Tibetan
་པ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། བྱེ་བྲག་པས་ཡུལ་བེམས་པོ་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ཀྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་བག་ཆགས་འཁྲུལ་སྣང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་མེད་བཞིན་སེམས་ལ་སྣང་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་འདི་དབུ་མ་པ་་དག་གིས་ཀྱང་དགག་ཏུ་མེད་ཅིང་འཐད་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཅི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པས་གང་ཁས་བླངས་པ་འགོག་མོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་སྣང་ཙམ་་དགག་པ་མ་ཡིན་གྱི། བདེན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་ན་འགོག་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། འདི་ལྟར་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་གྱི། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ལ། སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པས་རྣམ་པ་་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་པ་དང༌། རྣམ་བདེན་བརྫུན་གཉིས་ཀས་དོན་དམ་པར་རང་རིག་གྲུབ་པར་འདོད་པ་བཀག་གི །བག་ཆགས་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་མེད་བཞིན་ཤར་བ་དང༌། གྲུབ་པའི་རྣམ་གཞག་དོན་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ག་ལ་འགོག་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་དུས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་གཞན་དབང་དང༌། སེམས་རིག་པ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བའང་དོན་གཞན་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པས་གཞན་དབང་ཞེས་ནང་ལ་སྦྱོར་བ་་དེའང་དཔྱད་དགོས་ཏེ། སྔ་ཕྱི་ལྟར་སྣང་བས་འདོགས་ན་མིང་དུ་ཟད་དོན་ལ་རང་ཡིན་པས་མཐུན་ལ། གཞན་དུ་ཐ་དད་པར་འདོད་ན་རིག་པ་ཡིན་པས་གཞན་མཚན་ཉིད་པར་མ་གྲུབ་པས་ཁས་བླངས་པ་འགལ་བ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཇི་སྐད་དུ། སྔ་མ་ལས། འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་འདི། །གཞན་དུ་རྣམ་པ་འདྲ་བའི་ཕྱིར། །གཟུང་འཛིན་མ་དག་གཞན་གྱི་དབང༌། །དག་པའང་གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་པ། །དབང་དུ་འགྱུར་པ་དག་མིན་ཡང༌། །གཞན་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལའང༌། འགྱུར་བ་མེད་པ་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། དེ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་་ཡོངས་གྲུབ་ནི། འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་གང་གི་ཚེའང་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་སྟེ། སྔོན་དང་ཕྱིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་གནས་པ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སོ། །འདིའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྟོང་པའང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཞག་གོ །རང་གིས་སྟོང་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དང༌། གཉིས་ཀས་སྟོང་བའོ། །རང་གིས་སྟོང་པ་ནི་མེད་བཞིན་སྣང་བ་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྤངས་པ་དང༌། རང་གཞན་དུ་དབྱེ་བའི་ཆ་ཤས་མེད་ཀྱང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་མི་འདོར་བས་བཏགས་པར་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་གཉིས་ སོ། །གཞན་གྱིས་སྟོང་པའང༌། མི་ལྡན་པ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་རྣམ་གྲང
Chinese
如果说和……相同，那是不相同的。因为，外道（胜论派）承许事物是自相成立的，而我们却说是像习气、错觉、梦境一样，实际上没有，但在心中显现。这种方式即使是中观派也无法否认，而且是合理的。如果问：中观应成派遮破了什么承许呢？答：不是遮破这种显现本身，而是遮破对真实的执着。正如论师龙树所说：“不是遮破如此的显现，而是要遣除对真实的执着。”并且，唯识真实现象派承许现象为心，以及真假二者都认为在胜义中自证成立，这些都被遮破了。对于习气、错觉的显现，实际上没有却显现，以及成立的分别念符合实际，这些怎么会遮破呢？因为在进行世俗分别念时，二者是一致的。因此，外境是他缘，以及心识后后从前前产生那样显现，也是因为依赖于其他前前之义，所以称作他缘，将这些安立于内，也需要观察。如果以前后显现来安立，那只是名称而已，实际上是相同的，所以一致。如果认为是他体的，因为是心识，所以没有成立他体的自性，因此承许相违是不好的。如云：“如此种种显现，因为在他处种类相同，所取能取不净是他缘，清净也是他缘，虽然不是成为自在，但说是显现为他。”如是说。圆成实也有不变和不颠倒。其中，不变的圆成实是：无论在迷惑或不迷惑时，都具有自性清净的法性，自性中就具有的空性，与先前和之后没有差别地存在，称为不变的圆成实，是本性的实相。就此而言，空性也安立为三种：自性空、他性空、二性空。自性空是指，像水中月亮一样，实际上没有却显现，舍弃了自己的体性，以及没有分别自他的部分，却不舍弃任运成就的法，因此安立为自性空。他性空也是，不具备的他性空和种类
English
