Tibetan
བྱང་ཆུབ་ཕྱིར་བསྔོའོ། །ཞེས་སོ། ། དེའང་བསྔོ་རྒྱུ་ནི་རང་གཞན་གྱི་དགེ་བ་དུས་གསུམ་དང་འབྲེལ་བ་ཐམས་ཅད་དེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འགྲོ་ཀུན་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང༌། །བྱས་དང་བྱེད་འགྱུར་དེ་བཞིན་བྱེད་པ་དག །བཟང་པོ་ཇི་བཞིན་དེ་འདྲའི་ས་དག་ལ། །ཀུན་ནས་ཀུན་ཀྱང་བཟང་པོར་རེད་གྱུར་ཅིག །ཅེས་སོ། །བསྔོ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ན་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར། དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་བསྔོ་བར་བྱ་ཡི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་ལས་གཞན་གྱི་སར་ཡང་བསྔོ་བར་མི་བྱ་སྟེ་ཞེས་སོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྔོ་ཡི། རང་གིས་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་བཞིན་སྣང་བ་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། དགེ་བ་ཡང་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ནས་བསྔོ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རབ་འབྱོར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། དགེ་བ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱས་སྟེ་ཞེས་དང༌། བཟང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། གང་གིས་སྦྱིན་པ་གང་ལ་བཏང༌། །སྦྱིན་པ་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ། །སྦྱིན་པ་མཉམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །བཟང་པོ་ལ་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ཤོག །ཅེས་སོ། །དམིགས་པའམ་ཞེན་པས་དགེ་རྩ་བདེན་བདེན་པོར་ཤེས་པ་ནི་མི་བཟང་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། ཇི་ལྟར་དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་ཟ་བ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའང་དེ་འདྲར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་པ་དང༌། ཅི་སྟེ་མཚན་མ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་ཡིན། །འོན་ཏེ་མཚན་མ་ཡོད་ན་བྱང་ཆུབ་བསྔོ་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་དམིགས་པའམ་ཞེན་པ་མེད་པར་བྱ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། དེ་ནི་དམིགས་མེད་རྣམ་པ་ཅན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །བསྔོ་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། དགེ་རྩ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འདུན་པས་བསྒྱུར་བའི་བློ་དང༌། ཚིག་ཁྱད་པར་ཅན་མཐུ་བསྡོམས་པ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ཞིང་གི་ཡོན་ཏན་བཀོད་པ་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞིན་ཏེ། །འདུན་པའི་རྩ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །གང་གིས་སྨོན་ལམ་ཅི་བཏབ་པ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱུ་དགེ་བ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཚིག་དང་སྨོན་པ་བསྡོམས་པ་ནི་བསྔོ་བ། རྒྱུ་དགེ་རྩ་
Chinese
为了菩提而回向。如是说。 那么，回向之物是自己和他人的一切与三时相关的善根。如《华严经》云： 一切众生有多少善，已作、将作、正作诸善，如妙善一般，于如是之地，一切皆成妙善。如是说。 回向唯是佛地。如《中般若经》云： 善现，此善根唯应回向于佛地，不应回向于声闻、独觉及其他之地。如是说。 特别要做的，是为了使一切众生获得菩提。如彼经云： 亦应为一切众生回向，不应只为自己获得而回向，否则将堕入声闻和独觉之地。如是说。 相是诸法皆无而显现，如梦如幻。亦应了知善根如梦如幻而回向。如彼经云： 善现，一切法如梦，如幻，亦应以如梦如幻之方式回向善根。又如《善臂请问经》云： 谁以何物而布施，布施如何不执著，以彼布施之平等性，愿善臂获得圆满。如是说。 以执著或实执而知善根为真实是不好的。如《摄颂》云： 如同掺杂毒药之美食，执著于白法，如是胜者说。又云： 若无相，则为菩提回向，若有相，则非菩提回向。如是说。 因此，应无执著或实执。如《现观庄严论》云： 彼乃无缘之行相，是不颠倒之体性。如是说。 回向之自性是，以欲求善根转化为菩提之心，与特殊之语词威力相结合。如《文殊师利刹土功德庄严经》云： 诸法皆随因缘转，安住于意乐之根本，无论发何种愿，皆能如是成就。如是说。 回向与发愿之差别是，以善根为因而加上语词和愿望是回向，以善根为因
English
Dedicate for Bodhi. Thus it is said. The object of dedication is all the virtue of oneself and others related to the three times. As it is said in the Avatamsaka Sutra: "All beings have as much virtue as there is, what has been done, what will be done, and what is being done, like the excellent ones, in such places, may all be excellent." Thus it is said. Dedication is only for the Buddha-ground. As it is said in the Intermediate Mother Sutra: "Subhuti, this root of virtue should be dedicated only to the Buddha-ground, and should not be dedicated to the grounds of Shravakas, Pratyekabuddhas, or others." Thus it is said. What is to be done specifically is for all sentient beings to attain Bodhi. As it is said in the same sutra: "It should be dedicated for all sentient beings, not just for one's own attainment, because it will lead to falling into the grounds of Shravakas and Pratyekabuddhas." Thus