Tibetan
་སྣང་ཡུལ་ལས་སྐྱེས་སམ། དེའི་རྣམ་པ་འདྲ་བ་ཇི་ཞིག་ལྟར་ལམ་གྱིས་ཤར་བ་ནི་ཆོས་ཡིན་ལ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་ཡིན་ནོ། ། དེའང་ཡུལ་གྱི་ཆ་ནས་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་རིག་ལ་རྣམ་པར་ཤར་བའི་ཆ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་སྔ་མའི་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་ཇི་ཞིག་ལྟར་སྐྱེ་བའམ། མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཡུལ་འཇལ་བའི་ཤེས་པ་སྟེ། ཡུལ་ཡང་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ སོ། །དེའང་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་སྟེ། དོན་སྔ་མའི་ཡུལ་ལམ། དེ་དག་ལས་རང་རང་གི་ཤེས་པའི་ཆ་དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ལ་ཡིད་དུ་བརྗོད་དེ། མཛོད་ལས། དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་གཟུགས་ལྟ་བུའི་ཚེ། དངས་གསལ་ཡུལ་ལ་འཛིན་མེད་དུ་གནས་པ་ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་མཐོང་པའི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ལ་ཤར་བ་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་གཉིས་པོ་བཞག་པ་ལ་འགགས་ཞེས་བཏགས་ནས། གཟུགས་སོ་སྙམ་དུ་སྐད་ཅིག་ལ་ཤར་བའི་ཆ་ལ་ཡིད་དམ་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་འཇུག་པ་མྱུར་བས་ཞིབ་མོར་མི་རྟོག་པས་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བཏགས་ལ། ཡུལ་དང་པོར་རིག་པས་གཟུང་བའི་རྟོག་པའི་ཞེས་ཀྱང་བཏགས་སོ། ། དེའི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་ཀྱི་དཔྱོད་པ་ཞིབ་མོ་ཐམས་ཅད་ནི་འཛིན་པའི་རྟོག་པར་བཤད་དོ། །དེའང་ཡིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་་དང་པོར་རིག་ཀྱང་དཔྱོད་པས་རྗེས་མ་མཐུད་ན་ལས་མི་སོག་པར་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཐམས་ཅད་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། རྟོག་རྩེ་བའི་དོ་ཧ་ལས། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །འཛིན་པས་མ་བསླད་དེ་ཁོ་ན། །ལས་མེད་རྣམ་པར་སྨིན་པའང་མེད། ། མཁའ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་མཐོང༌། །ཞེས་སོ། རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ལས་སོག་ཚུལ་ནི། ད་ནི་རྣམ་ཤེས་དེ་དག་གིས་ལས་ཇི་ལྟར་སོགས་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ཡང་ཆགས་རྟོག་རགས་པའི་དགེ་སྡིག་གིས། འདོད་པར་འདུ་བྱེད་བག་ཆགས་ཀུན་གཞིར་བརྟེན། །མི་རྟོག་གསལ་སྣང་གཟུགས་སུ་འདུ་བྱེད་ལ། །མི་རྟོག་རྩེ་གཅིག་གཟུགས་མེད་བག་ཆགས་བརྟེན། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གློ་བུར་སྒྲིབ་པ་གཉིས། །དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་ཉེ་བར་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སེམས་གཟུང་འཛིན་རགས་པས་ཀུན་རྟོག་ཅིང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་འདོད་པར་ལྟུང་ལ། གནས་ལུགས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྣང་ཡུལ་སྣང་ལ་རྟོག་པར་མ་སྐྱེས་པའི་ངང་ལ་བསྒོམ་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ལས་ཀུན
Chinese
是从显现的境产生的吗？它的形相如何如道路般显现，那就是法。也是意的识。 那也是从境的角度来说是法，从它在觉知上显现的角度来说称为识。 又在那里面说：「其中意的识是如何随着先前境的后面产生的呢？或者说是衡量未显现境的识，既是境，也是识。」 等。 那就是五根识和阿赖耶识，先前境，或者从那些各自的六种识的成分刚一停止时就称为意。如《俱舍论》中说：「六者灭已即是意，任何识即是彼意。」等。那是如色等的时候，清净明澈地无执着地安住于境是阿赖耶识，显现于见色之形相的识是眼识，将这两者安立为停止，于是一刹那间显现出“是色”的部分就称为意或心。那一刹那的进入非常迅速，因为没有仔细思索，所以称为无分别。也称为最初由觉知所取的分别。 从那之后产生的细微的观察都是执着的分别。意在最初一刹那觉知，但如果观察没有继续下去，那么所有的瑜伽自在者都认为不会积累业。如所说：「分别顶端之多哈中，六聚境之识，不为执着所染污，唯有彼，无业亦无异熟。犹如虚空无垢而见。」等。识积累业的方式是：现在来说那些识是如何积累业的方式。那就是由粗大的贪执分别的善恶，导致于欲界中造作习气，依于阿赖耶识。无分别的明朗显现，导致于色界中造作；无分别的专注一境，导致于无色界中造作习气。轮回的自性，两种突发性的障碍，在一切时中都是亲近依靠的。如是说。其中，心以能取所取的粗大而普遍分别，以善与不善的业而堕入欲界。没有以实相摄持的，在定中于显现境上没有生起分别的状态中修习，是生于色界的业。
