Tibetan
གནོད་སེམས་ག་ལ་རུང༌། འདོད་པ་བདེ་བ་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་མི་དགེ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་འདི་བདག་གིས་བཟློག་པར་བགྱིའོ། ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དམིགས་པ་དངོས་ནི། ཀྱེ་མ་ཉམ་ཐག་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་ཚོགས། ། བག་ཆགས་བཅས་ཀུན་ཞི་ལ་སེམས་སྙོམས་ཤོག །ཆགས་སྡང་དྲག་པོས་གཟིར་བའི་ལུས་ཅན་ཀུན། །ཉེ་རིང་སེམས་སྙོམས་ཆགས་སྡང་བྲལ་བར་ ཤོག །འདི་ལྟར་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་ཤོག་ཅིག །ཁྱད་པར་ཆགས་སྡང་གི་མེ་ཚོགས་ཞི་ནས་ཉེ་རིང་མེད་པའི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་ཤོག་ཅིག ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དམིགས་པ་སྤེལ་བ་ནི། ཅེས་བསམ་འགྲོ་བ་གཅིག་ནས་གཉིས་དང་གསུམ། །ཡུལ་གྲུ་གཅིག་ནས་གླིང་གཅིག་གླིང་བཞི་ནས། །སྟོང་གཅིག་གཉིས་གསུམ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་བསྒོམ། དེའང་ལས་དང་པོ་པས། རང་གི་དགྲ་གཉེན་གཉིས་ལ་མ་འབྱོངས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ། དེ་ནས་སེམས་ཅན་གཅིག་གཉིས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ནས་རང་གི་གྲོང་པ་ཐམས་ཅད་ནས་ཡུལ་གྲུ་དང་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་བར་དུ་བསྒོམ། དེ་ནས་ལུས་འཕགས་གླིང་ནས་སྟོང་གཅིག་དང༌། གཉིས་དང༌། གསུམ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ། དེའང་དང་པོ་མི་དང༌། དེ་ནས་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ལ་མཚུངས་པར་བསྒོམ་མོ། ། བཏང་སྙོམས་རྒྱུད་ལ་འབྱོངས་པའི་ཚད་ནི། དེ་ཉིད་རྒྱུད་ལ། འབྱོངས་པའི་ཚད་ནི་བདག་གཞན་དགྲ་གཉེན་མཉམ། དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཐོབ་ཅིང་སུ་ལའང་ཕྲག་དོག་དང་ཁོང་ཁྲོ་མི་སྐྱེ་བར་མཉམ་ཁད་པ་འབྱུང་ངོ༌། ། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ནི། དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་བཅས་ནས་བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་ཐུན་གྱི། རྗེས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པའི་བཏང་སྙོམས་ཡུལ། །ཐམས་ཅད་སེམ་ཏེ་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དོན་དམ་མ་སྐྱེས་སྟོང་པའི་ངང་དེ་ལ། །བློ་ཡི་རྣམ་པ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་བཞག །དེའང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་འདི་དག་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་དྲན་པའི་ངང་ལ་བཞག་གོ །དེའང་གཟུང་ཡུལ་ཕུང་པོ་དང་དེ་ལས་གཞན་ལ་ངར་འཛིན་པས་ཞེན་ཡང༌། གཉིས་ཀ་བརྫུན་པའི་རང་བཞིན་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ངའི་བཞིན་ཞེས་རྟོག་པ་ལྟར་མེད་ལ་སྣང་ཞིང་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་བརྟེན་ནས་སུ། །རང་གཞན་གཟུགས་བརྙན་སྣང་མོད་ཀྱི། །དེ་ནི་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ན། །ཅུང་ཟད་ཀྱང་ནི་ཡོད་མིན་ པ། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ངར་འཛིན་པ་ནི་དམིགས་པར་འགྱུར། །རང་གི་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་དེ་འགའ་མེད། ཇི་ལྟར་མེ་ལོང་མ་བརྟེན་པར། །རང་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་མི་སྣང་ལྟར། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །ངར་འཛིན་པ་ཡང་དེ་དང་ འདྲ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རང་བཞིན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་ལས་ཡོད་ཅིང༌། ལས་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པས་ན་རྒ་ཤིའི་བར་ཡོད་ཅིང༌། ཕུང་པོ་ལ་འཛིན་པ་མེད་ན་དེ་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལས་ངར་འཛིན་ཉིད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱ་བ་ཡིན། །ལམ་གསུམ་ཐོག་མཐའ་དབུས་མེད་པ། །འཁོར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མགལ་མེ་ཡི། །འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་ཕན་ཚུན་དུ། །རྒྱུ་ཅན་ཉིད་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་ དང༌། །དུས་གསུམ་ཉིད་ལས་མ་ཐོབ་ཕྱིར། །ངར་འཛིན་པ་ནི་ཟད་པར་ འགྱུར། །དེས་ན་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཡང༌། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་སྐྱེ་བ་དང༌། །དེ་དག་ཟད་པ་ཉིད་མཐོང་ནས། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ། །ཡོད་མེད་ཉིད་དུ་མི་སེམས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ང་དང་ང་ཡིར་གཟུང་བའི་ཡུལ་མེད་པ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བཏང་སྙོམས་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས། འབྱོངས་པའི་ཚད་ནི་ཟབ་ཞིའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ། དེའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །གཉིས་སུ་མེད་པར་བཞག་པས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། ། ཞེས་སོ། ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི། འབྲས་བུ་ཉེ་རིང་རྙོག་པ་མེད་པའི་སེམས། །གནས་ལུགས་དོན་ལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་ནི་རང་གཞན་ཉེ་རིང་མེད་ལ། དོན་དམ་པས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པ་རབ་ཏུ་གྱུར་ནས་གདོད་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། གཉིས་པ་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ལའང་ལྔ་སྟེ། བྱམས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་ཀུན་ལ་སེམས་སྙོམས་གྱུར་པ་ན། །རང་ཉིད་མ་ལ་བདེ་དང་འཕྲད་འདོད་ལྟར། །ལུས་ཅན་ཀུན་ལའང་དེ་བཞིན་བསམ་པར་བྱ། །དེའང་སེམས་སྙོམས་པ་ན་ཕ་དང་མ་བྱམས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལྟར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕ་དང་མའི་བློ་བཞག་ནས་བྱམས་པ་བསྒོམས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། བྱམས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་
Chinese
害心怎么可以有呢？虽然想要愿望和安乐，但对于痛苦之因的不善行，我定要遮止啊！ 正修舍无量心是： 唉呀！可怜的众生烦恼群，愿连同习气都寂灭而心平等！愿被强烈贪嗔所折磨的有情众生，都能远离亲疏而心平等，愿能脱离贪嗔！如是，愿众生的所有烦恼都寂灭！特别是，愿贪嗔之火平息，生起无有亲疏的堪能之心！ 增广修舍无量心是： 如是思惟，从一个众生到两个和三个，从一个地方到一方，从四大部洲，到小千、中千、大千世界，对一切世间修习。 也就是初学者，在未能够对自己的仇人和亲人修平等心之前，要不断修习。 之后从一个、两个、三个众生等，直到自己的所有村落，再到地方和赡部洲（南赡部洲）之间修习。 之后从赡部洲到小千世界，中千世界，大千世界，对一切世界界修习。 也就是首先对人，之后对畜生等一切众生平等修习。 舍无量心生起的量是： 彼（舍无量心）在自相续中，生起的量是自他、怨亲平等。 获得如是之心，对任何人都不会生起嫉妒和嗔恨，而是平等对待。 修习舍无量心之后的后得是： 如是，以有缘的方式修习舍无量心之后，在座间，于无有对境的舍心中，一切都是心，心性犹如虚空。 在胜义无生空性的状态中，安住于远离戏论的智慧之相。 也就是，所要修习的对境，这些显现为众生的事物，也如同影像一般，虽显现却无自性，是无生的状态中安住。 也就是，所取境的蕴，以及于彼之外执著为我的贪执，二者都是虚假的自性，如同在镜子里的影像上，妄念“这是我的脸”一般，是无而显现，并且依赖于蕴。如《宝鬘论》中所说： 犹如依赖于镜子，虽然显现自己和他人的影像，但那在真实中，丝毫也不存在。 同样依赖于蕴，我执是愚
English
How could there be malice? Although wanting desires and happiness, I will definitely prevent engaging in non-virtue, the cause of suffering! The actual focus of equanimity is: Alas! The miserable masses of sentient beings' afflictions, may the mind be balanced with the complete pacification of all habitual tendencies! May all embodied beings tormented by intense attachment and aversion, be free from closeness and distance, with a balanced mind, may they be free from attachment and aversion! Thus, may all the afflictions of sentient beings be pacified! In particular, may the fires of attachment and aversion be extinguished, and may a workable mind without closeness and distance arise! Expanding the focus of equanimity is: Thinking thus, from one sentient being to two and three, from one place to one continent, from four continents, to a thousand, two thousand, three thousand worlds, meditate on all the worlds. That is, for a beginner, meditate until you are able to cultivate equanimity towards your own enemies and friends. Then, from one, two, three sentient beings, etc., to all your own villages, and then to the area and Jambudvipa (Southern Jambudvipa). Then, from Jambudvipa to a thousand worlds, two thousand worlds, three thousand worlds, meditate on all the world realms. That is, first on humans, and then equally meditate on all beings such as animals. The measure of mastering equanimity in the mindstream is: That (equanimity) in one's own mindstream, the measure of arising is the equality of self and others, enemies and friends. Having obtained such a mind, jealousy and anger will not arise towards anyone, but equality will occur. The post-meditation of cultivating equanimity is: Thus, after cultivating equanimity with focus, in the session break, in equanimity without an object, everything is mind, the nature of mind is like space. In the state of ultimate unborn emptiness, rest in the aspect of wisdom free from elaboration. That is, the object to be meditated upon, these things that appear as sentient beings, are also like images, although they appear without existence, rest in the state of being unborn by nature. That is, both the aggregates of the object to be grasped, and the clinging to self other than that, are false in nature, just as on the image in the mirror, the delusion "this is my face", it appears without existence, and relies on the aggregates. As it is said in the Precious Garland: Just as relying on a mirror, although the images of oneself and others appear, but that in reality, does not exist at all. Similarly, relying on the aggregates, the clinging to self is foolish.
