Tibetan
ག་དང་བཅས་པར་མཛོད། །ཅེས་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་བཞིན་བཟོད་ལ་སོགས། །དགེ་བའི་ཆོས་སུ་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་བག་ཡོད་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་དང༌། གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དེ་ལ་བག་ཡོད་པ་གང་ཞེ་ན། ཇི་ཙམ་དུ་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྒྲུབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བག་ཡོད་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་མཛེས་པར་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་སོ། ། དགེ་བའི་ཆོས་བསྩགས་ཤིང་སོ་སོར་འཛིན་པའོ། །སྔོན་ཐོས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཆུད་མི་གསོན་པའོ། །བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྡུད་པའོ། །སྒྲིབ་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྡུད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར་དྲན་ཤེས་བཞིན་བག་ཡོད་གསུམ་གྱིས་མ་ཟིན་ན། སྔོན་ཡོད་པའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའང་ཉམས་ཤིང༌། དད་པ་ཙམ་དང༌། ཐོས་པ་ཙམ་དང༌། བརྩོན་པ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་ལྟུང་བའི་རྙོག་པས་གོས་ཏེ་མ་དག་པས་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་ལས་མི་ཐར་བ་ཉིད། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ལྡན་པའི། །ཐོས་དང་བསམ་དང་སྒོམ་པ་ཡང༌། །གློ་རྡོལ་བུམ་པའི་ཆུ་བཞིན་དུ། །དྲན་པ་ལ་ནི་མི་གནས། ། ཐོས་ལྡན་དད་པ་ཅན་དང་ནི། །བརྩོན་པ་ལྷུར་ལེན་དུ་མ་ཡང༌། །ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་སྐྱོན་ཆགས་པས། །ལྟུང་བའི་རྙོག་དང་བཅས་པར་འགྱུར། །ཞེས་ སོ། །དེའང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་སེམས་ལ་བརྟག་ཅིང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་འཇུག་དགོས་ནའང་དེ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ལྷུར་བླང་ཞིང་མི་དགེ་བ་དང་མ་འཕེལ་བར་བྱ། དབེན་པར་གནས་པ་ནའང་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་བཏང་སྙོམས་སུ་མ་ལུས་པར་བྱའོ། ། གང་དང་གང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མ་རྫོགས་བར་དུ་གཞན་མང་པོ་ལ་མི་འཇུག་སྟེ་དེ་ཉིད་འགྲུབ་པའི་བར་ཆད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་སྦྱིན་པ་ལྟ་བུའི་དུས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་མ་ཉམས་པ་ཙམ་ལས་དེའི་འབད་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ལ་སྦྱིན་པ་ཉིད་ལ་བརྩོན་དགོས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་དང་གནང་བཀག་དང་མཆོག་དམན་ཤེས་པས་དཔྱད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཏང་སྙོམས་བཞག་པར་གསུངས། །གང་ཞིག་བསམས་ཏེ་བྱར་བརྩམས་པ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་བསམ་སྟེ། །དེར་གཏང་པ་ཡི་བསམ་པ་ཡིས། །དེ་ཉིད་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཀུན་ལེགས་བྱས། །གཞན་དུ་གཉིས་ཀར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དང༌། ཙ་ན་ཀར། སྔ་མ་མ་ཚར་གཞན་བསྒྲུབས་ན། ། གཉིས་ཀ་མི་འགྲུབ་ངལ་བའི་གནས། །རྐང་པ་ཡ་གཅིག་མ་ཚུགས་པར། །ཡ་གཅིག་བཏེག་ན་འགྱེལ་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་པ་དང༌། སྔ་མ་ལས། ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་ནི་ཆེ་མི་གཏོང༌། །གཙོ་བོར་གཞན་གྱི་དོན་བསམ་མོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་སུ། སྨན་ཤིང་ལྗོན་པ་ནར་མ་སོན་པར་བསྲུངས་ཏེ། སོན་པ་ན་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལྟར། ལུས་འདི་ཡང་འཕགས་པའི་ས་མ་ཐོབ་བར་དུ་མི་གཏོང་ཞིང་བསྲུང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་མ་དག་པར། ། ལུས་ནི་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་པ་དང༌། དེས་མཚོན་ནས་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་གོང་མའི་ཆེན་པོ་འཆོར་ནའང་ཆུང་ངུ་བཞག་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགེ་བ་ཡང་གོང་ནས་གོང་དུ་བསླབ་ཅིང་འདོམས་ན་གོང་མ་བྱ་ཞིང་འོག་མ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་སོགས། ། གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་སྤྱད། །ཅེས་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། གང་ཞིག་དགའ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །ལོ་བརྒྱར་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་བས། ། གང་གིས་ཉིན་གཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དག །བསྲུངས་པ་དེ་ནི་ཁྱད་པར་ འཕགས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་སྐབས་ཤེས་པས་བསྲུང་བ་གཅེས་ སོ། །གཞན་ཡང༌། ཉིན་ཞག་གི་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི་རིམ་པ་དང༌། ཁ་ཟས་བཟའ་བའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ལྡང་བའི་ཚེ་ནའང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ལངས་ཏེ། རྨི་ལམ་དུ་སྡིག་པ་མཐོང་ན་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤགས་ཤིང་དགེ་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཙམ་བྱ་སྟེ། ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀ་སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་སུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཡུམ་བར་མ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིན་པར་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། རྨི་ལམ་དུ་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་ཀྱང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྨི་ལམ་དང་ཉིན་པར་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་སྔར་བསྟན་པའི་ཆོ་གས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཉིན་མཚན་གྱི་ཆ་ལ་ཡན་ལག་ཅུང་ཟད་ཉམས་པ་ཡང་གསོ་ཞིང་མ་ཉམས་ཀྱང་སྤེལ་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཁ་ཟས་ཀྱི་འཚལ་མ་འཚལ་བའི་ཚེ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ཆ་བཞིའི་གཅིག་དེ་ལ་དབུལ། གཅིག་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་ལ་སྟེར་བའི་ཕྱིར་གཞག ། གཅིག་འཕྲོག་མའི་བུ་ལ་སོགས་པ་
Chinese
并加以实行。如《三摩地王经》中说：布施、持戒、忍辱等，所有被称为善法的，其根本就是精进。又如《宝积经》中说：什么是精进呢？就是尽力修持各种善法。菩萨的精进能庄严菩提之心，是菩提之道的根本，是成就智慧之法的处所，能积聚和分别执持善法，使先前听闻的法不浪费，能积累应积累的法，不积累应遮止的法。像这样，如果不能以正念、正知、精进这三者来摄持，那么先前已有的听闻等也会退失，即使只有信心、听闻、精进，也会被堕落的垢染所染污而不清净，因此不能从轮回和恶趣中解脱。《入菩萨行论》中说：具有无正知之心的，听闻、思维、禅修，如漏水的瓶子一般，不能安住于忆念。具有听闻、信心，以及精进修持的许多人，也会因无正知的过失，而被堕落的垢染所染污。因此，在一切时处都要观察自己的心，无论如何都要阻止它散乱，并且要努力行持与之相应的善行，如顶礼、绕塔等，不要让不善增长。在寂静处也要修持禅定等真实之善，不要完全处于放任自流的状态。无论做什么，在没有完成之前，都不要涉猎其他的事情，因为那样会成为完成此事的障碍。比如在布施的时候，即使持戒是殊胜的，也只是保持不犯戒而已，应该把精力放在布施上，像这样，要知道时间和允许和禁止，以及殊胜和低劣，进行观察非常重要。如经中所说：像这样在布施的时候，据说持戒可以放在一边。无论想到什么而开始做，都不要想其他的事情，以专注的意念，暂时完成它。关于那
English
and put it into practice. As it says in the Samadhiraja Sutra: "Generosity, discipline, patience, and so on, all that is called virtuous dharma, its root is diligence." Also, as it says in the Ratnakuta Sutra: "What is diligence? It is to strive to cultivate all kinds of virtuous dharmas. The diligence of a bodhisattva adorns the heart of bodhi, it is the root of the path to bodhi, it is the place for accomplishing the dharmas of wisdom, it can accumulate and separately hold virtuous dharmas, so that the previously heard dharma is not wasted, it can accumulate the dharmas that should be accumulated, and not accumulate the dharmas that should be prevented." Like this, if one cannot be restrained by the three: mindfulness, awareness, and diligence, then the previously existing hearing, etc., will also be lost, and even if there is only faith, hearing, and diligence, one will be stained by the defilement of falling and will not be pure, therefore one cannot be liberated from samsara and the lower realms. As it says in the Bodhisattvacaryavatara: "Those who have minds without awareness, their hearing, thinking, and meditation, like a leaking vase, cannot abide in mindfulness. Many who have hearing, faith, and diligently practice, will also be stained by the defilement of falling due to the fault of not having awareness." Therefore, at all times and places, one must observe one's own mind, and in any case, one must prevent it from being distracted, and one must strive to practice the corresponding virtuous deeds, such as prostrations, circumambulations, etc., and not allow non-virtue to increase. In a quiet place, one must also practice genuine virtues such as meditation, and not be completely in a state of letting go. Whatever one does, before it is