Tibetan
༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་་དང༌། དེས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཆ་འཛིན་པས་འཁྲུལ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བ་ལ་ངོ་བོ་སྟོང༌། རང་བཞིན་གསལ། གདངས་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་སྒོ་མ་འགགས་པ་ལ་གཟུང་་འཛིན་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པས་རིག་པ་སེམས་སུ་བག་ཆགས་ཏེ་དུག་ལྔ་དུག་གསུམ་དུ་འཆར་ཞིང༌། འཁྲུལ་པའི་རྩ་བ་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པས་འཁོར་བ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་གཟུགས་བརྙན་ནམ་རྨི་ལམ་ཁུང་ངམ་སྐྲ་ཤད་འཛག་པ་ལྟར་མེད་ལ་སྣང་བ་བདེན་བདེན་འདྲ་བ་འདི་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འཛིན་བྱེད་ང་དང༌། གཟུང་ཡུལ་ང་ཡིར་འཛིན་པ་སྟེ་ཁང་ཁྱིམ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློ་བཞིན་ནོ། ། འཁྲུལ་ཚུལ་ལ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་རང་ངོ་ཤེས་མ་ཤེས་ཀྱིས་འཁྲུལ་གྲོལ་དུ་བསྟན་པ་ནི། ད་ནི་འཁྲུལ་གཞི་དང་འཁྲུལ་ཚུལ་རྒྱས་པར་་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟར། སེམས་ཉིད་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་སྐུ་ཡང༌། །མ་རིག་འཛིན་པས་ཀུན་བརྟགས་གོམས་པ་ཡིས། །མ་དག་གཞན་དབང་ལྟར་སྣང་འཁྲུལ་པ་ཅན། །ཡུལ་དོན་བདག་གཞན་གཉིས་སྣང་གཉིས་སུ་གཟུང༌། །དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དཔག་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། ། ནམ་ཞིག་འགྱུར་མེད་སེམས་ཉིད་དོན་རྟོགས་ནས། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཡོངས་གྲུབ་ལམ་བསྒོམས་པས། །དག་པ་གཞན་དབང་ཞིང་དུ་ལེགས་སོན་ཏེ། །སྲིད་པའི་གྲོང་ལས་ངལ་གསོ་བྱེད་པར་འགྱུར། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །ཀུན་བརྟགས་པ་དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཆད་པ་དང༌། རྣམ་གྲངས་པའོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ཆད་པ་ནི་གང་གི་ངོར་ཡང་མེད་ལ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་དང༌། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེར་ཡང་མ་ཟད་དེ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ངན་པ་དང༌། གང་དང་གང་གི་མིང་དང་དོན་ཞེས་བློས་བཀོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འགའ་ཞིག་སེང་གེ་ཞེས་བཏགས་པའི་མིང་དེ་ཉིད་ལུས་ཀྱི་གནས་ཀུན་དུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པ་དང༌། དོན་གྱི་རྣམ་པ་འདི་ཞེས་བཀོད་ཀྱང་བློས་རློམ་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་བརྗོད་པ་ངག་དང་དྲན་པ་སེམས་ཀྱི་དངོས་ཡུལ་དུ་མེད་དུ་མེའི་སྒྲ་དོན་བཞིན་ ནོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་ནི། རེ་ཞིག་འཁྲུལ་ངོ་ན་སྣོད་བཅུད་བདེ་སྡུག་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་འདི་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་དོན་དུ་མ་གྲུབ་ལ་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཤིས་ལ་མེད་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་ཞིང་སྒྲོ་བཏགས་པས་ཀུན་བརྟགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་རྣམས་དེ་ནི། །མེད་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་བློས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལའང་གཉིས་ཏེ། མ་དག་པ་དང༌། དག་པ་གཞན་གྱི་་དབང་ངོ༌། །དེ་ལ་མ་དག་པ་གཞན་གྱི་དབང་ནི། བག་ཆགས་བརྟས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ས་རྡོ་རི་བྲག་ལ་སོགས་པ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་དག་པ་ལྟར་དབང་པོའི་སྒོ་སོ་སོ་ལ་ཤར་བའི་སྣང་བ་འཁྲུལ་པ་བ་རྣམས་སོ། ། དག་པ་གཞན་དབང་ནི། དག་པའི་ཞིང་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟིགས་པ་དག་པའི་་ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་ཞིང་ཁམས་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང༌། དང་བ་་འོད་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་ཤར་བའི་སྣང་བ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་འདིར་ཁ་ཅིག་དག་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལས་གཞན་དབང་མི་འཐད་དེ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྣང་བ་ཁོ་ནར་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྩོད་པའང་རིགས་པར་མ་མཐོང་སྟེ་འདི