Chinese
亦成过失。犹如自己的面容影像，并非真实存在。如同不依赖镜子，自性的影像无法显现一样。不依赖于蕴，我执也是如此。如是说。如果对自性的蕴执著为我，就会有业。因为有业就会有生，因此会有老死。如果不执著于蕴，那么所有这些都会被遣除。如彼经云：只要有对蕴的执著，那么就会由此产生我执。如果有了我执，也就会有业，由此又会产生。三条道路无始无终无中，轮回的轮转如同火轮一般，互相之间，具有因缘而流转于轮回。因为那既非自也非他，也未从三时中获得，所以，我执将会灭尽。因此，当见到业和生，以及如此的因果生，和它们的灭尽时，就不会认为世间存在或不存在。如是说。因此，应当了知一切法，如同影像一般，没有能被执著为我和我所的对境。《修习舍的利益是：》如此修习后，成就的程度是生起深寂的证悟。也就是生起对一切法自性本来不生，平等性的证悟。如《普作续》云：于不可思议的法性菩提中，安住于无二，便生起智慧。如是说。《舍的果是：》如此修习的果是，没有亲疏远近染污的心。于实相义中自性任运成就。也就是以世俗谛而言，没有自他亲疏远近，以胜义谛而言，则会证悟无二的法性。如此串习到极点后，首先应当修习慈。《第二，修习慈心也有五种，慈心更进一步增长是：》如前所说的道理。如此对一切众生心怀平等之后，如同自己母亲想要得到安乐一样，也应当如此思维一切有情。也就是在心怀平等之后，如同慈爱父母一般，对一切有情都怀有父母之心，从而修习慈心。如《八千颂经》云：具有慈爱之心的声闻和独觉
English
It also becomes a fault. Like the image of one's own face, it is not truly existent. Just as without relying on a mirror, the image of one's own nature cannot appear. Without relying on the aggregates, the clinging to self is also like that. Thus it is said. If there is clinging to the aggregates of one's own nature as self, then there will be karma. Because there is karma, there will be birth, and therefore there will be old age and death. If there is no clinging to the aggregates, then all of these will be eliminated. As it says in that very text: As long as there is clinging to the aggregates, then from that will arise the clinging to self. If there is clinging to self, there will also be karma, and from that, birth will arise again. The three paths, without beginning, end, or middle, the wheel of samsara, like a wheel of fire, mutually, with causes and conditions, revolve in samsara. Because that is neither self nor other, and is not obtained from the three times, therefore, the clinging to self will be exhausted. Therefore, when seeing karma and birth, and such cause and effect of birth, and their exhaustion, one will not think that the world exists or does not exist. Thus it is said. Therefore, one should know that all phenomena, like an image, have no object that can be clung to as "I" and "mine." The benefit of cultivating equanimity is: After cultivating in this way, the extent of accomplishment is the arising of profound and peaceful realization. That is, the realization of the equality of all phenomena, whose nature is originally unborn, arises. As it says in the Kun Byed: In the inconceivable Dharma nature of Bodhi, by abiding in non-duality, wisdom arises. Thus it is said. The fruit of equanimity is: The fruit of cultivating in this way is a mind without near, far, or defilement. In the meaning of reality, self-nature is spontaneously accomplished. That is, in terms of conventional truth, there is no self, other, near, or far, and in terms of ultimate truth, one will realize the non-dual Dharma nature. After becoming extremely accustomed to this, one should first cultivate loving-kindness. Secondly, there are also five aspects to cultivating loving-kindness, the further increase of loving-kindness is: The reason as previously stated. After having equanimity towards all beings in this way, just as one's own mother wants to attain happiness, one should also think of all sentient beings in the same way. That is, after having equanimity, just as one cherishes one's parents, one should cultivate loving-kindness by holding all sentient beings in one's heart as one's parents. As it says in the Eight Thousand Verse Sutra: A Shravaka and Pratyekabuddha with a mind of loving-kindness