English
Is it born from the field of appearance? How does its form appear like a path, that is Dharma. It is also the mind's consciousness. That is also Dharma from the aspect of the field, and from the aspect of its appearance in awareness, it is called consciousness. Again, it says in that: "Among them, how does the mind's consciousness arise following the previous object? Or it is the consciousness that measures the unmanifest object, it is both the object and the consciousness." Etc. That is, the five sense consciousnesses and the alaya consciousness, the previous object, or from those six components of each consciousness, the moment they cease, it is called mind. As it says in the Treasury of Knowledge: "The six cease and that is mind, whatever consciousness it is, that is mind." Etc. That is, when it is like form, the alaya consciousness is to abide purely and clearly without grasping in the object, and the appearance of seeing form is the eye consciousness, placing these two as cessation, then the part that appears in an instant as "it is form" is called mind or heart. That instant of entering is very fast, because it does not contemplate in detail, it is called non-conceptual. It is also called the conceptualization that is first taken by awareness. All the subtle observations that arise after that are said to be grasping conceptualizations. The mind is aware in the first instant, but if the observation does not continue, then all the yogic masters believe that karma will not be accumulated. As it is said: "In the Doha of the peak of discrimination, the consciousness of the six aggregates of objects, is not defiled by grasping, only that, there is no karma and no fruition. Like the sky, it is seen without stain." Etc. The way consciousness accumulates karma is: Now, how do those consciousnesses accumulate karma? That is, by the gross attachment and discrimination of good and evil, it causes the formation of habits in the desire realm, relying on the alaya consciousness. The non-conceptual clear appearance causes formation in the form realm; the non-conceptual one-pointedness causes the formation of habits in the formless realm. The nature of samsara, the two adventitious obscurations, are always closely relied upon. Thus it is said. Among them, the mind, with its gross grasping and apprehended, universally discriminates, and falls into the desire realm by the karma of good and non-virtue. Without being grasped by reality, practicing in the state of not arising discrimination on the appearing object in meditation, is the karma of being born in the form realm.