་ལྟར། རང་གི་ཤེས་པ་ལས་བག་ཆགས་པའི་ཆ་ནས་རང་དུ་་འཇོག་པའང་མ་ཡིནཏེ། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་གྱི་རྣམ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆགས་ནའང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། ཐམས་ཅད་རང་གི་སྣང་བ་ཁོ་ནར་འདུས་ཞེས་པའང་དཔྱད་དགོས་ཏེ། སེམས་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དུ་འདུས་སམ། སྣང་བ་སེམས་ཡིན་པར་འདུས་གྲང༌། དང་པོ་ལྟར་ན་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་དུས་ན་འདུས་པ་དང་མ་འདུས་པའི་དཔྱད་ར་མེད་པས་འདུས་ཞེས་པའང་ཚིག་ཙམ་དུ་བས་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཕྱིར་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་འདི་ལ་འཐད་པ་ཅི་ཡོད། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བུད་མེད་ལས་བྱུང་བའི་བུ་ཡང་བུད་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ་བུད་མེད་མ་་ཡིན་པ་དང༌། ལུས་ལས་བྱུང་བའི་མི་གཙང་བ་ཡང་ལུས་སུ་ཐལ་བ་ལས་མ་ཡིན་པར་མངོན་སུམ་ན་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་ལ་སྣང་བས་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ནའང༌། གཟུགས་ཀྱང་མིག་ཤེས་སུ་ཐལ་ཏེ་མིག་ཤེས་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་ཡང་སེམས་ཅན་དེའི་སེམས་སུ་ཐལ་ལོ། །འདོད་ན་ནི་སེམས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཅན་སངས་རྒྱས་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་སེམས་ཅན་སྣང་བས་ཡང་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རིལ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ལ། ཡང་ན་སངས་རྒྱས་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་འདི་ནི་ནམ་ཡང་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་མེད་ན་མི་་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སེམས་སུ་འདོད་དོ་ཞེ་ནའང༌། དངོས་རྒྱུ་དང་དངོས་འབྲས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དགྲ་དང་བདག་གི་ཁོང་ཁྲོའང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དགྲ་མེད་ན་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཁྲོ་བ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའང་མི་རིགས་ཏེ། རི་མོའི་རྣམ་པའང་རི་མོ་མཁན་དུ་འགྱུར་ཏེ་རི་མོ་མཁན་གྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་ས་རྡོ་རི་བྲག་སེམས་སུ་འདོད་པར་ག་ལ་འཐད། སེམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་དུ་ཆུག གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བོ་བརྒྱས་བུམ་པ་གཅིག་ལ་བལྟས་དུས་རིལ་གྱིས་མཐོང་བའི་བུམ་པ་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་ཀུན་ཤེས་པ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །འདོད་ན་གཅིག་སངས་རྒྱས་པ་ན་ཀུན་སངས་རྒྱས་པ་དང༌། གཅིག་ངན་སོང་དུ་སོང་དུས་ཀུན་འགྲོ་བར་རིགས་སོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་ཁྱོད་དམ་ང་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ལས་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་རིལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན་རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་གཅིག་ལས་གཞན་མི་འཐད་དེ། དེས་གཟིགས་པའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དེའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འདོད་ན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་འདུག་པས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞུང་འཛིན་པ་ནི་དེང་སང་ཤིན་ཏུ་མང་བར་སྣང་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་རྨོངས་པར་ཟད་དོ། །ལུས་ཆེ་པདྨའི་དྲ་བས་གཡོགས། །མེ་ཏོག་རྣ་རྒྱན་དང་ལྡན་ཞིང༌། །གསེར་གྱི་གདོང་རྒྱན་ལྷག་གེ་བ། །གླང་ཆེན་བསྒྱིངས་པ་ཁོ་ནར་ ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཙམ་རྣམ་བརྫུན་དྲི་མེད་པས་ཁས་བླངས་པ་ལྟར་རིགས་སུ་ཆུག་ཀྱང༌། དེའི་གཞུང་ལས། འདི་ལྟར་རང་རང་ལ་སྣང་བ་དག་རང་རང་གི་སེམས་ཡིན་ཡང༌། སྣང་ཡུལ་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་མང་པོ་པ་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་སྙེད་དེ། །སྣང་བའི་ཡུལ་ཉིད་དེ་ལྟ་མིན། །ཐོག་མ་མེད་དུས་བག་ཆགས་ཅན། །འཁྲུལ་པས་སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་ནོ། དེའང་སྣང་ཡུལ་རི་ལས། རིའོ་སྙམ་དུ་གཞན་ལྟར་བློས་ཝལ་གྱིས་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་རང་གིས་གང་དུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་དུ་རང་གི་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཆ་ནི་རང་གི་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ནས་གཞན་དུ་ཕྱིན་དུ
