཚུལ་ལ་ཡང་གཉིས་ཀྱི། མདོར་བསྟན་པ་ནི། ད་ནི་སྨོན་འཇུག་སོ་སོའི་བསྲུང་ཚུལ་བཤད་དེ། དེའང་དང་པོ་སྨོན་པ་བསྲུང་ཚུལ་ལའང་སྤང་བླང་གི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བ་ནི། བསླབ་པ་ཇི་སྙེད་པའི་ཕྱོགས་དེ་དག་གི་རིམ་པ། མདོར་ན་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བྱ་ཞིང༌། །དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་དག་ལ་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་བསྟན་སྟེ། རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལའང་གཉིས་ལས། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བར་གདམས་པ་ནི། རིམ་པ་ལྟར་དང་པོ་བཞི་ནི། མཆོད་འོས་སླུ
Chinese
也不听忏悔，愤怒地攻击他人，舍弃大乘，宣说相似的正法。如是说。其中，随学无著论师及其眷属者，认为根本堕罪有四种，受戒方式也认为是从心生欢喜而生。因此，仅仅依靠供养礼拜，使相续成熟的情况很少，先询问有无障碍，之后宣说学处，如果出现四种根本堕罪中的任何一种，补救的方法也如《二十戒品》中所说：“应再次受持戒律，中等罪过向三人忏悔，其余的在一个面前忏悔。”这样认为，并且受戒次数也如《菩萨地》中所说，不能超过三次。随学龙树论师者，受戒方式也认为是从清净的相续中产生，因此，行持七支供，对于如大海般的僧众，事先不询问有无障碍，之后也不宣说学处，所守护的也是十九或二十根本堕罪，补救的方法也是向虚空藏菩萨祈祷而忏悔，并且认为受戒多少次都可以。因此，这两种传统是唯识宗和中观宗的宗派差别。现在宣说随顺品，也就是与那些堕罪相随顺的。例如，与邪见相随顺的不恭敬，应作为罪过而让大家都知道。也就是说，舍弃邪见的善心等称为无堕罪，与随顺品也不沾染则应知为无罪。所有善的方面都是应学之处，特别是与利他相关的才是真正的应学之处。《第八品 宣说分别守护愿心和行心之方式分为二：愿心的守护方式和行心的守护方式。》《愿心的守护方式也分为二：简略指示是：》现在宣说分别守护愿心和行心之方式，其中首先从舍取方面守护愿心的方式是，所有应学之处的次第，简而言之，应舍弃四种黑法，努力行持四种白法。如是开示。《广说也分为二，首先是劝诫舍弃四种黑法：》按照次第，首先四种是：欺骗应供
English
and do not listen to repentance, angrily attack others, abandon the Great Vehicle, and proclaim something that resembles the true Dharma. Thus it is said. Among them, those who follow the teacher Asanga and his retinue consider the root downfalls to be four, and the way of taking vows is also considered to arise from a mind of joy. Therefore, relying only on offerings and prostrations, there are few cases where the continuum matures, and one first asks if there are any obstacles, and then proclaims the precepts. If any of the four root downfalls occur, the method of remedy is also as stated in the "Twenty Verses on Discipline": "One should take the vows again, confess medium transgressions to three, and the rest in front of one." This is how they think, and the number of times one can take the vows is also said in the "Bodhisattva Grounds" to be no more than three. Those who follow the teacher Nagarjuna also believe that the way to take vows arises from a pure continuum. Therefore, after performing the seven-branch offering, one does not ask about obstacles in advance to a sangha like an ocean, nor does one proclaim the precepts afterwards. What is protected is also the nineteen or twenty root downfalls, and the method of remedy is to pray to Akashagarbha and confess. And they believe that one can take the vows as many times as one wants. Therefore, these two traditions are the sectarian differences between the Chittamatra and Madhyamaka schools. Now, I will explain what is in accordance with the side, that is, what is in accordance with those downfalls. For example, disrespect, which is in accordance with the side of wrong view, should be made known to everyone as a transgression. That is to say, abandoning wrong views, a virtuous mind, etc., is called non-downfall, and not being tainted by the side in accordance is known as innocent. All aspects of virtue are to be learned, and in particular, those related to the benefit of others are the real things to be learned. Eighth Chapter Explaining the Ways to Protect the Aspiration and Engagement Separately, Divided into Two: The Way to Protect the Aspiration and the Way to Protect the Engagement. The Way to Protect the Aspiration is also Divided into Two: The Brief Indication Is: Now, I will explain the ways to protect the aspiration and engagement separately. Among them, the way to protect the aspiration from the perspective of abandoning and adopting is the order of all the things to be learned. In short, the four black dharmas should be abandoned, and the four white dharmas should be diligently practiced. As it is shown. The detailed explanation is also divided into two, first is the exhortation to abandon the four black dharmas: According to the order, the first four are: Deceiving those who deserve offerings.