Tibetan
་གཞིའི་སྟེང་དུ་སོག་ཅིང༌། །སྣང་ཡུལ་བཀག་ནས་གང་དུའང་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས་ནི་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ལ་འཇོག་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དམ་པའི་ལེའུ་ལས། གང་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དབྱེ་ན་སྤྱོས་ཏེ་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། བར་མའི་འདུ་བྱེད་པས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་ལྟུང་ངོ༌། །གང་ལ་སེམས་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ལ་ཡུལ་མི་འདོར་བས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་་དུ་བྱེད་ཅིང༌། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བས་ནི་གཟུགས་སུ་འདུ་བྱེད་དོ། གང་ལ་གཟུགས་སུའང་མ་ཡིན་འདོད་པར་ཡང་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ལ་མང་དུ་བལྟ་བས་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་གནས་སུ་འཁོར་བ་སྟེ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ལས་ནམ་ཡང་ཐར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཡང་དག་པའི་ཐོས་པས་ཐོས་ལ། བསྒོམ་པས་གོམས་པར་བྱ་བ་ནན་ཏན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སོ། ། ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་བསྟན་པ་ནི། ཤེས་པ་དེ་དག་གི་གནས་སྐབས་བསྟན་པ། ཤེས་པ་གང་་དུའང་མི་རྟོག་ཡེངས་ཐབས་ཚེ། །སྣང་ཡུལ་མི་འཛིན་རྩེ་གཅིག་ཀུན་གཞིའི་་དུས། །གསལ་སྣང་གང་ལའང་དེར་འཛིན་མི་འཇུག་པ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དངས་གསལ་གཡོ་བ་མེད། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་དང་དགག་སྒྲུབ་གཟུང་འཛིན་གྱིས། ། ཚོགས་བདུན་ཡུལ་ལ་རག་པར་རྟོག་པ་ན། རྣམ་ཤེས་བདུན་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ལྟར་ཡུལ་གང་ལའང་མི་རྟོག་པར་ཡེངས་ནས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་སྐབས་སོ། །སྣང་ཡུལ་ས་ལེར་མཐོང་དུས་ལྷན་ནེར་གང་དུའང་མི་རྟོག་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་སོ་སོར་གསལ་ལ་རྣམ་པར་ཤར་བ་རིག་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པ་དང༌། ཡུལ་གང་རུང་ལ་དང་པོར་སྐད་ཅིག་གིས་གཟུང་བར་ཤར་བ་དང༌། གཉིས་པར་དཔྱོད་བྱེད་ཉོན་མོངས་སུ་འདྲེས་ཏེ་་འཛིན་པར་ཤར་བ་ནི་ཉོན་ཡིད་དང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་སྐབས་ཏེ་ཚོགས་བདུན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས། ཡུལ་དང་རྗེས་སུ་མ་འབྲེལ་བར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡུལ་དང་འབྲེལ་བར་མི་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡུལ་སོ་སོར་རིག་པའི་རྣམ་པ་ནི་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡུལ་ལ་དང་པོ་རྟོག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔྱོད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྐྱེས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ་ཞེས་སོ། ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། གན
Chinese
于基之上播种。阻断显现之境，修习于任何皆不作念，则于阿赖耶识中安立生于无色界之种子。于《宝积三昧耶品》中云：于何者以分别作分别，则舍弃善与非善与中庸之造作，则堕于欲界。于何者心不作分别，而不舍弃境，则一心瑜伽，以离于法之自性，则造作于色界。于何者非色亦非欲之心，不视境之行相，多观看而串习，则于无色之境中流转，则从此三有之中，终不解脱。是故以正确之听闻而听闻，以修习而串习之事，当精进也。 示现识之位次者， 示现彼等识之位次。识于任何皆不作念，散乱之方便时。不执显现之境，一心阿赖耶之时。明相于任何皆不容许执彼。阿赖耶识澄明不动摇。五门之境与遮破建立所取能取之。
English
Sowing on the ground. Blocking the appearing realm, meditating without thinking about anything, then establishing the seeds of being born in the formless realm in the Alaya. In the chapter of the Holy Samadhi of the Jewel Heap, it is said: If one distinguishes with discrimination, then abandoning virtue, non-virtue, and neutral actions, one will fall into the desire realm. If the mind does not discriminate and does not abandon the object, then one practices yoga with one-pointedness, and because it is separate from the nature of Dharma, it acts in the form realm. If the mind is neither form nor desire, and one does not see the appearance of the object, but becomes familiar by looking at it often, then one wanders in the realm of formlessness, and one will never be liberated from these three realms of existence. Therefore, one should listen with correct hearing, and diligently practice what is to be familiarized with through meditation. Showing the state of consciousness, Showing the state of those consciousnesses. Consciousness does not think about anything, at the time of distraction. Not grasping the appearing realm, at the time of one-pointed Alaya. Do not allow clinging to anything that appears clearly. The Alaya consciousness is clear, bright, and unwavering. The objects of the five gates and the grasping and clinging of negation and establishment.