Chinese
从诸如处等一切生起烦恼，以及由此产生的痛苦之果，因执取这些而成为错乱之所依。自生之智慧光明，本体为空，自性光明，显现各种光芒之门未曾断绝，然因执着能取所取为自相，故觉性成为心之习气，显现为五毒三毒。错乱之根本在于执着我与我所，因此轮回错乱之显现，如影像或梦境、空洞或毛发之幻觉般，虽无而显现为真实，此即其由来。此乃执取能取之我与所取之我，如同执着房屋为我所有之念。 关于错乱之方式有二。第一，以是否认识自性而显示错乱与解脱： 现在详细阐述错乱之基础与错乱之方式。如此，心性不变圆成法身，因无明执取，串习遍计所执，显现为不清净之他起，具有错乱性。境与义，我与他，执着为二取之显现，由此无量痛苦自然而生。何时证悟不变心性之义，如实修持圆成之路，清净他起之田得以善成，便能从有之城中获得休息。 其中，瑜伽行派之论典中宣说了三种大究竟：遍计所执、他起、圆成实。遍计所执又分为二：自性断灭与名相安立。自性断灭是指在任何层面都不存在，仅由分别念所安立，如兔角与所谓“我”等。不仅如此，还有恶劣的实有宗，以及对任何事物的名称与意义进行分别思量的一切。那又是如何呢？例如，将某物命名为“狮子”，即使在身体的各个部位寻找也无法找到，即使描述其意义的形态，也只是分别念的臆想，而其自相却不存在于言语、记忆和心识的对象之中，如同火的声与义一般。 名相安立之遍计所执是，暂且在错乱的境地中，显现为器情、苦乐、蕴、界、处等各种形态的这些。这些实际上并未成立，只是心的错乱
English
From all such as the sense bases, afflictions arise, and the suffering that results from them becomes the basis for delusion by clinging to these. The naturally arising wisdom is luminous, its essence is emptiness, its nature is clarity, and the flow of various rays of light is unceasing. However, by clinging to the grasper and the grasped as self-characteristics, awareness becomes a habit in the mind, manifesting as the five poisons and the three poisons. The root of delusion lies in clinging to "I" and "mine," so the appearance of samsara as delusion, like an image or a dream, a void or the illusion of falling hair, appears to be real even though it is not. This is how it arises. This is the clinging to the grasping "I" and the grasped "mine," like the thought of clinging to a house as one's own. Regarding the ways of delusion, there are two. First, the display of delusion and liberation through whether or not one recognizes one's own nature: Now, I will explain in detail the basis of delusion and the ways of delusion. Thus, the nature of mind, unchanging and perfectly established, is also the Dharmakaya. Due to ignorance and clinging, through the habit of conceptual imputation, it appears as impure other-powered, possessing delusion. Object and meaning, self and other, are grasped as dualistic appearances, from which immeasurable suffering spontaneously arises. When one realizes the meaning of the unchanging nature of mind, by meditating on the perfect path without error, the field of pure other-powered will be well cultivated, and one will be able to rest from the city of existence. In this, the Yogachara school speaks of three great perfections: the completely imputed, the other-powered, and the perfectly established. The completely imputed is also divided into two: the cessation of characteristics and the establishment of names. The cessation of characteristics refers to that which does not exist on any level but is imputed by thought, such as a rabbit's horn and the so-called "self." Moreover, there are also the bad realists, and all the mental fabrications of names and meanings of anything and everything. How is that? For example, the name "lion" that is given to something, even if one searches in every part of the body, one cannot find it, and even if one describes the form of its meaning, it is only a mental fabrication, and its self-characteristic does not exist in the object of speech, memory, and mind, like the sound and meaning of fire. The completely imputed of name establishment is: for the time being, in the state of delusion, these appear in various forms such as the environment and beings, pleasure and pain, aggregates, elements, and sense bases. These are not actually established, but are delusions of the mind.