If you say it's the same as..., it's not the same. Because the Particularists (Vaisheshika) assert that objects are established as self-characterized, but we say that like habits, illusions, and dreams, they don't actually exist, but appear in the mind. This way, even the Madhyamikas cannot deny it, and it is reasonable. If you ask: What assertions do the Madhyamika Prasangikas refute? Answer: It is not refuting the mere appearance itself, but refuting the attachment to reality. As the teacher Nagarjuna said: "It is not refuting such an appearance, but it is to reverse the thought of reality." Moreover, the Mind-Only True Aspectarians assert that phenomena are mind, and both the true and false assert that self-awareness is established in the ultimate sense, these are refuted. How could we refute the appearance of habits and illusions, which appear without actually existing, and the established distinctions that conform to reality? Because when making conventional distinctions, the two are consistent. Therefore, external other-dependence, and the appearance of later consciousness arising from earlier consciousness, is also called other-dependence because it relies on other earlier meanings. Applying these to the inner also needs to be examined. If you establish it by the appearance of before and after, it is only a name, but in reality it is the same, so it is consistent. If you think it is other, because it is consciousness, it has not established the nature of otherness, so it is not good to contradict the assertion. As it is said: "Such various appearances, because the types are the same in other places, the impure object and subject are other-dependent, and purity is also other-dependent, although it does not become independent, but it is said to appear as other." Thus it is said. The perfectly established also has immutability and non-inversion. Among them, the immutable perfectly established is: whether in delusion or not, it has the nature of self-purification, the emptiness that is inherent in its nature, existing without difference between before and after, called the immutable perfectly established, which is the reality of the nature. In this regard, emptiness is also established in three ways: emptiness of self, emptiness of other, and emptiness of both. Emptiness of self refers to the fact that, like the moon in water, it appears without actually existing, abandoning its own nature, and without distinguishing parts of self and other, yet not abandoning the spontaneously accomplished Dharma, therefore it is established as emptiness of self. Emptiness of other is also, the non-existent emptiness of other and types.
Tibetan
ས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །གཉིས་ཀས་སྟོང་པ་ལའང༌། གཉིས་བཅས་རྣམ་གྲངས་པས་སྟོང་པ་དང་སྒྲ་དོན་རང་མཚན་པས་སྟོང་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འོད་གསལ་བ་སྙིང་པོའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ནི་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་ལ། ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལྡན་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག་པའི་ཆ་ནས་སྐྱོན་ཡོན་གྲུབ་བསལ་ལས་འདས་པའོ། །འཁྲུལ་སྣང་དྲི་མའི་ཆོས་དཀར་དམར་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དང༌། ཀུན་དུ་རྟོག་པའམ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ནི་གཤིས་ལ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་ཀྱང་སྟོང་ལ། ཀ་བ་དང་བུམ་པ་ལྟར་རྣམ་གྲངས་པས་ཀྱང་སྟོང་ཞིང་སྐྱོན་གྱི་ཆ་་དང་ལྡན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག་པའི་ཆ་ནས་སྐྱོན་ཡོན་གྲུབ་བསལ་ལས་་འདས་པའོ། །ལམ་རྣམས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་གྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་ལྡན་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དག་པའི་ཆ་ནས་སྐྱོན་ཡོན་ལས་འདས་པའོ། །དག་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་ཉེས་པའི་སྐྱོན་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པ་དང༌། ཁམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཅི་ཡོད་པ་མཐར་ཐུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པས་མི་སྟོང་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་་དག་པའི་ཆ་ནས་སྐྱོན་ཡོན་གྲུབ་བསལ་ལས་འདས་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན། རང་གིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་བཞིན་བདེན་པ་མེད་ པའོ། །དབྱེ་ན་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ནི་གང་་དུའང་མཚན་ཉིད་ཆད་པ་རི་བོང་གི་རྭ་དང༌། འཁྲུལ་ངོར་སྣང་ལ་གཤིས་སམ་དོན་ལ་མེད་པ་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པའོ། །བརྟགས་པས་རང་གི་ངོ་བོས་་སྟོང་པ་ནི་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་བཏགས་པ་རྣམས་ཏེ་བློས་བཀོད་པ་ཙམ་ལས་ཡུལ་དེའི་རང་མཚན་པ་མེད་པ་བུ་ཆུང་ལ་སེང་གེར་བཏགས་པའི་མིང་གི་སྒྲ་སེང་གེ །དོན་གཡུ་རལ་དང་བཅས་པ་སྟེ་མིང་གི་སྒྲ་དོན་བུ་ཆུང་གི་ལུས་གང་ནའང་མེད་མོད། གོ་བྱེད་ཀྱི་མིང་ལས་གོ་བྱའི་དོན་མཚོན་ནུས་པས་སྟོང་ཡང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་དེ་ལ་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཆ་ནས་བཏགས་པའོ། །དབྱེ་ན་གཉིས་ལས། མི་ལྡན་པ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི། ཉི་མ་ལ་མུན་པ་མི་ལྡན་པའམ། ཀ་བ་དང༌། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཉི་མ་ལ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་རང་མཚན་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཉི་མ་དང༌། འོད་བྱེད་པ་དང༌། རྟ་བདུན་ཞེས་པ་རྣམ་གྲངས་སྤྱིར་བཏགས། ཁམས་དང་དཔེ་བསྡུའི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཉི་མའི་དོན་རང་མཚན་ལ་མ་རེག་པས་ན་སྟོང་
