Tibetan
པས་ཀྱང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་མི་སྨིན་ཅིང་རང་གི་བདེ་བ་གཞན་ལ་མི་འཕོ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ལས་འབྲས་མི་འཕོ་བར་གསུངས་ཏེ། ལས་བརྒྱ་པ་ལས། རང་གིས་བྱས་པ་གཞན་ལ་མི་འཕོ་ཞིང༌། །གཞན་གྱི་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་རང་ལ་མིན། །རང་གིས་བསགས་པའི་བགོ་སྐལ་སྤྱོད་པས་ན། ། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ལས་ཀྱི་མུན་པས་བསྒྲིབས། །ཞེས་སོ། །སྡིག་པ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་ཡིན་པས་བསྔོ་བའི་རྒྱུར་མི་རུང་སྟེ། ངན་སོང་དང་སྡུག་བསྔལ་ལས་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་རྣམས་སྙིང་རྗེས་དྲང་དགོས་ཏེ། མ་དྲངས་ན་སྙིང་རྗེ་ཁྱད་དུ་གསོད་པར་འགྱུར་བས་ཀྱང་ཕན་པ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། །གཞན་ཡང༌། བདག་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དོན་མ་བྱས་ན་རང་གི་བསླབ་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བས་ཀྱང་ཕན་པ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། །གཞན་ཡང༌། བདག་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་འདི་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་ཁོར་ཁྲོ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པས་ལན། ད་ནི་རང་གི་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན་ཡང་ཕན་པ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདི་དག་མགུ་བྱས་མང་པོ་ཞིག །འདི་ལྟར་ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང༌། གཞན་དོན་དངོས་སུ་བྱས་པས་རང་དོན་ཤུགས་ལ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཕན་པ་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རང་དོན་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པའང་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་མཉེས་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཕན་པ་བསྒྲུབ་དགོས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཅན་མགུ་བྱ་མ་གཏོགས་པ། །རྒྱལ་བ་མཉེས་པའི་ཐབས་གཞན་མེད། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང༌། སེམས་བསྐྱེད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་མ་བསྒྲུབས་ན། ཉན་རང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་དགོས་སོ། །གཞན་ཡང༌། དོན་དམ་པར་བདག་དང་སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དཀའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་དགོས་སོ། ། མདོར་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་ཙམ་འཁོར་བ་ལས་མ་ཐར་ཡང་དེའི་བར་དུ་བདག་འཁོར་བར་གནས་ལ་དོན་བྱ། བདག་གིས་ཉིན་མཚན་དུ་སྐྱོ་དུབ་མེད་པས་བརྩོན་པ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་བྱས་ན་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་སེམས་དགེ་བ་སྐད་ཅིག་སྐྱེ་བར་ཤེས་ནའང་སེམས་སྟོབས་ཆེན་པོས་བརྩོན་དགོས་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས།
Chinese
因此，他人的痛苦不会成熟于我，而自己的快乐也不会转移给他人。像这样说了业果不会转移。如《业百篇》中所说：自己所造的业不会转移给他人，同样他人的业也不会转移给自己。众生因享用自己积累的福报，而被业的黑暗所蒙蔽。如是说。罪恶不是善的根本，因此不适合作为回向的对境，因为它不是恶趣和痛苦之外的因。这是必要的。另外，一切法皆空且无我，但对于未能如是了悟的如梦般的众生，必须以慈悲引导，若不引导，慈悲将被轻视，因此也必须成办利益。另外，因为我发起了为利益众生而行动的心，若不行动，则会违背自己的学处，因此也必须成办利益。另外，我流转轮回，也是因为众生生起了嗔恨等烦恼。现在，众生已成为我成就菩提的殊胜对境，因此也必须成办利益。《入行论》中说：令这些众生欢喜，就能圆满度过彼岸。如是说。另外，因为真实地成办他利，自己的利益也会自然而然地成就，因此也必须成办利益。如该论中所说：圆满成办自利也是如此。如是说。另外，如果成办众生的利益，就能令佛欢喜，因此也必须成办利益。如该论中所说：除了令众生欢喜之外，没有其他能令诸佛欢喜的方法。如是说。另外，即使发起了菩提心，若不为众生成办利益，也会堕入声闻、缘觉道，因此也必须成办众生的利益。另外，在胜义谛中，自他无别，如同虚空一般，而在世俗谛中，如同幻化一般的众生的利益，并没有什么困难，因此也必须为众生成办利益。总之，即使只有一个众生没有从轮回中解脱，在此期间，我也会安住于轮回中成办利益。即使我知道自己日夜不懈地精进百千万劫，也只能使一个众生的相续中生起一刹那的善心，也必须以强大的心力精进。《经庄严论》中说：
English
Therefore, the suffering of others will not ripen upon me, and my own happiness will not transfer to others. Thus, it is said that the results of actions do not transfer. As it is said in the Hundred Deeds Sutra: "One's own deeds do not transfer to others, and likewise, the deeds of others do not transfer to oneself. Because beings enjoy the share accumulated by themselves, they are obscured by the darkness of karma." Thus it is said. Since sin is not the root of virtue, it is not suitable as an object of dedication, because it is not the cause of anything other than the lower realms and suffering. This is necessary. Furthermore, although all phenomena are empty and without self, beings who have not realized this, who are like dreams, must be guided with compassion. If they are not guided, compassion will be despised, so it is necessary to accomplish benefit. Furthermore, because I have generated the mind to act for the benefit of beings, if I do not act, I will contradict my own training, so it is necessary to accomplish benefit. Furthermore, my wandering in samsara is also because beings have generated afflictions such as anger. Now, beings have become the supreme object for me to accomplish enlightenment, so it is necessary to accomplish benefit. