Tibetan
པར་འདོད་པའོ། །ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཆོས་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་སོ། །རང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་དོན་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ་ཡིན་པར་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། དགེ་སློང་དག །ཁྱེད་ཀྱིས་རང་ངམ་གཞན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་རུང་སྟེ་འཇིགས་པ་དང་འཚེ་བ་དེ་ལས་ཐར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐྱབས་སུ་སོང་ཞིག་དང༌། ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པའི་རེ་བ་དེ་དང་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །གསང་སྔགས་པས་ནི་རང་ལ་ཡོད་པའི་སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་ད་ལྟ་རང་ཆས་སུ་གནས་པ་མངོན་དུ་མཐོང་བར་འདོད་ནས། ཐུན་མོང་གི་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་ཞིང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རང་གི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །དེའང་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང༌། བསྟན་པ་སྤྱིའི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གཉིས་ཀ་རྒྱུའི་སྐྱབས་ཡུལ་དུ་འདོད་ལ། དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོའོ། །རང་གི་སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཡེ་ནས་གནས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་ཡུལ་ཏེ། དེ་ལ་བླང་དོར་དང་བཅོས་བསླད་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་ནི་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོའོ། །དེའང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དཀོན་མཆོག་ལ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཆ་ནས་འབྲས་བུ་དང༌། དེའི་ཆེད་དུ་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཆ་ནས་རྒྱུར་འདོད་པ་ལྟར་བརྩིར་རུང་མོད་ཀྱང༌། གཙོ་བོར་རང་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པས་གཞན་དུ་མི་སྨོན་པར་དེའི་ངང་ལ་འཇོག་པས་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང༌། དེ་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་དུ་ཕྱིའི་དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོར་བཞག་སྟེ། ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་མངའ་བདག་ལ། །གཞན་དུ་ཕུན་ཚོགས་དེ་འདོད་ནས། །གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་སྨོན་པ་དང༌། །འོད་གསལ་བ་ཡི་སེམས་ཉིད་ ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ། །རྟོགས་ནས་རྩེ་གཅིག་མཉམ་འཇོག་པ། །འབྲས་བུའི་མཆོག་ཏུ་ཡང་དག་བཤད། །ཅེས་སོ། ། སྐབས་འདིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ངོས་གཟུང་བ་ལ་གཉིས་ལས། ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་ལས་ནི། སངས་རྒྱས་མཆོག་གི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཆོས་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དང༌། སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་འདུན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ད
Chinese
想要获得（皈依）。皈依佛，是想要获得佛。皈依法，是想要获得法。皈依僧，是想要获得僧。为了成就自他二利而皈依三宝，这是因的皈依，如《三宝积经》所说：比丘们，你们为了自己或他人的缘故，为了从恐惧和伤害中解脱而皈依吧，你们所希望的愿望将会完全实现。密宗行者想要亲眼见到自己本有的心性，即现在自然存在的佛性，因此皈依共同的外在三宝，并将非共同的自心安住在原始未生的状态中。其中，各个坛城的三宝和整个教法的三宝都被认为是因的皈依处，皈依它们就是因的皈依。自己的心性，即自生智慧的三宝本来就存在，这是果的皈依处，对它不作取舍和改造，一心安住就是果的皈依。也就是说，外在的三宝，从想要获得果的角度来说是果，从为了这个目的而承诺皈依的角度来说是因，虽然可以这样认为，但主要是因为自性本来就具足，不希求其他，安住在这种状态中是果的皈依，为了成就它，皈依外在的三宝是因的皈依。如《智慧成就》所说：对于三坛城的主宰，如果想要其他的圆满，那是希求于因；而光明的心性，认识到是三坛城的主宰，一心安住，则被正确地宣说是最殊胜的果。如是说。《此处对三宝的认定有两种，其中共同的小乘是：》佛是至尊佛的化身。法是教法和证悟的自性，即十二部经、各自传承的道和禅定等。僧是各个凡夫僧
English
Wanting to obtain (refuge). Taking refuge in the Buddha is wanting to obtain the Buddha. Taking refuge in the Dharma is wanting to obtain the Dharma. Taking refuge in the Sangha is wanting to obtain the Sangha. Taking refuge in the Three Jewels in order to accomplish the benefit of oneself and others is the refuge of cause, as stated in the Ratnakuta Sutra: Monks, whether for your own sake or for the sake of others, take refuge in order to be liberated from fear and harm, and your desired wishes will be completely fulfilled. Secret mantra practitioners want to directly see