it is said. The aspect is that all phenomena appear without existence, like dreams and illusions. One should also know that virtue is like dreams and illusions and dedicate it. As it is said in the same sutra: "Subhuti, all phenomena are like dreams, like illusions, and virtue should also be dedicated in the manner of dreams and illusions." And as it is said in the Sutra Requested by Bhadra: "Whoever gives to whom, how the giving is without focus, by that equality of giving, may Bhadra attain completeness." Thus it is said. It is not good to know the root of virtue as truly existent with focus or attachment. As it is said in the Compendium: "Like eating good food mixed with poison, the Victorious Ones have said that focusing on white dharma is similar." And: "If there is no sign, then it is dedication for Bodhi, but if there is a sign, then it is not dedication for Bodhi." Thus it is said. Therefore, one should be without focus or attachment. As it is said in the Ornament of Clear Realization: "That is the aspect of no focus, it is the characteristic of being non-reversed." Thus it is said. The nature of dedication itself is the mind that transforms the root of virtue into Bodhi with aspiration, and the combination of the power of special words. As it is said in the Array of the Qualities of the Field of Manjushri: "All phenomena are like conditions, they abide in the root of aspiration, whatever prayer is made, it will be accomplished in suchness." Thus it is said. The difference between dedication and aspiration is that dedication is the combination of words and aspiration after the cause of virtue has preceded. The cause is the root of virtue.
Tibetan
མ་སོང་བར་སྨོན་པ་ནི་སྨོན་ལམ་མོ། དེའང་བསྔོ་བ་སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་ཀྱི་འདུན་པ་དང་ཚིག་གི་ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པར་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེང་སང་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ནི་ངེས་མི་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དཔང་པོ་ཡིན་པས། བླ་མ་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོའི་ཚིག་གི་རྗེས་སུ་སེམས་ཕྱོགས་པས་འགྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་པའི་མཐུན་གྱུར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ཀྱང་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་བདེན་ཚིག་གྲུབ་པ་ཞིག་གིས་གསུངས་པ་བཞིན་བྱ་ཡི། གང་རུང་རུང་མ་ཡིན་པས་འདིར་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། །བསྔོ་བ་འགྲུབ་པའི་དཔང་པོར་མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤྲིན་ཕུང་འཐིབས་པ་བཞིན་བསམས་ལ། སྔོན་རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའི་ཚེ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་ལ་རང་གི་ཤ་ཁྲག་བྱིན་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་བརྗོད་པ། བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་ཉིད། །ཐོབ་ནས་ཉེས་པའི་དགྲ་རྣམས་ཕམ་བྱས་ཏེ། །སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་རྦ་ཀློང་འཁྲུག་པ་ཡི། །སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་འགྲོ་བ་སྒྲོལ་བར་ཤོག །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ཁ་ཅིག་རྗེས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་འདེབས་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དེས་ཅི་བྱ་དམིགས་པ་མེད་པའོ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་མ་གོ་བར་སྣང་སྟེ། དགེ་བ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། གསོག་པ་པོའང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། ལེན་པ་པོའང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁོར་གསུམ་དུ་བདེན་ཞེན་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཟེར་གྱི། དགེ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པར་བསྒོམ་པའི་སྟོང་པ་ནི་ཆད་ལྟ་ཡིན་པས་ལུགས་ངན་པར་གོ་བས་སྤང་བར་ བྱའོ། །སྤྱིར་གྱི་དགེ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང༌། སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དམ་པས་ཟིན་པ། དངོས་གཞི་དམིགས་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དམ་པས་ཟིན་པ། རྗེས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བསྔོ་བ་དམ་པས་ཟིན་པ་སྟེ། དམ་པ་གསུམ་དང་འབྲེལ་ན་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་གྱི་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་མས་རྒྱུ་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །དེས་མ་ཟིན་ན་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ཞེས་བྱ་སྟེ་རང་རང་གི་དགེ་འབྲས་ལན་ཅིག་ཕྱུང་ནས་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་དེ་དག་གིས་རྒྱུད་དག་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་ཡན་ཡག་བདུན་པ་སྔོན་དུ་བྱས་པའི་དགོས་པ་ནི། དཔེ། ཇི་ལྟར་ཁྲུས་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་རས་ཡུག་དག །ཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་བས་ཁ་དོག་གསལ་བ་བཞིན། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སེམས་སྦྱངས་པའི། རྒྱུད་ལ་དངོས་གཞིའི་སེམས་མཆོག་གསལ་བར་སྐྱེ། དེའང་སེམས་དམ་པ་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ
Chinese
未及以往之祈愿，即是祈愿。彼亦是藉由回向布施者之心愿与言语之力量，转化为菩提等等。现今诸位堪布所为，乃是设为无法确定之情况。否则即是见证者，是故上师僧众以心随彼之言语，而述说成就之顺合。言语亦应如初地以上成就真实语者所说一般而行，不应随意而为，故于此处随学之。为使回向成就之见证，观想前方虚空如云雾般密集之诸佛与菩萨。如昔日国王转生为慈力之时，将自身血肉布施予诸夜叉后所说一般而述说：以此福德愿速得，成就一切遍知果，一切罪恶之怨敌，悉皆摧毁而降伏，生老病死猛波涛，汹涌澎湃之有海，愿诸有情皆解脱。如是等等应行之。某些于后以空性作印者，实为极不应理，若问彼有何目的，实乃未解其义。善行亦如梦，积聚者亦如梦，受者亦如梦，于三轮中无真实执着，是名无目的。若谓修习一无所有之空性，乃是断见，故应知为恶见而舍弃之。总而言之，无论作何善行，皆应以加行之殊胜菩提心摄持，正行以无所缘与无相之殊胜智慧摄持，后行以如梦如幻之殊胜回向摄持。若与三殊胜相应，则名为顺解脱分之善，而非成佛之道之因。若不以此摄持，则名为顺福德分，当知彼等各自之善果仅能成熟一次后即耗尽。 第二、彼等令自续清净之理者。 如是先前行七支供之必要者。譬如，如以沐浴净治之布匹，经由染色则色彩鲜明一般。如是先前行而净治心意，于自续中则能鲜明生起正行之殊胜心意。彼亦是生起殊胜心意之障碍。
English
The aspiration that has not yet gone is the aspiration. It is also the dedication that transforms into enlightenment and so on through the power of the donor's mind and the power of words. What the teachers are doing these days is based on the assumption that they do not know for sure. Otherwise, they are witnesses, so the lamas and monks express their agreement that it will be accomplished by directing their minds after his words. The words should also be spoken as spoken by someone who has achieved true words up to the first ground. It is not appropriate to do whatever is possible, so we follow it here. As a witness to the accomplishment of the dedication, imagine the Buddhas and Bodhisattvas in the sky in front as thick as clouds. As said by the king when he became the power of love in the past, after giving his own flesh and blood to the yakshas, he said: May all be seen by this merit, Having attained the state of omniscience, May the enemies of all evils be defeated, The turbulent waves of birth, old age, sickness and death, May all beings be liberated from the ocean of existence. Such things should be done. Some people who seal with emptiness afterwards are very unreasonable. If you ask what is the purpose of it, it seems that they do not understand the form. Good deeds are like dreams, accumulators are like dreams, and receivers are like dreams. There is no real attachment in the three circles, which is called no purpose. If you say that meditating on emptiness without any good deeds is a nihilistic view, so you should understand it as a bad view and abandon it. In general, whatever good deeds you do, you should be supported by the supreme Bodhicitta of the preliminary practice, the main practice should be supported by the supreme wisdom without object and without characteristics, and the subsequent practice should be supported by the supreme dedication like dreams and illusions. If it is related to the three supremes, it is called the good of the part that is in harmony with liberation, and it is not the cause of the path of the Buddha. If it is not supported by this, it is called the part that is in harmony with merit, and you should know that the good results of each will only mature once and then be exhausted. Secondly, the way in which they purify their own minds. Thus, the necessity of performing the seven branches beforehand. For example, just as a cloth that has been cleansed by bathing, the color is clear when it is dyed. In this way, by going forward, the mind is purified, and the supreme mind of the main practice is clearly born in the mind. It is also an obstacle to the birth of the supreme mind.