Chinese
因为显现如梦，故名种种遍计。所有这些，本性虽无，然于错乱中显现并妄加执着，故名遍计。如《瑜伽行地》所说： 种种遍计者，彼乃无而迷乱之识所生。 如是。他起有二： 不净和他起。 其中，不净他起是： 从串习增长所生的土地、石头、山岩等器情之相，如不净般，于各自根门所现之错乱显现者。 清净他起是： 于清净刹土和佛陀所见之清净境显现的刹土，以及七宝和喜悦光明的宫殿中所现之显现。 对此，此处一些人争辩说，瑜伽行派的论典中，他起不合理，因为一切都归于自己的显现。我不认为这种争辩是合理的，因为这样： 从自己的意识中串习的部分来说，也不是安立为自己的，就像镜中的影像，虽然由形状的因缘而形成，但并非脸一样。 所谓一切都归于自己的显现，也需要考察： 是归于心中仅仅是显现，还是显现是心而归于心？ 如果是前者，仅仅是显现的时候，没有归与不归的考察余地，所以说归也只是言辞而已，因为意义的形态已经遗留在外了。 如果是后者，这有什么道理呢？ 如果说，因为从心所生，所以是心。那么，从女人所生的儿子也变成女人了，因为不是女人；并且，从身体所生的不净物也变成身体了，因为不是身体，这在显现中是清楚的。 又如果说，因为显现在心中，所以是心。那么，色也变成眼识了，因为显现在眼识中；并且，颠倒的众生先前显现佛陀，也变成那个众生的心了。 如果承认，那么颠倒众生的心识就变成佛陀了，并且佛陀显现众生，要么众生的界全部变成佛陀，要么佛陀远离一切垢染，也变成众生了，这个过失是永远无法避免的。 如果没有心，
English
Because appearances are like dreams, they are called various kinds of conceptualization. All of these, although non-existent in nature, appear in delusion and are falsely attributed, hence the name conceptualization. As it says in the *Yogācārabhūmi*: "Those various conceptualizations are produced by a mind that is deluded by non-existence." Thus it is. Dependent on others also has two aspects: impure and pure dependent on others. Among these, the impure dependent on others refers to the deluded appearances that arise at each of the sense gates, such as the impure appearances of the environment and beings, like earth, stones, mountains, and rocks, which arise from the accumulation of habitual tendencies. The pure dependent on others refers to the appearances that arise in pure realms and in the pure objects seen by Buddhas, such as pure lands, the seven precious jewels, and the appearances that arise as delightful and radiant palaces. Here, some argue that dependent origination is not reasonable according to the Yogācāra teachings, because everything is included in one's own appearances. I do not think this argument is reasonable, because in this way, even the part that is habituated from one's own consciousness is not established as one's own, just as the image in a mirror, although formed by the cause of shape, is not the face itself. The statement that everything is included in one's own appearances also needs to be examined: Is it included in the mind as mere appearance, or is appearance the mind and included in the mind? If it is the former, there is no room for examination of inclusion or non-inclusion at the time of mere appearance, so saying inclusion is just words, because the form of meaning is left out. If it is the latter, what is the reason for this? If you say that because it arises from the mind, it is the mind, then the son born from a woman also becomes a woman, because he is not a woman; and the impure matter born from the body also becomes the body, because it is not the body, which is clear in appearance. Furthermore, if you say that because it appears in the mind, it is the mind, then form also becomes eye consciousness, because it appears in eye consciousness; and the Buddha who previously appeared to an inverted sentient being also becomes the mind of that sentient being. If you accept this, then the mind of an inverted sentient being becomes a Buddha, and when a Buddha appears to sentient beings, either the entire realm of sentient beings becomes a Buddha, or the Buddha, who is free from all defilements, also becomes a sentient being. This fault can never be avoided. If there is no mind,