their own mind nature, which is the Buddha nature that is naturally present now, therefore they take refuge in the common external Three Jewels, and non-commonly they place their own mind nature in the state of primordial non-arising. Among them, the Three Jewels of each mandala and the Three Jewels of the entire teaching are both considered as the refuge of cause, and taking refuge in them is the refuge of cause. One's own mind nature, the Three Jewels of self-born wisdom, are inherently present, this is the refuge of result, and placing it single-pointedly without acceptance or rejection and without fabrication is the refuge of result. That is to say, the external Three Jewels, from the perspective of wanting to obtain the result, are the result, and from the perspective of promising to take refuge for this purpose, are the cause, although it can be considered in this way, mainly because it is spontaneously present in oneself, without desiring others, abiding in this state is the refuge of result, and taking refuge in the external Three Jewels as a conducive condition for accomplishing it is established as the refuge of cause. As stated in the Siddhi of Wisdom: To the lord of the three mandalas, if desiring other perfections, that is aspiring to the cause; while the mind nature of clear light, recognizing it as the master of the three mandalas, abiding single-pointedly, is rightly declared as the supreme result. Thus it is said. Here, there are two ways to identify the Three Jewels, among which the common Lesser Vehicle is: The Buddha is the emanation body of the supreme Buddha. The Dharma is the nature of teaching and realization, namely the twelve divisions of scripture, the paths of individual lineages, and samadhi, etc. The Sangha is the individual ordinary Sangha.
Tibetan
ང་འཕགས་པ་གཉིས་ལས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དགེ་འདུན་ཆུང་ངུ་དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་དགེ་བསྙེན་དང་བཅས་པ་སྟེ་འགྲོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་པོ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་སྟེ། དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་དང་ཞེས་སོ། །དེའང་བཞིར་ལོངས་ནས་དགེ་འདུན་འདུས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཕགས་པ་ལ། རྒྱུན་ཞུགས། ཕྱིར་འོང༌། ཕྱིར་མི་འོང༌། དགྲ་བཅོམ་པའི་ཞུགས་པའོ། །གནས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གྲགས་པ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དག་པ་གཉིས་ལྡན་མཐར་ཐུག་པ་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ནི་ངོ་བོ་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་དུ་མེད་པ། རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲོ་བའི་ལམ་མམ་གཉེན་པོ་ཡིན་པ། རྣམ་པ་ལམ་བདེན་དང་འགོག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོན་གྱི་ཆོས་དང༌། ཚིག་གི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡབ་ལན་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། བསམ་མེད་གཉིས་མེད་རྟོག་མེད་པ།། དག་གསལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱིས། །གང་ཞིག་གང་གིས་ཆགས་བྲལ་བ། །བདེན་གཉིས་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ཆོས། །ཆགས་བྲལ་གཉིས་ནི་འགོག་པ་དང༌། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གིས་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་འགོག་པ་གཉིས་ནི་དྲི་མ་སྔར་ཡོད་གཉེན་པོས་བསལ་ཏེ་སྤྲོས་པ་མེད་པར་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང༌། དྲི་མའམ་སྤྲོས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་དོན་ལ་འཇོག་པ་སོ་སོར་བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པའོ། །ལམ་ནི་ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གྱི་རྟོགས་པའི་ཆའོ། །བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །དགེ་འདུན་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་དོན་གསར་དུ་མཐོང་བ་འཕགས་པ་ས་བཅུ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ནང་གི་དོན། །ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་དག་པའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཚོགས། །བླ་མེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལས། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པར་འདོད་དེ། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང༌། སྐུ་གསུམ་མམ་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དག་པ་དང༌། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་དང༌། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ལྷ་དང་བཅས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། པདྨ་དང༌། རྡོ་རྗེའི་རིགས་གསུ