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "By pleasing these many beings, one perfectly crosses over to the other shore." Thus it is said. Furthermore, because by actually accomplishing the benefit of others, one's own benefit will be accomplished naturally, it is necessary to accomplish benefit. As it is said in that same text: "Perfectly accomplishing one's own benefit is also the same." Thus it is said. Furthermore, if one accomplishes the benefit of beings, one will please the Buddhas, so it is necessary to accomplish benefit. As it is said in that same text: "There is no other way to please the Victorious Ones, except by pleasing beings." Thus it is said. Furthermore, even if one has generated the mind of enlightenment, if one does not accomplish benefit for beings, one will fall into the path of the Hearers and Solitary Realizers, so it is necessary to accomplish the benefit of beings. Furthermore, in the ultimate truth, self and others are indistinguishable, like space, but in the conventional truth, there is no difficulty in accomplishing the benefit of beings who are like illusions, so it is necessary to accomplish benefit for beings. In short, even if there is only one being who has not been liberated from samsara, I will remain in samsara to accomplish benefit until then. Even if I know that by exerting effort day and night without weariness for hundreds of millions of eons, I can only cause a single moment of virtuous thought to arise in the mindstream of one being, I must exert effort with great mental strength. As it is said in the Ornament of the Sutras:
Tibetan
རྒྱལ་སྲས་བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་ལ་བརྟེན་པ་དེ། །སེམས་ཅན་ཚོགས་རབ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ན། །ཕ་རོལ་སེམས་དགེ་གཅིག་གི་ཕྱིར་ཡང་ནི། །བསྐལ་བ་བྱེ་བ་སྟོང་དུའང་སྐྱོ་མི་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དཔུང་ཚོགས་བསྐྱེད་པའང་རྣམ་པ་བཞི། སྤྱོད་འཇུག་ལས། མོས་བརྟག་དགའ་དང་དོར་བ་ཡིན། ཞེས་པས་དང་པོ་མོས་པའི་དཔུང་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་ལ་མོས་པས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་ཅིང་མི་དགེ་བ་དོར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། མོས་པས་སྡུག་བསྔལ་འཇིགས་པ་དང། །དེ་ཡི་ཕན་བསམས་པས་བསྐྱེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པའི་དཔུང་ནི་བདག་གིས་སེམས་མ་བསྐྱེད་ན་ཕར་ཞོག །བསྐྱེད་ནས་བཏང་བས་གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ངན་པར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་ནས་བསྲན་ཚུགས་ལ་མ་ཤོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་ཆོ་ག་ཡིས། །བརྩམས་ནས་ང་རྒྱལ་བསྒོམ་པར་བྱ། །དང་པོར་འབྱོར་པ་བརྟགས་ནས་ནི། །བརྩམ་མམ་ཡང་ན་མི་བརྩམ་བྱ། །བརྩམས་ནས་བཟློག་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་དོར་བའི་དཔུང་ནི་སྐབས་འགར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བསླབ་པ་ཕྲན་ཚེགས་སེམས་ཅན་ལ་མི་གནོད་པ་ཁ་ཅིག་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བར་གནང་བ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འཇིགས་དང་དགའ་སྟོན་སོགས་འབྲེལ་བས། །གལ་ཏེ་མི་ནུས་ཅི་བདེར་བྱ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བཞི་པ་དགའ་བའི་དཔུང་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་བསླབ་པ་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགའ་ཞིང་སྤྲོ་བས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་སྤྲིང་དུ། གང་ཞིག་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དབུ་རྣམས་གཅོད་བྱེད་ཀྱང༌། །པདྨ་ལྟ་བུར་དགྱེས་པའི་སྤྱན་འབྱེད་གཟིགས་མཛོད་ཅིང༌། །ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་གདུགས་དཀར་གཅིག་གིས་ཁེབས་པ་ལྟའི། །ས་ཡང་རལ་གྲི་སོ་བདར་རྣོན་པོ་ལྟ་བུར་དགོངས། །ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