completed, one should not dabble in other things, because that will become an obstacle to completing this matter. For example, when giving alms, even if keeping precepts is excellent, one should only maintain not breaking them, and one should put one's energy into giving alms. Like this, it is very important to know the time, permission and prohibition, and the superior and inferior, and to observe them. As it says in the sutra: "Like this, when giving alms, it is said that keeping precepts can be put aside. Whatever one thinks of and starts to do, one should not think of other things, and with a focused mind, temporarily complete it. About that
Chinese
如是，一切皆善成，否则二者皆不成。如是说。旃拏迦说：若前事未竟而做其他事，则二者皆不成，徒增疲劳。如足之一未立稳，若抬另一足则有倾倒之虞。如是说。又如前说：勿以小故而舍大，应以他人之利益为重。如是说。《学集论》中说：药树幼苗未长成前应守护，长成后则能利益他人。此身亦应如是，未得圣位之前不应舍弃而应守护。其中说：慈悲之心未清净，不应舍弃此身。如是等，即使做了小善而失去更大的善，也应保留小善。若修习波罗蜜多的善，也应由低至高次第修习，应修习高者而舍弃或平等对待低者。其中说：布施等波罗蜜多，应由低至高次第修习。又《宝积经》中说：若有人以欢喜心，百年行布施，不如有人一日守护戒律，此人更为殊胜。如是，应以知时而守护为要。此外，一日的修法次第，饮食的次第等，以及行为的作法等，也应略说。首先，起床之时，也应忆念三宝和菩提心而起。梦中若见恶事，也应立即忏悔，若见善事，也应随喜。日夜二者，于心之习气相同故。《母续》中说：舍利子，若以智慧波罗蜜多于日间修习而增长，则于梦中修习亦能增长，因梦与日间无差别故。如是说。之后，应以先前所示之仪轨受持发心律仪。日夜之中，若有少分肢分衰损，亦应恢复，未衰损者亦应增长。之后，于饮食之时，应忆念三宝，将四分之一供养三宝，留一份给突然来访者，一份给被抢夺的儿子等。
English
Thus, everything is well accomplished. Otherwise, neither will be accomplished. Thus it is said. Chanakya said: If one does other things before finishing the previous one, then neither will be accomplished, and it will only increase fatigue. If one foot is not firmly planted, if one lifts the other foot, there is a risk of falling. Thus it is said. Also, as previously said: Do not give up the great for the sake of the small, one should prioritize the benefit of others. Thus it is said. In the Compendium of Trainings, it says: A medicinal tree sapling should be protected before it grows, and when it grows, it can benefit others. This body should also be like that, it should not be abandoned and should be protected until one obtains the position of a noble one. It says therein: Without purifying the mind of compassion, one should not abandon this body. Like this, even if one loses a greater good by doing a small good, one should keep the small good. If one practices the good of the Paramitas, one should also practice them in order from low to high, one should practice the higher and abandon or treat the lower equally. It says therein: The Paramitas such as generosity, should be practiced in order from low to high. Also, in the Ratnakuta Sutra, it says: If someone gives alms with a joyful mind for a hundred years, it is not as good as someone who keeps the precepts for one day, this person is more excellent. Thus, it is important to protect with knowledge of the time. In addition, the order of daily practice, the order of eating, etc., and the actions of behavior, etc., should also be briefly stated. First of all, when getting up, one should also get up by remembering the Three Jewels and the mind of enlightenment. If one sees evil in a dream, one should immediately confess, and if one sees good, one should rejoice. Both day and night are the same in the habits of the mind. In the Mother Sutra, it says: Shariputra, if the Prajnaparamita is cultivated during the day and increases, then it will also increase when cultivated in a dream, because there is no difference between dream and day. Thus it is said. After that, one should take the vows of generating the mind of enlightenment with the ritual shown earlier. During the day and night, if a small part of the limb is damaged, it should be restored, and if it is not damaged, it should be increased. After that, when eating food, one should remember the Three Jewels, offer one-fourth to the Three Jewels, leave one for sudden visitors, and one for robbed sons, etc.