Chinese
由他者空。二者皆空的情况，有二者包括名相空和声义自相空。其中，心的法性光明是心髓的自性，这远离一切过患的事物，具足功德的特征，从本体清净的角度来说，超越了过患和功德的成立与破除。错觉显现的各种红白杂染之法，以及普variable督或八识聚，这些因为在体性上不存在，所以自性也空，如同柱子和瓶子一样，名相上也空，并且具有过患。从本体清净的角度来说，超越了过患和功德的成立与破除。道等也自性空，具有一些功德和过患，从本体清净的角度来说，超越了过患和功德。在究竟清净之时，所有罪过的习气都空，心髓的所有功德究竟显现而不空，从本体清净的角度来说，超越了过患和功德的成立与破除。总而言之，自空是指任何法都不具有真实的自性。如果区分，有二者，自性自相空是指在任何事物中都不存在自性的，比如兔角，以及在错觉中显现但在体性或意义上不存在的，比如水月。通过观察而自性空的，是指所有被赋予名称、词语和文字的事物，仅仅是心识的构造，除此之外，并不存在该事物的自相，比如给小孩子取名为狮子，名字的声音是狮子，意义是具有鬃毛等，名字的声音和意义在小孩子的身体上都不存在，但是，因为能从能表达的名称中表达所表达的意义，所以虽然是空性，但所有能起作用的事物都被赋予了名称。由他者空是指从该法不具有其他法的角度来命名的。如果区分，有二者，不相应由他者空是指，太阳不具有黑暗，或者柱子和布匹等在太阳中不存在的法的意义自相的所有他法。名相由他者空是指，太阳和发光者以及七马等名称被普遍赋予，所有关于界和比喻的差别，都没有触及太阳的意义自相，所以是空性。
English
Emptiness by other. In the case of being empty by both, there is emptiness by both including nominal emptiness and emptiness by sound and meaning's own characteristic. Among them, the luminous nature of the mind, the essence of the heart's essence, is empty of all faults, possessing the characteristics of qualities, and from the perspective of the purity of essence, it transcends the establishment and refutation of faults and qualities. The various red and white defiled dharmas that appear as illusions, and the all-pervasive thoughts or the eight aggregates of consciousness, these are empty of their own nature because they do not exist in their essence, and they are also empty in terms of names, like pillars and vases, and they possess faults. From the perspective of the purity of essence, it transcends the establishment and refutation of faults and qualities. Paths are also empty of their own nature, possessing some qualities and faults, and from the perspective of the purity of essence, they transcend faults and qualities. At the time of ultimate purity, all faults and habitual tendencies of wrongdoing are empty, and all the qualities of the essence are manifested ultimately and are not empty, and from the perspective of the purity of essence, it transcends the establishment and refutation of faults and qualities. In short, emptiness by self means that whatever dharma it is, it does not have a true nature. If divided, there are two: emptiness by characteristic's own nature means that there is no characteristic in anything, like a rabbit's horn, and emptiness like a water moon, which appears in illusion but does not exist in essence or meaning. Emptiness by examination's own nature refers to all things that are named with names, words, and letters, which are merely constructs of the mind, and apart from that, there is no self-characteristic of that thing, such as naming a child a lion, the sound of the name is a lion, and the meaning is having a mane, etc. The sound and meaning of the name do not exist anywhere on the child's body, but because the meaning to be expressed can be expressed from the name that can express it, although it is emptiness, all things that can function are given names. Emptiness by other refers to naming from the perspective that the dharma does not have other dharmas. If divided, there are two: non-corresponding emptiness by other refers to the fact that the sun does not have darkness, or all other dharmas that are the self-characteristics of the meaning of dharmas that do not exist in the sun, such as pillars and cloths. Nominal emptiness by other refers to the fact that names such as the sun, the illuminator, and the seven horses are generally given, and all the differences in realms and metaphors do not touch the self-characteristic of the meaning of the sun, so it is emptiness.