Tibetan
མ་རིགས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར། རྒྱུད་བླ་ལས། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་སེམས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཞེས་སོ། དེ་ཉིད་ལ་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཞི་གདོད་མ་ནས་སངས་རྒྱས་པར། མཚན་བརྗོད་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རིས་མེད་པ། །ཞེས་དང༌། བརྟག་གཉིས་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་་སངས་རྒྱས་ཉིད། །འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས། །དེ་བསལ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། ། དེའང་སེམས་ཅན་པའི་་དུས་ན་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྣང་ཆ་ནས་གཟུགས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་དང་སྟོང་ཆ་ནས་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་ལྡན་ཡང་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པས་མངོན་སུམ་དུ་མི་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཁམས་སམ་རིགས་ཞེས་བཏགས་ཤིང༌། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་ཀྱང༌། ངོ་བོ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ནུས་པ་རྫོགས་པར་སྣང་མི་སྣང་ཙམ་ལས་དང་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་དུས་ན་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་ཕྱིས་གསར་དུ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་ནི་མ་་ཡིན་ཏེ། འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཐོག་མ་མེད་པ་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །འདི་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྔོན་དེ་ཕྱིས་དེ་ བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཉོན་མོངས་པས་གོས་པ་མེད་དེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགྱུར་མེད་དེ། ། ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལས་བྱུང་འདོད་ཆགས་སྩོགས། །གློ་བུར་དྲི་མས་དེ་ཉོན་མོངས་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེའང་དབྱེ་ན། ཡེ་ནས་གནས་ལའང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་དང༌། གནས་སྐབས་དྲི་མ་སེལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་བསྒྲུབས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རིགས་སོ། །རང་བཞིན་ལའང་སེམས་ཉིད་སྟོང་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་་དུ་གནས་པའི་རིགས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་བྲལ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། ཆོས་ཅན་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་གཟུགས་སྐུ་དམ་པའི་བྲལ་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ། དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ
Chinese
种姓，即存在于一切众生之中。如《宝性论》云：“圆满佛身现前故，以及彼性无差别故，有种姓故诸有情，恒常具有如来藏。”又说，此即无始之法界善，乃是根本以来即已成佛。如《名称赞》云：“佛陀无始亦无终，最初佛陀无差别。”又如《二观察》云：“众生实乃是佛陀，然为客尘所遮蔽，除彼即是真佛陀。”此乃其意。彼于众生之时，心之法性，就显现分而言，圆满具足色身之功德；就空性分而言，圆满具足法身之功德。然因被垢染所遮蔽，故不能现前显现，因此称之为界或种姓。成佛之时，虽说远离一切垢染，故称之为菩提，然其本体，不过是心性之能力圆满显现与不显现而已。若认为最初众生之时所无之功德，后来新产生，则非也。因其无有迁变之故。如是说，《如来藏经》云：“无始时来界，是诸法之所依，由此有诸有情，及证得涅槃。如前昔如是，不变之真如。”如是。彼心之法性，光明之自性，未被烦恼所染污。如《宝性论》云：“心性光明为何者，彼如虚空无变异，由非真分别所生贪等，客尘垢染彼不染。”如是。彼亦可分为，本来安住之自性种姓，以及观待暂时遣除垢染之修成种姓。自性亦可分为，心性本空离戏边，法性自性安住之种姓，成为法身之因；以及有法自性安住之种姓，成为胜妙色身之因。无始以来，有法安住于法性，如《涅槃经》云：“善男子，如是心之法性，自性光明，自性本体
English
The lineage, which exists in all sentient beings. As the Uttaratantra states: "Because the complete Buddha body manifests, and because that nature is without difference, and because there is lineage, all sentient beings constantly possess the essence of the Tathagata." It is also said that this is the beginningless Dharmadhatu of goodness, which is enlightened from the very beginning. As the Name Praise says: "Buddha has no beginning and no end, the first Buddha is without distinction." And as the Two Examinations say: "Sentient beings are indeed Buddhas, but they are obscured by adventitious stains. Removing them is indeed the true Buddha." This is the meaning. When one is a sentient being, the Dharma nature of the mind, in terms of appearance, is fully endowed with the qualities of the Rupakaya, and in terms of emptiness, is fully endowed with the qualities of the Dharmakaya. However, because it is obscured by defilements, it cannot be manifested directly, so it is called Dhatu or Lineage. When one becomes a Buddha, although it is said to be Bodhi because it is free from all defilements, its essence is only the complete manifestation or non-manifestation of the power of the mind itself. If one thinks that the qualities that were not present in the beginning when one was a sentient being were newly created later, then it is not so. Because it is immutable. As it is said, the Sutra Revealing the Essence says: "The realm of beginningless time is the abode of all Dharmas. Because of this, all beings and the attainment of Nirvana exist. As it was before, so it is later, the unchanging Suchness." Thus. The Dharma nature of that mind, the nature of luminosity, is not stained by afflictions. As the Uttaratantra states: "The nature of the mind is luminosity, which is immutable like the sky. Attachment, etc., arising from untrue thoughts, adventitious stains do not defile it." Thus. It can also be divided into the lineage that abides naturally from the beginning, and the lineage that arises from practice, which depends on temporarily removing defilements. The nature can also be divided into the lineage of the emptiness of mind itself, free from the extremes of elaboration, the Dharma nature abiding as nature, which becomes the cause of the Dharmakaya; and the lineage of the nature of phenomena abiding as nature, which becomes the cause of the excellent Rupakaya. From beginningless time, phenomena abide in Dharma nature, as the Nirvana Sutra says: "Son of lineage, thus the Dharma nature of the mind, naturally luminous, naturally the essence"