Chinese
从二圣者来说，对于各自的凡夫，小僧团是沙弥父母和近事男女等，因为是众生福田的缘故。大者是受具足戒者，即比丘的大僧团等。那也需要四人以上才能称为僧团聚集。圣者有入流果、一来果、不来果、阿罗汉的入者。住者是佛。大乘中也著名的是，佛是三身自性，具足二净，究竟二利圆满。如《宝性论》所说：“非作任运成，非由他缘悟，具知悲及力，具二利佛陀。”法是本体不可言说思议，自性是成佛之道或对治品，相是道谛和灭谛二者的体性，是意义之法；语言之法是十二部经。又如彼论所说：“无思无二无分别，清净光明对治性，何者由何离贪著，二谛体性彼即法。离贪二者灭谛与，道之谛理摄持故。”其中灭谛二者是，以对治品遣除先前存在的垢染，无有戏论而各自分析的灭谛；以及垢染或戏论如虚空般自性不存在之义而安立的非各自分析的灭谛。道是资粮道、加行道、见道、修道的证悟分。执持二谛体性的是所有经和证法的法。僧是新见心性光明之义的安住十地之圣者。如彼论所说：“如是尽所有，如所有内义，由慧所见清净故，具慧不退还众聚，是具无上功德者。”不共的方面，在金刚乘中，根据各续部的不同而有所承许。在事部和行部续中，佛宝是五智和三身或四身的自性，是法性清净和种种变化以及加持的本尊，如来、莲花和金刚三
English
From the two Aryas, for each ordinary person, the small Sangha is the Shramanera parents and Upasaka men and women, etc., because it is the field of merit for sentient beings. The great one is the one who has received full ordination, that is, the great Sangha of Bhikshus, etc. That also requires four or more people to be called a Sangha gathering. The Aryas are those who have entered the stream, those who return once, those who do not return, and those who have entered the Arhatship. The one who abides is the Buddha. In the Mahayana, it is also famous that the Buddha is the nature of the three bodies, possessing two purities, and ultimately fulfilling the two benefits. As stated in the Ratnagotravibhāga: "Unmade and spontaneously accomplished, not realized by other conditions, possessing knowledge, compassion, and power, the Buddha possesses two benefits." The Dharma is the essence that cannot be spoken or conceived, the nature is the path to Buddhahood or the antidote, the aspect is the characteristic of the two truths of the path and cessation, which is the Dharma of meaning; the Dharma of words is the twelve divisions of scripture. Again, as stated in that treatise: "Without thought, without duality, without discrimination, pure, clear, and antidotal, whatever is free from attachment by whatever, that which is characterized by the two truths is the Dharma. The two free from attachment are included by the truth of cessation and the truth of the path." Among them, the two cessations are: the cessation that is individually examined by removing the previously existing defilements with the antidote and without elaboration; and the cessation that is not individually examined, which establishes the meaning that defilements or elaborations are inherently non-existent like space. The path is the part of realization of the accumulation, application, seeing, and meditation paths. Holding the characteristics of the two truths is all the Dharma of scripture and realization. The Sangha is the Arya who abides on the ten Bhumis, newly seeing the meaning of the luminosity of the nature of mind. As stated in that treatise: "Thus, all that exists, the inner meaning of all that exists, is seen by wisdom, and because it is pure, the assembly of those who do not turn back, possessing intelligence, is the one who possesses unsurpassed qualities." The uncommon aspect, in the Vajrayana, is accepted as different according to the different Tantra sections. In the Kriya and Charya Tantras, the Buddha Jewel is the nature of the five wisdoms and the three or four bodies, the purity of Dharmata and various transformations, and the deities of blessings, the three families of Tathagata, Padma, and Vajra.