དགེ་བ་ནི་ལྷུར་བླང་བྱའམ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྟག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། རྒྱ་ཆེ་དྲི་བཟང་བསིལ་བ་པདྨའི་སྙིང་པོར་གནས། །རྒྱལ་བའི་གསུང་སྙན་ཟས་ཀྱིས་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་བྱས་པ། །ཐུབ་འོད་ཀྱིས་རྒྱས་པདྨ་ལས་བྱུང་ལུས་མཆོག་ཅན། །རྒྱལ་བའི་མདུན་ནས་བདེ་གཤེགས་སྲས་སུ་དགེ་བས་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང༌། གང་དག་གང་དུ་འགྲོ་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེར་ནི་བསོད་ནམས་དེས། ། འབྲས་བུའི་ཡོན་གྱིས་དངོས་མཆོད་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འགྲོ་བ་བདག་གི་དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཕ་མ་དང་ཉེ་དུར་མ་གྱུར་པ་མེད་པས་འདི་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཞིང
Chinese
依靠着王子精进殊胜者，能使众生之群成熟，为了他众之一善心，即使经历千百万劫也不厌倦。像这样的方式来行事。 增长军团也有四种方式。《入行论》中说：信乐、依仗、欢喜和舍弃。因此，第一种信乐的军团，是对菩提心的利益信乐，从而行善断恶。正如其中所说：因信乐而生起对痛苦的恐惧，以及思念其利益。 第二种依仗的军团，是心想我若不发心则已，若已发心，因舍弃而无论从何种途径都将变坏，从而做到不失去忍耐力。正如其中所说：以金刚幢仪轨，开始后应修习我慢。首先考察财力后，或开始或不开始。开始后就不要退转。 第三种舍弃的军团，是指有时依赖于如前所说的，允许将一些对众生无害的细微戒律置之不理。正如其中所说：与恐惧和喜庆等有关联时，如果不能做到，就随心所欲地做。 第四种欢喜的军团，是对众生的利益和修习戒律感到欢喜和愉快，从而投入其中。在《劝学书》中说：谁为了他众而砍掉头颅，也请您张开如莲花般喜悦的眼睛观看；为了自己的利益，即使被一把白伞遮盖，也要认为那土地如同磨刀石般锋利。 善业是应当努力争取的，或者说是通往善趣和解脱的因，因此是应当恒常做的。正如《入行论》中所说：广大、芬芳、清凉，安住于莲花的花蕊中，以胜者的妙音为食，增益光彩，由能仁之光照耀，从莲花中生出的殊妙之身，在胜者面前，因善业而转变为善逝之子。以及，无论何人将往何处，都将因那福德，以果实的功德而成为真实的供养。 使有情成为自己的主宰，是因为一切有情都曾做过自己的父母和亲属，没有谁不是如此，因此要为他们行事，以及是成
English
Relying on the supreme son of the royal family, diligence, ripens the assembly of sentient beings. Even for the sake of a single virtuous mind of others, one would not become weary even in hundreds of thousands of eons. It is in this way that one should act. There are also four ways to increase the army. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "Faith, reliance, joy, and abandonment." Therefore, the first army of faith is to cultivate virtue and abandon non-virtue through faith in the benefits of the mind of enlightenment. As it says in that very text: "Through faith, fear of suffering and the thought of its benefits are generated." The second army of reliance is to think that if I do not generate the mind, it is one thing, but if I generate it and then abandon it, it will become bad through any means, and thus one should not lose patience. As it says in that very text: "Having begun with the Vajra Banner ritual, one should cultivate pride. First, having examined one's resources, one should either begin or not begin. Having begun, one should not turn back." The third army of abandonment is to rely on the permission to sometimes disregard some of the minor precepts that have been taught, which do not harm sentient beings. As it says in that very text: "In connection with fear and celebrations, etc., if one is unable, one should do as one pleases." The fourth army of joy is to engage with joy and enthusiasm in the benefit of sentient beings and the practice of the precepts. In the Letter to a Student, it says: "Even if one cuts off heads for the sake of others, may you open and behold with eyes that rejoice like lotuses. For one's own sake, even if one is covered by a single white umbrella, may you regard the ground as sharp as a whetstone for swords." Virtue should be earnestly embraced, or it is the cause of higher realms and liberation, and therefore it should always be done. As it says in the Bodhisattvacharyavatara: "Vast, fragrant, cool, abiding in the heart of a lotus, nourished by the sweet speech of the Victorious Ones, increasing splendor, with a supreme body born from a lotus, radiant with the light of the Sage, in front of the Victorious Ones, one is transformed into a son of the Sugatas by virtue." And, "Wherever those who go will go, there and there, by that merit, one will become a real offering with the qualities of the fruit." To make beings one's own is because all sentient beings have been one's parents and relatives, and there is no one who has not been so. Therefore, one should act for their sake, and it is a field for accomplishing enlightenment.